• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klucz F

    Przeczytaj także...
    F (nazwa solmizacyjna: fa) – dźwięk, którego częstotliwość w oktawie razkreślnej wynosi 349,6 Hz. Jest to tonika gam F-dur i f-moll. W szeregu diatonicznym jest to czwarty dźwięk w każdej oktawie.Klucz G – jeden z trzech rodzajów kluczy notacji muzycznej. Umieszczony jest na drugiej linii i nazywa się kluczem skrzypcowym lub wiolinowym (włos. violino - skrzypce), ponieważ w kluczu tym dawniej notowano zapis skrzypiec.
    Klucz – znak graficzny, który wyznacza położenie na pięciolinii jednego dźwięku, a w związku z tym i pozostałych, określanych w stosunku do niego. Kształt kluczy pochodzi od liter alfabetu umieszczanych na początku linii do X wieku.
    Klucz F

    Klucz F – jeden z trzech rodzajów kluczy notacji muzycznej, oznaczający położenie dźwięku f oktawy małej. Umieszczony na trzeciej linii nazywa się kluczem barytonowym, na czwartej linii kluczem basowym, na piątej zaś kluczem subbasowym

    Notacja muzyczna (inaczej pismo nutowe, zapis nutowy) – symboliczny język, za pomocą którego można zapisać niemal wszystkie cechy dźwięków muzycznych, rytmiki, melodii, harmonii, dynamiki oraz artykulacji.

    Kształt klucza F pochodzi od stylizowanej litery F. Po licznych zmianach uzyskał on współczesną formę. Obecnie używany jest jako klucz barytonowy, basowy lub kontrabasowy (subbasowy).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, wyd. Wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 19-21, ISBN 83-224-0250-3, OCLC 749978364 [dostęp 2020-02-14].

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • klucz C
  • klucz G




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.