• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klaudiusze

    Przeczytaj także...
    Klaudiusze z przydomkiem Pulcher (Claudii Pulchri) to gałąź rzymskiego rodu patrycjuszowskiego, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki.Plebejusze (łac. plebes - lud) – w starożytnym Rzymie warstwa społeczna, prawdopodobnie wywodząca się od ludów pobliskich, podbitych terenów lub osiedlających się w Rzymie.
    Klaudiusze Neronowie (Claudii Nero) gałąź rzymskiego rodu Klaudiuszy (zobacz: Drzewo genealogiczne Klaudiuszów) z której wywodzą się cesarze Tyberiusz, Kaligula i Klaudiusz. Stąd nazwa dynastii - julijsko-klaudyjska.

    Klaudiusze to patrycjuszowski ród rzymski, pochodzenia sabińskiego, którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej. Poszczególne gałęzie rodu Klaudiuszów nosiły przydomki (cognomen) Pulcher, Neron, Gento, Krassus. Odrębnym rodem plebejskim byli Klaudiusze z przydomkiem Marcellus.

    Appiusz Klaudiusz Ślepy, łac. Appius Claudius Caecus – rzymski polityk żyjący między IV a III wiekiem p.n.e. Najstarszy znany z imienia autor prozy łacińskiej. W 312 p.n.e. piastował stanowisko cenzora. Wybudował w Rzymie jeden z pierwszych akweduktów (ok. 312 p.n.e.), zwany od jego imienia Aqua Appia i najstarszą bitą drogę rzymską Via Appia.Marcellus (Marcelli) to przydomek plebejskiej gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszy (Claudii). Ród Marcellusów odgrywał ważną rolę w okresie republiki. Zobacz drzewo genealogiczne Klaudiuszów Marcellusów.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Drzewo genealogiczne Klaudiuszów
  • Drzewo genealogiczne Klaudiuszów Pulcher
  • Drzewo genealogiczne Klaudiuszów Neronów
  • Drzewo genealogiczne Klaudiuszów Marcellusów
  • Klaudiusz Pulcher
  • Klaudiusz Marcellus
  • Przedstawiciele[ | edytuj kod]

  • Apiusz Klaudiusz Sabinus Inregilensis (Appius Claudius Sabinus Inregillensis) – konsul w 495 p.n.e.; Sabińczyk (Atta Clausus) który po przeniesieniu się do Rzymu został przyjęty w skład senatu i został protoplastą rodu Klaudiuszy
  • Apiusz Klaudiusz Krasynus Inregilensis Sabinus (Appius Claudius Crassinus Inregillensis Sabinus) – konsul w 471, 451 p.n.e.;
  • Gajusz Klaudiusz Inregilensis Sabinus (Gaius Claudius Inregillensis Sabinus) – konsul w 460 p.n.e.;
  • Apiusz Klaudiusz Krasynus (Appius Claudius Crassinus ) – trybun wojskowy w 424 p.n.e.
  • Apiusz Klaudiusz Krasus Inregilensis (Appius Claudius Crassus Inregillensis) – trybun wojskowy w 403 p.n.e.;
  • Apiusz Klaudiusz Ślepy (Appius Claudius Caecus)
  • Nazwisko – nazwa rodziny, do której dana osoba należy. Wraz z imieniem stanowi u większości ludów podstawę identyfikacji danej osoby.Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.




    Warto wiedzieć że... beta

    Klaudiusze z przydomkiem Pulcher (Claudii Pulchri) to gałąź rzymskiego rodu patrycjuszowskiego, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki.
    Patrycjusze (łac. patres - ojcowie) to uprzywilejowana, wyższa warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie republiki, w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne (do pewnego momentu) i wyłączność na obejmowanie urzędów. Wywodzili się oni z zamożnych rodzin. Początkowo prawdopodobnie potomkowie arystokracji rodowej (zamknięta liczba rodów - "gentes"), która we wczesnym okresie państwa (okres królewski i wczesnej republiki) cieszyła się pełnią praw politycznych.
    Sabinowie (łac. Sabini) – jedno z plemion sabelskich, zamieszkujące środkową Italię. Za ich pierwotną siedzibę uważa się Apeniny, w okolicy dzisiejszej Pescary (w pobliżu Adriatyku), skąd wywędrowali w okolice zamieszkane przez Latynów, Ekwów i Wolsków. Mieli wpływ na rozwój historii Lacjum i Rzymu.
    Klaudiuszowie to patrycjuszowski ród rzymski, pochodzenia sabińskiego, którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej.
    Senat rzymski łac. Senatus (od senex, starzec – dosłownie rada starszych) – jedna z najważniejszych i najtrwalszych instytucji politycznych starożytnego Rzymu, przechodząca na przestrzeni wieków liczne przemiany. Zgodnie z tradycją senat został ustanowiony przez Romulusa w 753 p.n.e., jego największe znaczenie przypadło na czasy republiki, a zanik na początek VII wieku n.e.
    Republika rzymska – państwo powstałe w starożytnym Rzymie, istniejące w latach 509 p.n.e.–27 p.n.e., które rozwinęło się z niewielkiego, monarchicznego państwa-miasta Lacjum w środkowej części Półwyspu Apenińskiego do największej potęgi świata antycznego kontrolującej cały basen Morza Śródziemnego, by następnie przekształcić się w cesarstwo rzymskie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.756 sek.