• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klasycyzm w muzyce

    Przeczytaj także...
    Franz Xaver Richter (ur. 1 grudnia 1709 w Holeszowie, Morawy, zm. 12 września 1789 w Strasburgu) – morawski kompozytor, zaliczany do szkoły mannheimskiej. W latach 1722-1727 przebywał w jezuickim seminarium w Uherské Hradiště a następnie podróżował po Włoszech i do roku 1736 kontynuował studia muzyczne w Wiedniu. W latach 1740-1747 Richter sprawował funkcję zastępcy kapelmistrza u księcia-opata Anzelma Reichlin von Meldegg w Kempten. Zajmował się też kompozycją, opublikował w Paryżu sześć symfonii.Charles Burney (ur. 7 kwietnia 1726, zm. 12 kwietnia 1814 w Londynie) – brytyjski muzyk i teoretyk muzyki, ojciec Frances Burney.
    Carl Philipp Emanuel Bach (ur. 8 marca 1714 w Weimarze, zm. 14 grudnia 1788 w Hamburgu) – niemiecki kompozytor, pianista i klawesynista, drugi z synów Jana Sebastiana Bacha, zwany Bachem berlińskim lub hamburskim.

    Klasycyzm – okres w rozwoju muzyki pomiędzy barokiem a romantyzmem. Styl klasycystyczny w muzyce ujawnił się w drugiej połowie XVIII wieku. Trwał w latach 1750-1820 (daty umowne).

    Przymiotnik klasyczny pochodzi od łacińskiego classicus, czyli doskonały. Po barokowym bogactwie formalnym i upodobaniu do kontrastów zwrócono się w stronę przeciwną, ku przejrzystości, symetrii i równowadze w stosowaniu środków artystycznych.

    Muzykę okresu klasycyzmu w Europie nazywa się niekiedy muzyką klasyczną, choć termin ten z czasem zaczął być stosowany na określenie muzyki poważnej. Kompozytorzy odeszli od skomplikowanych technik polifonicznych, preferując znacznie bardziej klarowną pod względem strukturalnym muzykę homofoniczną. Najczęściej używane przez nich formy to rondo, wariacje i sonata, z tego względu nazwane później formami klasycznymi. Do cech muzyki okresu klasycyzmu należą także: rezygnacja z basso continuo (partie instrumentów harmonicznych są precyzyjnie zapisane) i rozkwit muzyki instrumentalnej.

    Romantyzm w muzyce zaczął się rodzić już za życia Beethovena, w okresie po rewolucji francuskiej, kiedy to w całej Europie zaczęły zachodzić zmiany o przełomowym znaczeniu. Najwyższym celem romantyków było połączenie religii, nauki i życia w jedną wyższą, wspólną jakość, jaką była sztuka. Najkrócej można powiedzieć, że romantyzm zrodziła potrzeba i pragnienie wolności. Ta idea pozostała żywa we wszystkich następnych pokoleniach twórców, aż do dnia dzisiejszego. W latach osiemdziesiątych XIX w. zaczął się jednak odwrót od romantyzmu, czego efektem była muzyka modernistyczna.Forma sonatowa - jedna z podstawowych form muzycznych, wykształcona i typowa dla epoki klasycyzmu. Występuje m.in. w symfoniach, sonatach i koncertach. Istotą formy sonatowej jest dualizm tematyczny.

    Klasycy wiedeńscy[]

     Osobny artykuł: Klasycy wiedeńscy.

    Wielkim centrum muzyki klasycznej stał się Wiedeń, dzięki tworzącym tam trzem wybitnym kompozytorom:

  • Josephowi Haydnowi (1732-1809),
  • Wolfgangowi Amadeusowi Mozartowi (1756-1791)
  • Ludwigowi van Beethovenowi (1770-1827).
  • Nazywa się ich wspólnym mianem klasyków wiedeńskich. Stworzyli oni wiele nowatorskich jak na owe czasy kompozycji.

    Antoni Milwid (ur. 1755 - zm. 1837) - polski kompozytor, organista. Działał jako kapelmistrz w kapeli kanoników regularnych w Czerwińsku nad Wisłą. Wśród zachowanych jego kompozycji znajdują się przede wszystkim utwory religijne (msze, litanie, kantaty). Z utwory instrumentalnych Milwida znane są m.in. fragmentarycznie zachowane trzy symfonie, w tym symfonia koncertująca - Sinfonia concertante na obój i orkiestrę.Symetria (gr. συμμετρια, od συμ, podobny oraz μετρια, miara) – właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego (można mówić np. o symetrii równań), polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie nie będące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego. Brak takiej właściwości nazywany jest asymetrią. W zależności od klasy dopuszczalnych przekształceń wyróżnia się rozmaite rodzaje symetrii. Tym samym pojęciem określa się nie tylko obiekty, ale też same przekształcenia.
  • Joseph Haydn

  • Wolfgang Amadeus Mozart

  • Ludwig van Beethoven

  • Pozostali kompozytorzy[]

  • Christoph Willibald Gluck (1714-1787)
  • Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788)
  • Charles Burney (1726-1814)
  • Johann Christian Bach (1735 - 1782)
  • Karl Ditters von Dittersdorf (1739-1799)
  • Giovanni Paisiello (1740-1816)
  • Andrea Luchesi (1741-1801)
  • Domenico Cimarosa (1749-1801)
  • Antonio Salieri (1750-1825)
  • Muzio Clementi (1752-1832)
  • Franz Xaver Richter (1709-1789)
  • Domenico Dragonetti (1763-1846)
  • Józef Elsner (1769-1854)
  • Johann Nepomuk Hummel (1778-1837)
  • Formy muzyczne[]

    Najpopularniejszymi formami muzycznymi uprawianymi w klasycyzmie były:

    Wojciech Dankowski, Danek, Adalbertus (ur. ok. 1760 prawdopodobnie południowa Wielkopolska, zm. po 1836) - polski kompozytor i skrzypek okresu klasycyzmu, uznawany za typowego reprezentanta stylu galant w Polsce.Sonata – instrumentalna forma muzyczna. Pierwotnie każdy utwór instrumentalny, w przeciwieństwie do wokalnego – kantaty. Z czasem wykształciła się w specyficzną formę.
  • opera
  • sonata (najczęściej z allegrem sonatowym)
  • symfonia
  • koncert
  • rondo
  • wariacja
  • W klasycyzmie skład instrumentalny orkiestry symfonicznej został rozbudowany o klarnety, puzony oraz flet piccolo.

    Klasycyzm w Polsce[]

    W Polsce na okres klasycyzmu przypadają początki muzyki symfonicznej (A. Milwid, W. Dankowski), opery (M. Kamieński, J. Stefani, W. Lessel) i muzyki fortepianowej (M. K. Ogiński, Maria Szymanowska).

    Zobacz też[]

  • klasycyzm
  • Bibliografia[]

  • A. Mądry Carl Philipp Emanuel Bach, Poznań Rhythmos 2003 (najobszerniejsze w języku polskim przedstawienie estetyki i stylu muzyki klasycznej)
  • A. Nowak-Romanowicz Historia muzyki polskiej. Klasycyzm 1750-1830, Warszawa, Sutkowski Edition 1995
  • A. Zórawska-Witkowska Muzyka na dworze i w teatrze Stanisława Augusta, Warszawa 1995
  • D. Gwizdalanka Klasycyzm, w: Historia muzyki 2, Kraków (PWM) 2006, s. 103-194
  • E. Fubini Historia estetyki muzycznej, Kraków, Musica lagellonica 1997, s. 161-252
  • P. Orawski Lekcje muzyki · Klasycyzm · Prolog i rozwój, Warszawa, Kle 2013
  • Homofonia - rodzaj faktury, w której melodii, znajdującej się zazwyczaj w najwyższym głosie, towarzyszy akompaniament. Muzyka powstała na fakturze homofonicznej nosi nazwę muzyki homofonicznej.Christoph Willibald Ritter von Gluck (ur. 2 lipca 1714 w Erasbach koło Berching, zm. 15 listopada 1787 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor okresu klasycyzmu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Klasycy wiedeńscy – nazwa przyjęta dla trzech kompozytorów Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz Ludwiga van Beethovena.
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Maciej Kamieński, Kamięski, Kamenický, Kamensky (ur. 13 października 1734, zm. 25 stycznia 1821 w Warszawie), polski kompozytor (z pochodzenia był Słowakiem); twórca powszechnie uznawanej za pierwszą (do czasu odkrycia anonimowej barokowej opery Heca albo polowanie na zająca) operę polską Nędza uszczęśliwiona, wolnomularz.
    Giovanni Paisiello (inaczej Paesiello, ur. 9 maja 1740 w Tarencie, zm. 5 czerwca 1816 w Neapolu) – włoski kompozytor epoki klasycyzmu.
    Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.
    Andrea Luchesi (ur. 23 maja 1741, Motta di Livenza , zm. 21 marca 1801, Bonn ) - włoski kompozytor i organista. Od 1774 był kapelmistrzem w Bonn; w kierowanej przez niego orkiestrze grał młody Ludwig van Beethoven.
    Klarnet (klarynet, wł. clarinetto) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z pojedynczym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także saksofony.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.