• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kisajno



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Niegocin (niem. Löwentinsee) – jezioro morenowe w Krainie Wielkich Jezior w województwie warmińsko-mazurskim; powierzchnia 2604 ha, głębokość do 39,7 m. Niegocin jest trzecim pod względem rozmiarów akwenem w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich.Binduga – miejsce nad rzeką, kanałem lub jeziorem, służące do składowania i przygotowania drewna do spławu. Na bindudze formuje się tratwy lub wiązki drewna przeznaczonego do spławu.

    Kisajno (także Mamry Południowe) – jezioro w Polsce, na Pojezierzu Mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich.

    Opis jeziora[ | edytuj kod]

    Kisajno nie jest samodzielnym jeziorem, tylko elementem kompleksu jezior znanego pod wspólną nazwą Mamry. Jezioro łączy się od północy z jeziorem Dargin. Z południowego brzegu jeziora wychodzą dwa kanały, które prowadzą na jezioro Niegocin. Kanał wschodni to tzw. Kanał Giżycki (Łuczański) i prowadzi przez centrum Giżycka. Zachodni kanał nosi nazwę Kanał Piękna Góra i prowadzi do jeziora Tajty i dalej Kanałem Niegocińskim do jeziora Niegocin. Basen północny rozległy i głęboki, dno bardziej wyrównane, w basenie południowym znajdują się wszystkie wyspy jeziora. Silnie rozwinięta linia brzegowa o długości 50 km, w 85% porośnięta jest roślinnością wynurzoną zajmującą ok. 9,5% powierzchni dna jeziora, roślinność zanurzona zajmuje 25% powierzchni dna.

    Sztynort (niem. Steinort – stein – kamień, ort – miejsce) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Węgorzewo.Rzęsa trójrowkowa (Lemna trisulca L.) – gatunek byliny należący do rodziny obrazkowatych (według systemu Reveala) lub odrębnej rodziny rzęsowatych. Występuje w niemal całej Holarktyce, a także w Australlii. W Polsce jest rośliną pospolitą, występującą w pleustonie w toni wodnej, rzadko na powierzchni zbiorników wodnych. Forma życiowa, jako pleustofita pływającego głównie pod powierzchnią wody (w przeciwieństwie do większości rzęs), a nawet czasem przyczepiającego się do zanurzonych obiektów (innych makrofitów, kamieni), jest określana jako ceratofilid lub wolffielid, czyli nietypowy lemnid.

    Roślinność wynurzona, zdominowana przez trzcinę, pałkę wąskolistną i sitowie, występowała u wszystkich brzegów, tworząc większe skupiska przy wyspach i brzegach zachodnich; roślinność zanurzona to głównie ramienice, moczarka kanadyjska, jaskier krążkolistny, rzęsa trójrowkowa i rdestnice.

    Dane morfometryczne jeziora:

    Guty (niem. Gutten) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko.Ramienicowce, ramienice właściwe (Charales) – rząd glonów należący do gromady ramienic (Charophyta). Współcześnie jest to takson monotypowy zawierający jedną rodzinę ramienicowatych (Characeae), jednak zaliczana jest do niego również wymarła rodzina Aclistocharaceae, a wyróżniano również inne wymarłe rodziny Palaeocharaceae i Clavatoraceae. Kosmopolityczny, liczy ok. 400 gatunków. W Polsce stwierdzono 34 gatunki, z czego dwa obecnie uważane są za wymarłe.
  • powierzchnia: 1896 ha
  • długość maksymalna: 8,5 km
  • szerokość maksymalna: 3 km
  • głębokość maksymalna: 25 m
  • Najbliższe miejscowości to Giżycko, Pierkunowo, Piękna Góra, Guty.

    Jezioro można podzielić na trzy główne części. Północna kończy się szerokim przejściem na jezioro Dargin pomiędzy Królewskim Rogiem i Fuledzkim Rogiem. W południowej części jeziora występują liczne wyspy (m. in. Duży Ostrów, Górny Ostrów, Sosnowy Ostrów, Wielka Kiermuza), na których gniazdują rzadkie gatunki ptaków (m.in. bocian czarny, czapla siwa, łabędzie (np. łabędź niemy), łyska, perkoz). Wszystkie wyspy na Kisajnie są objęte rezerwatem przyrody i nie wolno do nich przybijać. Wyspy rozdzielają południową część jeziora na dwie różne części. Część wschodnia to szeroki szlak żeglowny, a część zachodnia to wąskie przejścia, zarośnięte trzciną płycizny i kilka bindug.

    Trzcina (Phragmites L.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 4–5 gatunków. W Polsce w środowisku naturalnym rośnie jeden tylko gatunek – trzcina pospolita (Phragmites australis), jest to zarazem gatunek typowy rodzaju.Tajty - jezioro rynnowe w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Giżycko, leżące na terenie Krainy Wielkich Jezior Mazurskich w dorzeczu Węgorapy

    Pod względem czystości wśród parametrów analizowanych jedynie związki fosforowe przy dnie osiągały normy III klasy, formy mineralne jak i organiczne mieszczą się w normach I klasy. Hypolimnion w czasie letniej stagnacji ma natlenienie w 40%. Miano coli typu kałowego odpowiada I klasie. Azotu w wodzie jest niewiele.

    Jezioro otaczają głównie lasy sosnowe.

    Mamry (niem. Mauersee) – jezioro w północno-wschodniej Polsce, woj. warmińsko-mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich.Giżycko (niem. Lötzen, pol. (dawniej) Łuczany, Lec, prus. Lēcai) – miasto i gmina w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim. Położone na Mazurach, pomiędzy jeziorami Kisajno i Niegocin.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.
    Pierkunowo – wieś w Polsce położona na Mazurach, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko. Wieś leży na wschodnim brzegu jeziora Kisajno. Historia a było to tak: JakubReiff zwany WALTEREM, paistujący w Giżycku urząd prokuratora zamku, nadał w 1505 roku trzy włókisołeckie Jankowi Skomli i zobowiązał go do założenia tutaj wsi czynszowej na dwudziestu siedmiu włókach. w tymże roku Skomla sprzedał włóki sołeckie braciom Janowi, Piotrowi i Grzegorzowi Górnickim. W 1539 roku gospodarzyło w Pierkunowie dwóch sołtysów i dziewiętnastu chłopów pańszczyźnienych, poza tym kołodziej i dwóch zagrodników. Nazwa wsi nawiązywała do PERKUNA, bóstwa pogańskich Prusów i Litwinów, w połowie XVI wieku jednakże w Pierkunowie mieszkali prawie sami Polacy. W 1561 roku mieszkańcy wsi przenieśli się do Fuledy, odstępując ziemię skarbowi państwa. W latach 1715-1721 dzierżawiłaPierkunowo Polska rodzina szlachecka Biberstejnów. Chłopi z dwóch sąsiednich wsi odrabiali tu pańszczyzne. W 1808 roku nie było dzierżawcy na ten majątek, chciano go więc sprzedać, ale nie było kupca. Podobna sytuacja powtórzyła się w roku 1833. Strony te były ubogie i brakowało tutaj ludzi z większym kapitałem. Pierkunowo pozostało więc przez dalsze dziesięciolecia majątkiem państwowym, mającym obszar 882 ha.Znajdowała się tu gorzelnia - czynna do dziś. Do Pierkunowa należały dwa folwarki: Poganty i Róg Pierkunowski
    Pojezierze Mazurskie (842.8) – część polskich Pojezierzy Wschodniobałtyckich pomiędzy Niziną Staropruską (Górowo Iławeckie, Orneta) i Pojezierzem Iławskim (Iława, Ostróda) na zachodzie, Pojezierzem Litewskim (Augustów, Suwałki) na wschodzie i Niziną Północnomazowiecką (Mława, Płońsk, Ciechanów) na południu.
    Kanał Giżycki (Łuczański) – kanał mazurski. Łączy on jeziora Niegocin i Kisajno. Kanał ma długość 2130 m i głębokość 1,9 m. Przechodzi przez zachodnią część Giżycka, najpierw pod mostem kolejowym, mija most obrotowy, a dalej pod kładką dla pieszych i jeszcze dwoma mostami drogowymi.
    Miano mikroorganizmów – najmniejsza objętość badanego materiału, w którym znajduje się przynajmniej jedna żywa komórka mikroorganizmu wskaźnikowego. Oznaczenie miana służy do określenia stopnia skażenia badanego materiału mikroorganizmami.
    Klasy czystości wód – sposób klasyfikacji wód na podstawie ich przeznaczenia użytkowego i czystości stosowany w Polsce w latach 1970–2004.
    Dargin (niem. Dargeimer See) – jezioro w Polsce na Pojezierzu Mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, część kompleksu Mamr. Jeden z większych akwenów leżących na północ od Giżycka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.