• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kieszonka krtaniowa

    Przeczytaj także...
    Woreczek krtaniowy (łac. sacculus laryngis), inaczej przydatek kieszonki krtaniowej (appendix ventriculi laryngis) nazywany potocznie workiem krtaniowym, gardzielowym lub rezonansowym – uchyłek kieszonki krtaniowej występujący u większości ssaków łożyskowych, w tym u wszystkich naczelnych. Znajduje się w przedniej, środkowej części krtani. Pokryty jest licznymi gruczołami śluzowymi. Mięśnie otaczające woreczek krtaniowy ściskają go, powodując wyciśnięcie zawartej w nim wydzieliny na więzadła głosowe.Fałd głosowy, inaczej struna głosowa (łac. plica vocalis) – parzysty fałd znajdujący się na bocznych ścianach krtani, położony poniżej fałdu przedsionkowego. Fałdy głosowe składają się z mięśni i więzadeł głosowych, tkanki łącznej, naczyń krwionośnych oraz nerwów. Fałdy głosowe są pokryte nabłonkiem wielowarstwowym płaskim, a ich błona śluzowa zawiera gruczoły zwilżające fałdy głosowe.
    Krtań (łac. larynx) – górny odcinek układu oddechowego o 4 - 6 cm długości, nieparzysty narząd służący do wydawania dźwięków. Krtań łączy gardło z tchawicą. Krtań łączy się z gardłem za pośrednictwem wejścia do krtani (łac. aditus laryngis), a z tchawicą łączy się na poziomie górnej części trzonu C5 lub C6. Krtań ma kształt odwróconej, trójściennej piramidy o ściętym i zaokrąglonym wierzchołku oraz o dwóch ścianach przednio-bocznych i jednej tylnej.

    Kieszonka krtaniowa (łac. ventriculus laryngis) – przestrzeń między fałdami przedsionkowymi a fałdami głosowymi. Jedna z trzech części, na jakie fałdy wytwarzane przez błonę śluzową krtani dzielą jamę krtani.

    Fałd przedsionkowy, (łac.plica vestibularis) − parzysty fałd występujący na bocznych ścianach krtani. Fałdy przedsionkowe ograniczają od dołu błonę czworokątną. Są ułożone ponad i nieco z boku fałdu głosowego. Pomiędzy obiema parami fałdów wejście ma kieszonka krtaniowa. Zawierają więzadło przedsionkowe, mięsień przedsionkowy oraz gruczoły krtaniowe.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Zobacz też[]

  • Woreczek krtaniowy
  • Bibliografia[]

  • Bogusław Kazimierz Gołąb, Władysław Zygmunt Traczyk, Michał Karasek: Anatomia i fizjologia człowieka : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1986. ISBN 83-200-1075-6.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.