• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu

    Przeczytaj także...
    Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody – polska ustawa uchwalona przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, regulująca kwestie prawne związane z ochroną przyrody w Polsce. Kielce (łac. Civitas Kielcensis, lit. Kielcai, łot. Kelce, ros. Ке́льце) – miasto wojewódzkie położone w południowej części centralnej Polski, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich nad rzeką Silnicą. Stanowi regionalny ośrodek gospodarczy,naukowy,turystyczny oraz wystawienniczo-targowy. Pod koniec 2011 roku miasto liczyło 201 815 mieszkańców. Na terenie Kielc znajduje się pięć rezerwatów przyrody, w tym cztery geologiczne.
    Obszar chroniony – wydzielony geograficznie obszar, który objęty jest ochroną lub specjalnym zagospodarowaniem mającym na celu jego ochronę. Tworzony jest na terenie o ciekawym krajobrazie lub o dużych walorach przyrodniczych i podlega ochronie prawnej. W prawie wodnym obszar chroniony, to obszar o specjalnym użytkowaniu, wobec którego obowiązują wzmożone regulacje prawne, np. ujęcie wody pitnej, także obszar chroniony ze względów przyrodniczych.

    Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu skrótowo zwany KOChK to jedna z form ochrony przyrody na terenie miasta Kielce przewidziana w art. 6. pkt 4. Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz.U. z 2020 r. poz. 55). Ten obszar chronionego krajobrazu powstał z chwilą wejścia w życie „Uchwały Rady Miejskiej w Kielcach z dn. 27 lipca 2006 r. w sprawie ustanowienia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu”, co miało miejsce 16 października tego samego roku.

    Wzgórza Szydłówkowskie – w przeważającej części leżące w obrębie Kielc niewielkie pasmo Gór Świętokrzyskich, na którym wybudowano kilka osiedli mieszkaniowych: Szydłówek, Bocianek, Słoneczne Wzgórze, Świętokrzyskie, Na Stoku.Korytarz ekologiczny – ciąg dzikiej roślinności, zadarnione pasy wzdłuż dróg i cieków wodnych, a także nie uprawiane obrzeża pola, które łącząc się z innymi pasami roślinności tworzą sieć, stanowiącą schronienie dla zwierząt, będącą swoistym szlakiem komunikacyjnym dla wielu gatunków roślin i zwierząt, które nie wytworzyły mechanizmów do przemieszczania się.

    KOChK obejmuje swoim zasięgiem 3856,1415 ha powierzchni miasta, a w jego skład wchodzą:

  • Dolina Bobrzy (730,7540 ha)
  • Dolina Sufragańca (886,3736 ha)
  • Dolina Silnicy (888,2587 ha)
  • Grzbiet Szydłówkowski (348,9260 ha)
  • Dolina Lubrzanki (872,1950 ha)
  • Parki miejskie i skwery (o łącznej powierzchni 129,6342 ha)
  • W granicach KOChK wyróżnić można cztery strefy krajobrazowe różniące się między sobą zakresem działań ochronnych:

    Ekosystem (gr. oikos – dom, mieszkanie, gospodarstwo; gr. systēmatikós – zestawiony od sýstēma – zestawienie, połączenie od synistánai – zestawiać) – dynamiczny układ ekologiczny, na który składa się zespół organizmów (biocenoza) połączonych relacjami troficznymi (tworzących sieć troficzną) wraz ze środowiskiem przezeń zajmowanym, czyli biotopem, w którym zachodzi przepływ energii i obieg materii. W skrócie zatem ekosystem to biocenoza wraz z biotopem. Ekosystemy wyodrębniane są na podstawie istnienia silniejszych powiązań w ich obrębie niżeli między ich składowymi a otoczeniem (biologicznie ważne pierwiastki chemiczne krążą intensywniej w obrębie poszczególnych ekosystemów niż pomiędzy nimi).Ochrona przyrody – ogół działań zmierzających do zachowania w niezmienionym lub optymalnym stanie przyrody ożywionej i nieożywionej, a także krajobrazu. Głównym celem ochrony przyrody jest utrzymanie stabilności ekosystemów i procesów ekologicznych oraz zachowanie różnorodności biologicznej.
  • tereny dolin rzecznych i cieków wodnych, narażone na zalewanie wielkimi wodami, pełniące funkcje korytarzy ekologicznych pomiędzy obszarami chronionymi,
  • tereny ekosystemów leśnych, muraw i zarośli kserotermicznych, istniejącej i planowanej do urządzenia zieleni miejskiej, cmentarzy oraz ogrodów działkowych,
  • tereny rolne, tereny istniejącej i planowanej zabudowy, rekreacji, sportu i wypoczynku wraz z zielenią towarzyszącą,
  • parki.
  • Na terenie KOChK stwierdzono występowanie 1095 dziko rosnących gatunków roślin naczyniowych, w tym: 84 gatunki podlegające całkowitej ochronie, 24 gatunki podlegające ochronie częściowej oraz 90 gatunków rzadkich i zagrożonych wyginięciem.

    Rezerwat Skalny im. Jana Czarnockiego (Ślichowice, dawniej Śluchowice od nazwy kamieniołomu) – rezerwat przyrody nieożywionej znajdujący się na terenie miasta Kielce w województwie świętokrzyskim. Jest to obecnie najmniejszy rezerwat na terenie miasta, choć w chwili utworzenia znajdował się poza jego granicami. Hektar – jednostka powierzchni używana między innymi w rolnictwie i leśnictwie. 1 hektar jest to pole powierzchni kwadratu o boku 100 m. Oznaczana symbolem ha.

    Fauna obszaru obejmuje m.in. 39 gatunków ssaków, 221 gatunków ptaków, 14 gatunków gadów, 13 gatunków płazów, 86 gatunków motyli.

    W granicach KOChK znajdują się 4 rezerwaty przyrody: Karczówka, Kadzielnia, Wietrznia im. Zbigniewa Rubinowskiego i Rezerwat Skalny im. Jana Czarnockiego. Niewielki fragment swojego terytorium w zachodniej części Kielc KOChK współdzieli z sąsiednim Chęcińsko-Kieleckim Parkiem Krajobrazowym.

    Rezerwat przyrody – jedna z obszarowych form ochrony przyrody w Polsce. Podobne pod względem funkcji tereny chronione powoływane są też w wielu innych krajach na świecie.Rezerwat przyrody Wietrznia im. Zbigniewa Rubinowskiego – rezerwat przyrody nieożywionej na terenie dawnego kamieniołomu Wietrznia w Kielcach, w województwie świętokrzyskim. Obejmuje wzniesienia Wietrzni (312 m n.p.m.) i sąsiedniego Międzygórza będących przedłużeniem ciągnącego się przez Kielce Pasma Kadzielniańskiego. Zbudowane są z wapienno-dolomitowych skał należących do górnego dewonu. W skład rezerwatu wchodzą trzy połączone ze sobą kamieniołomy wielopoziomowe (Wietrznia, Międzygórz, Międzygórz Wschodni) powstałe w wyniku eksploatacji złoża w latach 1893-1974. Całkowita długość wyrobiska wynosi 800 m.

    Nadzór nad KOChK sprawuje Zarząd Województwa Świętokrzyskiego.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Obszary chronionego krajobrazu w Polsce
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kielecki Obszar Chronionego Krajobrazu. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-11-07].
    2. Uchwała Nr XLI/729/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 27 września 2010 r. w sprawie wyznaczenia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (wraz z uzasadnieniem). W: Dz. Urz. Woj. Świętokrzyskiego Nr 293, poz. 3020 [on-line]. 2010-11-05. [dostęp 2018-11-07].
    3. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
    Rezerwat przyrody Kadzielnia – rezerwat przyrody nieożywionej znajdujący się na terenie miasta Kielce w województwie świętokrzyskim (między ulicami: Krakowska, Gagarina, Al. Legionów i Pakosz). Obejmuje on wzniesienie Kadzielnia (295 m n.p.m.) należące do Pasma Kadzielniańskiego przebiegającego w południowej i zachodniej części Kielc.Ciek – ogólne określenie wszelkiego rodzaju wód powierzchniowych liniowych, płynących pod wpływem siły ciężkości, płynące stale lub w ciągu dłuższych okresów w wyżłobionych przez siebie łożyskach otwartych. Pojęcie cieku należy łączyć z płynącą wodą i korytem przez nią wyżłobionym.




    Warto wiedzieć że... beta

    Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
    Najwięcej obszarów chronionego krajobrazu znajduje się w województwach: mazowieckim i warmińsko-mazurskim. Łączna ich liczba w Polsce w 2011 roku wynosiła 386 i zmienia się wskutek powoływania nowych przez władze samorządowe gmin lub też ich przekształcania w inne formy ochrony przyrody, np. parki krajobrazowe.
    Obszar chronionego krajobrazu – forma ochrony przyrody. Obszary takie zajmują różnej wielkości tereny, zwykle rozległe, obejmujące pełne jednostki środowiska naturalnego takie jak doliny rzeczne, kompleksy leśne, ciągi wzgórz, pola wydmowe, torfowiska.
    Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy – park krajobrazowy, położony na południe i południowy zachód od Kielc, w województwie świętokrzyskim. Powołany rozporządzeniem wojewody kieleckiego z 2 grudnia 1996. Znajduje się na terenach gmin Kielce, Chęciny, Małogoszcz, Piekoszów, Sobków, Sitkówka-Nowiny i Łopuszno. Powierzchnia parku wynosi 20 505 ha, powierzchnia otuliny 11 123 ha.
    Sufraganiec – rzeka w środkowej Polsce, lewy dopływ Bobrzy o długości 15,8 km i powierzchni dorzecza 61,74 km². Płynie w Górach Świętokrzyskich, w województwie świętokrzyskim. Ma charakter rzeki górskiej ze spadkiem wynoszącym 7,3 ‰. Posiada II i III klasę czystości wody.
    Silnica – rzeka biorąca początek w obrębie góry Wiśniówka, Krzemionka, *Wierzejskiej wszystkie Pasmo Masłowskie na wysokości 360 m n.p.m. o długości 17,4 km. Płynie m.in. przez Kielce, uchodzi do Bobrzy. Ma charakter rzeki górskiej ze spadkiem wynoszącym 6,4 ‰. Jej powierzchnia dorzecza wynosi 51,1 km², a długość na terenie miasta wynosi 17,0 km.
    Lubrzanka, Lubżanka, rzeka w środkowej Polsce, prawy źródłowy ciek Czarnej Nidy o długości 33,6 km i powierzchni dorzecza 253 km². Płynie w Górach Świętokrzyskich, w województwie świętokrzyskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.