• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kerning

    Przeczytaj także...
    Stopień pisma - jeden z trzech podstawowych parametrów każdej czcionki i fontu. (Pozostałe dwa parametry to krój i odmiana).Pauza oraz półpauza – dwa znaki typograficzne w postaci poziomej kreski usytuowanej w pobliżu średniej linii pisma lub nieco poniżej niej. Są graficzną prezentacją znaków pisarskich spełniających m.in. rolę myślnika lub separatora liczbowego.
    Font (ang., z łac. fons – źródło) – zestaw czcionek o określonych cechach zapisany w postaci elektronicznej, w jednym pliku.

    Kerning – regulowanie odległości pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma i jego odmianie. Określane w ten sposób są nie tylko odstępy pomiędzy literami, ale także pozostałymi znakami (np. litera-cyfra, cyfra-cyfra, cyfra-znak interpunkcyjny).

    Kerning to jeden ze sposobów regulacji świateł międzyliterowych (drugim jest tracking czyli równomierne odsuwanie, lub przysuwanie do siebie znaków w ciągu tekstu).

    Tracking, gęstość składu – równomierne odsuwanie lub przybliżanie do siebie znaków w tekście, możliwość regulowania odległości pomiędzy znakami globalnie w skali całego tekstu lub w jego wybranym fragmencie, funkcja dostępna w programach do składu i łamania publikacji, procesorach tekstu oraz innych programach pracujących z tekstem w trybie graficznym.Leading – angielski termin typograficzny (ang. lead – ołów), który zadomowił się także w języku polskim. Leading jest to odległość pomiędzy sąsiednimi wierszami drukowanego tekstu. Zarówno w języku angielskim, jak i polskim istnieją problemy terminologiczne związane z jednoznacznością tego słowa.

    Przykład[]

    Dobrym przykładem dostosowania odstępu międzyliterowego do danej pary znaków jest sekwencja VA. Na poniższym przykładzie litery te są zbyt oddalone od siebie.

    VAL non kerning.png

    Odmiana pisma – jedna z trzech podstawowych cech każdego fontu (a także czcionki). Pozostałe dwie to: krój i stopień pisma. Odmianę fontu nazywa się również (aczkolwiek rzadziej) wariantem.Logotyp (gr. λόγος logos - słowo, myśl + τύπος typos - odcisk, obraz) – termin rozpoznawalny od początku XIX wieku jako forma graficzna będąca interpretacją brzmienia nazwy i jednoznacznie identyfikująca markę, firmę, agencję, organizację, produkt, usługę, przedsięwzięcie, imprezę oraz każdy inny rodzaj aktywności gospodarczej lub społecznej.

    Gdy zmniejszymy odstęp między znakami uzyskamy równomierne rozmieszczenie znaków i co za tym idzie bardziej estetyczny obraz:

    VAL kerning.png

    Charakterystyka[]

    Pojęcie kerningu zasadniczo odnosi się do komputerowego nośnika pisma czyli do fontów, gdyż w tradycyjnych, metalowych czcionkach możliwości regulacyjne były znikome – można było jedynie na bieżąco odsuwać od siebie poszczególne czcionki, a dopasowane zestawy czcionek dla wybranych par znaków zdarzały się incydentalnie. W fontach natomiast można znaki nie tylko odsuwać, ale także przybliżać ku sobie, a nawet pola ich znaków nasuwać na siebie (i w ten sposób np. wsunąć dywiz lub pauzę pod daszek cyfry 7).

    Krój pisma to charakterystyczny obraz kompletu znaków pisma o jednolitych podstawowych cechach graficznych: stylu, rytmie, proporcji, dukcie, układzie lub kształcie szeryfów, właściwościach optycznych (czytelności) itp. Może mieć wiele odmian, czasami nawet znacznie różniących się od kroju podstawowego, lecz nadal zachowujących w sposób konsekwentny podstawowe założenia graficzne danej rodziny krojów.Łamanie, łamanie tekstu, łamanie kolumny – w DTP jest to tworzenie obrazu kolumny poprzez nadanie surowej zawartości tekstowej cech tekstu sformatowanego oraz połączenie tekstu z grafiką.

    Tabele par kerningowych dla najczęściej spotykanych par znaków (zwykle kilkaset najczęstszych zestawień) są zawarte w samych fontach, a ponadto można poprawiać wybrane pary znaków bezpośrednio podczas pracy z tekstem w programie do łamania tekstu. W różnych językach narodowych różne pary znaków występują częściej lub rzadziej, co ma znaczenie np. przy korzystaniu z polonizowanych fontów obcych producentów: może się zdarzyć, że cała polonizacja może być ograniczona jedynie do wstawienia odpowiednich "ogonków", z pominięciem utworzenia nowych, istotnych dla polskiego języka popularnych par znaków.

    DTP (ang. Desktop Publishing – publikowanie zza biurka) – termin oznaczający pierwotnie ogół czynności związanych z przygotowaniem na komputerze materiałów, które będą później powielone metodami poligraficznymi. Krócej mówiąc, termin ten oznacza komputerowe przygotowanie do druku. W tym znaczeniu termin ten dotyczy nie tylko fazy projektowej, czyli tworzenia w programach komputerowych obrazu (oraz kształtu) stron publikacji, ale także zarządzania pracą grupową, a nawet odnosi się do komputerowego sterowania urządzeniami wykorzystywanymi w tym procesie, a więc np. naświetlarkami czy maszynami drukarskimi.Liternictwo – jeden z działów grafiki użytkowej dotyczący projektowania liter oraz ich wykonywania. Nie jest błędem używanie tego terminu wymiennie z typografią.

    Kerning zasadniczo stosuje się tylko do proporcjonalnych krojów pisma, gdyż w krojach stałych odległości pomiędzy środkami sąsiednich liter są takie same.

    Rodzaje kerningu[]

    Kerning może być ujemny lub dodatni. Częściej stosowany jest kerning ujemny (tzw. podcinanie) czyli dosuwanie do siebie znaków, które wyglądają na nienaturalnie oddalone. Kerningiem dodatnim jest odsuwanie od siebie znaków sprawiających wrażenie zbyt "ściśniętych" (tzn. położonych zbyt blisko siebie).

    Dywiz, czyli łącznik – znak pisarski oznaczony znakiem "-" w postaci krótkiej poziomej kreski (krótszej od pauzy i półpauzy) uniesionej ponad podstawową linią pisma. Ma szerokie i bardzo różnorodne zastosowanie.Czcionka (staropolskie nazwy: krotło, cćonka, trzcionka) – rodzaj nośnika pojedynczych znaków pisma drukarskiego, podstawowy materiał zecerski używany w technice druku wypukłego. Współcześnie czcionka drukarska została wyparta przez czcionkę komputerową, która jest obrazem pojedynczego znaku (glifu) zakodowanym w postaci bitmapowej lub wektorowej.

    Zastosowania[]

    Szczególnie duże znaczenie ma stosowanie kerningu w napisach, czyli krótkich fragmentach tekstu pisanych w dużym stopniu pisma, gdzie wszelkie luki lub zbitki liter są szczególnie łatwo zauważalne. Są nawet produkowane specjalne kroje pisma, tzw. kroje tytułowe, przeznaczone tylko do dużych napisów, które nie nadają się do tzw. pisma chlebowego, czyli zwykłego, drobnego druku, gdyż tekst użyty nimi byłby nieczytelny z powodu zbijania się w jedną plamę niektórych par liter. Z podobnych powodów produkowane są również specjalne kroje do wzorów matematycznych, chemicznych itp., które charakteryzują się inaczej zestawionymi parami kerningowymi, niż w przypadku zwykłych fontów tekstowych.

    Światło – potoczne określenie każdego pustego miejsca pomiędzy elementami tekstowymi lub graficznymi na kolumnie publikacji poligraficznej lub innej podobnej, np. na stronie internetowej lub w prezentacji multimedialnej. Światła mogą być w pustych miejscach, ale także na jednolitych lub wzorzystych tłach.

    Stosowanie kerningu ma fundamentalne znaczenie przy projektowaniu logotypów oraz we wszystkich innych zastosowaniach literniczych.

    Zobacz też[]

  • DTP
  • leading



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.