• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kazimierz Nowacki

    Przeczytaj także...
    Kalwaria Zebrzydowska – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kalwaria Zebrzydowska, założone w pierwszej poł. XVII w. przez wojewodę krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego.Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Grobowiec na Cmentarzu Rakowickim, w którym pochowany jest Kazimierz Nowacki

    Kazimierz Nowacki (ur. 19 listopada 1928, zm. 30 września 1996 w Krakowie) - historyk sztuki, znawca teatru, publicysta, docent dr hab., pracownik Zakładu Teatrologii UJ, wicedyrektor Muzeum UJ, dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie, wieloletni sekretarz, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

    Cmentarz Rakowicki – jeden z największych cmentarzy w Krakowie o powierzchni 42 ha. Położony jest w całości na terenie Dzielnicy I Stare Miasto.Muzeum Narodowe w Krakowie – muzeum utworzone przez Radę Miasta Krakowa uchwałą z 7 października 1879, wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów.

    Życiorys[]

    Jego ojciec, Mieczysław, był fryzjerem a matka Michalina - modniarką. W 1942 r. rozpoczął praktykę w zakładzie fotograficznym Stanisława Kolowcy przy krakowskim Muzeum Przemysłowo-Technicznym im. Adriana Baranieckiego. Po maturze w 1948 roku studiował jednocześnie dziennikarstwo na Wyższej Szkole Nauk Społecznych i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego praca magisterska (napisana pod kierownictwem Tadeusza Dobrowolskiego) dotyczyła historii krakowskiej scenografii.

    Stowarzyszenie Historyków Sztuki (SHS) – ogólnopolskie stowarzyszenie z siedzibą w Warszawie i 12 oddziałami terenowymi. Zrzesza historyków sztuki, osoby pracujące w tym zawodzie oraz inne osoby, realizujące cele statutowe stowarzyszenia.Ignacy "Igol" Trybowski (ur. 4 maja 1931 w Żabnie, zm. 1994 w Krakowie) – polski historyk sztuki, publicysta, kolekcjoner. Prezes Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Wieloletni sekretarz, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Wykładowca na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

    W latach 1952-1954 pracował jako zastępca konserwatora w Wydziale Kultury Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie, a następnie do 1966 kierował pracownią fotograficzną w Pracownii Konserwacji Zabytków . W 1966 został zatrudniony na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pracował aż do śmierci. Najpierw w Muzeum UJ, którego w latach 1978-1986 był wicedyrektorem. A od połowy lat 70. wykładał w Zakładzie Teatru Instytutu Polonistyki UJ.

    Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie – organizacja artystów i miłośników sztuki, która powstała z inicjatywy Walerego Wielogłowskiego w roku 1854.Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański (ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie, zm. 28 listopada 1907 tamże) – polski dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Nieoficjalnie nazywany Czwartym Wieszczem Polskim.

    W latach 1986-1989 uczyniono go dyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Jego nominacja miała oczyścić atmosferę powstałą wokół tej instytucji po wykryciu kradzieży dokonywanych w magazynach dzieł sztuki MNK.

    Kazimierz Nowacki działał też w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych i Stowarzyszeniu Historyków Sztuki.

    Choć Kazimierz Nowacki pracował na UJ to stopnie naukowe zdobywał na Politechnice Krakowskiej kolejnymi pracami o architekturze krakowskich teatrów. Zajmował się też przedstawieniami pasyjnymi w Kalwarii Zebrzydowskiej, scenografią Stanisława Wyspiańskiego, sztuką ludową i Teatrem Żydowskim w Krakowie. W wielu wypadkach jego opracowania miały charakter pionierski.

    Tadeusz Wincenty Dobrowolski (ur. 17 sierpnia 1899 w Nowym Sączu, zm. 7 marca 1984 w Krakowie) – historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, dyrektor Muzeum Miejskiego w Bydgoszczy, Muzeum Śląskiego w Katowicach i Muzeum Narodowego w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności.Przedsiębiorstwo Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków (Pracownie Konserwacji Zabytków, PP PKZ) – przedsiębiorstwo państwowe powołane zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki z 25 sierpnia 1950 r. w celu prowadzenia badań zabytków, ich dokumentacji oraz prowadzenia prac restauracyjno-konserwatorskich przy zabytkach nieruchomych i ruchomych, a także badań archeologicznych. PP PKZ składał się z Zarządu w Warszawie i 20 oddziałów obejmujących jedno lub kilka byłych województw. Przed częściową prywatyzacją i rozproszeniem w początku lat 90. XX w. PP PKZ dysponowała niezwykle rozbudowanym systemem pracowni: dokumentacji naukowo-historycznej, archeologiczno-konserwatorskiej, badań architektonicznych, dokumentacji etnograficznej, konsewacji murów, projektowe, zieleni zabytkowej, konserwacji malarstwa, konserwacji rzeźby, konserwacji dzieł sztuki zdobnicznej, konserwacji mebli, papieru, książek, grafiki, skóry, drewna, metalu, tkanin itp. oraz grupami wykonawstwa robót budowlanych. PP PKZ poza licznymi przedsięwzięciami w kraju: odbudowa Zamku Królewskiego w Warszawie, odbudowa i restauracja centrów historycznych Gdańska, Krakowa, Torunia i Zamościa wykonywało od końca lat 60. również liczne prace konserwatorskie poza granicami kraju m.in. w Algierii, Egipcie, Francji, Kubie, Mongolii, Niemczech, Rosji, Wietnamie, Kambodży i we Włoszech.

    Po śmierci Ignacego Trybowskiego w 1994 r. objął funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W najtrudniejszej od lat sytuacji tej instytucji musiał zmagać się z trudnościami, które podkopały jego zdrowie. Zmarł 30 września 1996 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

    Sztuka ludowa – całokształt działalności artystycznej społeczności lokalnej, na ogół wiejskiej. Obok twórczości, którą nazywa się plastyką do sztuki ludowej zalicza się też muzykę, tańce, legendy, bajki, poezję ludową oraz całą artystyczną stronę zwyczajów i obrzędów ludowych. Wszystkie te zjawiska były nierozerwalnie związane ze sobą oraz z życiem wsi i tworzyły kulturę ludową.Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie – organizacja artystów i miłośników sztuki, która powstała z inicjatywy Walerego Wielogłowskiego w roku 1854.

    Bibliografia[]

  • Kazimierz Nowacki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2016-05-01].
  • Jan Michalik, Kazimierz Nowacki (1996), Pamiętnik Teatralny R. 45, 1996
  • Biogram Kazimierza Nowackiego w "Encyklopedia Krakowa", s. 672



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ośrodek Przetwarzania Informacji (OPI) - jednostka badawczo-rozwojowa nadzorowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (wcześniej przez Komitet Badań Naukowych). Jej zadaniem jest ułatwienie szybkiego dostępu do aktualnej i kompleksowej informacji o nauce polskiej.
    Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego – muzeum mieszczące się w budynku Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego, na rogu ulicy św. Anny i Jagiellońskiej w Krakowie. Wywodzi się z Gabinetu Archeologicznego Uniwersytetu, założonego w 1867 roku przez prof. Józefa Łepkowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.