• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Katedra w Faras



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Święta Anna – nubijskie malowidło ścienne datowane na okres od VIII do I połowy IX wieku, wykonane temperą na tynku mułowym w technice al secco. Anonimowe dzieło odnaleziono w katedrze w Faras na terenie dawnej Nubii w dzisiejszym Sudanie.JSTOR (/dʒeɪ-stɔːr/, skrót od ang. Journal Storage) – biblioteka cyfrowa utworzona w 1995 roku. Początkowo zawierała cyfrowe kopie czasopism naukowych o wyczerpanym nakładzie. Następnie zaczęła zbierać także książki, materiały źródłowe oraz aktualne numery czasopism naukowych. Pozwala na wyszukiwanie w pełnej treści niemal 2000 czasopism naukowych.
    Wschodnia fasada katedry w Faras
    Nawa północna katedry z przedstawieniem Bożego Narodzenia

    Katedra w Faraskatedra kościoła nubijskiego działająca w okresie VII - XIV w. n.e. w Faras na terenie obecnego Sudanu.

    Historia katedry[ | edytuj kod]

    Katedra została odkryta w latach 1960-1964 przez polską misję archeologiczną pod kierownictwem Kazimierza Michałowskiego podczas kampanii nubijskiej. Polscy badacze rozpoczęli eksplorację tzw. Wielkiego Komu – wzgórza powstałego w wyniku akumulacji piasku na ruinach katedry oraz zabudowań z późniejszego okresu. Najstarszą strukturę, znajdująca się pod katedrą, stanowi tzw. Mud Church, kościół zbudowany z cegły mułowej, najprawdopodobniej na planie bazylikalnym. Kazimierz Michałowski i Stefan Jakobielski datują powstanie kościoła na V w., jednak Peter Grossmann proponuje, aby przesunąć datę budowy przybytku na VI w. Kolejną fazę zabudowy wyznacza kościół uznany przez Kazimierza Michałowskiego za pałac-siedzibę władców z grupy X, których groby tumulusowe znajdują się w Ballana. Według koncepcji Kazimierza Michałowskiego pałac miał zostać zniszczony w 616 r. w związku z inwazją Sassanidów na Nubię. Współcześni badacze na podstawie znalezisk z Qasr Ibrim i listów z Phonen uznają jednak, że budowla wzięta przez Kazimierza Michałowskiego za pałac, w rzeczywistości była kościołem datowanym na VII w. Kiedy w 620 r. ustanowiono Pachoras biskupstwem, na miejscu starszych struktur wybudowano pierwszą katedrę. Za jej fundatora uważa się pierwszego biskupa Faras - Aetiosa. Budowla została gruntownie przebudowana przez czwartego z biskupów – Paulosa, którego imię wymieniają dwie inskrypcje fundacyjne, po grecku i koptyjsku, umieszczone w pobliżu budowli. Powstały kompleks nazywa się Wielką Katedrą. W kolejnych latach wielokrotnie modyfikowano jej wystrój. Dawniej uważano, że w 926 r. nastąpił pożar budynku, po którym świątynię odnowił biskupa Aaron, jednak dziś badacze wskazują na brak wystarczających dowodów potwierdzających tę tezę. Podobnie podaje się w wątpliwość zniszczenie sklepienia katedry w 1170 r. w wyniku najazdu armii Ayyubia pod dowództwem Ibrahima el Quroli. Katedra funkcjonowała jako kościół do XIV w. Pierwszym biskupem Faras oraz Qasr Ibrim, który pełnił swój urząd poza Faras, był Timotheos (od 1372 r.).

    Kazimierz Józef Marian Michałowski (ur. 14 grudnia 1901 w Tarnopolu, zm. 1 stycznia 1981 w Warszawie) – polski archeolog, egiptolog, historyk sztuki, członek PAN, twórca polskiej szkoły archeologii śródziemnomorskiej.Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862 jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    In situ – łaciński zwrot oznaczający w dosłownym tłumaczeniu w miejscu mający różne znaczenia zależnie od kontekstu.
    Faras (staroż. Pachoras) – miejscowość w północnym Sudanie, na północ od II Katarakty w pobliżu Wadi Halfa, obecnie zalana wodami jeziora Nasera.
    Święci apostołowie Piotr i Jan – nubijskie malowidło ścienne datowane na okres od VIII do I połowy X wieku, wykonane temperą na tynku mułowym w technice al secco. Dzieło wykonane przez nieznanego z imienia artystę odnaleziono w katedrze w Faras na terenie dawnej Nubii w dzisiejszym Sudanie.
    Al secco – technika malarska polegająca na pokrywaniu suchego tynku (w przeciwieństwie do fresku) farbami zmieszanymi z wodą.
    Galeria Faras im. Profesora Kazimierza Michałowskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie – galeria stała Muzeum Narodowego w Warszawie, prezentująca głównie zabytki sztuki i kultury nubijskiej okresu chrześcijańskiego.
    Faras (staroż. Pachoras) – miejscowość w północnym Sudanie, na północ od II Katarakty w pobliżu Wadi Halfa, obecnie zalana wodami jeziora Nasera.
    Pastoforia – w kościołach wczesnochrześcijańskich dwa małe pomieszczenia w prezbiterium przylegające symetrycznie do boków apsydy. Były dwudzielną zakrystią rozmieszczoną po obu stronach ołtarza. Po prawej, południowej stronie ołtarza, znajdował się diakonikon (gr. διακονικόν), przeznaczony na przechowywanie naczyń, ksiąg i szat liturgicznych, oraz początkowo przestrzeń dla diakonów usługujących przy mszy; po lewej, północnej stronie ołtarza, znajdowała się prothesis (gr. πρόθεσις) - miejsce przeznaczone do przygotowania mszy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.