• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Katalog astronomiczny



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm.Galaktyka (z gr. γαλα – mleko) – duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera od 10do 10 gwiazd orbitujących wokół wspólnego środka masy.
    Obiekty katalogu Caldwella

    Katalog astronomiczny – uporządkowany zestaw danych dotyczących ciał niebieskich. Danymi tymi mogą być położenia obiektów na niebie (współrzędne – dane astrometryczne), ich odległości, jasności (dane fotometryczne), widma (dane spektroskopowe) czy też zdjęcia, w postaci klisz lub elektronicznej (np. plików FITS). Najbardziej znanymi katalogami są Katalog Messiera i New General Catalogue.

    Katalog Messiera – katalog astronomiczny zawierający obiekty na niebie, opublikowany przez Charlesa Messiera w 1774. Ostateczna wersja Messiera wydana w 1784 zawiera 103 obiekty. Od tego czasu jeszcze 7 innych obiektów, odkrytych później przez Messiera i jego współpracownika Pierre’a Méchaina, zostało dodanych do listy, ostatni w 1966.Katalog Jasnych Gwiazd (en. Bright Star Catalogue) – katalog astronomiczny zawierający prawie wszystkie gwiazdy jaśniejsze niż +6,5. Został opublikowany przez Obserwatorium Uniwersytetu Yale. Pierwsze wydanie katalogu zawierające 9096 gwiazd zostało opublikowane w 1908 roku jako Harvard Revised Photometry Catalogue (Harvardzki Poprawiony Katalog Fotometryczny). Katalog ten doczekał się 15 rozszerzanych i poprawianych wydań. Katalog Jasnych Gwiazd jest oznaczany jako: HR, BS, Yale.

    Spis treści

  • 1 Katalogi ogólne
  • 2 Specjalistyczne katalogi
  • 2.1 Galaktyki
  • 2.2 Gromady kuliste
  • 2.3 Gromady otwarte
  • 2.4 Gwiazdy
  • 2.5 Mgławice planetarne
  • 2.6 Mgławice refleksyjne
  • 2.7 Mgławice ciemne
  • 2.8 Obszary H II
  • 2.9 Pozostałości po supernowych
  • 2.10 Kwazary
  • 2.11 Inne
  • 3 Linki zewnętrzne
  • Katalog ACT - katalog stworzony przez U.S. Naval Observatory (USNO), aby dostarczyć danych na temat ruchów większości gwiazd znajdujących się w katalogu TYCHO.Atlas Osobliwych Galaktyk (ang. Atlas of Peculiar Galaxies) – katalog galaktyk stworzony przez Haltona Arpa. Spis zawiera 338 obiektów astronomicznych. Został opublikowany w 1966 przez California Institute of Technology. W katalogu znajdują się galaktyki o ciekawych kształtach, np. NGC 4038.


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Oznaczenie Flamsteeda – sposób oznaczania gwiazd, w którym każda z nich jest definiowana przez liczbę oraz łacińską dopełnieniową nazwę gwiazdozbioru, w którym się znajduje. Liczba gwiazd z oznaczeniem Flamsteeda wynosi 2554.
    Katalog Barnarda – katalog astronomiczny ciemnych mgławic zestawiony przez amerykańskiego astronoma Edwarda Barnarda.
    Katalog galaktyk karłowatych (ang. A Catalogue of Dwarf Galaxies oraz David Dunlap Observatory Catalogue, skrót DDO) – katalog astronomiczny galaktyk karłowatych opublikowany w 1959 roku oraz uzupełniony w 1966 przez kanadyjskiego astronoma Sidneya van den Bergha. Katalog ten zawiera 243 obiekty.
    Uppsala General Catalogue (UGC) – katalog astronomiczny zawierający 12 921 galaktyk widzialnych z półkuli północnej.
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.
    Astrometria (astronomia pozycyjna) – najstarszy dział astronomii zajmujący się pomiarami pozornych położeń i ruchów ciał niebieskich. Dzieli się na astronomię sferyczną, zawierającą matematyczną teorię potrzebną do opisywania ruchów ciał na sferze niebieskiej oraz astronomię praktyczną, obejmującą teorię przyrządów astrometrycznych, metody obserwacji i ich opracowywania.
    Układ współrzędnych astronomicznych – sferyczny układ współrzędnych stosowany w astronomii. Umożliwia jednoznaczne określenie położenia obiektu na sferze niebieskiej przez podanie jego współrzędnych. Zdefiniowanie układu sprowadza się do ustalenia podstawowego koła wielkiego i ustalenia punktu na tym kole, od którego liczy się pierwszą współrzędną. Oś układu (tj. prosta prostopadła do koła podstawowego) przecina sferę niebieską w punktach nazwanych biegunami, natomiast południk przechodzący przez punkt początkowy jest nazwany południkiem początkowym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.