• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kasztelania gnieźnieńska



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Jan Leszczyński herbu Wieniawa (ur. w 1603 roku, zm. 1678 roku) – kanclerz wielki koronny od 1666 roku, podkanclerzy koronny od 1661 roku, wojewoda krakowski od 1678 roku, wojewoda poznański od 1656 roku, wojewoda łęczycki od 1653 roku, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1667 roku.Karol Grudziński herbu Grzymała (ur. 1699, zm. 31 sierpnia 1758 w Chodzieży) – kasztelan gnieźnieński, nakielski i poznański.

    Kasztelania gnieźnieńskakasztelania istniejąca jako jednostka podziału terytorialnego od początku systemu kasztelanii powstałego na bazie okręgów grodowych w XII w., a później jako senatorski urząd kasztelana do upadku I Rzeczypospolitej.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Kasztelanowie gnieźnieńscy
  • 2.1 XII – XV wiek
  • 2.2 Senatorowie
  • 3 Adnotacje
  • 4 Przypisy
  • Kiełcz herbu Nałęcz (ur.w drugiej połowie XIII w,– zm.1310) – rycerz polski herbu Nałęcz, wojewoda poznański, kasztelan gnieźnieński, santocki, zbąszyński.Melchior Gurowski herbu Wczele (ur. 1686, zm. 2 sierpnia 1756 w Wyszynie), kasztelan poznański, gnieźnieński i kaliski.


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Franciszek Ksawery Kęszycki herbu Nałęcz (1742-1789) – wojewoda gnieźnieński od 1786, kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława, marszałek Trybunału Koronnego 1781, rotmistrz kawalerii narodowej, poseł na Sejm Czteroletni.
    Historia Polski (do 1138) – w okresie do 1138 roku na ziemiach między Odrą i Bugiem powstało scentralizowane państwo rządzone przez dynastię Piastów, od przełomu X i XI wieku nazywane Polską.
    Adam Poniński (ur. 1732 lub 1733, zm. 23 lipca 1798 w Warszawie) – książę (od 1773 roku), jeden z przywódców konfederacji radomskiej w 1767, marszałek Sejmu Rozbiorowego 1773-1775, oraz podskarbi wielki koronny od 1775, kuchmistrz wielki koronny, konsyliarz Rady Nieustającej od 1776 roku, przeor przeoratu polskiego zakonu kawalerów maltańskich, marszałek konfederacji 1773 roku, która umożliwiła dojście do skutku Sejmu Rozbiorowego.
    Gród, gard – prehistoryczna lub średniowieczna osada obronna oznaczająca domostwa, gospodarstwo lub wczesne miasto, anglosaska geard lub yeard – otoczona wałem, murem lub ostrokołem.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Rzeczpospolita, od XVII wieku częściej znana jako Rzeczpospolita Polska (lit. Respublika lub Žečpospolita, biał. Рэч Паспалітая, ukr. Річ Посполита, ros. Речь Посполитая, rus. Рѣчь Посполита, łac. Res Publica, współczesne znaczenie: republika) oraz Rzeczpospolita Obojga Narodów – państwo federacyjne złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej (kres federacji w 1791 roku przyniosła Konstytucja 3 maja, ustanawiając państwo unitarne – Rzeczpospolitą Polską). Korona i Litwa stanowiły dla szlachty jedną całość, pomimo dzielących je różnic regionalnych, sprzecznych interesów i odrębności ustrojowych.
    Krajczy wielki koronny (łac. incisor Regni) – urząd dworski Korony I Rzeczypospolitej, przejął kompetencje średniowiecznego urzędu krajczego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.