Karta SIM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewolucja karty SIM – od pełnowymiarowej przez mini i mikro do nano
Karta mini-SIM
Chip karty SIM
Opis styków

Karta SIM (ang. subscriber identity module), moduł identyfikacji abonentakarta mikroprocesorowa początkowo wielkości karty kredytowej (85 × 54 mm), później znacznie zredukowana (25 × 15 mm, mini-SIM), zmniejszona (15 × 12 mm, mikro-SIM), zminimalizowana (12,3 × 8,8 mm, nano-SIM) i w postaci układu scalonego wlutowanego w płytę główną urządzenia oznaczonego symbolem MFF2 (5 × 6 mm, Embedded SIM), z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem. Ostatnie rozwiązanie karty Embedded SIM tzw. eSIM na ten moment jest stosowane tylko w dwóch urządzeniach Apple Watch 3, Samsung Gear S2. W 1982 roku powołana została organizacja GSM (Grupe Speciale Mobile). Jej celem było stworzenie wspólnego systemu komunikacji w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Karta SIM służy do identyfikacji abonenta za pomocą numeru IMSI (który jest odpowiednikiem numeru IMEI) oraz numeru seryjnego karty SSN która pozwala na przechowywanie pewnej niewielkiej ilości danych w pamięci EEPROM (współczesny przodek pamięci flash), na przykład wybranych kontaktów z telefonu lub SMS-ów, natomiast system karty sim jest przechowywany w pamięci ROM. Karta SIM nie jest bezpośrednio powiązana z telefonem, jest jednak niezbędnym elementem do wykonywanie podstawowych operacji. Zastosowano również kod PUK który jest przypisany do karty, wprowadzenie cyfrowej kombinacji po 3 nieudanych próbach wpisania kodu PIN umożliwia odblokowanie telefonu.

3rd Generation Partnership Project (3GPP) - wspólny projekt kilku organizacji standaryzacyjnych mający na celu rozwój systemów telefonii komórkowej trzeciej generacji 3G.Mikroprocesor – układ cyfrowy wykonany jako pojedynczy układ scalony o wielkim stopniu integracji (LSI) zdolny do wykonywania operacji cyfrowych według dostarczonego ciągu instrukcji.

Typowa karta SIM składa się z:

  • procesora
  • pamięci RAM ~ 8 KB
  • pamięci ROM – 64-512 KB
  • pamięci EEPROM – do 512 KB
  • układu szyfrującego komunikację z operatorem
  • Pełni ona niejako funkcję klucza dostępowego do sieci komórkowej. Na wewnętrznej stronie karty znajdują się pozłacane pola, czyli styki, które za pośrednictwem gniazda karty SIM łączą ją z modemem aparatu telefonicznego sieci komórkowej.

    EEPROM (ang. Electrically-Erasable Programmable Read-Only Memory) – rodzaj nieulotnej pamięci komputerowej. Oznaczana równeż jako E²PROM.Osobisty numer identyfikacyjny, PIN (od ang. personal identification number) – kod alfanumeryczny lub hasło służące do uwierzytelniania.

    Opis styków (przykład):

    1. Vcc – zasilanie
    2. RST – zerowanie
    3. CLK – taktowanie
    4. RFU – Reserved for future use
    5. GND
    6. Vpp – napięcie programujące
    7. I/O
    8. RFU – Reserved for future use
    Embedded SIM tzw. „eSIM”

    Każdy konkretny egzemplarz karty ma przypisany swój odrębny 19-, 20- lub 22-cyfrowy numer identyfikacyjny ICCID (ang. integrated circuit card identifier), najczęściej wydrukowany na samej karcie SIM.

    USIM (ang. universal subscriber identity module, uniwersalny moduł identyfikacji abonenta) – używany w sieciach UMTS (3G) moduł umożliwiający identyfikację abonenta niezależnie od tego, z jakiego terminala korzysta (odpowiednik karty SIM używanej w sieciach 2G). Moduł ten jest fizycznie realizowany w postaci karty elektronicznej (inaczej mikroprocesorowej) UICC (ang. universal integrated circuit card). Jego wymiary są identyczne jak kart używanych w systemie GSM. Abonent – według prawa telekomunikacyjnego podmiot, który jest stroną umowy o świadczenie usług zawartej z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

    Operatorzy różnych sieci telefonii komórkowej, sprzedając aparaty z abonamentem, zazwyczaj zaopatrywali je w tak zwane SIM-locki – blokady uniemożliwiające korzystanie w nich z kart SIM innych operatorów. W dzisiejszych czasach operatorzy raczej nie stosują blokad typu SIM-lock.

    Zgodnie ze specyfikacją 3GPP, z telefonu bez karty SIM można wykonywać połączenia na numery: 000, 08, 112, 110, 118, 119, 911 i 999. Są to numery obsługiwane przez operatorów jako połączenia alarmowe: mają one wyższy priorytet podczas przydzielania zasobów radiowych, za połączenia z nimi nie są naliczane opłaty i przekierowywane są do właściwych, wskazanych przez odpowiedni urząd, centrów ratunkowych znajdujących się najbliżej miejsca, z którego wykonano połączenie. W zależności od obszaru geograficznego tylko niektóre z tych numerów są aktywne, np. w Polsce (i większości krajów europejskich) jest to numer 112, w Ameryce Północnej 911, a w Japonii 110, 118 i 119.

    S-SIM — karta SIM z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem, zaprezentowana przez firmę Samsung Electronics na targach Cartes 2006, które odbyły sie w Paryżu. Ma ona wbudowaną pamięć flash typu NAND, pozwalającą na przechowywanie do 1 GB danych. Karta jest kompatybilna ze standardem MultiMedia Card w wersji High-Speed. Oprócz standardowej funkcjonalności związanej z identyfikacją użytkownika w sieciach komórkowych pozwala na przechowywanie dużej ilości danych oraz umożliwia uruchomienie dodatkowych usług i aplikacji.SMS (ang. Short Message Service) – usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej.
    Adapter SIM

    Do dziś karty są wydawane w formacie jaki był na samym początku, czyli wielkości karty kredytowej w celu zapewnienia kompatybilności, choć nie ma to absolutnie żadnego sensu, ponieważ nikt już nie korzysta z tak starych telefonów. Zdecydowanie najdłużej był użytkowany format miniSIM. Technika poszła o krok dalej i pod naciskami Apple do użytku weszły karty microSIM i nanoSIM. Istnieją również tzw. „adaptery” kart SIM dzięki którym każdy abonent może powrócić do dowolnego rozmiaru np. z karty nano SIM powrócić do rozmiaru microSIM.

    IMSI (ang. International Mobile Subscriber Identity) – unikatowy numer przypisany do każdej karty SIM w sieci GSM lub UMTS, jednoznacznie ją identyfikujący. Numer zapisany jest na karcie SIM oraz w rejestrze HLR.Apple Inc. (wcześniej Apple Computer Inc.) NASDAQ: AAPL – amerykańska korporacja zajmująca się projektowaniem i produkcją elektroniki użytkowej, oprogramowania i komputerów osobistych z siedzibą w Cupertino w Kalifornii. Założona przez Steve’a Wozniaka – projektanta, Steve’a Jobsa i Ronalda Wayne’a. Produkty spółki to m.in.: komputery Mac, iPod, iPhone i iPad. Oprogramowanie Apple obejmuje system operacyjny OS X, przeglądarkę multimediów iTunes, pakiet oprogramowania multimedialnego i kreatywności iLife, pakiet oprogramowania biurowego iWork, profesjonalny pakiet fotografii Aperture, pakiet profesjonalnych rozwiązań wideo Final Cut Studio oraz zestaw narzędzi audio Logic Studio. Od stycznia 2010 roku firma działa poprzez 284 własnych sklepów detalicznych w dziesięciu krajach, oraz za pośrednictwem sklepu internetowego sprzedającego zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie.

    Szczegółowe wymiary prezentuje poniższa tabela:

    Rodzaje kart[ | edytuj kod]



    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Abonament – opłacone prawo do korzystania z określonego świadczenia, zazwyczaj wykupione przedterminowo przez abonenta na pewien okres. Najczęściej spotykany jest abonament miesięczny - płatny "z góry". Przyjmuje formę karnetu będącego pisemną formą umowy zawartą między dwoma podmiotami: abonentem, a firmą świadczącą usługi stałe w czasie lub cykliczne. Opłatę abonamentową stosuje się zwyczajowo w przypadku, kiedy trudno jest określić ilość zużywanego dobra czy usługi lub wtedy, kiedy zużycie jest stałe i niewiele się zmienia w okresie rozliczeniowym.
    ISIM (ang. IP Multimedia Services Identity Module) jest aplikacją działającą na karcie chipowej UICC (ang. Universal Integrated Circuit Card) używanej w telefonach komórkowych trzeciej generacji (3G). ISIM zawiera parametry pozwalające na identyfikacje i uwierzytelnienie użytkownika w systemie IMS.
    112 – jednolity ogólnoeuropejski numer alarmowy używany w sieci telefonów stacjonarnych w Unii Europejskiej jak również w sieci GSM (telefonów komórkowych) na całym świecie. Został wprowadzony w 1991 i został uregulowany dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/22/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i praw użytkowników odnoszących się do sieci i usług łączności elektronicznej, w skrócie - dyrektywą o usłudze powszechnej.
    Karta kredytowa – karta płatnicza, której wydanie jest związane z przyznaniem limitu kredytowego przez bank. Operacje wykonane przez posiadacza karty rozliczane są w ciężar limitu.
    SIM-lock (SIM lock, potocznie simlock) – zabezpieczenie w oprogramowaniu telefonów komórkowych zakładane przez producenta na życzenie operatora, najczęściej powodujące brak autoryzacji kart SIM pochodzących od innych operatorów.
    Definicja intuicyjna: Java (wym. „dżawa”) to język programowania. Programy napisane w Javie można uruchamiać na wielu urządzeniach, takich jak telefony komórkowe lub komputery oraz pod różnymi systemami operacyjnymi, przy użyciu Wirtualnej maszyny Javy, która musi być w danym środowisku zainstalowana.
    Dual SIM – jest to funkcja umożliwiająca korzystanie z dwóch kart SIM za pośrednictwem jednego telefonu komórkowego. Niektóre z nowoczesnych modeli telefonów komórkowych mają wbudowaną funkcję Dual SIM (posiadają dwa sloty na karty SIM). Większość z nich zaprojektowana jest tak, aby obie karty mogły być aktywne jednocześnie. Najbardziej popularnym zastosowaniem funkcji Dual SIM jest korzystanie z numeru służbowego i prywatnego w jednym telefonie.

    Reklama