• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karolingowie

    Przeczytaj także...
    Pepin z Heristalu znany też jako Pepin Średni, Pepin II, Pepin Gruby (ur. 635 lub 640, zm. 16 grudnia 714) – majordom Austrazji, Neustrii i Burgundii na dworze Merowingów w latach 680-714; stopniowo przejął kontrolę nad państwem frankijskim. Wnuk Pepina Starszego z małżeństwa jego córki Begi z Ansegizelem, synem biskupa Arnulfa z Metzu. Urodził się w Herstalu na terenie dzisiejszej Belgii.Ludwik IV Dziecię (ur. we wrześniu lub październiku 893 w Altötting, zm. 20 lub 24 września 911 we Frankfurcie nad Menem lub Ratyzbonie) – król wschodnich Franków (Niemiec) w latach 900-911 z dynastii Karolingów. Jedyny legalny syn Arnulfa z Karyntii.
    Arnulf z Karyntii (ur. wrzesień lub październik 850, zm. 8 grudnia 899 w Ratyzbonie) – król wschodniofrankijski z dynastii Karolingów w latach 887-899. Król Włoch w latach 894-895 i od 896 cesarz rzymski.
    Europa Karolingów (814) oraz plemiona na wschodzie "Lechen oder Polen"
    Podział państwa Karolingów (843) oraz sąsiedzi za Łabą "Lechs"

    Karolingowiedynastia frankijska wywodząca się od Karola Młota, panująca w latach 753-987. Pierwszym jej przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu. Początkowo majordomowie dynastii Merowingów. Odsunęli ich od władzy 751 i sami objęli tron za zgodą możnowładztwa i papiestwa. Po śmierci Ludwika Pobożnego państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po północną Italię i brzegi Morza Śródziemnego.

    Austrazja – kraina historyczna, w VI – VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims.Karol III Otyły lub Gruby (łac. Carolus Pinguis, ur. 13 czerwca 839 w Neudingen, zm. 13 stycznia 888 tamże) – od 881 r. cesarz rzymski, od 884 r. król zachodniofrankijski z dynastii Karolingów niemieckich.

    Drzewo genealogiczne[edytuj kod]

  • Karol Młot, majordom zjednoczonego królestwa Franków (jego ojcem był Pepin z Herstalu – majordom Austrazji)
  • Hiltrud (zm. 754)
  • Karloman (syn Karola Młota), od 741-747 król Austrazji, Szwabii i Turyngii
  • Grifo (zm. 753)
  • Pepin Krótki, majordom Childeryka III, od 751 król Franków
  • Karloman (syn Pepina Krótkiego), od 768 król Austrazji i Burgundii
  • Karol I Wielki, od 768 król Franków, od 774 król Franków i Longobardów, od 800 cesarz rzymski
  • Pepin
  • Karol (zm. 811)
  • Pepin Longobardzki, od 781 król Longobardów
  • Ludwik I Pobożny, od 781 król Akwitanii, od 814 król Franków i cesarz
  • Lotar I, od 840 król Franków i cesarz
  • Karolingowie włoscy do 875
  • Ludwik II Niemiecki, od 817 król Bawarii, od 843 król Franków wschodnich
  • Karolingowie niemieccy do 911 Państwo wschodniofrankijskie
  • Pepin I, od 817 król Akwitanii
  • Pepin II od 838 do 848 król Akwitanii
  • Karol II Łysy, od 840 król Franków zachodnich, od 875 cesarz, od 876 król Italii
  • Karolingowie francuscy do 987 Państwo zachodniofrankijskie
  • Drogo, biskup Metz]
  • Karolingowie niemieccy[edytuj kod]

    Panowali w królestwie Franków wschodnich w latach 840911. Obejmowała sześciu królów panujących:

    Turyngia, Wolny Kraj Turyngia (niem. Freistaat Thüringen) – kraj związkowy w Niemczech. Stolicą kraju związkowego jest miasto Erfurt.Karloman (ur. 830, zm. 29 listopada 880) – pochodził z dynastii Karolingów. Był królem wschodniofrankijskim w latach 876 – 880 i Królem Włoch od 877 do 879. Najstarszy syn Ludwika Niemieckiego i Hemmy, córki hrabiego Welfa.
  • Ludwik II Niemiecki (804876), od 840 król wsch. Franków
  • Karloman (830880), od 876 król wsch. franków i od 877 Italii
  • Arnulf z Karyntii (850899), od 887 król wsch. franków i od 896 cesarz
  • Ludwik IV Dziecię (893911), od 899 król wsch. franków
  • Ludwik III Młodszy (835882), od 876 król wsch. franków
  • Ludwik (877879)
  • Karol Otyły (839888), król 876-87 wsch. franków, 884-87 zach. franków i Italii i 881-87 cesarz
  • Karolingowie francuscy[edytuj kod]

    Panowali w królestwie Franków zachodnich w latach 840–987. Obejmowała dziewięciu królów panujących:

    Karol III Prostak franc. Charles III le Simple (ur. 17 września 879, zm. 7 października 929) – król zachodniofrankijski w latach 898 - 922, syn Ludwika II Jąkały, z dynastii Karolingów francuskich.Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.
  • Karol II Łysy (840–877), od 840 król zach. Franków, od 875 cesarz rzymski, od 876 król Italii
  • Ludwik II Jąkała (877–879)
  • Ludwik III (879–882) (współrządy z Karlomanem)
  • Karloman II (879–884) (współrządy z Ludwikiem III w latach 879–882, następnie samodzielne rządy)
  • Karol III Prostak (892–922)
  • Ludwik IV Zamorski (936–954)
  • Lotar (954–986)
  • Karol
  • Ludwik V Gnuśny (986–987), ostatni król dynastii Karolingów zachodnich (francuskich)
  • Zobacz też[edytuj kod]

  • Drzewo genealogiczne Karolingów
  • Historia Niemiec
  • Historia Francji
  • Bibliografia[edytuj kod]

  • Włodzimierz Dworzaczek, Genealogia, cz.2: Tablice, Warszawa 1959, tabl.42.
  • Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordomus, faktyczny władca państwa Franków.Pepin II, zwany Młodszym (ur. 823, zm. po 864 w Senlis), król Akwitanii z dynastii Karolingów. Najstarszy syn króla Akwitanii Pepina I i Ingeltrudy, córki Teudeberta, hrabia Madrie, wnuk cesarza Ludwika Pobożnego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Arnulf z Metzu, Arnulf (Arnold) Piwowarski, franc. Arnoul, Arnould (ur. przed 580 w Lay-Saint-Christophe w Austrazji, zm. 18 lipca 640 w rejonie Remiremontu) – mąż stanu, rycerz na dworze frankijskiego króla Teodeberta II, biskup Metzu (613-629), święty Kościoła katolickiego. Zapoczątkował dynastię Karolingów, od jego imienia nazywaną również Arnulfingami.
    Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) – to historyczna i etniczna kraina Niemiec. Elementem wyróżniającym i spajającym Szwabię jest dialekt szwabski, określany też jako odrębny język.
    Childeryk III (zm. ok. 755) – ostatni król Franków z dynastii Merowingów, osadzony na tronie w 743 przez synów majordoma Karola Młota – Pepina Małego i Karlomana.
    Pepin Krótki, czasami Pepin Mały (fr. Pepin le Bref) (ur. 714 prawdopodobnie w Jupille koło Liège, zm. 24 września 768 w Saint-Denis) – majordom Neustrii i Burgundii (741–751), majordom Austrazji (747–751), król Franków od roku 751. Był synem Karola Młota i Chrotrudy (Rotrudy) i majordomem Childeryka III, ostatniego króla Franków z dynastii Merowingów.
    Karloman, (ur. 28 czerwca 751, zm. 4 grudnia 771 w Reims), król Franków od 768 do śmierci. Pochodził z dynastii Karolingów. Był drugim synem Pepina Krótkiego i Bertrandy z Laon.
    Ludwik II Niemiecki (ur. w 806, zm. 28 sierpnia 876 we Frankfurcie nad Menem) – król Bawarii w latach 817–843, a od 843 król wschodniofrankijski. Syn Ludwika I Pobożnego, wnuk Karola Wielkiego.
    Akwitania (fr. Aquitaine) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Graniczy z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pyrénées. Dzieli się na pięć departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.