• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karol Korecki

    Przeczytaj także...
    Jarema Maciszewski (ur. 24 czerwca 1930 w Araucarii w Brazylii, zm. 24 października 2006) – historyk i działacz polityczny, poseł na Sejm PRL V, VI, VII, VIII i IX kadencji.Wołyń (ukr. Волинь) – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy, obecnie część Ukrainy – obwody wołyński i rówieński, zachodnia część żytomierskiego oraz północne części tarnopolskiego i chmielnickiego.
    Elear (węg. előljáró, dosłownie przodujący) – wojownik biorący udział w harcach – pojedynkach z wojownikiem strony przeciwnej, przed bitwą. W chorągwiach husarskich elear wyróżniał się czerwoną szarfą na zbroi.

    Karol Jan Korecki , (ur. ok. 1588, zm. 1633) – książę, starosta winnicki, kasztelan wołyński.

    Biografia[]

    Karol Korecki urodził się około 1588 w książęcej rodzinie Koreckich herbu Pogoń (Pogonia), . Był wnukiem Bohusza, synem Joachima Koreckiego i Anny z Chodkiewiczów. Jego starszym bratem był sławny zagończyk Samuel Korecki.
    W 1604 rozpoczął razem z Samuelem naukę w uniwersytecie w Lejdzie. Po zakończeniu edukacji zaciągnął się do armii holenderskiej (ok.1608). W bliżej nieznanych okolicznościach, na morzu, w okolicach Amsterdamu dostał się do niewoli szwedzkiej. Do kraju powrócił w 1613, wymieniony za Karla Karlssona Gyllenhielma. Podczas 5-letniego więzienia stracił zdrowie oraz zmienił wiarę z prawosławnej na unicką. Nie brał już potem osobiście udziału wyprawach wojennych, podczas wojny polsko-tureckiej w 1621 wystawił własnym kosztem 8 chorągwi lekkiej jazdy. W 1622 otrzymał starostwo winnickie. W następnym roku, sejm wyznaczył Koreckiego na komisarza do ordynowania kozaków na przyszłą wojnę, na Zaporożu był powszechnie szanowany i lubiany. W tymże roku król Zygmunt III Waza mianował go kasztelanem wołyńskim.
    Po zamordowaniu w Stambule, jego brata Samuela, wystąpił zbrojnie przeciw Przerębskim i Potockim, którzy zajęli należące do Samuela dobra Uście. Jako spadkobierca sądził się też z Cieciszewskimi. Walczył także z łupiącymi województwo ruskie lisowczykami, w bitwie pod Tuczynem rozbił i rozproszył elearów Wierzbowskiego, pod Uściem pokonał ich po raz drugi. W bieżącą politykę angażował się rzadko, wobec dworu królewskiego był lojalny.

    Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Samuel Korecki herbu Pogonia, książę (ur. ok. 1586, zm. 27 czerwca 1622 w Stambule) – pułkownik, zagończyk, sławny dowódca wojskowy.

    Karol Korecki był żonaty z Anną z Potockich, kasztelanką kamieniecką, wdową po Stanisławie Golskim i księciu Konstantynie Zasławskim. Z tego związku synowie Samuel Karol i Aleksander (zmarły w dzieciństwie) oraz córka Eufryzyna. Anna Korecka zmarła w 1623, została pochowana w Korcu. Córka Eufryzyna w 1647 została żoną starosty włodzimierskiego Daniela Stempkowskiego, zmarła bezpotomnie w tym samym roku.

    Korzec (ukr. Корець) – miasto na Ukrainie, położone na Wołyniu, 65 km od Równego, centrum rejonu koreckiego w obwodzie rówieńskim. W 2001 liczyło 8649 mieszkańców. Dawna rezydencja magnaterii polskiej.Pogoń Litewska (Pogoń, Pogonia, Pogonia Wielka ) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pogoń Litewska Książęca.

    Karol Korecki zmarł 5 maja 1633, został pochowany 7 listopada w rodowym Korcu.

    Przypisy

    1. Franciszek Piekosiński, Herbarz Kojałowicza - Ks.Wojciecha Wijuka Kojałowicza Herbarz Rycerstwa W.X.Litewskiego tak zwany Compendium, Kraków 1897, str.9
    2. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej tom VII, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910,str.208
    3. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, tom V Lipsk 1840, s.236
    4. Seweryn Uruski Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, tom VII,Gebethner i Wolff, Warszawa 1910, str.209
    5. Adam Boniecki, Herbarz polski, tom XI, Warszawa 1907, str.148

    Bibliografia[]

  • Jarema Maciszewski, Karol Korecki [w] Polski Słownik Biograficzny, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław 1968, tom XIV/1, str.59.
  • Województwo ruskie – województwo Korony Królestwa Polskiego, część prowincji Małopolska, jednostka administracyjna Królestwa Polskiego w okresie I Rzeczypospolitej, istniejąca w latach 1434–1772.Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Stanisław Golski, (Gulski) herbu Rola (zm. 1612) – wojewoda ruski od 1603, podolski od 1599, kasztelan halicki od 1594, starosta barski i latyczowski.
    Samuel Karol Korecki (ur. ok. 1621, zm. 1651) – książę, starosta ropczycki, żołnierz, rotmistrz chorągwi husarskiej.
    Uniwersytet w Lejdzie, Universiteit Leiden - jest najstarszym holenderskim uniwersytetem. Założony w 1575 przez Wilhelma I Orańskiego. Związki rodziny królewskiej z uczelnią pozostają silne, studiowały tam królowe Wilhelmina, Juliana i Beatrycze oraz król Wilhelm Aleksander.
    Tuczyn (ukr. Тучин) – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie na terenie rejonu hoszczańskiego w obwodzie rówieńskim. Wieś liczy 2540 mieszkańców.
    Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.
    Zygmunt III Waza (ur. 20 czerwca 1566 w szwedzkim zamku Gripsholm, zm. 30 kwietnia 1632 w Warszawie) – król Polski (1587-1632) i Szwecji (1592-1599, jako Sigismund), tytularny król Szwecji 1599-1632 z dynastii Wazów. Starszy z dwóch synów króla szwedzkiego Jana III Wazy i jedyny z jego małżeństwa z królewną polską Katarzyną Jagiellonką.
    Lisowczycy, lisowczyki (początkowa nazwa Straceńcy, również chorągiew elearska) – formacja lekkiej jazdy polskiej o charakterze utrzymującego się z łupów wojska najemnego, oparta na wzorach ustrojowych konfederacji wojskowych, sformowana w 1614 roku, pierwotnie jako konfederacja żołnierska pod wodzą pułkownika Aleksandra Józefa Lisowskiego herbu Jeż. Zawiązki lisowczyków powstały już w czasie służby Lisowskiego u Dymitra II Samozwańca w latach 1607-1611.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.067 sek.