• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nie ma takiej strony
    Warto wiedzieć że... beta

    Rezolucja Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego – rezolucja z 8 lutego 1953 r. podpisana przez 53 sygnatariuszy – członków krakowskiego oddziału Związku Literatów Polskich, wyrażająca poparcie dla stalinowskich władz PRL po aresztowaniu pod sfabrykowanymi zarzutami duchownych katolickich, skazanych na karę śmierci w sfingowanym procesie pokazowym zwanym procesem księży kurii krakowskiej.
    O Zawiszy Czarnym opowieść – powieść Karola Bunscha z 1959 roku, opowiadająca o jednym z najsłynniejszych polskich rycerzy. Akcja powieści toczy się już po śmierci Zawiszy w 1428. Bohaterem jest kanonik Adam Świnka przygotowujący epitafium i przemowę na symboliczny pogrzeb Zawiszy. Częściowo przez zasianą przez biskupa krakowskiego Zbigniewa wątpliwość, kanonik spotyka się z ludźmi bliskimi poległego rycerza weryfikując urosłe do legendy opowieści o nim, od lat krążące po Europie. Zawisza jest przedstawiony jako wykształcony, nieugięty, z niezłomnymi zasadami rycerz gotowy ponieść każdą ofiarę w obronie wiary i ojczyzny. Powieść wieńczy pełna treść epitafium Adama Świnki w oryginale wraz z tłumaczeniem.
    Imiennik – Śladem pradziada – powieść Karola Bunscha z 1949 roku, należąca do cyklu „Powieści Piastowskie”, pierwsza część powieści Imiennik (drugą stanowi Miecz i Pastorał). Śladem Pradziada opowiada o czasach z początku panowania Bolesława II Śmiałego. Głównym bohaterem powieści jest Doman - syn woja, który niegdyś uratował życie Kazimierzowi Odnowicielowi. Ten fakt związuje życie Domana z Bolesławem. Bolesław jest przedstawiony jako książę mocno inspirowany potęgą swojego wielkiego pradziada Chrobrego, starający się (z powodzeniem) być godnym jego imiennikiem. Bunsch łączy fakty historyczne z fikcyjnymi, wyraźnie zarysowując profile charakterologiczne postaci historycznych i przedstawiając swoje uzasadnienia podejmowanych przez nich decyzji. W tło historyczne wplecione są losy zwykłych ludzi, którzy związani byli z Bolesławem. Powieść przybliża również początek konfliktu Bolesława z biskupem krakowskim Stanisławem. Akcja powieści rozpoczyna się, gdy zgodnie z przedśmiertną prośbą ojca Kazimierza, Bolesław nakazuje sprowadzić na swój dwór syna człowieka, który w wojnie z Mojsławem uratował Kazimierzowi życie. Tak zaczyna się historia Domana, którego życie na długo zostaje związane z życiem przyszłego króla. Niechętnie przyjęty w drużynie Doman znajduje przyjaciela w oszpeconym Nawoju. Przyjaciele stają się bezpośrednimi świadkami ważnych dla kraju wydarzeń, stają się świadkami jak dzielnością, nieograniczoną ambicją, ale i często lekkomyślnością, książę wskrzesza potęgę państwa. Jednocześnie wśród części możnych zaczyna narastać niezadowolenie z powodu rosnącej siły bezkompromisowego księcia.
    Władysław I Łokietek (ur. między 3 marca 1260 a 19 stycznia 1261, zm. 2 marca 1333 w Krakowie) – książę na Kujawach Brzeskich i Dobrzyniu 1267-1275 (pod opieką matki), udzielne rządy razem z braćmi 1275-1288, książę brzeski i sieradzki 1288-1300, książę sandomierski 1289-1292, 1292-1300 lennik Wacława II, regent w księstwie dobrzyńskim 1293-1295, książę łęczycki 1294-1300, książę wielkopolski i pomorski 1296-1300, na wygnaniu w latach 1300-1304, od 1304 w Wiślicy, od 1305 ponownie w Sandomierzu, Sieradzu, Łęczycy i Brześciu, od 1306 w Krakowie i zwierzchnictwo nad księstwami: inowrocławskim i dobrzyńskim, 1306-1308/1309 na Pomorzu, od 1314 w Wielkopolsce, od 20 stycznia 1320 roku, król Polski (był pierwszym władcą Polski koronowanym w Krakowie, w katedrze wawelskiej przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Janisława), od 1327 zamiana Sieradza i Łęczycy na Inowrocław i Dobrzyń, w 1329 utrata ziemi dobrzyńskiej, w 1332 utrata Kujaw.
    Krzyż Wojskowy Karola (niem. Karl-Truppenkreuz) – odznaczenie austro-węgierskie za zasługi wojskowe, ustanowione 13 grudnia 1916 przez cesarza Karola I.
    Warna 1444 – opowiadanie Karola Bunscha wydane po raz pierwszy w 1971 w serii wydawniczej "Bitwy, Kampanie, Dowódcy.".
    Adam Chmiel (ur. 24 grudnia 1865 w Słomniczkach, powiat Miechów, zm. 13 lutego 1934 w Krakowie) – historyk kultury, archiwista, znawca i miłośnik Krakowa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.