• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karol Bunsch



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Wojna polsko-ukraińska (ukr. Польсько-українська війна) – konflikt zbrojny o przynależność państwową Galicji Wschodniej, zamieszkanej przez Polaków i Ukraińców.Cmentarz Salwatorski – cmentarz położony na zachód od Salwatora w dzielnicy VII Krakowa, przy Alei Waszyngtona. Poświęcony w 1865 r., początkowo miał charakter niewielkiego cmentarza parafialnego, służącego mieszkańcom przedmieścia Zwierzyniec, Półwsia i okolicznych wsi: Przegorzał, Chełmu, Zakamycza, Bielan i Olszanicy.
    Bibliografia[ | edytuj kod]
  • L. M. Bartelski, Polscy pisarze współcześni, PWN, Warszawa 1995, s. 52.  ​ISBN 83-01-11593-9
  • T. Kudliński, Przedmowa, [w:] K. Bunsch, Nowele zebrane, KAW, Kraków 1986, s. 3-9. ​ISBN 83-03-01316-5
  • Współcześni polscy pisarze i badacze literatury: słownik biobibliograficzny, Jadwiga Czachowska (red.), Alicja Szałagan (red.), t. 1, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1994, s. 351-352, ISBN 83-02-05444-5, OCLC 830052452.
  • J. Pieszczachowicz. Historia bez iluzji (100-lecie urodzin Karola Bunscha). „Zdanie”. nr 1-4, s. 71-72, 1998. 
  • Encyklopedia Krakowa, red. A. H. Stachowski, PWN, Warszawa-Kraków 2000, ​ISBN 83-01-13325-2
  • M. Bursztyn, K. Radzymińska, Słownik encyklopedyczny. Literatura polska, Wyd. Europa, Wrocław 2001. ​ISBN 83-87977-97-7
  • Słownik literatury dziecięcej i młodzieżowej, Barbara Tylicka (red.), Grzegorz Leszczyński (red.), Alicja Baluch, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 55, ISBN 83-04-04606-7, OCLC 830377723.
  • Wielki leksykon pisarzy polskich, T. 2. Bru – Dąb, red. J. Pieszczachowicz, wyd. Fogra, Kraków 2005. ​ISBN 83-85719-99-7
  • Słownik Pisarzy Polskich, Elwira Buszewicz, Elżbieta Zarych (red.), Kraków: Wyd. Krakowskie Wydawnictwo Naukowe, 2008, s. 66, ISBN 978-83-7435-787-6, OCLC 233521626.
  • K. Surowiec, Dyskurs ze współczesnością: o postaciach władców w powieściach piastowskich Karola Bunscha, „Tyczyńskie Zeszyty Naukowe” 2005, nr 1-4, s. 113-125.
  • K. Surowiec, Historiozofia Karola Bunscha, [w:] Literatura i język wczoraj i dziś, red. E. Błachowicz, J. Lizak, Wyd. Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2007, s. 209-222.
  • Sygnowano: Bunsch – malarstwo, grafika, rzeźba, teatr, literatura, (katalog), Szczecin 2016, s. 16-18.
  • J. Bończa-Szabłowski, Wielka planeta Bunsch, „Rzeczpospolita”, 22.04.2016. [dostęp 2016-06-08]
  • P. Benken, Jeden z pokolenia – Karol Bunsch w walce o wolną Polskę (1915–1920), „Klio", nr 43 (4)/2017, s. 107–133. ISSN 1643-8191 [dostęp 2018-08-11]
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Karol Bunsch. Polski pisarz historyczny – strona o życiu i twórczości
  • Kraków, Miasto literatury UNESCO – Karol Bunsch
  • Rezolucja Związku Literatów Polskich w Krakowie w sprawie procesu krakowskiego – rezolucja z 8 lutego 1953 r. podpisana przez 53 sygnatariuszy – członków krakowskiego oddziału Związku Literatów Polskich, wyrażająca poparcie dla stalinowskich władz PRL po aresztowaniu pod sfabrykowanymi zarzutami duchownych katolickich, skazanych na karę śmierci w sfingowanym procesie pokazowym zwanym procesem księży kurii krakowskiej.O Zawiszy Czarnym opowieść – powieść Karola Bunscha z 1959 roku, opowiadająca o jednym z najsłynniejszych polskich rycerzy. Akcja powieści toczy się już po śmierci Zawiszy w 1428. Bohaterem jest kanonik Adam Świnka przygotowujący epitafium i przemowę na symboliczny pogrzeb Zawiszy. Częściowo przez zasianą przez biskupa krakowskiego Zbigniewa wątpliwość, kanonik spotyka się z ludźmi bliskimi poległego rycerza weryfikując urosłe do legendy opowieści o nim, od lat krążące po Europie. Zawisza jest przedstawiony jako wykształcony, nieugięty, z niezłomnymi zasadami rycerz gotowy ponieść każdą ofiarę w obronie wiary i ojczyzny. Powieść wieńczy pełna treść epitafium Adama Świnki w oryginale wraz z tłumaczeniem.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Imiennik – Śladem pradziada – powieść Karola Bunscha z 1949 roku, należąca do cyklu „Powieści Piastowskie”, pierwsza część powieści Imiennik (drugą stanowi Miecz i Pastorał). Śladem Pradziada opowiada o czasach z początku panowania Bolesława II Śmiałego. Głównym bohaterem powieści jest Doman - syn woja, który niegdyś uratował życie Kazimierzowi Odnowicielowi. Ten fakt związuje życie Domana z Bolesławem. Bolesław jest przedstawiony jako książę mocno inspirowany potęgą swojego wielkiego pradziada Chrobrego, starający się (z powodzeniem) być godnym jego imiennikiem. Bunsch łączy fakty historyczne z fikcyjnymi, wyraźnie zarysowując profile charakterologiczne postaci historycznych i przedstawiając swoje uzasadnienia podejmowanych przez nich decyzji. W tło historyczne wplecione są losy zwykłych ludzi, którzy związani byli z Bolesławem. Powieść przybliża również początek konfliktu Bolesława z biskupem krakowskim Stanisławem. Akcja powieści rozpoczyna się, gdy zgodnie z przedśmiertną prośbą ojca Kazimierza, Bolesław nakazuje sprowadzić na swój dwór syna człowieka, który w wojnie z Mojsławem uratował Kazimierzowi życie. Tak zaczyna się historia Domana, którego życie na długo zostaje związane z życiem przyszłego króla. Niechętnie przyjęty w drużynie Doman znajduje przyjaciela w oszpeconym Nawoju. Przyjaciele stają się bezpośrednimi świadkami ważnych dla kraju wydarzeń, stają się świadkami jak dzielnością, nieograniczoną ambicją, ale i często lekkomyślnością, książę wskrzesza potęgę państwa. Jednocześnie wśród części możnych zaczyna narastać niezadowolenie z powodu rosnącej siły bezkompromisowego księcia.
    Władysław I Łokietek (ur. między 3 marca 1260 a 19 stycznia 1261, zm. 2 marca 1333 w Krakowie) – książę na Kujawach Brzeskich i Dobrzyniu 1267-1275 (pod opieką matki), udzielne rządy razem z braćmi 1275-1288, książę brzeski i sieradzki 1288-1300, książę sandomierski 1289-1292, 1292-1300 lennik Wacława II, regent w księstwie dobrzyńskim 1293-1295, książę łęczycki 1294-1300, książę wielkopolski i pomorski 1296-1300, na wygnaniu w latach 1300-1304, od 1304 w Wiślicy, od 1305 ponownie w Sandomierzu, Sieradzu, Łęczycy i Brześciu, od 1306 w Krakowie i zwierzchnictwo nad księstwami: inowrocławskim i dobrzyńskim, 1306-1308/1309 na Pomorzu, od 1314 w Wielkopolsce, od 20 stycznia 1320 roku, król Polski (był pierwszym władcą Polski koronowanym w Krakowie, w katedrze wawelskiej przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Janisława), od 1327 zamiana Sieradza i Łęczycy na Inowrocław i Dobrzyń, w 1329 utrata ziemi dobrzyńskiej, w 1332 utrata Kujaw.
    Krzyż Wojskowy Karola (niem. Karl-Truppenkreuz) – odznaczenie austro-węgierskie za zasługi wojskowe, ustanowione 13 grudnia 1916 przez cesarza Karola I.
    Warna 1444 – opowiadanie Karola Bunscha wydane po raz pierwszy w 1971 w serii wydawniczej "Bitwy, Kampanie, Dowódcy.".
    Adam Chmiel (ur. 24 grudnia 1865 w Słomniczkach, powiat Miechów, zm. 13 lutego 1934 w Krakowie) – historyk kultury, archiwista, znawca i miłośnik Krakowa.
    Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego została ustanowiona przez Ogólnopolski Komitet Frontu Jedności Narodu w celu upamiętnienia tysiącletniej tradycji Państwa Polskiego, popularyzacji wartości patriotycznych, historycznych, gospodarczych i społecznych, walk wyzwoleńczych oraz dorobku Polski Ludowej. Odznakę tzw.„sztandarówkę” (większy rozmiar) przyznawano także dla zakładów pracy, szkół, zespołów ludowych, itp.
    Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.