• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karkonosze



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9]
    Przeczytaj także...
    Kopce darniowe (thufura) – szczególna forma ukształtowania powierzchni gruntu, jedna z odmian gruntów wzorzystych sortowalnych należąca do gruntów strukturalnych.Era mezozoiczna, mezozoik – era która rozpoczęła się od wielkiego wymierania pod koniec permu, a skończyła zagładą wielkich gadów, pod koniec kredy (patrz tabelka), znanego jako wymieranie kredowe. Era mezozoiczna trwała dwa razy krócej niż paleozoiczna, bo tylko 170 milionów lat. Dzieli się ją na trzy okresy: trias, jurę i kredę.

    Karkonosze (łac. Askiburgion; pol. n. tradyc. do 1946 Góry Olbrzymie, również Karkonosze, czes. Krkonoše, czes. gwar. góral. Kerkonoše, śl. Gůry Uolbrzimje, śl.-niem. Riesageberge, niem. Riesengebirge, ang. Giant Mountains) (332,37) – najwyższe pasmo górskie Sudetów i zarazem Czech rozciągające się na przestrzeni ok. 40 km (od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie do Przełęczy Lubawskiej na wschodzie). Szerokość pasma waha się od 8 do 20 km. Karkonosze zajmują powierzchnię ok. 650 km², z czego do Polski należy 185 km² czyli 28,46%. Głównym grzbietem gór przebiega granica polsko-czeska. Najwyższym szczytem jest Śnieżka (1602 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Czech.

    Złotna (niem. Goldbach) – potok, lewy dopływ Bobru w górnym jego biegu, wypływa pod Przełęczą Okraj na wysokości 1005 m n.p.m., uchodzi poniżej Miszkowic, na wysokości ok. 520 m n.p.m.do Zbiornika Bukówka. Długość potoku ok. 9,6 km. Przepływa przez Jarkowice i Miszkowice.Las mieszany – siedliskowy typ lasu występujący na nizinach i zajmujący na terenie Polski ok. 10,5% powierzchni siedlisk leśnych, głównie żyźniejsze gleby typu skrytobielicowego lub brunatnego: piaski gliniaste oraz gliny spiaszczone. Dla siedliska lasu mieszanego głównymi gatunkami drzew są: dąb szypułkowy, buk, sosna, świerk, jodła, modrzew, brzoza.

    Karkonosze należą do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO.

    Położenie Karkonoszy na mapie Czech

    Spis treści

  • 1 Położenie Karkonoszy
  • 2 Rzeźba Karkonoszy
  • 2.1 Główny Grzbiet Karkonoszy
  • 2.2 Czeski Grzbiet
  • 2.3 Grzbiety południowe
  • 2.4 Karkonoski Padół Śródgórski
  • 2.5 Pogórze Karkonoskie
  • 2.6 Skałki
  • 2.7 Kotły polodowcowe
  • 2.8 Nisze niwalne
  • 3 Szczyty
  • 4 Budowa geologiczna Karkonoszy
  • 4.1 Granit karkonoski
  • 4.2 Skały metamorficzne
  • 4.3 Paleozoiczne serie osadowe
  • 4.4 Bazalty
  • 4.5 Osady czwartorzędowe
  • 4.6 Rozwój budowy geologicznej
  • 5 Gleby
  • 6 Wody
  • 6.1 Rzeki
  • 6.2 Wodospady
  • 6.3 Jeziora
  • 7 Torfowiska
  • 8 Flora
  • 9 Fauna
  • 9.1 Ostoja ptaków IBA
  • 10 Klimat
  • 10.1 Opady
  • 10.2 Wiatry
  • 10.3 Inwersja
  • 10.4 Stacje meteorologiczne
  • 10.5 Atmosferyczne zjawiska optyczne
  • 11 Parki narodowe
  • 12 Historia zagospodarowania Karkonoszy
  • 13 Miejscowości w Karkonoszach i wokół nich
  • 14 Atrakcje turystyczne
  • 15 Główne szlaki turystyczne Karkonoszy
  • 16 Pochodzenie nazwy
  • 17 Ciekawostki
  • 18 Zobacz też
  • 19 Przypisy
  • 20 Bibliografia
  • 21 Linki zewnętrzne
  • Rezerwat biosfery (ang. biosphere reserve) jest to wyznaczony obszar chroniony zawierający cenne zasoby przyrodnicze. Rezerwaty biosfery na świecie powstały w ramach programu UNESCO MAB (ang. Man and the Biosphere, pol. Człowiek i biosfera).Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).

    Położenie Karkonoszy[]

    Karkonosze położone są w Sudetach Zachodnich, stanowiąc ich centralną część. Od północy graniczą z Kotliną Jeleniogórską, od północnego wschodu poprzez Przeł. Kowarską z Rudawami Janowickimi, od wschodu ze wzgórzami Bramy Lubawskiej (Kotliną Kamiennogórską), od południowego wschodu poprzez Przełęcz Lubawską z Górami Kruczymi, od południa z Podgórzem Karkonoskim i od zachodu poprzez Przeł. Szklarską z Górami Izerskimi.

    Śnieżne Kotły (niem. Schneegruben, czes. Sněžné jámy) — kotły polodowcowe w Karkonoszach, w południowo-zachodniej Polsce.Nietoperze, rękoskrzydłe (Chiroptera) – rząd ssaków łożyskowych, obejmujący ok. 1100 gatunków, do którego zalicza się 17 rodzin zgrupowanych w dwóch podrzędach:
    Panorama Karkonoszy z Szybowcowej Góry w Górach Kaczawskich
    Panorama Karkonoszy z Szybowcowej Góry w Górach Kaczawskich


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grąd – wielogatunkowy i wielowarstwowy las liściasty zazwyczaj z przewagą grabu i dębu i z udziałem różnych innych gatunków. W fitosocjologii zespoły leśne reprezentujące grądy wyodrębniane są w związek zespołów Carpinion betuli. Na mapach potencjalnej roślinności naturalnej Polski, lasy grądowe dominują stanowiąc 41,6% powierzchni kraju. Ze względu na to, że wykształcają się na siedliskach żyznych – zostały w ogromnej większości zniszczone i zajęte przez grunty rolne lub zdegradowane z powodu uprawy drzew iglastych. Grądy stanowią siedlisko przyrodnicze chronione w sieci Natura 2000.
    Rosa – osad atmosferyczny w postaci kropel wody powstających na powierzchni skał, roślin i innych przedmiotów w wyniku skraplania się pary wodnej zawartej w powietrzu.
    Torfowisko (ang. peatland, mire, niem. Moor, Moos, Ried, Filz) – jeden z typów mokradeł, siedlisk na tyle uwodnionych, że występuje tam specyficzna roślinność i zachodzą procesy akumulacji osadów organicznych. Jest to teren stale podmokły, o podłożu trudno przepuszczalnym, pokryty zbiorowiskami roślin bagiennych i bagienno-łąkowych. Torfowiska występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego, wilgotnego i chłodnego (północna część Eurazji i Ameryki Północnej, a także obszary górskie). Obszary te są cenne pod względem przyrodniczym, można je także wykorzystać gospodarczo – poprzez wydobywanie torfu. Torfowisko przyrasta średnio o 1 mm w ciągu roku.
    Kutná Hora (niem. Kuttenberg) – stolica powiatu Kutná Hora w kraju środkowoczeskim, w Czechach w odległości ok. 65 km od Pragi. Populacja miasta wyniosła w 2003 r. 21 218 mieszkańców.
    Brama Lubawska (332.41, cz. Libovské sedlo) – obniżenie śródgórskie w Sudetach Środkowych w południowo-zachodniej Polsce w województwie dolnośląskim. Brama Lubawska to jedna z trzech kotlin wchodzących w skład Kotliny Kamiennogórskiej.
    Cieplice Śląskie-Zdrój (niem. Bad Warmbrunn) – część miasta, uzdrowisko w Jeleniej Górze w województwie dolnośląskim, w latach 1935-1976 samodzielne miasto.
    Szrenicki Kocioł – rozległa nisza niwalna położona w zachodniej części Śląskiego Grzbietu w zachodnich Karkonoszach.

    Reklama