• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karduniasz

    Przeczytaj także...
    Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.Kasyci (Kaššu, Kaszszu, Kaszu) to jeden ze starożytnych ludów, który zamieszkiwał rejon gór Zagros, a w latach ok. 1600-1100 p.n.e. władał Mezopotamią. Jego pochodzenie nie jest do końca jasne. Niektórzy badacze wywodzą Kasytów z południowo-zachodniego Iranu, ale teza ta nie jest dostatecznie uzasadniona. Źródła babilońskie podają, że Kasyci byli federacją kilku nomadycznych plemion.
    Tukulti-Ninurta I (akad. Tukultī-Ninurta, tłum. "W bogu Ninurcie jest moja ufność") – król Asyrii, syn i następca Salmanasara I, według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 37 lat. Jego rządy datowane są na lata 1243-1207 p.n.e. Podczas jego panowania państwo średnioasyryjskie znajdowało się apogeum swej świetności. Jako pierwszy władca Asyrii przekroczył Eufrat i złupił hetycką część Syrii wyprawiając się do samej Anatolii.
    Babilonia (Karduniasz) za panowania Kasytów.

    Karduniasz (też Karuduniasz, Karaduniasz) – nazwa geograficzna używana często w źródłach mezopotamskich na określenie Babilonii lub królestwa rządzonego przez królów z dynastii kasyckiej. W II tys. p.n.e. używana była głównie w tytulaturze królewskiej. Po raz pierwszy pojawia się w jednym z tytułów kasyckiego króla Kara-indasza (ok. 1413 p.n.e.), a następnie w tytulaturze wielu późniejszych królów kasyckich, szczególnie w korespondencji międzynarodowej (np. w listach z Amarna). Począwszy od Tukulti-Ninurty I (1243-1207 p.n.e.) królowie asyryjscy sprawujący kontrolę nad Babilonią również używali czasem tego określenia w swej tytulaturze. Po upadku dynastii kasyckiej spotykane jest ono głównie w inskrypcjach asyryjskich, gdzie zdaje się oznaczać po prostu Babilonię. Karduniasz jest najprawdopodobniej słowem pochodzącym z języka kasyckiego, ale jego znaczenie pozostaje nieznane.

    Dynastia kasycka, znana też jako III dynastia z Babilonu – jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, której władcy rządzili Babilonią w latach ok. 1595-1155 p.n.e.Kara-indasz – władca Babilonii z dynastii kasyckiej. Według Kroniki synchronistycznej miał on być współczesny władcy asyryjskiemu Aszur-bel-niszeszu (ok. 1417-1409 p.n.e), z którym zawrzeć miał traktat pokojowy.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Brinkman J.A., hasło Karduniaš, w: Reallexikon der Assyriologie, tom V (Ia... - Kizzuwatna), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1976-1980, s. 423.
  • hasło Karduniash, w: Bryce T., The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia, Routledge 2013, s. 372.
  • Listy z Amarna – pozostałości archiwum korespondencji dyplomatycznej pomiędzy władcami Egiptu a ich wasalami i władcami niezależnymi z terenów Syro-Palestyny, Mezopotamii i Anatolii. Większość listów w tym archiwum datowana jest na XIV wiek p.n.e., a dokładnie na okres panowania faraonów egipskich Amenhotepa III (1390-1352 p.n.e.) i jego syna Amenhotepa IV, zwanego też Echnatonem (1352-1336 p.n.e.).Język kasycki – język izolowany, używany w starożytności przez lud Kasytów, przybyłych z gór Zagros do południowej Mezopotamii w XVII wieku p.n.e. Nie wykazuje pokrewieństwa z językiem sumeryjskim, podobnie jak z językami semickimi, czy też językami indoeuropejskimi, choć występują w nim indoeuropejskie zapożyczenia. Kasyci byli ludem o niezidentyfikowanym do końca pochodzeniu. Dominującym elementem u niego były cechy indo-irańskie. Po przybyciu do Babilonii Kasyci założyli własną dynastię i przejęli lokalny język. Język Kasytów został dostrzeżony dzięki zachowanej w źródłach akadyjskich onomastyce i nielicznym słowom, nienależącym do języka akadyjskiego.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.733 sek.