• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karabinek sportowy

    Przeczytaj także...
    Karabinek (kbk) – broń strzelecka o takiej samej konstrukcji jak karabin, lecz o krótszej lufie i lżejszym łożu. W porównaniu do karabinu był nieco lżejszy i zdecydowanie poręczniejszy dzięki mniejszej długości, jednak miał mniejszą donośność, mniejszą celność i większy odrzut.Broń ćwiczebna to broń o specjalnym przeznaczeniu, stanowiąca odrębną konstrukcję umożliwiającą wykonywanie ćwiczeń pozwalających na nabywanie wprawy w posługiwaniu się bronią bojową lub myśliwską, jednak bez ryzyka poważnego uszkodzenia ciała. Przyjmuje się założenie, że broń ćwiczebna powinna zachować jak najwięcej cech upodabniających ją do broni używanej w rzeczywistych działaniach, np. pod względem wagi, kształtu, sprężystości itp.
    .22 Long Rifle, popularny nabój bocznego zapłonu kalibru 0,22 cala (5,6 mm) używany głównie w celach sportowych, rzadziej w małej gabarytowo broni do ochrony osobistej. Znajduje zastosowanie zarówno w broni krótkiej (pistolety, rewolwery), jak i długiej (karabiny, a nawet gładkolufowe strzelby), produkowany w wielu odmianach. Nabój bardzo popularny w Europie Zachodniej i USA z powodu niskiej ceny.

    Karabinek sportowy (kbks, karabinek sportowy) – małokalibrowy karabinek przeznaczony do celów treningowych, sportowych i rekreacyjnych. Najczęściej w formie karabinka jednostrzałowego lub powtarzalnego. Niektóre z kbks-ów przeznaczone były do szkolenia żołnierzy, dlatego ich budowa była zbliżona do broni bojowej. Za przykład może posłużyć polski kbks wz.48 odpowiadający budową karabinowi Mosin wz.44. Wersje typowo sportowe są znacznie lżejsze i wykonane z większą precyzją.

    Broń sportowa – broń znajdująca zastosowanie w sporcie. Zasadniczo w celach sportowych korzysta się z następujących rodzajów broni:Karabin powtarzalny to rodzaj karabinu, w którym strzelec każdorazowo po oddaniu strzału musi ręcznie dokonać przeładowania broni wprowadzając pocisk do komory nabojowej przez wykonanie odpowiednich ruchów zamkiem, natomiast nabój podawany jest z magazynka.

    W połowie lat 30. małokalibrowe karabinki treningowe/sportowe wyparły w szkoleniu żołnierzy, tradycyjne karabiny z amunicją izbową. Skrót kbks, w mowie potocznej, często jest błędnie rozwijany jako: krótki bojowy karabin sportowy.

    Przykładowe dane (kbks wz. 48):

  • typ: karabinek jednostrzałowy
  • kaliber: 5,6 mm (0,22)
  • masa: 3,8 kg
  • długość: 1130 mm
  • donośność maksymalna: 1,3 km (zasięg skuteczny ok. 100 m)
  • nabój: sportowy, bocznego zapłonu typu .22 Long Rifle
  • prędkość początkowa pocisku: 350 m/s
  • celownik suwakowy o nastawach 25-100 m
  • zdolność przebijania: pocisk z odległości 60 m przebija bal sosnowy o grubości 60 mm
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • broń ćwiczebna
  • broń pneumatyczna
  • Styl potoczny, styl konwersacyjny – styl funkcjonalny mowy stosowany przede wszystkim do swobodnych kontaktów językowych, opozycyjny wobec języka książkowego. Główną cechą stylu potocznego, odróżniającą go od innych stylów, jest jego charakter ustny. Tworzy on formę języka zauważalnie nacechowaną pod względem ekspresywnym i emocjonalnym, niespecjalistyczną i antropocentryczną; charakteryzuje się gęstym występowaniem związków frazeologicznych, wyrazistą strukturą słowotwórczą wyrazów i ich konkretnością. W stylu potocznym występują liczne środki językowe oceniające rzeczywistość ujemnie; cechuje się on szybko zmieniającą się leksyką, w której duży udział mają wyrażenia o pochodzeniu środowiskowym i obcym. Obserwuje się w nim wiele skrótów oraz tzw. potok składniowy, czyli tendencję do luźnego, niepełnego porządkowania wyrazów pod względem logiczno-syntaktycznym. Na płaszczyźnie dźwiękowej styl potoczny cechuje się wyrazistą wymową, przejawiającą się przede wszystkim w większej rozciągłości zjawisk asymilacyjnych wewnątrz słów i w końcówkach wyrazowych. Broń pneumatyczna – broń wykorzystująca energię sprężonego gazu (powietrza atmosferycznego bądź dwutlenku węgla) jako siły napędowej pocisku. W momencie wystrzału sprężony gaz przekazuje pociskowi część swojej energii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Broń bojowa - broń wojskowa przeznaczona do prowadzenia walki. Może to być broń biała, palna, rakietowa, jądrowa, chemiczna, biologiczna, itp. W przypadku zużycia lub powstania uszkodzeń nie nadających się usunąć jest wycofywana albo przekwalifikowywana na broń szkolną lub ćwiczebną.
    Celownik – urządzenie służące do wyznaczania elementom broni odpowiadającym za początkowy kierunek lotu pocisku takiego położenia, aby tor pocisku przechodził przez cel. Ze względu na przeznaczenie celowniki dzielą się na:
    Amunicja izbowa - nabój ćwiczebny o niewielkiej energii, przeznaczony do strzelania na strzelnicach zamkniętych (stąd nazwa) na małe odległości.
    Amunicja bocznego zapłonu to amunicja do broni palnej, w której masa zapłonowa wprasowana jest bezpośrednio w kryzę łuski. Iglica zapłonowa uderza nie w centrum tylnej części łuski lecz w bok, prawie na samym skraju.
    Pocisk – ciało wystrzeliwane z broni miotającej. Pociski są zwykle aerodynamiczne, wydłużone, a w przekroju okrągłe, wykonane z twardych i gęstych materiałów, najczęściej metali. Przed wynalezieniem lufy gwintowanej nadającej pociskowi ruch obrotowy miały one kształt sferyczny i nazywano je kulami.
    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.
    Karabin jednostrzałowy - rodzaj karabinu, w którym strzelec po oddaniu strzału musi za pomocą zamka wyjąć łuskę, włożyć na jej miejsce nowy nabój i przeładować broń przed oddaniem kolejnego strzału.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.