• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karabin przeciwpancerny wz. 97

    Przeczytaj także...
    Działko Ho-1 (ホ一, Ho ichi) – japońskie działko lotnicze kalibru 20 mm z okresu II wojny światowej. Powstało jako wersja rozwojowa automatycznego karabinr przeciwpancernego wz. 97.Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.
    Magazynek – część składowa broni palnej służąca za wewnętrzny zapas nabojów. Magazynki dzielą się na stałe (wewnętrzne) i wymienne. Magazynki stałe są stosowane w starszych wzorach pistoletów, karabinów powtarzalnych, karabinów samopowtarzalnych, ręcznych karabinów maszynowych oraz we współczesnych strzelbach powtarzalnych i samopowtarzalnych. Magazynki wymienne stosuje się praktycznie we wszystkich współczesnych rodzajach broni palnej.

    Karabin przeciwpancerny Typ 97 (jap. 九七式自動砲 kyū-nana-shiki jidōhō)japoński samopowtarzalny karabin przeciwpancerny używany w czasie II wojny światowej.

    W drugiej połowie lat trzydziestych w Japonii rozpoczęto prace nad karabinem przeciwpancernym. W odróżnieniu od innych konstrukcji tego rodzaju broni, miała to być broń samopowtarzalna, o kalibrze 20 mm (pocisk o masie 162 g).

    Efektem tych prac był wprowadzony do uzbrojenia w 1937 roku karabin przeciwpancerny Typ 97. W momencie przyjęcia do uzbrojenia była to bardzo skuteczna broń, pozwalająca zwalczać czołgi lekkie i samochody pancerne, a przy użyciu amunicji zapalającej i odłamkowej także cele nieopancerzone i stanowiska piechoty. Największą wadą nowej broni była duża masa i wymiary. Karabin był przenoszony przez cztery osoby. W tym celu mocowano do karabinu specjalne uchwyty zwiększające masę broni w położeniu transportowym do 67,5 kg. Grupa czterech osób z karabinem Typ 97 stanowiła duży, przyciągający uwagę cel, co sprawiało że próba przenoszenia tej broni w czasie walki groziła dużymi stratami.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Inną wadą było wyposażenie wszystkich rodzajów pocisków przeznaczonych dla karabinu przeciwpancernego Typ 97 w smugacze. Ciągnąca się za wystrzelonym pociskiem kolorowa smuga ułatwiała trafienie celu, ale jednocześnie demaskowała stanowisko broni.

    Karabin przeciwpancerny Typ 97, podobnie jak inne typy tego rodzaju broni, szybko stał się bronią przestarzałą. W starciu z amerykańskimi czołgami M4 Sherman obsługi karabinów przeciwpancernych nie miały żadnych szans na sukces. Natomiast do końca wojny karabiny przeciwpancerne Typ 97 mogły skutecznie zwalczać lżej opancerzone pojazdy takie jak amfibie LVT Amtrac.

    Kolba – część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca. Kolba może być stała, składana (umożliwia zmniejszenie długości broni podczas przenoszenia albo przechowywania), teleskopowa lub przyłączana, wykonana z metalu, drewna lub tworzyw sztucznych. W miejscu oparcia o ramię strzelca często jest zakończona stopką gumową (trzewikiem), która amortyzuje odrzut broni i przedłuża kolbę lub metalową ( zwłaszcza w broni wojskowej) która osłania kolbę przed uszkodzeniami mechanicznymi.Imperium japońskie (Cesarstwo Wielkiej Japonii) (jap. dawna pisownia: 大日本帝國, obecna: 大日本帝国, Dai Nippon Teikoku) – określenie używane w odniesieniu do państwa japońskiego w okresie od drugiej połowy XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku, który przypada na japońskie epoki: Meiji, Taishō oraz wczesną Shōwa, a więc łącznie na lata 1868-1945 (formalnie do 1947).

    Skomplikowana konstrukcja karabinu Typ 97 sprawiła, że nie była to broń produkowana masowo. Prawdopodobnie wyprodukowano około 400 sztuk.

    Na podstawie Typ 97 opracowano działka lotnicze Ho-1 i Ho-3.

    Opis techniczny[ | edytuj kod]

    Karabin przeciwpancerny Typ 97 był bronią samopowtarzalną o automatyce uruchamianej dzięki odprowadzaniu części gazów prochowych przez boczny otwór lufy, zasilaną z magazynka pudełkowego o pojemności 7 nabojów, zakładanego od góry. Karabin był wyposażony w dwójnóg i tylną podpórkę pod kolbą.

    Amfibia (pojazd amfibijny) – pojazd przystosowany konstrukcyjnie do poruszania się po powierzchni lądu i wody. Są używane głównie przez wojsko i służby ratownicze. Mogą służyć do desantu.M4 Sherman (oficjalnie Medium Tank, M4) – amerykański czołg średni, stosowany w czasie II wojny światowej. Brytyjczycy używali nazwy M4 General Sherman. Czołg nazwany na cześć generała Williama Shermana.




    Warto wiedzieć że... beta

    Działko Ho-3 (ホ三|Ho san) – japońskie działko lotnicze kalibru 20 mm z okresu II wojny światowej. Powstało jako wersja rozwojowa automatycznego karabinu przeciwpancernego wz. 97.
    Karabin przeciwpancerny – broń strzelecka, odmiana karabinu, o kalibrze do 20 mm, zaprojektowana do zwalczania czołgów i innych pojazdów pancernych, nazywany też rusznicą przeciwpancerną.
    Broń samopowtarzalna - broń automatyczna strzelająca wyłącznie ogniem pojedynczym. Do wyłączania po każdym strzale mechanizmu spustowego służy przerywacz. Aby oddać kolejny strzał należy zwolnić i ponownie nacisnąć spust. Do broni samopowtarzalnej zalicza się większość pistoletów, a także niektóre karabiny (szczególnie wyborowe) i karabinki.
    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.
    Samochód pancerny – opancerzony pojazd kołowy, zwykle uzbrojony w armatę lub karabiny maszynowe, zazwyczaj umieszczone w wieży obrotowej.
    Dwójnóg – rodzaj podstawy broni strzeleckiej mającej postać dwóch nóżek. Dwójnóg jest mocowany do lufy, jej osłony lub łoża lub może być wkomponowany w dodatkowy uchwyt broni. Długość nóżek może być regulowana, lub jest stała, a na ich końcu mogą znajdować się ostrogi i lemiesze ułatwiające stabilne zakotwiczenie w gruncie. Dwójnogi początkowo stanowiły wyposażenie ręcznych i lekkich karabinów maszynowych, a ich podstawowym zadaniem była stabilizacja broni przy strzelaniu seriami. Obecnie dwójnogi stanowią wyposażenie karabinów wyborowych i automatycznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.823 sek.