• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karabin przeciwpancerny PzB38

    Przeczytaj także...
    Suhl – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w dolinie Lasu Turyńskiego, liczy ok. 39,5 tys. mieszkańców, posiada 450-letnią historię.Chwyt pistoletowy - element broni strzeleckiej służący do trzymania broni podczas prowadzenia ognia. Wewnątrz chwytu pistoletowego może znajdować się gniazdo magazynka lub elementy mechanizmu spustowego.
    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

    Panzerbüchse 38, PzB 38 to niemiecki półautomatyczny karabin przeciwpancerny opracowany przez B. Brauera i produkowany w zakładach Gustloff-Werke w Suhl.

    Była to jednostrzałowa broń z ruchomą lufą. W momencie oddania strzału lufa cofała się o około 9 cm, co powodowało otwarcie zamka i wyrzucenie z niego pustej łuski. Lufa zostawała w tej pozycji aż do ponownego załadowania broni i powracała do pozycji wyjściowej po ręcznym zwolnieniu jej. Ten raczej skomplikowany mechanizm był bardzo podatny na zacięcia w warunkach polowych. W latach 1939-1940 wyprodukowano łącznie 1408 karabinów PzB 38.

    Karabiner 98k (Kar98k, K98k) – niemiecki karabinek powtarzalny z okresu II wojny światowej. Obecnie przez znanego bronioznawcę Leszka Erenfeichta zaliczany jest do grupy określanej zapożyczonym z literatury anglosaskiej terminem krótki karabin. Kolba – część broni strzeleckiej służąca do oparcia broni o ramię strzelca. Kolba może być stała, składana (umożliwia zmniejszenie długości broni podczas przenoszenia albo przechowywania), teleskopowa lub przyłączana, wykonana z metalu, drewna lub tworzyw sztucznych. W miejscu oparcia o ramię strzelca często jest zakończona stopką gumową (trzewikiem), która amortyzuje odrzut broni i przedłuża kolbę lub metalową ( zwłaszcza w broni wojskowej) która osłania kolbę przed uszkodzeniami mechanicznymi.

    Panzerbüchse 39[ | edytuj kod]

    PzB 38 był używany, ale nie stał się standardową bronią przeciwpancerną Wehrmachtu. Uproszczono więc jego konstrukcję, zachowując zamek klinowy, ale otwierany był on teraz przez złamanie chwytu pistoletowego. Podobnie jak poprzednia wersja, PzB 39 miał składaną kolbę dla ułatwienia transportu; wyposażono je też w pojemniki na amunicję montowane po obu stronach zamka. PzB 39 był produkowany w latach 1940-41, łącznie wyprodukowano 39232 sztuki tej broni.

    Karabin przeciwpancerny wzór 35 (kb ppanc wz.35), znany także jako Ur (kb Ur) (używana jest również nazwa 7,9 mm rusznica przeciwpancerna UR) — polski karabin przeciwpancerny, skonstruowany w połowie lat trzydziestych i produkowany od 1938 roku w Fabryce Karabinów w Warszawie.Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.

    Po analizie polskiej amunicji do polskiego kb ppanc wz. 35 ("Ur"), zastosowano do niemieckich karabinów amunicję z rdzeniem wolframowym, w miejsce dotychczas używanego stalowego, co poprawiło ich zdolność przebijania pancerza.

    Granatbüchse Modell 39[ | edytuj kod]

    Począwszy od 1942 PzB 38 i PzB 39 zostały wycofane z czynnej służby, gdyż ze względu na coraz grubsze pancerze czołgów nie stanowiły już skutecznej broni przeciwpancernej.

    Zostały one przebudowane na granatniki do wystrzeliwania granatów nasadkowych Granatbüchse Modell 39 (GrB 39) – ich lufa została skrócona do 610 mm i na jej końcu umieszczono garłacz (niem. Schießbecher), stosowany także do karabinów K98.

    Granatnik nasadkowy – indywidualna broń strzelecka wyposażona w nasadkę przeznaczoną do wystrzeliwania granatów przy pomocy naboi ślepych lub ostrych (nasadkowy układ miotający broni palnej).Wehrmacht – całość sił zbrojnych III Rzeszy Niemieckiej z wyłączeniem Waffen-SS, utworzona 16 marca 1935 ustawą o powszechnym obowiązku służby wojskowej, która stanowiła jednostronne zerwanie klauzul militarnych traktatu wersalskiego (1919).

    Granat miał kaliber 30 mm; amunicja obejmowała odłamkowe granaty przeciwpiechotne (Gewehrsprenggranate), oraz granaty przeciwpancerne małe (Gewehrpanzergranate) i duże (Große Gewehrpanzergranate). Efektywny zasięg do celów nieruchomych wynosił około 125 m, a do ruchomych - ok. 70 m. Do wystrzeliwania granatów używano specjalnych nabojów o rozmiarach identycznych ze zwykłą amunicją do PzB 39, ale z drewnianym pociskiem.

    Karabin przeciwpancerny – broń strzelecka, odmiana karabinu, o kalibrze do 20 mm, zaprojektowana do zwalczania czołgów i innych pojazdów pancernych, nazywany też rusznicą przeciwpancerną.Łuska (gilza) – część naboju, służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki. W nabojach zespolonych służy do umocowania pocisku. Zabezpiecza i uszczelnia komorę nabojową podczas strzału.

    Zdjęcia[ | edytuj kod]

  • PzB 39 w akcji, wyraźnie widać ładownice z boku broni, 21 czerwca 1941

  • PzB 39, Rosja, sierpień 1941

  • Rosja, czerwiec 1942

  • Żołnierze z GrB 39, Włochy

  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War. London: Barnes & Noble Books, 1998, s. 209. ISBN 0-7607-1022-8.
    2. 7.92 mm Granatbüchse 39 (Gr. B. 39): Grenade-Launching Rifle (ang.). W: Catalog of Enemy Ordnance [on-line]. U.S. Office of Chief of Ordnance, 2010-03-30. [dostęp 2011-06-11].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Opisy i zdjęcia granatów nasadkowych do GrB 39 (ang.)




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.825 sek.