• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Karabin maszynowy Schwarzlose M.7/12



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wojna zimowa (wojna radziecko-fińska 1939-1940, fiń. talvisota, ros. Зимняя война) – konflikt zbrojny pomiędzy ZSRR a Finlandią, toczący się w okresie od 30 listopada 1939 do 13 marca 1940 roku.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
    Schwarzlose M.7
    Ckm M.7/12 używany przez armię Austro-Węgier podczas I wojny św. na froncie galicyjskim

    Schwarzlose M.7/12ciężki karabin maszynowy znajdujący się na uzbrojeniu armii Austro-Węgier w okresie pierwszej wojny światowej, w Polsce oznaczany jako wz. 07/12.

    Historia konstrukcji[ | edytuj kod]

    Na początku XX wieku Andreas Wilhelm Schwarzlose opatentował broń samoczynną o lufie nieruchomej i zamku niezaryglowanym. Opóźnienie otwarcia zamka osiągnął stosując zamek półswobodny, w którym ruch trzonu zamkowego był opóźniany przez zespół dwóch kolankowych dźwigni.

    Ciężki karabin maszynowy (ckm, cekaem) – szybkostrzelna broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i jednym z największych mocarstw w tamtym czasie. Państwo istniało 51 lat, od 1867 aż do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej.

    W 1902 roku zgłosił swój pierwszy patent na karabin maszynowy działający na takiej zasadzie. Początkowo problemem było pękanie łusek w czasie wyciągania ich po strzale, ale rozwiązano go oliwiąc łuski nabojów przed strzałem za pomocą automatycznej oliwiarki. Skrócono także lufę, co przyśpieszyło spadek ciśnienia gazów prochowych, przez co powstał karabin maszynowy o najkrótszej wówczas lufie (530 mm). Dopracowany karabin maszynowy powstał w 1905 roku i już wówczas rozpoczęła się jego produkcja na licencji w firmie OEWG (późniejszy Steyr).

    Armia Austro-Węgier (albo Armia Monarchii Austro-Węgierskiej) (niem. Gemeinsame Armee, kaiserliche und königliche Armee, k.u.k. Armee czyli cesarska i królewska Armia; do 1867 p.n. kaiserlich königliche Armee, k.k. Armee czyli cesarsko-królewska Armia) – wspólne wojska monarchii austro-węgierskiej. Wchodziły w skład wojsk lądowych (Landstreitkrräfte).W 1867 roku wprowadzono w armii austriackiej broń o oryginalnej konstrukcji zamka, opracowaną przez J. Werndla. Zastosowano w niej ulepszony nabój kalibru 11,15 mm z zapłonem centralnym i pociskiem ołowianym (nazywany nabojem Werndla). Był to pierwowzór naboju Mannlichera. W 1881 roku Mannlicher skonstruował karabin z zamkiem ślizgowo-obrotowym i magazynkiem pudełkowym na 5 sztuk naboi kaliber 11 mm wz. 1877.

    Nowy ckm został przyjęty do uzbrojenia armii Austro-Węgier w roku 1907 jako MG (Maschinengewehr - karabin maszynowy) M.7. Broń była przystosowana do strzelania nabojami 8 x 50 mm R. Zasilanie zapewniała taśma parciana na 250 naboi. Szybkostrzelność cekaemu była dość niska i wynosiła 400 strz/min. Zaletami broni była stosunkowo mała masa i prosta budowa oraz niższy koszt wytwarzania, niż innych karabinów maszynowych.

    Synchronizator karabinu maszynowego — urządzenie mechaniczne, część lotniczego karabinu maszynowego strzelającego przez śmigło, którego zadaniem jest odpalanie nabojów tylko w takich momentach, gdy łopaty śmigła znajdują się poza torem lotu pocisku, co zapobiega odstrzeleniu własnego śmigła przez pilota. Synchronizatory karabinów maszynowych wprowadzone po raz pierwszy podczas I wojny światowej były znaczącym osiągnięciem technicznym w historii walk powietrznych i pozostały w użyciu aż do wojny koreańskiej, kiedy to do powszechnego użycia weszły pozbawione śmigieł samoloty odrzutowe. Podobnym w działaniu urządzeniem był przerywacz, który blokował oddanie strzału w tych momentach, gdy śmigło znajdowało się na linii strzału.żołnierz dokonujący obserwacji w wyznaczonym sektorze obserwacji. Zależnie od potrzeb jego zadanie może polegać na śledzeniu ruchu, ugrupowania i działania pododdziałów nieprzyjaciela (przeciwnika), jego środków ogniowych, zachowania się, trybu życia, obserwowania skutków działania własnych środków ogniowych bądź ruchu i działania wojsk własnych, sąsiadów, sygnałów przełożonego itp. O ważniejszych spostrzeżeniach obserwator melduje niezwłocznie swemu dowódcy. W nocy zajmuje on stanowisko w takim miejscu, by nadzorowane przez niego obiekty były widoczne na tle horyzontu. Obserwator, któremu zlecono obserwowanie i alarmowanie o grożącym nagłym niebezpieczeństwie, nosi nazwę obserwatora alarmowego.

    W następnych latach broń udoskonalono. Powiększono pojemność oliwiarki z 0,2 do 0,3 l, a przy tym zmieniono kształt pokrywy komory zamkowej i wydłużono chłodnicę, która łączyła się teraz z komorą zamkową, likwidując charakterystyczne obniżenie. Zmieniono także konstrukcję tylców (składały się w górę, a nie w bok). Zmiany w konstrukcji zamka (przekonstruowano zarówno trzon zamkowy jak i dźwignie) pozwoliły zwiększyć szybkostrzelność do 520 strz/min (faktycznie sięgała 600 strz/min, możliwe że w zmodyfikowanych karabinach produkowanych od 1918 roku). Udoskonalony karabin maszynowy przyjęto do uzbrojenia w 1912 roku jako MG (Schwarzlose) M.7/12. Jednocześnie rozpoczęto produkcję taśm stunabojowych pakowanych w drewniane skrzynki. Do karabinu M.7 opracowano stosunkowo lekką, a przy tym stabilną podstawę trójnożną z rur stalowych o bardzo udanej konstrukcji. Umożliwiała ona łatwą regulację wysokości. W trakcie pierwszej wojny światowej opracowano nowe, lżejsze podstawy – tzw. lekką z nóżkami z prętów stalowych oraz tzw. szturmową w postaci drewnianej ramy z uchwytem metalowym dla ckm. Karabin wyposażono także w prętową kolbę. Standardową podstawę z rur wyposażono w adapter do strzelań przeciwlotniczych.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Karabin Schwarzlose MG M.7/12 okazał się konstrukcją udaną. Prosta konstrukcja, łatwe rozkładanie bez użycia narzędzi i niewielka liczba części ułatwiały eksploatację. Największą wadą okazała się konieczność oliwienia naboi. Przy braku oliwy karabin bardzo często się zacinał. Łączna produkcja w OEWG (Steyr) km-ów M.7 i M.7/12 szacowana jest na 49.739 sztuk, w tym część na eksport.

    Automatyka broni - zespół mechanizmów broni automatycznej (samopowtarzalnej i samoczynnej) automatycznie realizujący wchodzące w skład cyklu pracy broni procesy. W skład automatyki broni wchodzą:Nowa Technika Wojskowa to ukazujący się od 1991 pierwszy w Polsce niezależny (od MON) miesięcznik o tematyce ogólnowojskowej, wydawany przez wydawnictwo Magnum-X. Początkowo od maja 1991 ukazywał się pod tytułem "Technika Wojskowa", od lipca 1992, w związku ze zmianą wydawcy, miesięcznik zmienił tytuł na obecny "Nowa Technika Wojskowa".

    Podczas I wojny światowej karabiny maszynowe tego typu stały się standardową bronią armii Austro-Węgier. Przed wojną, do sierpnia 1914 r. otrzymała ona tylko ok. 2500 sztuk z 9215 wyprodukowanych, lecz podczas wojny wyprodukowano dalsze 40.524 sztuki, w większości dla armii austro-węgierskiej. Ponadto, jeszcze przed wojną broń tego typu dostarczano do Bułgarii, Turcji, Serbii, Holandii (nabój 6,5 x 54 mm R), Szwecji (nabój 6,5 x 55 mm) i Grecji (nabój 6,5 x 54 mm). Produkcję licencyjną na własne potrzeby uruchomiono w Holandii (na nabój 6,5 mm, jako M08/13 i M08/15) i Szwecji (na nabój 6,5 x 55 mm, jako kspm/14).

    Broń samoczynna - rodzaj broni automatycznej wyposażonej w mechanizm spustowy umożliwiający prowadzenie wyłącznie ognia ciągłego (seriami).Czechosłowacja (czes. Československo, słow. Česko-Slovensko lub Československo) – państwo w Europie Środkowej istniejące w latach 1918-1938 i 1945-1992. 1 stycznia 1993 w miejscu Czechosłowacji powstały dwa nowe państwa – Czechy i Słowacja. Kraj graniczył z Niemcami (1949-90: NRD i RFN), Polską, ZSRR (1991: Ukrainą), Rumunią (do 1939), Węgrami i Austrią. Stolicą Czechosłowacji była Praga.

    Po pierwszej wojnie światowej i rozpadzie Austro Węgier ckmy MG M.7/12 znalazły się na uzbrojeniu armii Austrii, Węgier, Włoch, Czechosłowacji, Polski, Rumunii i Jugosławii. We Włoszech zdobyte w ilości kilku tysięcy ckm-y Mitragliatrice Schwarzlose mod. 7/12 zostały zaadaptowane jako jeden z podstawowych wzorów, używane do lat 30. i jeszcze przez oddziały drugoliniowe podczas II wojny światowej. W Austrii i Węgrzech w latach 30. przystosowano je do nowej amunicji 8 x 56R M.30. W Czechosłowacji były używane jako podstawowy wzór ckm-u. Od 1924 roku przystosowano je do amunicji 7,92 Mauser, pod oznaczeniem vz.7/24, ponadto podjęto produkcję własnej ulepszonej wersji vz.24 na ten nabój, o lufie wydłużonej do 630 mm. W Polsce były użytkowane do roku 1929 (w 1924 roku było ich 1424 egz.). Po wycofaniu większość egzemplarzy skasowano (360 sztuk sprzedano Chinom). Szwedzkie ckm-y kspm/14 używane były w Finlandii podczas wojny zimowej i II wojny światowej.

    Taśma nabojowa - ruchomy pojemnik, służący do przenoszenia naboi do donośnika broni. W porównaniu z magazynkiem masa taśmy przypadająca na jeden nabój jest mniejsza, ale mechanizmy zasilania taśmowego są bardziej skomplikowane niż zasilania magazynkowego. Z uwagi na możliwość uzyskania przy zasilaniu taśmowym dużej szybkostrzelności praktycznej taśmy nabojowe są stosowane do zasilania karabinów maszynowych.Steyr-Daimler-Puch – austriacka marka samochodów ciężarowych oraz traktorów, mająca swoją siedzibę w mieście Steyr.

    Użycie w lotnictwie[ | edytuj kod]

    Hansa Brandenburg D.I z charakterystycznym zasobnikiem VK na km z amunicją nad górnym skrzydłem
    M.7/12 używany przez armię węgierską podczas II wojny św. - podstawa rozłożona do strzelań przeciwlotniczych

    Karabin maszynowy Schwarzlose używano jako uzbrojenie pokładowe samolotów lotnictwa austro-węgierskiego. Od 1915 stanowił uzbrojenie obserwatorów, montowany w tylnych kabinach półkolistych obrotnicach. Km-y lotnicze pozbawiano chłodnic wodnych. Ze względu na swoją konstrukcję użycie km-u napotkało pewne problemy. Karabin był wrażliwy na ciśnienie powietrza i wraz z wzrostem wysokości strzelał coraz wolniej, a powyżej 3000 m przestawał w ogóle. Modyfikacje dokonane przez inż. L. Kraula zwiększyły szybkostrzelność do 630 strz./min; broń funkcjonowała też do wysokości 5400 m. Następnie zbudowano specjalną wersję lotniczą (M16, 570 strz./min) i jej wersję rozwojową M16A (880 strz./min, działała do wys. 7000 m). Ich produkcja była jednak niewystarczająca i podstawową bronią pozostawał MG 7/12.

    Lufa – zasadnicza część broni palnej, umożliwiająca nadanie pociskowi jednocześnie ruchu postępowego i obrotowego (lufy gwintowane) lub tylko postępowego (lufy gładkościenne) w odpowiednim kierunku.I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.

    Km Schwarzlose był też trudny w synchronizacji, dlatego pierwsze myśliwce przenosiły uzbrojenie nad skrzydłem, w tzw. zasobniku VK, który zawierał karabin, 250 nabojów i grawitacyjny zbiornik paliwa (w późniejszych wersjach czasem dwa karabiny). Synchronizator karabinu maszynowego systemu Zaparki powodował obniżenie szybkostrzelności o 35% przy karabinach M16 i 45% przy M16A, a co gorsza można było go używać tylko w określonym zakresie obrotów silnika (między 1000 a 1600 dla MG 7/12, a między 600 a 1600 dla MG 16); system Bernatzika-Daimlera miał mniejsze ograniczenia w tym zakresie, ale redukował szybkostrzelność aż o 55%.

    Tylec - tylna ściana komory zamkowej. Do tylca mogą być mocowane od wewnątrz zderzaki amortyzujące uderzenie zespołu ruchomego i części mechanizmu spustowego, a od zewnątrz kolba lub uchwyty służące do naprowadzania broni na cel.Karabin maszynowy (km, kaem) - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Węgry (węg. Magyarország) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej, od 1955 członek ONZ, od 1999 członek NATO, od 2004 członek Unii Europejskiej.
    Zamek półswobodny - służy do otwierania i zamykania przewodu lufy od strony wlotowej. Jego zadaniem jest utrzymanie łuski w komorze nabojowej podczas strzału i uszczelnienie komory nabojowej w celu zapewnienia odpowiedniego ciśnienia gazów prochowych wyrzucających pocisk.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.