• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kanon rzymski



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Zwiastowanie Pańskie, Zwiastowanie Bogurodzicy – w wyznaniach chrześcijańskich objawienie się Marii Archanioła Gabriela i jego zapowiedź narodzenia Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Opis Zwiastowania znajduje się w Ewangelii Św. Łukasza.Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.
    Przypisy
    1. Tomasz Kwiecień: Modlitwa w stylu retro. s. 29-38.
    2. Dom B. Botte: Le canon de la Messe romaine. Louvain: 1935.
    3. L. Bouyer: The Alexandrian and Roman Eucharists. s. 187-189.
    4. Z. Kiernikowski: Kanon rzymski. s. 160.
    5. Das „Problem” des römischen Messkanons. . s. 204nn. 
    6. A. Jungmann: The Mass of the Roman Rite. T. 2. Nowy Jork: 1950-1955.
    7. Por.Bouyer L.: Resurgence of the Archaic Type in the Apostolic Tradition of St. Hippolytus. s. 158-160.
    8. Zob. Św. Ambroży z Mediolanu: O sakramentach IV,21-28. s. 89-90.
    9. Por. S.A. Alea: The Mystery of the Holy Grail: Tradition and Legend of the Holy Chalice. EDICEP, 1999.
    10. Poszukiwacze Świętego Kielicha (pol.). Wiara.pl, 23 lipca 2006. [dostęp 2016-09-14].
    11. Sesja 22 (czwartek 17 września 1562), Rozdz. 4 oraz kan. 9, zob: Sobór Trydencki (1545-1563). s. 641 i 647.
    12. Tomasz Kwiecień: Modlitwa w stylu retro. s. 118.
    13. Tomasz Kwiecień: Modlitwa w stylu retro. s. 35.
    14. Tomasz Kwiecień: Modlitwa w stylu retro. s. 103.
    15. Ks. Tomasz A. Dawidowski FSSP Katecheza o Mszy świętej, Wigratzbad 2000.
    16. Jerzy Stefański: Modlitwy eucharystyczne w posoborowej reformie liturgicznej. Gniezno: Prymasowskie Wydawnictwo Gaudentinum, 2002, s. 31-51.

    Bibliografia[]

  • Ambroży z Mediolanu, św.: O sakramentach. W: Tenże: Wyjaśnienie symbolu. O tajemnicach. O sakramentach. Gładyszewski, ks. Ludwik (przekład, wstęp i opracowanie). Kraków: WAM, 2004, s. 67-104, seria: Źródła Myśli Teologicznej 31.
  • Casel Odo OSB: Pamiątka Pana w liturgii pierwotnego Kościoła: główne idee kanonu mszalnego. Arkadiusz Ziernicki, Damian Świderski (przekł.). Kraków: Tyniec – Wydawnictwo Benedyktyńskie, 2005.
  • Botte, Dom B.: Le canon de la Messe romaine. Louvain: 1935.
  • Bouyer L.: Resurgence of the Archaic Type in the Apostolic Tradition of St. Hippolytus. W: Tenże: Eucharist. Theology and Spirituality of the Eucharistic Prayer. Notre Dame, Indiana: 1968, s. 158-182.
  • Bouyer L.: The Alexandrian and Roman Eucharists. W: Tenże: Eucharist. Theology and Spirituality of the Eucharistic Prayer. Notre Dame, Indiana: 1968, s. 187-243.
  • A. Jungmann: The Mass of the Roman Rite. T. 2. Nowy Jork: 1950-1955.
  • Jungmann A. Das „Problem” des römischen Messkanons. „Ephemerides liturgicae”. 53 (1939). s. 204nn. 
  • Kiernikowski Z., bp: Kanon rzymski. W: Tenże: Eucharystia i jedność. Częstochowa: Tygodnik „Niedziela”, 2000, s. 160-166, seria: Biblioteka Niedzieli 98. ISBN 83-88389-18-1.
  • Kwiecień T.: Modlitwa w stylu retro (szczegółowy komentarz do Kanonu rzymskiego). Poznań: W drodze, 2008, s. 201. ISBN 978-83-7033-670-7.
  • Sobór Trydencki (1545-1563). W: Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst łaciński, polski. Baron A. ks., Pietras H. SJ (układ i opracowanie). T. IV (1511-1870) Lateran V, Trydent, Watykan I. s. 182-867. ISBN 83-7318-483-X.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Tekst kanonu
  • Dorset – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w Anglii, w regionie South West England, położone nad kanałem La Manche.Ambroży z Mediolanu, właśc. Ambrosius Aurelius, cs. Swiatitiel Amwrosij, jepiskop Mediołanskij (ur. ok. 339 w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 w Mediolanie) – arcybiskup Mediolanu, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, ojciec i doktor Kościoła.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Prawosławny patriarchat aleksandryjski – jeden z patriarchatów w Kościele prawosławnym, historycznie trzeci po Rzymie i Konstantynopolu. Przed ustanowieniem patriarchatu w Konstantynopolu zajmował drugie miejsce, po Rzymie, a przed Antiochią. Historia Kościoła w Aleksandrii sięga czasów apostoła i ewangelisty Marka, który ewangelizował w Egipcie, zakładając pierwsze w Afryce biskupstwo.
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.
    Wniebowzięcie - według teologii chrześcijańskiej to zabranie osoby świętej przez Boga do nieba za życia lub po śmierci wraz z ciałem i duszą.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Wigilia Paschalna jest sprawowana w noc Zmartwychwstania Pańskiego. Stanowi integralną i najważniejszą część Triduum Paschalnego.
    Mszał z Sherborne – pochodzący z początku XV wieku bogato iluminowany rękopiśmienny mszał, znajdujący się w zbiorach British Library (sygnatura Add. MS 59874).
    Modlitwa eucharystyczna (łac. Prex eucharistica; gr. ανάφορα) – główna część Eucharystii (mszy). Wraz z obrzędami komunii tworzy całość liturgii eucharystycznej. Poprzedza ją obrzęd wstępny przygotowania (przyniesienia) chleba i wina, które w czasie modlitwy stają się znakami sakramentalnymi śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, przedstawionymi Bogu Ojcu jako zbawcza, nieskalana Ofiara chwały. W obrządkach wschodnich nazywana jest z greckiego anaforą. Współcześnie celebrowane przez Kościoły wschodnie anafory powstały w okresie patrystycznym jako rozwinięcie liturgii paschalnej Wieczernika. Najstarszą zachowaną modlitwą eucharystyczną Kościoła łacińskiego jest Kanon rzymski (ok. IV-VI w.).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.