• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kanon rzymski



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Zwiastowanie Pańskie, Zwiastowanie Bogurodzicy – w wyznaniach chrześcijańskich objawienie się Marii Archanioła Gabriela i jego zapowiedź narodzenia Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Opis Zwiastowania znajduje się w Ewangelii Św. Łukasza.Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.
    Kanon rzymski w mszale trydenckim[]

    Znaczenie i świętość kanonu rzymskiego potwierdził Sobór trydencki nazywając go – podczas 22. sesji – wolnym od wszelkiego błędu i zastrzegł, że jeśli ktoś twierdzi, że Kanon Mszy zawiera błędy i że dlatego winien być zniesiony – niech na niego będzie anatema!

    Kanon poprzedzony jest prefacją i śpiewem Sanctus. W całości jest odmawiany po cichu przez kapłana. W tym czasie wierni klęczą. Jest to stosunkowo nowy zwyczaj liturgiczny. Pierwsze znane świadectwa postawy klęczącej pochodzą dopiero z 1201 r. Podstawowym sposobem modlitwy w czasie celebrowania kanonu w pierwszym tysiącleciu była postawa stojąca. Wiadomo też, że w 1219 r. papież Honoriusz IV polecił w czasie słów przeistoczenia wykonanie głębokiego skłonu. Kanonicy katedry w Chartres zaczęli klękać dopiero w XVIII w.

    Dorset – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w Anglii, w regionie South West England, położone nad kanałem La Manche.Ambroży z Mediolanu, właśc. Ambrosius Aurelius, cs. Swiatitiel Amwrosij, jepiskop Mediołanskij (ur. ok. 339 w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 w Mediolanie) – arcybiskup Mediolanu, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, ojciec i doktor Kościoła.

    Postawa kapłana (wzniesione ręce, pochylenie, przyklękanie) i gesty jakie wykonuje (wielokrotny znak krzyża) są również świadectwem wagi tej części mszy. Kanon składa się z kilku części:

  • Te igitur... – Przedstawienie ofiary
  • In primis... – modlitwy wstawiennicze za Kościół
  • Memento, Domine... – Drugie wspomnienie: obecnych na mszy i tych za kogo mszę się odprawia
  • Communicantes... – Trzecie wspomnienie: świętych. Te trzy części to połowa modlitw wstawienniczych kanonu. Pozostałe nastąpią po konsekracji
  • Hanc igitur... – Prośba o przyjęcie ofiary
  • Quam oblationem... – Prośba o przemienienie chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa, czyli epikleza
  • Qui, pridie – święte opowiadanie o ustanowieniu, czyli konsekracja chleba i wina – ta część przeszła największe zmiany w wyniku reformy soborowej. Usunięto Tajemnica wiary ze środka słów nad kielichem, oraz zamieniono zdanie na końcu: Ilekroć to czynić będziecie, na Moją pamiątkę czyńcie na To czyńcie na Moją pamiątkę. Jest to moment Mszy, podczas którego zachodzi transsubstancjacja
  • Unde et memores... – Wspomnienie Misterium paschalnego Chrystusa, Jego błogosławionej Męki, jak też i Zmartwychwstania z otchłani i chwalebnego Wniebowstąpienia, czyli anamneza
  • Supra quae... – Modlitwa ofiarna po konsekracji, wspomnienie patriarchów Starego Testamentu
  • Supplices te rogamus... – Prośba o uświęcenie przyjmujących Ciało i Krew Chrystusa, niekiedy uważana za część epiklezy po konsekracji.
  • Memento etiam... – Czwarte wspomnienie: za zmarłych
  • Nobis quoque peccatoribus... – Piąte wspomnienie: za grzeszników
  • Per quem haec omnia... – Szóste wspomnienie: za całe stworzenie
  • Per ipsum... – Uroczyste zakończenie kanonu, uwielbienie Trójcy Świętej
  • Odpowiednie części Kanonu przed i po Słowach ustanowienia można zestawić symetrycznie ze sobą. Tę symetrię wzmacnia symetria modlitw przed i po Kanonie.

    Prawosławny patriarchat aleksandryjski – jeden z patriarchatów w Kościele prawosławnym, historycznie trzeci po Rzymie i Konstantynopolu. Przed ustanowieniem patriarchatu w Konstantynopolu zajmował drugie miejsce, po Rzymie, a przed Antiochią. Historia Kościoła w Aleksandrii sięga czasów apostoła i ewangelisty Marka, który ewangelizował w Egipcie, zakładając pierwsze w Afryce biskupstwo.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Kanon rzymski w nowym porządku mszy[]

    Przez ponad tysiąc lat, od przełomu X i XI wieku kanon był celebrowany szeptem – tak, że nie był słyszany przez wiernych. Do połowy lat 60. nie wprowadzano doń żadnych zmian. W 1962 r. Papież Jan XXIII dodał do tej modlitwy eucharystycznej imię św. Józefa, powierzając mu w opiekę dzieło Soboru watykańskiego II. Pod wpływem reform liturgicznych Soboru, w drugiej połowie lat 60. centralna część modlitwy została nieznacznie zmieniona.

    Wniebowzięcie - według teologii chrześcijańskiej to zabranie osoby świętej przez Boga do nieba za życia lub po śmierci wraz z ciałem i duszą.Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    W mszale posoborowym Kanon jest najbardziej uroczystą i najbardziej rozbudowaną z kilku modlitw eucharystycznych. Zasadniczo jest oparty na łacińskiej wersji kanonu, jednak nie jest dosłownym jego tłumaczeniem. Inaczej niż w innych modlitwach eucharystycznych, rozpoczyna się modlitwą za Kościół, potem za żyjących. Następnie odmawia się wspomnienie tajemnicy dnia i świętych. Potem następuje modlitwa o przyjęcie darów. Kolejnym elementem Kanonu jest epikleza i modlitwa konsekracji chleba i wina. Po czym następuje anamneza ze wspomnieniem patriarchów Starego Testamentu. Po tej części Kanonu następuje modlitwa za zmarłych oraz o wstawiennictwo męczenników. Kanon Rzymski podobnie jak inne modlitwy eucharystyczne kończy doksologia wielka.

    Wigilia Paschalna jest sprawowana w noc Zmartwychwstania Pańskiego. Stanowi integralną i najważniejszą część Triduum Paschalnego.Mszał z Sherborne – pochodzący z początku XV wieku bogato iluminowany rękopiśmienny mszał, znajdujący się w zbiorach British Library (sygnatura Add. MS 59874).

    Stosowanie Kanonu Rzymskiego[]

    Zgodnie z 365. punktem Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego, Kanon Rzymski można odmawiać zawsze. Ponadto zaleca się jego stosowanie w następujących dniach:

  • każda niedziela;
  • Msze mające własne Zjednoczeni::
  • Niepokalane Poczęcie NMP,
  • Narodzenie Pańskie (razem z jego oktawą),
  • Objawienie Pańskie,
  • Wielki Czwartek (Msza Święta Wieczerzy Pańskiej),
  • od Mszy Wigilii Paschalnej do 2. Niedzieli Wielkanocnej,
  • Wniebowstąpienie Pańskie,
  • Zesłanie Ducha Świętego,
  • Ofiarowanie Pańskie,
  • Zwiastowanie Pańskie,
  • Narodzenie świętego Jana Chrzciciela,
  • Przemienienie Pańskie,
  • Wniebowzięcie NMP,
  • rocznica konsekracji kościoła;
  • Msze mające własne Boże przyjmij łaskawie tę Ofiarę:
  • Msza przy udzielaniu Chrztu,
  • Msza przy udzielaniu Bierzmowania,
  • Msza za Nowożeńców;
  • święta Apostołów;
  • święta świętych, których imiona wspomina się w tekście Kanonu.
  • W wydaniu typicznym Mszału Rzymskiego z 2008 roku tekst Kanonu Rzymskiego został w całości włączony do tekstów własnych Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek, co powoduje, że na tej mszy nie wolno użyć innej modlitwy eucharystycznej.

    Modlitwa eucharystyczna (łac. Prex eucharistica; gr. ανάφορα) – główna część Eucharystii (mszy). Wraz z obrzędami komunii tworzy całość liturgii eucharystycznej. Poprzedza ją obrzęd wstępny przygotowania (przyniesienia) chleba i wina, które w czasie modlitwy stają się znakami sakramentalnymi śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, przedstawionymi Bogu Ojcu jako zbawcza, nieskalana Ofiara chwały. W obrządkach wschodnich nazywana jest z greckiego anaforą. Współcześnie celebrowane przez Kościoły wschodnie anafory powstały w okresie patrystycznym jako rozwinięcie liturgii paschalnej Wieczernika. Najstarszą zachowaną modlitwą eucharystyczną Kościoła łacińskiego jest Kanon rzymski (ok. IV-VI w.).Tradycja apostolska lub Konstytucja Kościoła egipskiego /(ang.) Constitution of the Egyptian Church/ – dokument przypisywany Hipolitowi Rzymskiemu z początku III w., należący do gatunku tzw. wczesnochrześcijańskich kanonów kościelnych. Jest wczesnym świadkiem chrześcijańskiej liturgii Eucharystii.

    Zobacz też[]

  • Eucharystia w Biblii


  • Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
    Wniebowstąpienie Pańskie – wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Jako święto chrześcijańskie obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek). W Polsce w Kościele rzymskokatolickim uroczystość ta – zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów – od 2004 r. obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną.
    Katedra w Chartres (fr. Cathédrale Notre-Dame de Chartres) – gotycka katedra pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, w Chartres, we Francji.
    Jan XXIII (łac. Ioannes XXIII, właśc. Angelo Giuseppe Roncalli; ur. 25 listopada 1881 w Sotto il Monte, zm. 3 czerwca 1963 w Watykanie) – patriarcha Wenecji (1953-1958), papież i 3. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 28 października 1958 do 3 czerwca 1963, błogosławiony Kościoła katolickiego.
    Mistagogia /(gr.) μυσταγογέω, μυσταγογία/ – pojęcie religijne oznaczające wprowadzanie w misterium – duchową tajemniczą rzeczywistość.
    Ofiarowanie Pańskie, Spotkanie Pańskie, gr. Hypa-pante oraz Heorte ton Kataroin (święto spotkania i oczyszczenia) – święto chrześcijańskie, upamiętniające ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej, zgodnie z prawem Mojżeszowym, dawniej nazywane Oczyszczeniem Najświętszej Maryi Panny (w 40. dzień od Narodzenia Jezusa), czym nawiązywano do święta spotkania i święta oczyszczenia w tradycji starotestamentalnej i chrześcijańskiej.
    Wielki Czwartek – święto ruchome w kalendarzu chrześcijańskim. Przypada w Wielkim Tygodniu, 3 dni przed Wielkanocą. Wieczorem rozpoczyna się Święte Triduum Paschalne (jego pierwszy dzień, który trwa do wieczora Wielkiego Piątku). Obchodzone przez różne wyznania chrześcijańskie na pamiątkę ustanowienia sakramentów: Kapłaństwa i Eucharystii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.