• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kamera całego nieba

    Przeczytaj także...
    Rybie oko – obiektyw fotograficzny, zwany również z ang. "fisheye", o nieskorygowanej dystorsji, objawiającej się w tym przypadku beczkowatymi zniekształceniami obrazu. Wyróżniane są dwa rodzaje tego typu obiektywów: kołowe (obraz stanowi koło w kadrze) i pełnoklatkowe (obraz zajmuje całą powierzchnię kadru). Jako rybie oko wykonywane są najczęściej obiektywy o bardzo szerokim kącie widzenia, rzędu 180°–220°.High dynamic range imaging – technika w fotografii polegająca na wykonaniu kilku ekspozycji tego samego kadru, z których część jest niedoświetlona, a pozostała część prześwietlona. Pozwala ona otrzymać obraz sceny charakteryzujący się dużą rozpiętością tonalną.
    Zachmurzenie jest to stopień pokrycia nieba przez chmury. Do jego określania stosuje się skalę od 0 do 8 (8 oznacza pełne zachmurzenia, 0 - brak). Przy podawaniu stopnia zachmurzenia podaję się także rodzaj i gatunek chmur.
    Prosta kamera całego nieba oparta na aparacie fortograficznym Canon A75 umieszczona na północ od Centrum Kosmicznego na Florydzie.

    Kamera całego nieba – specjalistyczna kamera używana w meteorologii i astronomii do pomiarów całego nieba.

    Kamera całego nieba jest zazwyczaj zbudowana z wykorzystaniem soczewki rybie oko zapewniającej szerokie pole widzenia. Tego typu soczewka została po raz pierwszy zbudowana dla zastosowań meteorologicznych . Zaproponowano także wiele alternatywnych metod m.in. opartych na fotografii półkuli odbijającej niebo . Jedną z pierwszych była kamera ustawiona pod kątem 45 stopni do horyzontu i mająca pole widzenia 90 stopni. Obracanie kamery wokół osi umożliwiało zrobienie zdjęcia całego nieba. .

    Kamera całego nieba Muellera (zbudowana pierwszy raz około 1905) i ze zmianami zaproponowanymi przez Fassiga. Na podstawie artykułu z 1915 w Monthly Weather Review

    Zastosowania meteorologiczne[]

    Kamerę całego nieba stosuje się w meteorologii do wyznaczenia pokrywy chmur, poklatkowej fotografii chmur, polaryzacji nieba, wyznaczenia wysokości podstawy chmur i ich prędkości poruszania się. Kamery całego nieba maja czasami urządzenie wyznaczające położenie słońca na niebie co umożliwia jego zasłonięcie. Dzięki temu wykonane zdjęcia nie są prześwietlone w pobliżu słońca. Techniki oparte na HDR dają możliwość fotografii nieba wraz ze słońcem.

    Kamera Markowicza oparta na odbiciu od półkuli z urządzeniem do przesłaniania słońca

    Stereoskopia chmur[]

    Dwie kamery całego nieba umieszczone w pewnej odległości od siebie pozwalają na wyznaczenie wysokości podstawy chmury oraz prędkości z jaką chmury się poruszają. Pierwsza praca na ten temat została opublikowana w 1896 roku. .

  • Baltimore, Md., 16 września 1914, 7:45. Zdjęcie za pomocą kamery Muellera.

  • Zdjęcie zrobione na północ od Centrum Kosmicznego na Florydzie 24 lipca 2009. Zdjęcia z kamery Flataua.

  • Zdjęcie z kamery całego nieba Markowicza - z charakterystycznym paskiem ograniczającym słońce.

  • Linki zewnętrzne[]

  • http://www.photogrammetry.ethz.ch/research/cloudmap/cloudmap2/publications.html
  • Przypisy

    1. Hill R.. A lens for whole sky photographs. „Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society”. 50, s. 227-235, 1924. 
    2. Depermann C. E.. An improved mirror for photography of the whole sky. „Bulletin of the American Meteorological Society”, s. 282-285, 1949. 
    3. Fassig Q.L.. A revolving cloud camera. „Monthly Weather Review”, s. 274-275, 1915. 
    4. Kassianov, E., C.N. Long, and J. Christy, 2005: Cloud-Base-Height Estimation from Paired Ground-Based Hemispherical Observations. J. Appl. Meteor., 44, 1221–1233.
    5. Koppe C.: Photogrammetrie und Internationale Wolkenmessung. Braunschweig, Germany: Druck und Verlag von Friedrich Vieweg und Sohn, 1896, s. 108.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.