• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kadheryny

    Przeczytaj także...
    Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58 000 gatunków kręgowców, co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7,7 mm u żab Paedophryne amauensis do 33,9 m u płetwala błękitnego. Cechują się obecnością tkanki kostnej, mają dwuboczną symetrię ciała z dobrze wyodrębnioną głową. Szkielet wewnętrzny stanowi podporę dla tkanek i narządów w trakcie rozwoju, umożliwiając osiąganie dużych rozmiarów. Charakterystyczną cechą kręgowców jest posiadanie czaszki, kręgosłupa i dwóch par kończyn. Układ mięśniowy składa się z dwóch mas mięśni położonych równolegle po bokach kręgosłupa. Ruch odbywa się dzięki skurczom mięśni, przyczepionych do kości lub chrząstek.Neuron, komórka nerwowa – rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji w postaci sygnału elektrycznego. Neurony są podstawowym elementem układu nerwowego zwierząt. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym w skład którego wchodzi mózgowie oraz rdzeń kręgowy.
    Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.
    Kadheryna E (nabłonkowa)

    Kadheryny – nadrodzina białek adhezyjnych, które uczestniczą w oddziaływaniach między komórkami, poprzez jony wapnia Ca. Są to białka przezbłonowe zdolne do rozpoznawania i tworzenia połączeń z kadherynami tego samego rodzaju. Główną ich rolą jest ułatwianie przylegania do siebie komórek tego samego rodzaju. Ponieważ do utworzenia wiązania pomiędzy cząsteczkami kadheryn potrzebne są jony wapnia, to obecność związków kompleksujących kationy Ca, na przykład EDTA lub innych czynników chelatujących, może doprowadzić do rozpadu tego rodzaju połączeń. Domena wewnątrzkomórkowa kadheryny może wiązać się z białkami z grupy katenin, które z kolei wiążą się z filamentami aktynowymi (jednymi z głównych składników cytoszkieletu). Kompleksy kadheryna–katenina są kluczowe dla zdolności wzajemnego przylegania komórek.

    Łożysko (łac. placenta) – przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który tworzy się dzięki kosmkom kosmówki zagłębiających się w ścianie macicy, łączących się z błoną ściany tego narządu. Za pomocą łożyska zarodek otrzymuje z krwi matki pokarm i tlen, a oddaje dwutlenek węgla oraz zbędne produkty przemiany materii.Tkanka nabłonkowa, tkanka graniczna, nabłonek (łac. epithelium-nabłonek, textus epithelialis-tkanka nabłonkowa ) – tkanka zwierzęca. Zawiązki nabłonka pojawiają się już w stadium blastuli, ale może się on różnicować znacznie później z listków zarodkowych: ektodermy, entodermy, mezodermy, albo zależnie od grupy systematycznej zwierząt i narządu.

    W przypadku samych kręgowców zidentyfikowano ponad 30 różnych kadheryn. Wśród nich wyróżniamy 6 rodzin:

  • klasyczne kadheryny typu I (P – łożyskowa, R – siatkówkowa, E – nabłonkowa, N – neuronalna)
  • klasyczne kadheryny typu II (kadheryny 6–12)
  • kadheryny spotykane w desmosomach (desmogleiny i desmokoliny)
  • kadheryny z bardzo krótką domeną cytoplazmatyczną lub bez niej
  • kadheryny bez domeny cytoplazmatycznej
  • protokadheryny i inne zbliżone do kadheryn budową białka
  • Tylko niektóre z nich są dobrze scharakteryzowane. Przykładowo kadheryna E jest zasadniczo eksprymowana jedynie we wczesnym rozwoju, później występuje jedynie w niektórych typach nabłonków, natomiast kadheryna P wykazuje znaczącą ekspresję w łożysku, gdzie prawdopodobnie bierze udział w adhezji między trofoblastem zarodka a komórkami matki.

    Siatkówka (łac. retina) – część oka, która jest elementem odbierającym bodźce wzrokowe. Jest specyficznej budowy błoną znajdującą się wewnątrz gałki ocznej, na jej tylnej powierzchni. Jest jednym z pierwszych elementów drogi wzrokowej.Desmosomy (ang. muculae adherens, łac. zonulae adherentes) – miejsca połączenia, mocno kotwiczące filamenty pośrednie pomiędzy sąsiednimi komórkami. Są to struktury łączące komórki na zasadzie zatrzasków. Odległość pomiędzy błonami komórkowymi sąsiednich komórek w obrębie desmosomu wynosi ok. 50 nm. W ich tworzeniu uczestniczą desmogleiny i desmoplakina. Półdesmosomy (hemidesmosomy) stanowiące jedną część zatrzasku łączą komórki z błoną podstawną, np. w nabłonku.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Richard J. Epstein: Biologia molekularna człowieka. Molekularne podłoże zjawisk w stanie zdrowia i w przebiegu chorób. Lublin: Czelej, 2005, s. 222-223. ISBN 83-89309-64-5.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    EDTA (kwas edetynowy, kwas wersenowy, komplekson II; łac. acidum edeticum) – organiczny związek chemiczny kwas polikarboksylowy i jednocześnie α-aminokwas. Z mocnymi zasadami tworzy sole werseniany. Jest szeroko stosowanym czynnikiem kompleksującym wiele kationów metali, takich jak Ca, Mg czy Fe. Zazwyczaj stosowany w postaci soli disodowej (wersenian disodowy) ze względu na jej większą rozpuszczalność w wodzie (tzw. komplekson III).
    Cytoszkielet – sieć włóknistych struktur białkowych w komórce eukariotycznej, dzięki którym organella i substancje nie pływają swobodnie w cytoplazmie, ale zajmują pewne przypisane sobie miejsca.
    Mikrofilamenty (filamenty aktynowe, mikrowłókienka) (microfibrillae cellulares) – cienkie włókna białkowe zbudowane z białka aktyny znajdujące się w cytoplazmie. Są odpowiedzialne za ruch cytoplazmy, zmianę kształtu komórki i jej ruch pełzakowaty dzięki pseudopodiom (nibynóżkom) oraz endocytozę. Zbudowane są ze splecionych łańcuchów aktyny (białko odpowiedzialne za skurcz mięśni). Zlokalizowane są tuż pod błoną komórkową.
    Trofoblast to warstwa komórek zewnętrznych błony płodowej (kosmówki), wyodrębniająca się u ssaków we wczesnym stadium rozwojowym zarodka, odpowiedzialna za tworzenie się łożyska oraz transportowane przez nie substancje odżywcze.
    Desmogleiny – rodzina kadheryn oraz glikoprotein składająca się z następujących desmoglein: desmogleina-1 (DSG 1), desmogleina-2 (DSG 2), desmogleina-3 (DSG 3) oraz (DSG 4), biorących udział w tworzeniu desmosomów, które odpowiadają za połączenia międzykomórkowe nabłonka. W przebiegu pęcherzyc stają się celem autoimmunologicznego ataku. Ich uszkodzenie powoduje rozluźnienie kontaktu pomiędzy komórkami naskórka z następowym wytworzeniem pęcherzy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.