• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kadłubiska - powiat zamojski

    Przeczytaj także...
    Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.Powiat zamojski – powiat w Polsce (województwo lubelskie), utworzony w 1999 w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Zamość.
    Jednostka pomocnicza gminy – lokalna wspólnota samorządowa mieszkańców części gminy w Polsce. Jednostki są ustanawiane przez radę gminy (miasta). Gmina może tworzyć jednostki pomocnicze: sołectwa, dzielnice, osiedla i inne (np. sioła, przysiółki, kolonie, okręgi, obwody, rejony, rewiry). Jednostki nie posiadają osobowości prawnej. Jednostka pomocnicza gminy stanowi strukturę społeczno-terytorialną, która przejmuje na swoim terytorium realizację zadań publicznych, ułatwiając gminie wykonywanie jej zadań. Szczególną kompetencją, przysługującą wyłącznie sołectwom, jest dysponowanie (od 2009 r.), funduszem sołeckim.

    Kadłubiskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada.

    W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

    Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada.

    Historia[]

    Kadłubiska – wieś w gminie Dołhobyczów. W XVI wieku zwana także Kadłubiszcza. Pierwsza wzmianka o wsi położonej w staropolskim powiecie bełskim, pochodzi z 1462 roku. W 1491 należała do Jana Malickiego z Malic.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Podział administracyjny Polski 1975–1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych.

    W 1564 stanowiła własność rodu Kadłubiskich. Natomiast w XVIII i XIX stuleciu do Świeżawskich. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1882 Kadłubiska to wieś w powiecie tomaszowskim, gminie Dołhobyczów, parafii Oszczów oddalona o ćwierć mili od Dołhobyczowa, leży w pasie granicznym. Przekaz z końca XIX wieku mówił, iż we wsi znajdował się „dwór staroświecki, od dwóch wieków rezydencja Świeżawskich, którzy w ziemi bełskiej tradycyjnie urzędy sędziowskie piastują”.

    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).Województwo lubelskie – jednostka samorządu terytorialnego i podziału administracyjnego Polski o powierzchni 25 122,49 km². Obejmuje obszar Niziny Południowopodlaskiej, Polesia Wołyńskiego, Wyżyny Lubelskiej, Wyżyny Wołyńskiej i Kotliny Sandomierskiej. Zamieszkuje je 2,15 mln osób. Siedzibą władz wojewódzkich jest Lublin.

    Według spisu z 1880 r. znajdowało się tu 20 domostw, zamieszkałych przez 156 chłopów. Natomiast spis powszechny z 1921 r. wykazywał 33 domy oraz 245 mieszkańców, w tym 9 Żydów i 81 Ukraińców.

    Przypisy

    1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-04].
    2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-29].
    3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
    4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
    5. Jednostki pomocnicze gminy Komarów-Osada. Urząd Gminy Komarów-Osada. [dostęp 2016-08-25].
    6. Słownik historyczny województwa Zamojskiego. [dostęp 2016-08-16].
    7. Kadłubiska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.

    Zobacz też[]

  • Kadłubiska
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Dołhobyczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów. Znajduje się u podnóża wzniesień Grzędy Sokalskiej, w pobliżu granicy z Ukrainą.Gmina Komarów-Osada (dawn. gmina Komarów) - gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie zamojskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Województwo zamojskie - istniało w latach 1975-1998 z siedzibą w Zamościu, które było położone na terenie obecnego województwa lubelskiego w południowo-wschodniej Polsce.
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.