• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kąt godzinny

    Przeczytaj także...
    Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.:Deklinacja (oznaczana symbolem δ) – jedna ze współrzędnych określających położenie ciała w obydwu układach równikowych: równonocnym i godzinnym. Definiujemy ją jako kąt pomiędzy kierunkiem poprowadzonym od obserwatora do obiektu a płaszczyzną równika niebieskiego. Obiekty położone na północnej półkuli nieba mają deklinację dodatnią (od 0° do 90°), a na południowej ujemną (od 0° do -90°).
    Układ współrzędnych astronomicznych – sferyczny układ współrzędnych stosowany w astronomii. Umożliwia jednoznaczne określenie położenia obiektu na sferze niebieskiej przez podanie jego współrzędnych. Zdefiniowanie układu sprowadza się do ustalenia podstawowego koła wielkiego i ustalenia punktu na tym kole, od którego liczy się pierwszą współrzędną. Oś układu (tj. prosta prostopadła do koła podstawowego) przecina sferę niebieską w punktach nazwanych biegunami, natomiast południk przechodzący przez punkt początkowy jest nazwany południkiem początkowym.

    Kąt godzinny (oznaczany symbolem t) – współrzędna astronomiczna w układzie równikowym godzinnym, kąt dwuścienny zawarty pomiędzy płaszczyzną lokalnego południka a płaszczyzną koła godzinnego przechodzącego przez dany obiekt.

    Koło godzinne – koło wielkie na sferze niebieskiej, przechodzące przez bieguny niebieskie i np. dany obiekt astronomiczny lub punkt Barana.Układ współrzędnych godzinnych – układ współrzędnych astronomicznych, którego kołem podstawowym jest równik niebieski, a punktem początkowym – przecięcie lokalnego południka z tym równikiem. Biegunami układu są północny i południowy biegun niebieski. Koła wielkie przechodzące przez te bieguny nazywa się kołami godzinnymi.

    Kąt godzinny odmierza się w kierunku zgodnym z dziennym ruchem sfery niebieskiej, czyli od południa przez zachód, północ i wschód. Kąt godzinny podaje się w mierze czasowej od 0 do 24 lub kątowej od 0° do 360°.

    Południk niebieski (południk lokalny) - koło wielkie na sferze niebieskiej przechodzące przez bieguny niebieskie i zenit. Południk niebieski jest miejscem w którym odbywają się kulminacje (górowania lub dołowania) ciał niebieskich.Kąt dwuścienny (kąt torsyjny) – w geometrii każda z dwóch części przestrzeni, na jakie dzielą ją dwie półpłaszczyzny, nazywane ścianami kąta dwuściennego, mające wspólną prostą nazywaną krawędzią kąta dwuściennego, wraz z punktami każdej półpłaszczyzny. Kątem liniowym kąta dwuściennego nazywa się kąt płaski będący częścią wspólną tego kąta dwuściennego oraz płaszczyzny prostopadłej do jego krawędzi. Miarą kąta dwuściennego nazywa się miarę jego dowolnego kąta liniowego (wszystkie są przystające). Niekiedy „dwuścianem” nazywa się powierzchnię złożoną z obu ścian kąta dwuściennego wraz z jego krawędzią, czasem wraz z częścią przestrzeni wycinaną przez ściany.

    Zobacz też[]

  • deklinacja
  • Przypisy

    1. Zbigniew Dworak: Z astronomią za pan brat. Warszawa: Iskry, 1989, s. 126-128. ISBN 83-207-1064-2.
    2. Kąt godzinny. W: Encyklopedia żeglarska [on-line]. Wydawnictwo SEL. [dostęp 2015-03-20].

    Linki zewnętrzne[]

  • deklinacja. W: Encyklopedia PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2015-03-20].



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.