Jurysprudencja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jurysprudencja (łac. iuris prudentia, biegła znajomość prawa) – termin wieloznaczny związany z naukami prawnymi. Jurysprudencja może być rozumiana jako:

Teoria prawa – jedna z ogólnych nauk prawnych, zajmująca się teoretyczną refleksją nad prawem. W odróżnieniu od filozofii prawa jej przedmiotem jest zwykle konkretne prawo pozytywne.Pozytywizm prawniczy – nurt w XIX i XX-wiecznej filozofii prawa, przeciwstawiany prawu natury. Jego najsłynniejszymi przedstawicielami byli: John Austin, Rudolf von Ihering, Georg Jellinek, Herbert Hart i Hans Kelsen.
  • synonim prawoznawstwa
  • synonim teorii prawa, czyli ogólnej nauki o prawie
  • specyficzna dla krajów anglosaskich ogólna nauka o prawie (odpowiednik kontynentalnej teorii prawa)
  • opinie uczonych prawników (a więc doktryna prawa).
  • W ramach teorii prawa funkcjonowało wiele nurtów teoretycznych, określanych mianem jurysprudencji, w tym:

    Prawo cywilne (łac. ius civile) – gałąź prawa obejmująca zespół norm prawnych regulujących stosunki między podmiotami prawa prywatnego, stanowiąca zarazem trzon prawa prywatnego.Gałąź prawa – ukształtowany w toku historycznym zbiór norm prawnych, regulujący daną dziedzinę życia. Podstawowy podział gałęzi prawa to podział na prawo prywatne, które chroni interesy jednostek, reguluje stosunki osobiste i majątkowe oraz prawo publiczne, które służy ochronie interesów państwa jako dobra wspólnego wszystkich obywateli.
  • jurysprudencja ogólna – nurt teoretyczny w naukach prawnych, dążący do wypracowania wspólnej aparatury pojęciowej dla wszystkich gałęzi prawa
  • jurysprudencja analityczna – dominujący nurt anglosaskiej jurysprudencji
  • jurysprudencja socjologiczna – nurt teoretyczny z początku XX wieku, wiążący nauki prawne z socjologią prawa
  • jurysprudencja interesów – nurt niemieckiej cywilistyki końca XIX wieku, rozwijany przez tak zwaną szkołę w Tybindze (m.in. Rudolfa Iheringa) i nastawiony na teleologiczną wykładnię prawa
  • jurysprudencja pojęć (Begriffsjurisprudenz) – nurt niemieckiej cywilistyki II połowy XIX wieku, będący skrajnym pozytywizmem prawniczym.
  • Analityczna teoria prawa (także analityczna filozofia prawa) - powstały w XX wieku nurt teorii i filozofii prawa, bazujący na twierdzeniach i metodach filozofii analitycznej. Uważana jest za kontynuatorkę pozytywizmu prawniczego.Jurysprudencja socjologiczna – zbiorcza nazwa wielu nurtów nauk prawnych z początku XX wieku, sięgających pomocniczo po wiedzę i metody socjologii (szczególnie socjologii prawa).




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama