• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Juliusz Cezar - opera

    Przeczytaj także...
    Mezzosopran – głos żeński pomiędzy sopranem i altem, częściowo obejmujący skalę obu poprzednich, lecz o odmiennej od nich barwie. Wyróżnia się: mezzosopran koloraturowy skala od g do h, mezzosopran liryczny (o skali od a do g) oraz mezzosopran dramatyczny (o skali od g do b).Händel-Werke-Verzeichnis (HWV) (niem. katalog dzieł Georga Friedricha Händla) – usystematyzowany zbiór dzieł wszystkich kompozytora, powstały w latach 1978-1986.
    Georg Friedrich Händel (ang. George Frideric Handel; pol. Jerzy Fryderyk Haendel, ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor późnego baroku. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

    Juliusz Cezar (Giulio Cesare in Egitto, HWV 17) – opera w trzech aktach skomponowana przez Georga Friedricha Händla do libretta Nicoli Francesco Hayma. Jest jedną z najczęściej wykonywanych oper barokowych. We współczesnych aranżacjach role Cezara i Kleopatry napisane dla kastratów śpiewają kontralty, mezzosoprany lub kontratenorzy.

    Kontratenor – śpiewak posługujący się techniką śpiewu umożliwiającą śpiewanie przez mężczyznę wysokim głosem o barwie zbliżonej do głosu naturalnego. Dlatego też sposród kontratenorów rozróżnia się kontratenor sopranowy, mezzosopranowy i altowy. Technika śpiewania głosem kontratenorowym przypomina śpiewanie falsetem - dynamiczne spektrum krtani zostaje ograniczone poprzez częściowe jej domknięcie, emisja głosu odbywa się przy wsparciu rezonatorów głowowych. Zasadnicze różnice polegają na tym, że krtań kontratenora pozostaje rozluźniona, głos ustabilizowany, a barwa ciemniejsza, zbliżona do naturalnych głosów. Dziś śpiewacy operujący tą techniką wykonują partie przeznaczone dla kastratów, którzy byli popularni zwłaszcza w epoce baroku. Słynnymi kontratenorami są: Philippe Jaroussky, David Daniels, Andreas Scholl, Paul Esswood, David James, Klaus Nomi (właśc. Klaus Sperber), Vitas (właśc. Witalij Władasowicz Graczew). Z polskich kontratenorów największe uznanie zdobyli Artur Stefanowicz, Piotr Łykowski, Dariusz Paradowski i Jacek Laszczkowski - dwaj ostatni jednoznacznie utożsamiani z naturalnym sopranem.Getynga (niem. Göttingen, dolnoniem. Chöttingen) – akademickie miasto powiatowe w Niemczech, nad rzeką Leine, na południowym krańcu kraju związkowego Dolna Saksonia, siedziba powiatu Getynga. W roku 2008 miasto liczyło 121 455 mieszkańców. Jeden z głównych ośrodków naukowych kraju (ponad 30 tys. studentów). Liczące się centrum turystyczne oraz kulturalne.

    Osoby[]

  • Juliusz Cezar (Giulio Cesare)
  • Ptolomeusz, król Egiptu (Tolomeo)
  • Curio, dowódca wojsk Cezara (Curio)
  • Kleopatra (Cleopatra)
  • Achillas, dowódca rzymski (Achilla)
  • Sekstus (Sesto)
  • Kornelia (Cornelia)
  • Nirenus (Nireno)

  • Historia utworu[]

    Premiera odbyła się w Londynie 20 lutego 1724 roku, gdzie przedstawienie odniosło wielki sukces. W kolejnych latach opera wystawiana była w Paryżu, Hamburgu i Brunszwiku. W wieku XIX wraz wieloma innymi dziełami Händla popadła w zapomnienie. W XX wieku pierwsze przedstawienie opery odbyło się w Göttingen w 1922 roku. W 1927 roku opera miała swoją premierę w Stanach Zjednoczonych w Northampton w Massachusetts w 1927. Obecnie Juliusz Cezar wystawiany jest regularnie będąc jedną z najczęściej wykonywanych oper barokowych.

    Kastrat (wł. castrato) – rodzaj wysokiego głosu męskiego zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszy, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Dawniej, głównie w epoce baroku, terminem „kastrat” określano mężczyznę z chirurgicznie usuniętymi jądrami, który to takim głosem dysponował. Praktyka stosowana była między XVI a XVIII wiekiem.Nicola Francesco Haym (ur. 6 lipca 1678 – zm. 31 lipca 1729) – włoski muzyk, kompozytor, librecista i numizmatyk. Znany jest z librett pisanych bądź adaptowanych m.in. dla Giovanniego Battisty Bononciniego oraz Georga Friedricha Händla. Był autorem pierwszego opracowania dotyczącego historii monet angielskich.

    Przypisy

    1. Paul Lang, George Frideric Handel, Nowy Jork 1996, s. 181.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Northampton – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Massachusetts, w hrabstwie Hampshire, siedziba ekskluzywnego Smith College dla kobiet. Halina Poświatowska jest jego absolwentką (1959-1961).
    Kontralt (alt głęboki) – rodzaj głosu żeńskiego o najniższej tessyturze. Skala kontraltu obejmuje co najmniej dźwięki od c do c. Kontralcistki operują głosem o bardzo dużej skali – w niektórych przypadkach aż do wysokiego c-trzykreślnego sopranu. Kontralt jest rzadko spotykanym głosem zwłaszcza w Europie. Przykładami znanych osób które śpiewają kontraltem są: światowej sławy śpiewaczki operowe Ewa Podleś oraz Nathalie Stutzmann, oraz wokalistki Lisa Gerrard, Florence Welch, Lana Del Rey, Lady Gaga, Cher, Amy Winehouse, Adele, Amy Macdonald, Emilie Autumn oraz Katy Perry. Przede wszystkim kontralt – wbrew powszechnemu mniemaniu – nie jest głosem niższym niż alt. Kontralt jest głosem bardziej wszechstronnym i rozległym. Posiada w przeciwieństwie do krótkiego altu skalę ponad trzech oktaw. W dolnym rejestrze brzmi nisko i ciemno jak alt, lecz w górnym rejestrze, którego brak altowi, brzmi jak sopran. I jeszcze różnica podstawowa: kontralt, w przeciwieństwie do altu, musi mieć biegłość techniczną, czyli umiejętność szybkiego śpiewania, zwaną koloraturą. Altowi na ogół ta umiejętność nie jest potrzebna.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.