• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Julien Duvivier

    Przeczytaj także...
    Historia jednego fraka (ang. Tales of Manhattan) - amerykańska tragikomedia z 1942 roku. Film składa się z czterech opowieści, które łączy pewien frak. Piąta nie trafiała do filmu.Mały światek Don Camilla (wł. Il Piccolo mondo di Don Camillo) – włosko-francuska komedia z 1952 w reżyserii Juliena Duviviera z Fernandelem i Gino Cervim w rolach głównych, na podstawie serii opowiadań Giovanniego Guareschiego.
    Powrót Don Camilla (wł. Il ritorno di don Camillo) – włosko-francuska komedia z 1953 w reżyserii Juliena Duviviera z Fernandelem i Gino Cervim w rolach głównych, na podstawie serii opowiadań Giovanniego Guareschiego.

    Julien Duvivier (8 października 1896 w Lille30 października 1967 w Paryżu) — francuski reżyser filmowy.

    Anna Karenina – brytyjski film dramatyczny z 1948 roku w reżyserii Juliena Duviviera. Film jest adaptacją powieści Lwa Tołstoja pod tym samym tytułem.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Filmografia[]

  • Haceldama ou le prix du sang (1919)
  • La réincarnation de Serge Renaudier (1920)
  • Les roquevillard (1922)
  • L'ouragan sur la montagne (1922)
  • Le reflet de Claude Mercœur (1923)
  • La machine à refaire la vie (1924)
  • Credo ou la tragédie de Lourdes (1924)
  • L'œuvre immortelle (1924)
  • Cœurs farouches (1924)
  • Poil de carotte (1925)
  • L'abbé Constantin (1925)
  • L'homme à l'hispano (1926)
  • Le mystère de la tour Eiffel (1927)
  • Le mariage de Mademoiselle Beulemans (1927)
  • L'agonie de Jérusalem (1927)
  • Le tourbillon de Paris (1928)
  • La Vie miraculeuse de Thérèse Martin (1929)
  • Maman Colibri (1929)
  • La divine croisière (1929)
  • David Golder (1930)
  • Au bonheur des dames (1930)
  • Les cinq gentlemen maudits (1931)
  • Allo Berlin? Ici Paris! (1931)
  • La vénus du collège (1932)
  • Poil de carotte (1932)
  • La Tête d'un homme (1933)
  • Le petit roi (1933)
  • La machine à refaire la vie (1933)
  • Le paquebot Tenacity (1934)
  • Maria Chapdelaine (1934)
  • Golgotha (1935)
  • La Bandera (1935)
  • Le golem (1936)
  • L'homme du jour (1936)
  • La belle équipe (1936) (pl. Wielka wygrana)
  • Pépé le Moko (1937)
  • Un carnet de bal (1937)
  • The Great Waltz (1938)
  • La Fin du jour (1939)
  • La charrette fantôme (1939)
  • Lydia (1941)
  • Tales of Manhattan (1942) ((pl. Historia jednego fraka)
  • Flesh and Fantasy (1943)
  • Untel père et fils (1943)
  • The Impostor (1944)
  • Panique (1946)
  • Anna Karenina (1948)
  • Au royaume des cieux (1949)
  • Black Jack (1950)
  • Sous le ciel de Paris (1951)
  • Mały światek Don Camilla (1952)
  • La Fête à Henriette (1952)
  • Powrót Don Camilla (1953)
  • L'Affaire Maurizius (1954)
  • Marianne de ma jeunesse (1954)
  • Voici le temps des assassins (1956)
  • L'Homme à l'imperméable (1957)
  • Pot-Bouille (1957)
  • La femme et le pantin (1958)
  • Marie-Octobre (1959)
  • Das Kunstseidene Mädchen (1960)
  • Boulevard (1960)
  • The Burning Court (1962)
  • Le Diable et les dix commandements (1962)
  • Chair de poule (1963)
  • Diaboliquement vôtre (1967)
  • Przypisy

    Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.8 października jest 281. (w latach przestępnych 282.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 84 dni.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Wielka wygrana (La Belle Équipe) – francuski dramat opowiadający historię kilku bezrobotnych przyjaciół, którzy postanawiają założyć wspólnie hotelową spółdzielnię. Wszystko dobrze się układa do czasu pojawienia się dziewczyny o imieniu Gina.
    30 października jest 303. (w latach przestępnych 304.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 62 dni.
    Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.
    Lille (nid. Rijsel, flam.zach. – Rysel) – miasto i gmina w północnej Francji, siedziba prefektury departamentu Nord oraz stolica regionu Nord-Pas-de-Calais, główne miasto historycznej krainy Flandrii.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.086 sek.