• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Judy Garland



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Gran (gr) – jednostka masy zwany także ziaren, obecnie stosowana w krajach anglosaskich. Po angielsku słowo gran pisze się GrainGirlanda – dekoracyjny ornament w formie zamkniętego wieńca, wiązanki kwiatów, liści. W niektórych kulturach (np. Indie, Polinezja) jest ważnym elementem w życiu społecznym. Girlandy z kwiatów ofiaruje się bogom, ważnym osobistościom itd. Girlanda występuje w architekturze jako motyw zdobniczy. Wykonana z gałązek iglastych, ozdobiona bombkami i światełkami często wykorzystywana jako ozdoba drzwi lub kominków podczas Świąt Bożego Narodzenia.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Judy Garland (wym. ['dʒuːdi 'ɡɑːrlənd]; ur. 10 czerwca 1922 w Grand Rapids, zm. 22 czerwca 1969 w Londynie) – amerykańska aktorka i piosenkarka. W ciągu trwającej czterdzieści pięć z czterdziestu siedmiu lat jej życia kariery zyskała status międzynarodowej gwiazdy, tak jako aktorka w musicalach i dramatach, jak i piosenkarka. Otrzymała specjalnego Oscara dla „młodego wybitnego wykonawcy” (Academy Juvenile Award), Złoty Glob, nagrodę im. Cecila B. DeMille’a za pracę w filmach, a także nagrodę Grammy i specjalną nagrodę Tony.

    Międzynarodowy alfabet fonetyczny, MAF (ang. International Phonetic Alphabet, IPA; fr. Alphabet phonétique international, API) – alfabet fonetyczny, system transkrypcji fonetycznej przyjęty przez Międzynarodowe Towarzystwo Fonetyczne jako ujednolicony sposób przedstawiania głosek wszystkich języków. Składają się na niego zarówno symbole alfabetyczne jak i symbole niealfabetyczne oraz ok. 30 znaków diakrytycznych.Sidney Luft (ur. 2 listopada 1915, zm. 15 września 2005) – postać amerykańskiego show-biznesu; najlepiej znany jako trzeci mąż aktorki i piosenkarki Judy Garland.

    Po występach w wodewilach z siostrami nastoletnia Judy podpisała kontrakt z wytwórnią filmową Metro-Goldwyn-Mayer. Zagrała tam w ponad trzydziestu filmach, w tym dziesięciu z Mickeyem Rooneyem oraz w filmie, z którym jest najczęściej kojarzona, czyli Czarnoksiężniku z Oz z 1939 roku. Po piętnastu latach wytwórnia rozwiązała z nią umowę. Do aktorstwa powróciła w dramacie Narodziny gwiazdy (1954). Odniosła ponowne sukcesy dzięki bijącym rekordy popularności występom koncertowym, włącznie z koncertem w Carnegie Hall oraz emitowanym tylko przez krótki czas programem telewizyjnymThe Judy Garland Show.

    Barbra Joan Streisand (ur. 24 kwietnia 1942 w Nowym Jorku) – amerykańska piosenkarka i aktorka pochodzenia żydowskiego, reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa.Vincente Minnelli, właśc. Lester Anthony Minnelli (ur. 28 lutego 1903 w Chicago, zm. 25 lipca 1986 w Beverly Hills) – amerykański reżyser filmowy i teatralny. Zdobywca Oscara. Ojciec Lizy, aktorki i piosenkarki.

    Pomimo sukcesów zawodowych Garland przez całe życie walczyła z problemami osobistymi. Jej niską samoocenę pogłębiali jeszcze producenci filmowi, którzy przekonywali ją, że jest nieatrakcyjna i manipulowali jej ekranowym wyglądem zewnętrznym. Przepisywano jej środki medyczne kontrolujące wagę i pobudzające, co wpędziło Garland w trwające kilkadziesiąt lat uzależnienie od leków. Miała problemy finansowe, często zalegała z płatnością podatków na sumy sięgające nawet kilkuset tysięcy dolarów. Pięciokrotnie wychodziła za mąż, z czego cztery pierwsze małżeństwa kończyły się rozwodami. Kilkakrotnie podejmowała próby samobójcze. W wieku czterdziestu siedmiu lat zmarła w wyniku przypadkowego przedawkowania leków nasennych. Pozostawiła trójkę dzieci: Lizę Minnelli, Lornę Luft i Joeya Lufta.

    Fred Astaire (właśc. Frederick Austerlitz) (ur. 10 maja 1899 w Omaha, zm. 22 czerwca 1987 w Los Angeles) - amerykański aktor, tancerz, wokalista.Film muzyczny – to filmowa odmiana musicalu; gatunek typowy dla kina amerykańskiego. Jego początki wiążą się z zastosowaniem dźwięku w kinach. Pierwszy film dźwiękowy to właśnie musical – Śpiewak Jazzbandu ze słynnym Alem Jolsonem. W musicalu filmowym, podobnie jak w teatralnym, w fabule ważne miejsce zajmują śpiewane przez bohaterów piosenki. Najpopularniejszym podgatunkiem są musicalowe komedie, w których obok piosenek i układów tanecznych ważną rolę pełnią gagi. Musical to najpopularniejszy gatunek współczesnego kina hinduskiego (zob. Bollywood), jednak filmy z Indii są prawie zupełnie nieznane w Europie.

    W 1997 roku została pośmiertnie nagrodzona Grammy Lifetime Achievement Award. Kilka jej nagrań wprowadzono do Grammy Hall of Fame. W 1999 roku Amerykański Instytut Filmowy umieścił ją wśród dziesięciu najlepszych aktorek w historii kina amerykańskiego.

    Spis treści

  • 1 Życie i kariera
  • 1.1 Dzieciństwo i młodość
  • 1.2 The Gumm Sisters
  • 1.3 Kontrakt z Metro-Goldwyn-Mayer
  • 1.4 Czarnoksiężnik z Oz
  • 1.5 Dorosła gwiazda
  • 1.6 Odejście z MGM
  • 1.7 Sukcesy na scenie
  • 1.8 Narodziny gwiazdy
  • 1.9 Telewizja, koncerty i występ w Carnegie Hall
  • 1.10 Ostatnie lata
  • 1.11 Śmierć
  • 2 Spuścizna
  • 2.1 Ikona gejów
  • 3 Filmografia i występy
  • 4 Dyskografia
  • 5 Nagrody
  • 6 Uwagi
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia
  • 9 Linki zewnętrzne
  • Recepta – pisemne polecenie lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii lub felczera dla farmaceuty i w mniejszym stopniu dla chorego dotyczące leków, które mają zostać użyte w leczeniu. W Polsce recepty wypisuje się stosując zarówno język polski jak i łaciński. Wystawianie recept reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie recept lekarskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 97, poz. 646 z późn. zm.). Wzór recepty określa załącznik nr 6 do wyżej wymienionego Rozporządzenia. Recepta ma wymiary nie mniejsze niż 90 mm (szerokość) i 200 mm (długość) oraz nie większe niż 110 mm (szerokość) i 215 mm (długość) (§ 10 ust. 2 Rozporządzenia).Mervyn LeRoy (ur. 15 października 1900 w San Francisco, stan Kalifornia - zm. 13 września 1987 w Los Angeles, stan Kalifornia) - amerykański reżyser i producent filmowy, a w młodości także aktor. Twórca najsłynniejszej amerykańskiej ekranizacjii powieści Henryka Sienkiewicza Quo vadis z 1951 roku. W 1943 otrzymał jedyną w swej karierze nominację do Oscara za reżyserię filmu Zagubione dni (1942).

    Życie i kariera[]

    Dzieciństwo i młodość[]

    Judy Garland urodziła się jako Frances Ethel Gumm w Grand Rapids w Minnesocie. Była trzecim, najmłodszym dzieckiem w rodzinie Francisa Aventa „Franka” Gumma (20 marca 1886 – 17 listopada 1935) i Ethel Marion, z domu Milne (17 listopada 1893 – 5 stycznia 1953). Rodzice Garland, artyści wodewilowi, osiedli w Grand Rapids, gdzie prowadzili kinoteatr, w którym odbywały się także występy wodewilowe.

    Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej (Hollywood Foreign Press Association – HFPA) – organizacja założona w 1943 przez brytyjskiego korespondenta dziennika Daily Mail, przyznająca corocznie od 1944 Złote Globy (po raz pierwszy w studiu 20th Century Fox). Skupia dziennikarzy piszących o Hollywood w prasie zagranicznej (poza USA). Teoretycznie może dołączyć do niej 5 nowych członków rocznie, lecz w praktyce rzadko zdarza się, aby przyjęto więcej niż 1. Nie posiada w swoich szeregach korespondentów z renomowanych pism takich jak The Times czy Le Monde odrzucając wielokrotnie ich prośby o członkostwo, a przyjmuje niezależnych reporterów.The Judy Garland Show – amerykański program rozrywkowy o charakterze muzyczno-rewiowym, transmitowany na antenie Columbia Broadcasting System w niedzielne wieczory w latach 1963–1964.

    Zarówno od strony matki, jak i ojca pochodziła z bardzo starej rodziny, osiadłej w Ameryce jeszcze w czasach kolonizacji brytyjskiej. Jej ojciec wywodził się z rodziny Marable z Wirginii, a matka od Patricka Fitzpatricka, który w latach 70. XVIII wieku wyemigrował do Ameryki ze Smithstown w hrabstwie Meath w Irlandii.

    Imiona Frances Ethel otrzymała na cześć obojga swoich rodziców. Została ochrzczona w miejscowym kościele episkopalnym. „Baby” (tak była nazywana przez rodziców i siostry) podzielała rodzinny talent do tańca i śpiewu. Pierwszy publiczny występ Baby Gumm nastąpił w wieku dwóch i pół lat, kiedy na scenie kina jej ojca, podczas przedstawienia bożonarodzeniowego, dołączyła do dwóch starszych sióstr, Mary Jane „Suzanne/Suzy” Gumm (1915–1964) i Dorothy Virginii „Jimmie” Gumm (1917–1977) i zaśpiewała refren piosenki „Jingle Bells”. Przy fortepianowym akompaniamencie matki trio występowało pod nazwą The Gumm Sisters w kinie ojca przez następnych kilka lat.

    Random House - największe światowe, anglojęzyczne wydawnictwo literackie. Od 1998 roku jest własnością międzynarodowego koncernu medialnego Bertelsmann i jest marką parasolową dla jego publikacji.Lekomania (inaczej: zależność lekowa lub lekozależność) – uzależnienie od leków, forma toksykomanii, która wywołuje stan psychiczny lub fizyczny, wynikający z interakcji leku i żywego organizmu, charakteryzujący się zmianami zachowania zawsze łącznie z przymusem stałego lub okresowego zażywania leku, w celu doznania oczekiwanego efektu psychicznego lub fizycznego lub w celu uniknięcia nieprzyjemnych doznań związanych z brakiem leku. Niebezpieczeństwo uzależniania się od leków polega między innymi na tym, że w miarę rozwoju uzależnienia chory musi przyjmować coraz większe dawki leku, dla otrzymania pożądanego efektu. Nasila to niebezpieczeństwo przedawkowania leków i wystąpienia ich działań niepożądanych, aż do zatrucia i śmierci.

    Na skutek pogłoski, jakoby Frank Gumm składał propozycje seksualne mężczyznom pracującym w jego kinie, w czerwcu 1926 roku rodzina przeniosła się do Lancaster w stanie Kalifornia. Frank zakupił i prowadził tam kolejne kino, a Ethel, pracując jako menadżerka swoich córek, podjęła starania na rzecz umieszczenia ich w filmie.

    Melodramat (gr.) – gatunek literacki lub filmowy o sensacyjnej fabule, zwykle miłosnej, nasyconej patetyczno-sentymentalnymi efektami i kończącej się z reguły pomyślnie dla bohaterów szlachetnych, a źle dla tzw. "czarnych charakterów". Początki melodramatu sięgają XVIII wieku, kiedy był to utwór dramatyczny opatrzony muzyką. Schemat miłości w melodramacie: miłość + przeszkoda nie do pokonania = cierpienie. Melodramat zatem to film o miłości trudnej lub niemożliwej do zrealizowania.Płyta gramofonowa – zwykle okrągła płyta o średnicy do 30 cm z zapisanym spiralnie w postaci rowka analogowym nagraniem dźwiękowym.

    The Gumm Sisters[]

    The Gumm Sisters (ok. 1934–1935)

    W 1928 roku trio sióstr The Gumm Sisters zapisano do szkoły tańca prowadzonej przez Ethel Meglin, właścicielkę zespołu tanecznego Meglin Kiddies. Tam siostry wystąpiły wraz z zespołem m.in. na corocznym przedstawieniu bożonarodzeniowym. To właśnie dzięki zespołowi Meglin Kiddies Frances Gumm i jej siostry zadebiutowały w filmie krótkometrażowym The Big Revue w 1929 roku. W 1930 siostry wystąpiły w dwóch krótkometrażówkach nakręconych w systemie Vitaphone: A Holiday in Storyland (pierwszy solowy występ Frances Gumm na ekranie) oraz The Wedding of Jack and Jill, następnie wystąpiły razem w Bubbles. Ostatni ekranowy występ The Gumm Sisters miał miejsce w 1935 roku w kolejnym filmie krótkometrażowym, zatytułowanym La Fiesta de Santa Barbara.

    Teatr CAPITOL – prywatny teatr w Warszawie mieszczący się przy ul. Marszałkowskiej 115, prowadzony przez Annę Gornostaj i Stanisława Mączyńskiego.Reno – miejscowość w Stanach Zjednoczonych, stolica hrabstwa Washoe nad rzeką Truckee (wypływa z jeziora Tahoe), u podnóża gór Sierra Nevada. Leży w odległości 42 km (26 mil) na północ od stolicy stanu Carson City i w odległości 35 km (22 mil) na północny wschód od jeziora Tahoe. Od wschodu graniczy ze Sparks. W roku 2004 liczyło około 200 tys. mieszkańców, co czyniło je drugim (po Las Vegas) największym miastem stanu Nevada.

    The Gumm Sisters przez wiele lat podróżowały po Stanach Zjednoczonych z przedstawieniami wodewilowymi. W 1934 roku wystąpiły wraz z George’em Jesselem w Oriental Theatre w Chicago podczas wystawy światowej odbywającej się wówczas w tym mieście. Jessel zachęcił dziewczęta do wyboru bardziej atrakcyjnej nazwy po tym, jak nazwisko Gumm wywołało śmiech na widowni. Według innej relacji na afiszu teatru w Chicago nazwę zespołu przekręcono na „The Glum Sisters”. Wybrano nazwę „The Garland Sisters”, a Frances, zainspirowana popularną piosenką Hoagy'ego Carmichaela, wkrótce później zmieniła imię na „Judy”.

    Filmy klasy B – tanie, amatorskie produkcje, kręcone (najczęściej) przez początkujących reżyserów. W obecnych czasach na skutek rozwoju kina domowego obrazy tego typu trafiają zazwyczaj jedynie na płyty DVD (nie organizuje się premier w jakichkolwiek kinach). Wiele filmów klasy B to komedie i horrory lub komedio-horrory, pełne niewybrednego humoru czy scen przemocy (często bardziej drastycznych niż te w filmach ogólnie znanych), jednak zdarzają się także bardziej ambitne obrazy, również horrory. Aktorzy grający w tego typu produkcjach to amatorzy, czasem bez szkoły aktorskiej. Znanym producentem filmów klasy B jest wytwórnia filmowa Troma.Billboard 200 – zestawienie, przedstawiające 200 najlepiej sprzedających się albumów studyjnych i EP w Stanach Zjednoczonych. Lista publikowana jest każdego tygodnia w magazynie muzycznym Billboard i zazwycznaj stanowi wyznacznik popularności poszczególnych wykonawców w oparciu o pozycje, na których się aktualnie znajdują.

    Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwiska „Garland”. Według jednej z nich pseudonim artystyczny Judy pochodzi od nazwiska Lily Garland, postaci granej przez Carole Lombard w filmie Napoleon na Broadwayu, wyświetlanego wówczas w Oriental Theatre. Inna mówi, że trio przybrało nazwisko krytyka teatralnego Roberta Garlanda. Córka Judy Garland, Lorna Luft, twierdziła, że jej matka wybrała to nazwisko, kiedy Jessel ogłosił, że trio śpiewaczek „wyglądało ładniej niż girlanda z kwiatów”. Kolejna wersja pojawiła się, gdy w 1963 roku Jessel był gościem w programie telewizyjnym The Judy Garland Show. Oświadczył wówczas, że kiedyś wysłał telegram aktorce Judith Anderson zawierający słowo „girlanda” i że właśnie to słowo utkwiło mu wtedy w pamięci.

    Sopran (od wł. sopra - ponad) – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę - w muzyce chóralnej - od c do a (zobacz oktawa). Od solistek wymaga się zazwyczaj c, rzadziej cis, d czy es, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e czy f.Judy at Carnegie Hall – album koncertowy Judy Garland, zarejestrowany podczas jej występu w Carnegie Hall w Nowym Jorku 23 kwietnia 1961 roku. Okazał się sukcesem, zarówno komercyjnym, jak i artystycznym. Przez 95 tygodni znajdował się na liście Billboard 200, w tym przez 13 tygodni na miejscu pierwszym. W Stanach Zjednoczonych zyskał status złotej płyty. To najlepiej sprzedający się album w dorobku Judy Garland. Nadal wydawane są jego reedycje.

    Ostatecznie pod koniec 1934 roku trio The Gumm Sisters zmieniło nazwę na „The Garland Sisters”. Zespół rozpadł się w sierpniu 1935 roku, kiedy Suzanne Garland wyjechała do Reno w Nevadzie i poślubiła tam muzyka Lee Kahna, członka orkiestry Jimmy’ego Davisa, grającej w miejscowości wypoczynkowej Cal Neva Lodge nad jeziorem Tahoe.

    Busby Berkeley (ur. 29 listopada 1895 w Los Angeles, zm. 14 marca 1976 w Palm Springs) – amerykański reżyser i choreograf filmów muzycznych, znany ze swoich skomplikowanych układów tanecznych, wymagających zaangażowania wielu tancerek i rekwizytów, których geometryczne figury przypominały zmieniający się obraz kalejdoskopu.Dean Martin właściwie Dino Paul Crocetti (ur. 7 czerwca 1917 w Steubenville, Ohio, zm. 25 grudnia 1995 w Los Angeles, Kalifornia) – amerykański piosenkarz i aktor pochodzenia włoskiego.

    Kontrakt z Metro-Goldwyn-Mayer[]

    W 1935 roku Judy Garland podpisała siedmioletni kontrakt z wytwórnią filmową Metro-Goldwyn-Mayer, przypuszczalnie bez zdjęć próbnych, chociaż kilka miesięcy wcześniej studio częściowo wypróbowało jej zdolności. Początkowo wytwórnia nie wiedziała, do jakich ról zaangażować Garland. W wieku trzynastu lat była starsza niż typowa aktorka dziecięca, a na dorosłe role była zbyt młoda. Również wygląd fizyczny dziewczynki był dla MGM problemem: mierzyła zaledwie 151 cm wzrostu, a jej aparycja prowincjonalnej „ślicznotki” lub „dziewczyny z sąsiedztwa” nie odpowiadała hollywoodzkim kanonom piękna, jakie musiały spełniać czołowe aktorki tamtych czasów. Sprawiło to, że Judy zaczęła odczuwać niepokój, a nawet zawstydzenie z powodu swojego wyglądu. „Judy chodziła do szkoły przy Metro z Avą Gardner, Laną Turner, Elizabeth Taylor, prawdziwymi pięknościami”, powiedział Charles Walters, reżyser kilku filmów z udziałem Garland. „Była wówczas wielką żyłą złota, odniosła wielki sukces, ale była brzydkim kaczątkiem... Myślę, że przez długi czas miało to bardzo szkodliwy wpływ na jej emocjonalność. Sądzę, że zostało to w niej na zawsze”. Jej brak pewności siebie nasilił się jeszcze przez postawę szefa studia, Louisa B. Mayera, który mówił o niej jako o swoim „małym garbusku”. W pierwszych latach pracy w studiu była ubierana do zdjęć w codzienne stroje oraz w plisowane, młodzieżowe sukienki i kostiumy, jako pasujące do wizerunku „dziewczyny z sąsiedztwa”, który miała kreować. Zmuszano ją też do noszenia wymiennych nasadek na zęby i gumowych dysków zmieniających kształt nosa. Wykonywała różne prace w studiu i ostatecznie wystąpiła obok Deanny Durbin w krótkometrażowym musicalu W każdą niedzielę. W filmie tym kontraltowy głos i swingowy styl Garland kontrastował z operowym sopranem Durbin. Jednym z powodów realizacji filmu była chęć przedłużenia przez wytwórnię okresu zdjęć próbnych obu aktorek – kierownictwo studia kwestionowało zasadność posiadania na swojej liście płac dwóch śpiewających dziewcząt. Mayer ostatecznie postanowił zatrzymać obie aktorki, ale do tego czasu Durbin podpisała umowę z Universal Studios.

    Andy Hardy zakochany – amerykański musical z 1938 roku. Film opowiada historię nastolatka, który zakochuje się w trzech dziewczynach jednocześnie.Krakowski Teatr Scena STU – krakowski teatr, działający od lipca 1997 roku, będący kontynuatorem tradycji „Teatru STU”, założonego 20 lutego 1966 roku przez Krzysztofa Jasińskiego, który kieruje nim nieprzerwanie do dziś.

    16 listopada 1935 roku, w trakcie przygotowań do radiowego występu w Shell Chateau Hour, Garland otrzymała wiadomość o pogarszającym się stanie zdrowia jej ojca, który trafił do szpitala z zapaleniem opon mózgowych. Frank Gumm zmarł nad ranem następnego dnia, 17 listopada, co było wielkim wstrząsem dla młodej Judy. W programie Shell Chateau Hour po raz pierwszy profesjonalnie wykonała piosenkę „Zing! Went the Strings of My Heart” – utwór, który stał się standardem na wielu jej koncertach.

    Have Yourself a Merry Little Christmas – piosenka Judy Garland, pochodząca z musicalu Spotkamy się w St. Louis z 1944 roku. Frank Sinatra nagrał później wersję z lekko zmienionym tekstem, która stała się bardziej popularna niż oryginalna. Jej twórcami byli Ralph Blane i Hugh Martin, choć ten ostatni utrzymywał, że Blane jedynie zachęcił go do napisania tekstu i nie brał bezpośredniego udziału w tworzeniu utworu. W 2007 i 2008 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców (ASCAP) uznawało Have Yourself a Merry Little Christmas za trzecią najczęściej emitowaną piosenkę świąteczną w ciągu ostatnich pięciu lat w amerykańskich radiach stworzoną przez swoich członków. Od października do grudnia 2010 roku na falach amerykańskich stacji radiowych została zagrana 23 871 razy, co było siódmym wynikiem wśród piosenek świątecznych.Rekord Annie – amerykański musical luźno oparty na życiu Annie Oakley i broadwayowskim musicalu Herberta i Dorothy Fields pod tym samym tytułem.
    Garland z Mickeyem Rooneyem w filmie Andy Hardy zakochany (1938)

    Następnie Garland zwróciła na siebie uwagę kierownictwa wytwórni przez zaśpiewanie specjalnej aranżacji „You Made Me Love You” dla Clarka Gable’a podczas przyjęcia urodzinowego wydanego na cześć aktora przez studio. Jej interpretacja została tak dobrze oceniona, że w filmie Broadway Melody of 1938 (1937) zaśpiewała ten sam utwór do fotografii Gable’a.

    United Press International – agencja prasowa powstała w 1958 z połączenia dwóch agencji założonych przez potentatów rynku prasowego: Edwarda Willisa Scrippsa (United Press Agency – 1907) oraz Williama Randolpha Hearsta (International News Service – 1909). UPI przez wiele lat była groźną rywalką AP. W roku swego powstania UPI uruchomiła pierwszy system dostarczania wiadomości własnych do sieci radiowych. Dla UPI pracowało wielu wybitnych komentatorów amerykańskich: Walter Cronkite, Harrison Salisbury, Helen Thomas Zasługą UPI było wprowadzenie nowych technik komputerowych do przekazu informacji. Po epoce skutecznej rywalizacji z AP UPI straciła wiele ze swego prestiżu tak w Stanach Zjednoczonych jak i na arenie międzynarodowej. W 1982 zaczęła się seria zmian własnościowych spowodowana kłopotami finansowymi. Alians koncernów Srcipps – Hearst sprzedał ją firmie Media News Corporation z Nashville, zaś w 1988 agencję przejęła World News Wire Group, a w 1992 UPI zakupiła saudyjska firma Middle East Broadcasting Center.Edythe Marrenner (ur. 30 czerwca 1917 w Brooklynie, zm. 14 marca 1975 w Hollywood) − amerykańska aktorka, nagrodzona Oscarem za rolę w filmie Chcę żyć!.

    Przełomem w karierze filmowej Garland okazały się jej role w serii „podwórkowych musicali”, gdzie zagrała u boku Mickeya Rooneya. Duet ten po raz pierwszy wystąpił w filmie klasy B Mały dżentelmen. Stali się rewelacją i ponownie stworzyli zespół w filmie Andy Hardy zakochany. Garland zagrała ostatecznie obok Mickeya Rooneya w dziesięciu filmach.

    Burt Lancaster; właściwie Burton Stephen Lancaster (ur. 2 listopada 1913 w Nowym Jorku, zm. 20 października 1994 w Los Angeles) – amerykański aktor filmowy. Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie Elmer Gantry (1960; reż. Richard Brooks).Judy Garland otrzymała wiele nagród i wyróżnień w trakcie swojej 40-letniej kariery. Wygrała lub była nominowana do nich za swoją pracę w filmach, telewizji, za nagrania muzyczne oraz występy sceniczne. Dwukrotnie nominowano ją do Nagród Akademii Filmowej i otrzymała specjalnego Oscara dla „młodego wybitnego wykonawcy” (Academy Juvenile Award) w 1940 roku. Została laureatką Złotego Globu i była nominowana do kolejnego, otrzymała specjalną Nagrodę Tony za bijącą rekordy serię koncertów w nowojorskim Palace Theatre. Garland zdobyła dwie statuetki Grammy za jej album koncertowy – Judy at Carnegie Hall.

    Aby mogli sprostać występom w jednym filmie po drugim bez przerwy, Garland, Rooneyowi i innym młodym aktorom stale dostarczano pobudzającą amfetaminę, a przed snem uspokajające barbiturany. Regularne dawki narkotyków doprowadziły do uzależnienia Garland, z którym walczyła przez całe życie i które w końcu przyczyniło się do jej śmierci. W późniejszych latach bardzo źle wspominała tę wyczerpującą pracę – uważała, że MGM ukradła jej młodość. Pomimo udanej kariery filmowej i muzycznej, nagród, pochwał ze strony krytyków oraz zdolności do zapełniania sal koncertowych na całym świecie Garland przez całe życie odczuwała brak wiary w siebie i domagała się ciągłych zapewnień, że jest atrakcyjna i utalentowana.

    Kopenhaga (duń. København [kʰøb̥m̩ˈhɑʊ̯ˀn], łac. Hafnia) – stolica i największe miasto Królestwa Danii. W 2014 r. odbył się tu 59 Festiwal Muzyki Europejskiej Eurowizja.Lyman Frank Baum (ur. 15 maja 1856, zm. 6 maja 1919) – amerykański pisarz, autor jednej z najpopularniejszych książek dla dzieci, Czarnoksiężnika z Krainy Oz.

    Czarnoksiężnik z Oz[]

    Garland jako Dorotka Gale w Czarnoksiężniku z Oz (1939)

    W 1938 roku, w wieku szesnastu lat, Garland została obsadzona w głównej roli Dorotki Gale w Czarnoksiężniku z Oz, filmie opartym na powieści dla dzieci L. Franka Bauma. W filmie tym Garland zaśpiewała m.in. „Over the Rainbow”, piosenkę, z którą od tego czasu zawsze była identyfikowana. Chociaż producenci Arthur Freed i Mervyn LeRoy od początku chcieli zaangażować Garland, szef studia Mayer próbował najpierw wypożyczyć z 20th Century-Fox Shirley Temple. Ostatecznie Temple nie zatrudniono i Garland otrzymała angaż. Początkowo na potrzeby roli założono jej perukę w kolorze blond, ale wkrótce po rozpoczęciu zdjęć Freed i LeRoy zrezygnowali z tego pomysłu. Jej piersi zostały ściśnięte taśmą, musiała też nosić specjalny gorset, który spłaszczał jej krągłości i sprawiał, że wyglądała młodziej. Nawet wzór i fason jej kraciastej, bawełnianej sukienki został tak dobrany, aby ukrywać jej kobiece już kształty.

    Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.Frachtowiec – statek handlowy przewożący towary drogą morską, będący w dyspozycji przewoźnika, np. masowiec, kontenerowiec, drobnicowiec. Termin ten wiąże się z wziętym z języka niemieckiego słowem fracht, który oznacza opłatę za przewóz towarów drogą morską.

    Kręcenie zdjęć do filmu rozpoczęło się 13 października 1938 roku i zakończyło 16 marca 1939, ostateczny koszt produkcji wyniósł ponad 2 miliony dolarów. Po zakończeniu zdjęć Garland wyruszyła w trasy promocyjne i zaczęła pracę nad filmem Babes in Arms. Trasa, na którą MGM wysłała Garland wraz z Mickeyem Rooneyem, biegła przez całe Stany Zjednoczone, a jej punktem kulminacyjnym była nowojorska premiera Czarnoksiężnika z Oz w Capitol Theatre 17 sierpnia 1939 roku. Tournée to było bardzo wyczerpujące, gdyż harmonogram przewidywał nawet pięć występów jednego dnia.

    Słuchowisko – podstawowa artystyczna, literacka forma, której tworzywem jest wyłącznie materia foniczna: głos ludzki, efekty akustyczne i muzyka. Tradycyjnie teksty słuchowisk miały postać zbliżoną do dramatu teatralnego, obecnie, poprzez wprowadzenie narratora, pojawiają się również formy epickie.Gene Kelly, właśc. Eugene Curran Kelly (ur. 23 sierpnia 1912 w Pittsburghu, zm. 2 lutego 1996 w Beverly Hills) – amerykański tancerz, choreograf, aktor, reżyser i producent. Odznaczony Narodowym Medalem Sztuki, kawaler Legii Honorowej.

    Czarnoksiężnik z Oz odniósł ogromny sukces, jednak jego wysoki budżet i koszty reklamy, wynoszące razem w przybliżeniu ponad 4 miliony dolarów, w połączeniu z niższymi wpływami generowanymi przez tańsze bilety dla dzieci, sprawiły, że film zaczął przynosić zyski dopiero po powtórnym trafieniu na ekrany w 1949 roku. Popularność Czarnoksiężnika z Oz sprawiła, że w 1956 roku był pierwszym fabularnym filmem pełnometrażowym adaptowanym dla potrzeb TV, a śpiewana przez Garland piosenka „Over the Rainbow” zyskała status evergreenu.

    Anna Marie Duke (ur. 14 grudnia 1946 w Nowym Jorku) − amerykańska aktorka, nagrodzona Oscarem za rolę drugoplanową w filmie Cudotwórczyni.The Ed Sullivan Show był amerykańskim programem telewizyjnym, emitowanym od 20 czerwca 1948 do 6 czerwca 1971. Gospodarzem programu był Ed Sullivan. Nadawany przez stację CBS w każdą niedzielę o 20:00.

    17 listopada 1939 roku, w czwartą rocznicę śmierci pierwszego męża, matka Garland, Ethel, wyszła za mąż w Yumie w stanie Arizona za Williama P. Gilmore’a.

    Podczas ceremonii wręczenia Oscarów w 1940 roku Garland odebrała Academy Juvenile Award za występy w 1939 roku, tj. w Czarnoksiężniku z Oz oraz Babes in Arms. W następstwie tego dowodu uznania stała się jedną z najbardziej kasowych gwiazd studia MGM.

    Dorosła gwiazda[]

    W 1940 roku zagrała główne role w trzech filmach: Andy Hardy Meets Debutante, Strike Up the Band i Little Nellie Kelly. W tym ostatnim Garland zagrała swoją pierwszą dorosłą rolę – podwójną rolę matki i córki. Film Little Nellie Kelly (prawa do ekranizacji zakupiono od George’a M. Cohana) miał być jednocześnie miernikiem służącym do oceny zarówno jej atrakcyjności dla widza, jak i jej wyglądu fizycznego. Rola ta była dla niej wyzwaniem: mówienie z irlandzkim akcentem, pierwszy dorosły pocałunek, a także pierwsza (i jedyna) scena śmierci zagrana w karierze. Sukces, jaki osiągnęły te trzy filmy oraz kolejne trzy obrazy z 1941 roku (Kulisy wielkiej rewii, Life Begins for Andy Hardy, Laski na Broadwayu), umocnił jej pozycję w MGM jako czołowej gwiazdy wytwórni.

    Evergreen (od ang. evergreen, czyli wiecznie zielony) – określenie (głównie w dziennikarstwie muzycznym) piosenki, utworu muzycznego cieszącego się niesłabnącą popularnością przez wiele lat, często wykonywanego przez różnych wykonawców, czasem w kolejnych pokoleniach, inaczej standard. Do klasy evergreen zalicza się utwory, które przeszły próbę co najmniej 20 lat.Grace Grimaldi, księżna Monako, księżna Valentinois, markiza Baux (Grace Patricia Kelly, ur. 12 listopada 1929 w Filadelfii, zm. 14 września 1982 w Monaco-Ville) – amerykańska aktorka, zdobywczyni Oscara za rolę w filmie Dziewczyna z prowincji, od 18 kwietnia 1956 do 14 września 1982 księżna Monako jako żona księcia Rainiera III.
    Garland wykonuje „The Trolley Song” w Spotkamy się w St. Louis (1944)

    W tym czasie Garland przeżyła też swoje pierwsze poważne romanse. Pierwszy z nich miała z liderem big-bandu Artie Shawem. Garland darzyła go głębokim uczuciem i przeżyła załamanie, gdy na początku 1940 roku ożenił się z Laną Turner. Następnie związała się z kompozytorem Davidem Rose'em. W dniu jej osiemnastych urodzin Rose wręczył jej pierścionek zaręczynowy. Studio zainterweniowało, ponieważ Rose był wówczas formalnie wciąż mężem aktorki i piosenkarki Marthy Raye. Para zgodziła się czekać rok, aż uprawomocni się rozwód Rose’a z Raye. 28 lipca 1941 roku Garland została żoną Davida Rose’a. W następnym filmie, w którym wystąpiła obok debiutującego na ekranie Gene’a Kelly’ego, Dla mnie i mojej dziewczyny, była zauważalnie szczuplejsza. Po raz pierwszy jej imię i nazwisko znalazło się przed tytułem filmu. Tak oto zerwała z wizerunkiem nastoletniej gwiazdki, osiągając status dorosłej gwiazdy filmowej.

    20th Century Fox (pełna nazwa Twentieth Century Fox Film Corporation) – jedna z głównych amerykańskich wytwórni filmowych, położona w Century City w obszarze hrabstwa Los Angeles na zachód od Beverly Hills, własność News Corporation.Nagroda Emmy (ang. Emmy Award) – amerykańska nagroda przyznawana za produkcję telewizyjną, między innymi dla najlepszego aktora i aktorki dramatycznego, komediowego, drugoplanowego, za najlepszy serial, film telewizyjny, scenariusz itp.

    W wieku dwudziestu jeden lat poddano ją „terapii upiększającej” w obrazie Presenting Lily Mars, w którym nosiła już „dorosłe” suknie, a rozjaśnione włosy ułożone miała w modną fryzurę. Niezależnie od tego, jak pociągająco i atrakcyjnie wyglądała na ekranie lub na zdjęciach, nigdy nie była pewna swojego wyglądu i nigdy nie uciekła od swojego pierwotnego wizerunku „dziewczyny z sąsiedztwa”, który kiedyś MGM stworzyła specjalnie dla niej. Tę niepewność wzmógł dodatkowo rozpad małżeństwa z Davidem Rose'em. W styczniu 1943 roku Garland, która rok wcześniej usunęła ciążę, zgodziła się na próbną separację. Rozwiedli się w 1944 roku.

    Jacqueline Susann (ur. 20 sierpnia 1918, zm. 21 września 1974) – amerykańska pisarka i aktorka teatralna. Jej powieści skierowane były do kobiet i cieszyły się dużą popularnością.Jingle Bells - utwór muzyczny znany również pod nazwą One Horse Open Sleigh. Oryginalną wersję utworu napisał amerykański kompozytor James Pierpont (1822-1893), która została zarejestrowana 16 września 1857 roku jako One Horse Open Sleigh. Mimo iż Jingle Bells wiązany jest bezpośrednio ze świętem Bożego Narodzenia, w rzeczywistości nawiązuje do okresu zimowego jako pory roku.

    Jednym z jej najbardziej udanych filmów dla MGM było Spotkamy się w St. Louis, w którym wykonała trzy standardy: „The Trolley Song”, „The Boy Next Door” oraz „Have Yourself a Merry Little Christmas”. Vincente Minnelli, którego wybrano do wyreżyserowania tego filmu, poprosił charakteryzatorkę Dorothy Ponedel, aby poprawiła wygląd Garland. Ponedel uczyniła to m.in. poprzez wydłużenie i zmianę kształtu jej brwi, zmianę linii włosów i linii warg, a także zdjęcie gumowych dysków z jej nosa. Garland tak bardzo doceniła rezultat tych zmian, że Ponedel stała się jej osobistą charakteryzatorką również w pozostałych filmach nakręconych dla MGM. Podczas pracy nad Spotkamy się w St. Louis Garland i Minnelli, po początkowych konfliktach, nawiązali romans. Pobrali się 15 czerwca 1945 roku, a 12 marca 1946 roku Garland urodziła ich córkę, Lizę Minnelli.

    Over the Rainbow (często określana jako Somewhere Over the Rainbow) – klasyczna ballada napisana przez Harolda Arlena i E. Y. Harburga do filmu Czarnoksiężnik z Oz z 1939 roku. Stała się ona sztandarową piosenką Judy Garland, która nagrała ją jako pierwsza. Stała się wkrótce standardem zarówno w wersji wokalnej, jak i instrumentalnej i znalazła się w repertuarze takich sław muzycznych jak Les Paul, Ray Charles, Frank Sinatra, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Jimmy Scott, Norah Jones, Queen, Céline Dion, Guns N’ Roses, Eva Cassidy, Bob Marley i wielu innych.Artie Shaw, właśc. Arthur Jacob Arshawsky (ur. 23 maja 1910 w Nowym Jorku, zm. 30 grudnia 2004 w Thousand Oaks) – amerykański klarnecista jazzowy, kompozytor, bandlider i pisarz.

    Pod zegarem (1945), w którym wystąpiła u boku Roberta Walkera, był jej pierwszym typowym dramatem filmowym. Chociaż obraz był chwalony przez krytyków i wypracował zysk finansowy, większość widzów oczekiwała od Garland śpiewu. Minęło wiele lat, zanim znowu zagrała w dramatycznej, nieśpiewanej roli. Inne znane filmy Garland z lat 40. XX wieku to Dziewczęta Harveya (1946), w którym wykonała nagrodzoną Oscarem piosenkę „On the Atchison, Topeka and the Santa Fe”, oraz Pirat (1948).

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Mark Herron (ur. 8 lipca 1928 w Baxter, zm. 13 stycznia 1996 w Los Angeles) – amerykański aktor, znany jako czwarty mąż aktorki i piosenkarki Judy Garland. Wystąpił m.in. w 8½ Federico Felliniego i Eye of the Cat.

    Odejście z MGM[]

    W kwietniu 1947 roku, podczas pracy nad Piratem, Garland doznała załamania nerwowego i została umieszczona w prywatnym sanatorium. Udało jej się zakończyć zdjęcia do filmu, ale w lipcu tego roku podjęła pierwszą próbę samobójczą – szkłem z rozbitej szklanki próbowała przeciąć sobie żyły na nadgarstku, co skończyło się jednak tylko na niewielkim zranieniu. W okresie tym Garland spędziła 2 tygodnie na leczeniu w Austen Riggs Center, szpitalu psychiatrycznym w Stockbridge w stanie Massachusetts. Po zakończeniu pracy nad Piratem Garland zagrała jeszcze w trzech filmach dla MGM: Paradzie wielkanocnej (w którym tańczyła obok Freda Astaire'a), Dziewczynie z Chicago oraz Summer Stock – jej ostatnim filmie w Metro-Goldwyn-Mayer.

    Sir Dirk Bogarde, właściwie Derek Jules Gaspard Ulric Niven van den Bogaerde (ur. 28 marca 1921 w Londynie, zm. 8 maja 1999 w Londynie) – brytyjski aktor, pisarz i scenarzysta.Robert Walker (ur. 13 października 1918 w Salt Lake City, zm. 28 sierpnia 1951 w Los Angeles) – amerykański aktor filmowy.

    Z uwagi na stan psychiczny Garland była niezdolna do ukończenia szeregu filmów. Podczas kręcenia zdjęć do obrazu Przygoda na Broadwayu zażywała przepisane leki nasenne wraz z nielegalnie zdobytymi pigułkami zawierającymi morfinę. To, w połączeniu z migrenowymi bólami głowy, doprowadziło do opuszczenia przez aktorkę kilku kolejnych dni zdjęciowych. Po tym, jak lekarz orzekł, że Garland może pracować tylko przez 4–5 dni z rzędu z dłuższymi przerwami na odpoczynek, 18 lipca 1948 roku producent Arthur Freed podjął decyzję o jej zawieszeniu – zastąpiła ją Ginger Rogers.

    Carole Lombard, właśc. Jane Alice Peters (ur. 6 października 1908 w Fort Wayne, zm. 16 stycznia 1942 w Potosi Mountain w Nevadzie) – amerykańska aktorka filmowa, ikona kina lat 30. XX w.PBS (skrótowiec od Public Broadcasting Service, Publiczna Służba Nadawcza) – amerykańska sieć 354 stacji telewizji publicznej. Nadaje na terenie Stanów Zjednoczonych, jednak niektóre jej programy można odbierać w Kanadzie. Jest organizacją non-profit, której działalność w dużej mierze finansuje Corporation for Public Broadcasting, a także telewizyjne zbiórki pieniędzy (tzw. pledge drives). Centrala znajduje się w Arlington w stanie Wirginia. PBS nie jest właścicielem żadnej ze swoich stacji, jedynie im patronuje.

    Później Garland obsadzono w głównej roli Annie Oakley w filmowej adaptacji Rekordu Annie. Nie czuła się komfortowo, mając w perspektywie objęcie roli, którą publiczność kojarzyła z Ethel Merman, denerwował ją też stosunek do niej reżysera filmu Busby’ego Berkeleya. Spowodowało to, że zaczęła spóźniać się na plan zdjęciowy, a czasami w ogóle się na nim nie stawiała. 10 maja 1949 roku została zawieszona w pracy nad filmem, a 10 dni później zastąpiona przez Betty Hutton.

    Universal Pictures – amerykańska wytwórnia filmowa założona 30 kwietnia 1912 roku przez Carla Laemmle. Obecnie należy do NBCUniversal, części koncernu Comcast. Razem z Paramount oraz Warner Brothers należy do najstarszych i największych wytwórni filmowych w USA. Od początku istnienia studia do 1 stycznia 2010 roku marką Universal opatrzono łącznie około 3400 filmów.Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – państwo położone na półkuli południowej, obejmujące najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Jedyny kraj, który obejmuje cały kontynent. Siłą rzeczy nie posiada granic lądowych z żadnym państwem.

    Następnie Garland dołączyła do obsady filmu Królewskie wesele u boku Freda Astaire'a, zastępując June Allyson, która w 1950 roku zaszła w ciążę. Ponownie nie pojawiała się na planie, w związku z czym 17 czerwca 1950 roku wytwórnia zawiesiła jej kontrakt, a w Królewskim weselu zastąpiła ją Jane Powell. Wiarygodne biografie napisane po jej śmierci mówią, że po tym wydarzeniu Garland zadrasnęła się w szyję rozbitą szklanką, w wyniku czego powstała jedynie lekka rana, incydent ten stał się jednak powodem powstania sensacyjnej plotki, że przygnębiona Garland poderżnęła sobie gardło. Aktorka tak później wspominała tę rzekomą próbę samobójczą: „Miałam wielki mętlik w głowie. Chciałam skończyć z przyszłością, jak i z przeszłością. Chciałam skrzywdzić siebie i wszystkich, którzy mnie skrzywdzili”. 29 września 1950 roku wytwórnia filmowa MGM rozwiązała umowę z Garland.

    Kulisy wielkiej rewii – amerykański musical z 1941 roku w reżyserii Roberta Z. Leonarda. W zamierzeniu miał to być sequel filmu Wielki Ziegfeld.LGBT (z ang. Lesbians, Gays, Bisexuals, Transgenders) – skrótowiec odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz osób transgenderycznych jako do całości. Do grupy osób transgenderycznych wlicza się również osoby transseksualne. W ogólnej definicji terminem tym określa się ogół osób, które tworzą mniejszości o odmiennej od heteroseksualnej orientacji seksualnej oraz osób o tożsamości płciowej niezgodnej z płcią biologiczną (osoby transgenderyczne i transseksualne).

    Sukcesy na scenie[]

    Garland przed koncertem (1957)

    W 1951 roku rozwiodła się z Vincentem Minnellim. W tym samym roku zatrudniła Sida Lufta na stanowisku menadżera. Luft zorganizował jej czteromiesięczną trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, gdzie występowała przed liczną widownią w Anglii, Szkocji i Irlandii. W ramach tournée po raz pierwszy wystąpiła w London Palladium, gdzie koncertowała przez 4 tygodnie w kwietniu i maju 1951 roku. Chociaż część brytyjskiej prasy przed pierwszym występem krytykowała ją jako „zbyt pulchną”, po występach Garland otrzymała entuzjastyczne recenzje, a owacje, którymi ją nagrodzono, menadżer London Palladium określił jako „najgłośniejsze, jakie kiedykolwiek słyszał”.

    Nagroda Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance jest przyznawana autorom zwycięskiego popowego utworu od 1961 roku.Amerykanie – pluralistyczna wspólnota narodowo-państwowa pochodzenia imigracyjnego, kształtująca się w Stanach Zjednoczonych, licząca około 300 mln osób. W związku ze specyficzną, migracyjną historią swojego powstania, posiada pochodzenie mieszane, przede wszystkim europejskie i afrykańskie. Mniejszość stanowią osoby pochodzenia azjatyckiego oraz rdzenni Amerykanie – Indianie Ameryki Północnej. Skutkiem tradycyjnej wielonarodowości Stanów Zjednoczonych jest fakt, że wielu Amerykanów identyfikuje się zarówno ze Stanami Zjednoczonymi, jak i – raczej sentymentalnie – z krajem pochodzenia swoich przodków (np. Amerykanie włoskiego czy irlandzkiego pochodzenia – Italian Americans, Irish Americans).

    W październiku 1951 roku Garland rozpoczęła występy wodewilowe w nowo odnowionym, broadwayowskim Palace Theatre. Jej nieschodzące z afisza przez 19 tygodni występy pobiły wszystkie dotychczasowe rekordy teatru i zostały określone jako „jeden z największych osobistych tryumfów w historii show-biznesu”. W 1952 roku Garland uhonorowano specjalną nagrodą Tony za wkład w odrodzenie wodewilu poprzez występy w Palace Theatre.

    Nagrody Tony (ang. Tony awards, oficjalnie, Antoinette Perry Award for Excellence in Theatre) – nagrody przyznawane corocznie twórcom teatralnym w USA. Pierwotnie nagrody honorowały twórców wystawiających na Broadwayu w Nowym Jorku.The Man That Got Away – ballada Judy Garland, pochodząca z filmu Narodziny gwiazdy, wydana w formie singla w 1954 roku. Tekst piosenki ułożył Ira Gershwin, muzykę skomponował Harold Arlen. Utwór opowiada o tęsknocie kobiety za ukochanym mężczyzną, który odszedł. „The Man That Got Away” stał się jednym ze sztandarowych utworów z repertuaru Judy Garland.

    Garland i Luft pobrali się 8 czerwca 1952 roku w Hollister w stanie Kalifornia, a 21 listopada tego samego roku Garland urodziła Lornę Luft, pierwszą córkę z tego związku.

    Jej osobiste i zawodowe osiągnięcia w tym czasie były zakłócane przez działania jej matki Ethel Gilmore. W maju 1952 roku, w szczytowym okresie powrotu Garland na scenę, Gilmore ujawniła na łamach pisma „Los Angeles Mirror”, że gdy córka zbijała fortunę na występach w Palace Theatre, ona pracowała za biurkiem w Douglas Aircraft Company za 61 dolarów tygodniowo. Obie kobiety od lat czuły do siebie urazę, a Garland kiedyś zarzuciła matce, że ta „niczego nie robiła dobrze, oprócz tworzenia chaosu i strachu” i oskarżyła ją o złe zarządzanie i sprzeniewierzanie jej zarobków od najwcześniejszych dni jej kariery. Siostra Judy, Virginia, zaprzeczyła temu, stwierdzając: „Mama nigdy nie wzięła od Judy ani dziesięciocentówki”. 5 stycznia 1953 roku Ethel Gilmore znaleziono martwą na parkingu Douglas Aircraft Company.

    George Cukor (ur. 7 lipca 1899 w Nowym Jorku, zm. 24 stycznia 1983 w Los Angeles) – amerykański reżyser, mistrz komedii.Królewskie wesele – musical z 1951 roku znany głównie ze sceny, w której Fred Astaire pokonuje grawitację i tańczy zarówno na podłodze, ścianach i suficie. Akcja filmu toczy się w 1947 roku, w czasie ślubu księżniczki Elżbiety i księcia Filipa.

    Narodziny gwiazdy[]

    Fotos reklamowy Narodzin gwiazdy (1954)

    W 1954 roku Garland wystąpiła w muzycznym remake'u filmu Narodziny gwiazdy z 1937 roku. Luft i Garland, poprzez swoją firmę produkcyjną Transcona Enterprises, byli producentami obrazu, podczas gdy Warner Bros. dostarczył fundusze, środki produkcji i ekipę realizatorską. Reżyserem został George Cukor, a główną rolę męską zagrał James Mason. Film ten był dużym przedsięwzięciem, w które Garland początkowo w pełni się zaangażowała, jednak im dalej posuwały się zdjęcia, tym częściej nie stawiała się na planie, usprawiedliwiając się chorobą, tak jak podczas kręcenia swoich ostatnich filmów w MGM. Opóźnienia w produkcji doprowadziły do przekroczenia budżetu i konfliktu z szefem wytwórni Warner Bros. Jackiem Warnerem. 17 marca 1954 roku dotychczas nakręcony materiał filmowy (w którym brakowało kilku sekwencji muzycznych) zaczęto poddawać obróbce montażowej. Po naleganiach Lufta nakręcono długą scenę Born in a Trunk i wstawiono ją do gotowej wersji filmu, mimo sprzeciwu ze strony Cukora, który obawiał się, że to wydłużenie filmu doprowadzi do cięć w innych jego fragmentach. Kilkunastominutowa sekwencja Born in a Trunk została ukończona 29 czerwca.

    Find a Grave – strona internetowa, która umożliwia dostęp do baz danych cmentarzy. Za jej pomocą można odszukać m.in. groby wielu znanych osób.Ford Center for the Performing Arts Oriental Theatre – teatr w Chicago, którego widownia teatru jest położona przy 24 West Randolph Street, a część biurowa przy 32 West Randolph Street w części biznesowej centrum Chicago (Chicago Loop). Jego właścicielem jest Nederlander Organization, a zarządzany jest przez jej spółkę zależną Broadway In Chicago. Od 1978 roku znajduje się w National Register of Historic Places

    W dniu światowej premiery filmu, 29 września 1954 roku, obraz spotkał się z uznaniem ze strony krytyków i publiczności. Zanim film trafił na ekrany kin, został drastycznie skrócony zgodnie z wytycznymi Jacka Warnera. Szef Warner Bros. uległ tym samym naciskom ze strony właścicieli kin, którzy obawiali się, że 182-minutowy film będą w stanie pokazywać tylko trzy lub cztery razy dziennie zamiast pięciu bądź sześciu, w związku z czym poniosą straty finansowe. Bez wiedzy i zgody Cukora wycięto około 30 minut materiału filmowego, zawierającego dwie główne sekwencje muzyczne oraz dwie kluczowe sceny dramatyczne, wywołując oburzenie wśród krytyków i kinomanów. W rezultacie Narodziny gwiazdy przyniosły straty finansowe, a spodziewane zyski, które miały ustabilizować sytuację finansową Garland, nigdy się nie pojawiły. Firma Garland Transcona nie nakręciła później żadnego filmu z Warnerem.

    27. ceremonia rozdania Oscarów odbyła się 30 marca 1955 roku w RKO Pantages Theatre w Los Angeles oraz w NBC Century Theatre w Nowym Jorku.Elizabeth June Thornburg (ur. 26 lutego 1921 w Battle Creek, zm. 11 marca 2007 w Palm Springs) − amerykańska aktorka i piosenkarka.

    Garland została nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej i w okresie poprzedzającym 27. ceremonię wręczenia Oscarów była powszechnie typowana na zwyciężczynię. Nie mogła uczestniczyć w ceremonii, ponieważ dzień wcześniej urodziła swoje trzecie dziecko, syna Josepha Lufta. W dniu rozdania nagród w jej pokoju w szpitalu pojawiła się ekipa telewizyjna, która miała nagrać jej przemówienie, Oscara zdobyła jednak Grace Kelly za Dziewczynę z prowincji (1954) i ekipa telewizyjna spakowała się, zanim Kelly zdążyła wejść na scenę. Garland żartowała później z tego zdarzenia na antenie swojego programu telewizyjnego: „... i nikt nie powiedział do widzenia”. Po ceremonii Groucho Marx wysłał Garland telegram, w którym stwierdził, że jej przegrana była „największym rabunkiem od czasu skoku na Brink'sa”. Po dziś dzień jest ona uznawana za jedną z największych pomyłek w historii nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej. Garland za rolę Vicki Lester w Narodzinach Gwiazdy otrzymała za to Złoty Glob w kategorii najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu.

    Białe kołnierzyki - termin wprowadzony w amerykańskiej socjologii na określenie osób pełniących zawody niewymagające pracy fizycznej. Najczęściej utożsamiany jest on z pracownikami zatrudnionymi w sektorze publicznym, pracownikami administracji publicznej, ale również prawnikami, doradcami podatkowymi itp. Nie dotyczy on wolnych zawodów oraz przedsiębiorców.Frances Margaret Anderson-Anderson AC DBE (ur. 10 lutego 1897 w Adelaide, zm. 3 stycznia 1992 w Santa Barbara) − australijska aktorka, nominowana do Oscara za rolę drugoplanową w filmie Rebeka.

    Do filmów Garland nakręconych po Narodzinach gwiazdy należą: Wyrok w Norymberdze (1961, pierwsza nieśpiewana rola po Pod zegarem, otrzymała za nią nominacje do Oscara i Złotego Globu w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa), kreskówka Gay Purr-ee (1962, jedyna rola w karierze Garland, w której podkładała jedynie swój głos) oraz Dziecko czeka (1963) z Burtem Lancasterem. Jej ostatnia rola w filmie I dalej będę śpiewać u boku Dirka Bogarde'a odzwierciedlała jej własne życie światowej sławy śpiewającej gwiazdy. Jej ostatnim ekranowym wykonaniem piosenki było „I Could Go on Singing” na końcu filmu.

    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).George Jessel (ur. 3 kwietnia 1898, Nowy Jork - zm. 24 maja 1981, Los Angeles) – amerykański komik, producent filmowy i aktor.

    Telewizja, koncerty i występ w Carnegie Hall[]

    Garland w czasie przygotowań do nagrania Ford Star Jubilee (1955)

    Od 1955 roku Garland wystąpiła w wielu programach telewizyjnych. Pierwszy z nich, premierowy odcinek Ford Star Jubilee z 1955 roku był pierwszą audycją stacji CBS w kolorze i pod względem oglądalności okazał się dużym sukcesem, uzyskując 34,8 punktu według wskaźnika Nielsena. Garland podpisała z CBS trzyletni kontrakt o wartości 300 000 dolarów na występy na antenie stacji. Wyemitowano tylko jeden z nich, nadawany na żywo odcinek General Electric Theater z 1956 roku, następnie stosunki pomiędzy Luftami a CBS popsuły się z powodu konfliktu o formę przyszłych występów. W tym samym roku Garland koncertowała przez 4 tygodnie w New Frontier Hotel przy Las Vegas Strip za wynagrodzenie w wysokości 55 000 dolarów tygodniowo, co uczyniło z niej najlepiej opłacaną artystkę w historii Las Vegas. Mimo krótkiego ataku ostrego zapalenia krtani jej tamtejsze występy cieszyły się tak dużym powodzeniem, że zostały przedłużone o dodatkowy tydzień. Jeszcze tego samego roku powróciła do londyńskiego Palladium, gdzie od września występowała dwa razy dziennie. Po raz kolejny jej recitale spotkały się z entuzjastycznymi recenzjami i uznaniem publiczności.

    Jane Powell - amerykańska piosenkarka, tancerka i aktorka. Gwiazda musicali wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer w latach 40. i 50. XX wieku.Raymond Wallace Bulcao (ur. 10 stycznia 1904 w Dorchester, zm. 15 stycznia 1987 w Los Angeles) − amerykański aktor i komik, odtwórca roli Stracha na wróble w Czarnoksiężnik z Oz.

    W listopadzie 1959 roku była hospitalizowana z powodu ostrego zapalenia wątroby. Po kilku tygodniach, w styczniu 1960 roku, wciąż osłabioną, wypisano ją ze szpitala. Lekarze powiedzieli Garland, że prawdopodobnie zostało jej najwyżej pięć lat życia, a w najlepszym razie zostanie pół-inwalidką i nigdy już nie będzie mogła śpiewać. Diagnozę przyjęła początkowo z „wielką ulgą”, mówiąc: „Po raz pierwszy w moim życiu zdjęto ze mnie presję”. Po kilku miesiącach Garland udało się jednak dojść do zdrowia i w sierpniu tego samego roku powróciła na scenę Palladium. Gorące przyjęcie przez Brytyjczyków sprawiło, że ogłosiła nawet, iż zamierza na stałe przenieść się do Anglii.

    Dziewczyna z prowincji (ang. The Country Girl, 1954) − amerykański dramat filmowy w reżyserii i według scenariusza George’a Seatona, będący adaptacją sztuki teatralnej autorstwa Clifforda Odetsa. Obraz opowiada historię aktora, dawnego gwiazdora musicali, który skończył jako alkoholik. Gdy pojawia się ambitny reżyser oraz wizja wskrzeszenia kariery, jedynie wyrozumiała żona, będzie potrafiła dostrzec fortele chciwego reżysera.Urząd podatkowy w USA (ang. Internal Revenue Service, "IRS") – agencja rządowa USA zajmująca się ściąganiem podatków. Agencja ta podlega pod Departament Skarbu Państwa.
    Zdjęcie Judy Garland wykonane przez Richarda Avedona (1963)

    Jej recital w Carnegie Hall 23 kwietnia 1961 w ustach wielu zyskał miano „najwspanialszej nocy w historii show-biznesu”. Dwupłytowy album Judy at Carnegie Hall, będący zapisem tego koncertu, zyskał status złotej płyty i przez 95 tygodni znajdował się na liście Billboard 200, w tym przez 13 tygodni na miejscu pierwszym. Zdobył pięć nagród Grammy, m.in. w kategoriach: Album roku i Best Female Vocal Performance. Nadal wydawane są jego reedycje.

    Deanna Durbin, właśc. Edna Mae Durbin (ur. 4 grudnia 1921 w Winnipeg, zm. 28 kwietnia 2013 w Neauphle-le-Château) − kanadyjska aktorka i piosenkarka.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    W 1961 roku Garland (z pomocą swojego nowego agenta Freddiego Fieldsa) i CBS zakończyli trwający od pięciu lat spór oraz wynegocjowali nowy cykl programów rozrywkowych. Pierwszy z nich, zatytułowany The Judy Garland Show, nadano w 1962 roku, a gościnnie wystąpili w nim Frank Sinatra i Dean Martin. W następstwie tego sukcesu stacja CBS złożyła Garland ofertę prowadzenia własnego, cotygodniowego programu rozrywkowego, także o nazwie The Judy Garland Show, za co miała otrzymać wynagrodzenie w wysokości 24 mln dolarów. Ówczesna prasa uznała to za „największą umowę w historii telewizji”. Chociaż Garland jeszcze na początku lat 50. powiedziała, że nigdy nie będzie prowadziła cotygodniowego programu telewizyjnego, przyjęła ofertę, przede wszystkim ze względu na swoją trudną sytuację finansową na początku lat 60. Z powodu niezapłaconych podatków w 1951 i 1952 roku suma zadłużenia artystki w amerykańskim urzędzie podatkowym (Internal Revenue Service) wynosiła kilkaset tysięcy dolarów, a finansowa porażka Narodzin gwiazdy spowodowała, że nie odniosła ona żadnych korzyści materialnych z tej inwestycji. Stała praca w telewizji miała stanowić zatem pewne zabezpieczenie.

    Samobójstwo (łac. suicidium, od sui caedere, „zabić się”) – celowe działanie mające na celu odebranie sobie życia. Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających. Stresory takie jak problemy finansowe lub problemy w zakresie relacji międzyludzkich również odgrywają istotną rolę. Próby zapobiegnięcia samobójstwu obejmują ograniczenie dostępu do broni palnej, leczenie zaburzeń psychicznych, w tym uzależnienia od środków odurzających, a także poprawę sytuacji ekonomicznej.Zapalenie wątroby (łac. hepatitis) – grupa chorób wątroby o różnej etiologii, których wspólnym mianownikiem jest stan zapalny tego narządu.

    Cotygodniowy program Garland zadebiutował 29 września 1963 roku, po trzecim wydaniu specjalnym Judy Garland and Her Guests Phil Silvers and Robert Goulet. The Judy Garland Show spotkał się z pozytywnym przyjęciem krytyki, ale z różnych powodów (m.in. zajmowania tego samego czasu antenowego, co serial Bonanza w NBC) przetrwał tylko jeden sezon i został zdjęty z anteny w 1964 roku, po 26 odcinkach. Mimo swojego krótkiego istnienia program był nominowany do czterech nagród Emmy. Judy Garland ciężko przeżyła zdjęcie z anteny swojego programu, zwłaszcza że wiązało się to dla niej również z konsekwencjami finansowymi, i nigdy w pełni nie otrząsnęła się z tej porażki.

    Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ɡ].Louis Burt Mayer, właściwie Eliezer Meir (ur. 4 lipca 1882 w Mińsku, zm. 29 października 1957) – amerykański przedsiębiorca, dystrybutor i producent filmowy, współzałożyciel i do 1951 r. wiceprezes do spraw produkcji wytwórni filmowej Metro-Goldwyn-Mayer. Właściciel jednej z najlepszych stadnin koni w USA.

    Ostatnie lata[]

    Garland i Mickey Deans w dniu ślubu (1969)

    Po zakończeniu emisji swojego programu Garland powróciła na scenę. W listopadzie 1964 roku wystąpiła ze swoją 18-letnią wówczas córką Lizą Minnelli w London Palladium. Koncert ten, który był równocześnie transmitowany przez brytyjską stację ITV, był jednym z jej ostatnich występów w tym miejscu. Pojawiła się jeszcze w The Ed Sullivan Show, The Tonight Show, The Hollywood Palace i The Merv Griffin Show, prowadząc w tym ostatnim gościnnie jeden odcinek.

    Tahoe – jezioro w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych, na granicy stanów Nevada i Kalifornia. Położone w górach Sierra Nevada na wysokości 1899 m n.p.m.Gwiazda filmowa (ang. film star, movie star) – określenie aktora lub aktorki, odznaczających się nie tylko dokonaniami artystycznymi, ale głównie z powodu nieprzeciętnego uznania środowiska filmowego, a przede wszystkim publiczności. Gwiazda taka jest obsadzana w głównych rolach wielkich produkcji, a często powodzenie całego filmu zależy od jej udziału.

    W 1963 roku Garland wniosła pozew o rozwód z Sidem Luftem, jako przyczynę podając „okrucieństwo”. Utrzymywała także, że Luft wielokrotnie bił ją po pijanemu oraz że próbował siłą zabrać jej dzieci. Wnioski o rozwód z Luftem składała już wcześniej, po raz pierwszy w 1956 roku.

    Trasa koncertowa w Australii w 1964 roku okazała się dla niej w dużej mierze porażką. Pierwszy koncert w Sydney, zorganizowany na Sydney Stadium, gdyż żadna sala koncertowa nie zdołałaby pomieścić tłumów chcących zobaczyć artystkę, był udany i otrzymał pozytywne recenzje. Kolejny występ, w Melbourne, rozpoczął się z godzinnym opóźnieniem. 7-tysięczny tłum, rozzłoszczony spóźnieniem, sądzący, że Garland jest pijana, wygwizdał ją i przeszkadzał w śpiewaniu, na skutek czego zeszła ze sceny po zaledwie 45 minutach. Widownię z Melbourne scharakteryzowała później jako „brutalną”. Drugi koncert w Sydney był już spokojny, ale nie zdołało to zatrzeć złego wrażenia z występu w Melbourne. Próbowano je zatrzeć, wydając oświadczenie o niedawnym ciężkim zapaleniu opłucnej piosenkarki, a następnie poprzez czwarte małżeństwo Garland z promotorem trasy koncertowej Markiem Herronem. Ogłoszono, że ich ślub miał miejsce na pokładzie frachtowca u wybrzeży Hongkongu, jednak w czasie trwania uroczystości Garland nadal była formalnie żoną Lufta. Jej rozwód z Luftem uprawomocnił się 19 maja 1965 roku, ale Garland i Herron zawarli legalnie związek małżeński dopiero 14 listopada. Rozwiedli się po kilkunastu miesiącach, 11 kwietnia 1967 roku.

    Norman Frederick Jewison (ur. 21 lipca 1926 w Toronto) – amerykański reżyser i producent filmowy pochodzenia kanadyjskiego. Jeden z najwybitniejszych, a zarazem najbardziej niedocenionych twórców filmowych. Był trzykrotnie nominowany do Oscara za reżyserię filmów: W upalną noc (1967), Skrzypek na dachu (1971) i Wpływ księżyca (1987). Cztery jego filmy otrzymały nominację w kategorii najlepszy film; były to: Rosjanie nadchodzą (1966), Skrzypek na dachu (1971), Opowieści żołnierza (1984), Wpływ księżyca (1987).Złota płyta jest powszechnie stosowaną na świecie nazwą wyróżnienia przyznawanego wydawnictwom muzycznym. Warunkiem uzyskania przez płytę statusu złotej jest osiągnięcie przez nią określonego progu sprzedaży.

    W lutym 1967 roku Garland obsadzono w roli Helen Lawson w filmie Dolina lalek, wyprodukowanym przez wytwórnię 20th Century-Fox. Pierwowzorem postaci Neely O’Hary w książce Jacqueline Susann była prawdopodobnie sama Judy Garland. Rolę O’Hary zagrała Patty Duke. Podczas prac nad filmem Garland opuszczała próby i w kwietniu rozwiązano z nią umowę. Zastąpiła ją Susan Hayward. Nagranie piosenki „I'll Plant My Own Tree” do ścieżki dźwiękowej Doliny lalek w wykonaniu Garland zachowało się do dziś, tak samo jak zdjęcia do jej prób kostiumowych.

    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.Charles Walters (ur. 17 listopada 1911 w Nowym Jorku - zm. 13 sierpnia 1982 w Malibu) - amerykański reżyser filmowy nominowany do Oscara za reżyserię filmu Lili (1953). Tworzył głównie komedie i musicale.

    Kolejnym powrotem na estradę była licząca 16 koncertów trasa, w ramach której, w lipcu 1967 roku, Garland po raz ostatni wystąpiła w nowojorskim Palace Theatre. Na scenie pojawiła się wraz ze swoimi dziećmi: Lorną oraz Joeyem Luftami. Podczas występów nosiła cekinowy spodnium, który był częścią oryginalnej garderoby dla jej roli w Dolinie lalek.

    Społeczność LGBT – grupa społeczna, do której należą osoby określające siebie jako mniejszości seksualne: lesbijki, geje, biseksualiści i transseksualiści, w języku angielskim określana też wymiennie jako gay community lub LGBT community. W pojęciu szerszym niektórzy badacze w ostatnich latach używają tego terminu dla określenia także innych osób o nienormatywnej seksualności.Meath (irl. Contae na Mí ) – hrabstwo w Irlandii, często nieformalnie nazywane The Royal County (królewskie hrabstwo). Stolicą hrabstwa jest Navan, gdzie mieszczą się siedziby władz, pomimo że Trim ma znaczenie historyczne, łącznie z lokalizacją sądu, normańskiego zamku i anglo-normańskiego parlamentu.

    Na początku 1969 roku stan zdrowia Garland uległ pogorszeniu. Przez 5 tygodni występowała w klubie nocnym Talk of the Town w Londynie. 25 marca wystąpiła w Kopenhadze, na ostatnim koncercie w swoim życiu. Ostatniego męża, Mickeya Deansa, poślubiła 15 marca tego samego roku w Londynie.

    Śmierć[]

    Krypta Judy Garland w mauzoleum na Cmentarzu Ferncliff

    22 czerwca 1969 roku martwa Garland została znaleziona przez Deansa na podłodze łazienki wynajmowanego przez nich domu w Chelsea w Londynie. Koroner, Gavin Thursdon, stwierdził w dochodzeniu, że przyczyną śmierci było „nieostrożne przedawkowanie” barbituranów: jej krew zawierała równowartość 1,5 grana (97 mg) kapsułek Seconalu. Thursdon podkreślił, że przedawkowanie było przypadkowe oraz że nie było żadnych dowodów sugerujących popełnienie samobójstwa. Sekcja zwłok Garland wykazała, że nie doszło do zapalenia błony śluzowej żołądka, nie znaleziono też pozostałości leków w żołądku, co wskazywało na to, że były one połykane przez dłuższy okres, a nie w jednej dawce. Jak stwierdzono w akcie zgonu, jej śmierć była „niezamierzona”. Przypadkowość zgonu potwierdza także fakt odnalezienia na jej łóżku buteleczki na 25 pigułek barbituranów opróżnioną do połowy oraz nieotwartą butelkę ze 100 tabletkami. Oprócz tego brytyjski specjalista, który leczył Garland, powiedział, że jego pacjentka żyła na kredyt z powodu marskości wątroby. Garland ukończyła czterdzieści siedem lat zaledwie 12 dni przed swoją śmiercią. Aktor Ray Bolger, z którym Garland zagrała w Czarnoksiężniku z Oz i Dziewczętach Harveya, powiedział na jej pogrzebie, który odbył się 27 czerwca 1969 roku: „ona po prostu się wyczerpała”. Około 20 000 osób przyszło do Frank E. Campbell Funeral Chapel w Nowym Jorku, aby zobaczyć jej ciało. Krótkie nabożeństwo episkopalne odprawił pastor Peter A. Delaney z Londynu, który trzy miesiące wcześniej udzielił ślubu Garland i Deansowi. Mowę pogrzebową wygłosił James Mason. Garland pochowano w mauzoleum na Cmentarzu Ferncliff w Hartsdale w stanie Nowy Jork.

    Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.Nagrody Grammy (ang. Grammy Award) − przyznawane corocznie przez amerykańską Narodową Akademię Sztuki i Techniki Rejestracji, honorują wyróżniające się osiągnięcia w muzyce. Ceremonie rozdania nagród uświetniają występy cenionych artystów, zaś sama Grammy uważana jest poniekąd za muzycznego Oscara.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Joseph Yule Jr. (ur. 23 września 1920 w Nowym Jorku) − amerykański aktor, czterokrotnie nominowany do Oscara za role pierwszo i drugoplanowe, otrzymał dwie statuetki: Specjalną i Honorową.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Swing (z ang. kołysać się) - kierunek muzyki jazzowej popularny na przełomie lat 30. i 40. XX wieku. Swing to muzyka synkopowana, w której dużą rolę gra sekcja rytmiczna współpracująca z instrumentami dętymi.
    Douglas Aircraft Company – amerykańska wytwórnia lotnicza założona w 1921 przez Donalda Willsa Douglasa w Santa Monica w Kalifornii po rozpadzie poprzedniej jego firmy Davis-Douglas Company.
    Mickey Deans (ur. 24 września 1934 w Garfield jako Michael DeVinko, zm. 11 lipca 2003 w Cleveland) – pianista, menadżer i piąty, ostatni mąż Judy Garland.
    Wystawy światowe – nazwa zwyczajowo nadawana cyklicznym ekspozycjom prezentującym dorobek kulturalny, naukowy i techniczny krajów i narodów świata. Ciałem zajmującym się organizacją wystaw jest Międzynarodowe Biuro Wystaw Światowych (Bureau International des Expositions), powstałe w 1928 w wyniku umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez większość państw Ligi Narodów.
    Oscar dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej (The Academy Award for Best Actress) jest jedną z nagród przyznawanych aktorkom, pracującym w przemyśle filmowym, przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej; nominacje są przyznawane przez aktorów i aktorki − członków Akademii. Zwycięzcy również są wybierani przez członków Akademii.

    Reklama