• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Judo



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Jigorō Kanō (jap. 嘉納治五郎, Kanō Jigorō, ur. 28 października 1860 w prowincji Hyogo, Japonia, zm. 4 maja 1938) – twórca judo.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Judo, dżudo (jap. 柔道 jūdō, "droga miękkości")sztuka walki stworzona w Japonii jako sport przez Jigorō Kanō (1860–1938) z jūjutsu. Judo zostało docenione jako metoda ćwiczeń fizycznych, treningu moralnego i samoobrony.

    Początki judo[ | edytuj kod]

    Judo, którego twórcą jest Jigorō Kanō, wywodzi się od sztuki samoobrony o nazwie jū-jutsu, która ukształtowała się w okresie Edo (1603–1868). Umiejętność ta była wykorzystywana m.in. przy dokonywaniu aresztowań. Z kolei jū-jutsu wywodzi się od sechie-zumo, zapasów organizowanych w czasie przyjęć dworskich w okresach: Nara (710–794) i Heian (794–1185).

    Sambo (ros. самбо) – powstała w 1. połowie XX wieku rosyjska sztuka walki łącząca techniki judo z regionalnymi odmianami zapasów z terenu dawnego ZSRR. Jest uznawana za dyscyplinę sportową.Asahi Shimbun (jap. 朝日新聞, Asahi Shinbun) – japońska gazeta wydawana w Tokio, Osace, Nagoi i kilku innych głównych miastach Japonii. Założona 25 stycznia 1879 roku Asahi Shimbun, jest największym dziennikiem w Japonii po Yomiuri Shimbun. Nakład jej porannego wydania wynosi ok. 8 042 000 egzemplarzy (w roku 2008). Gazeta jest drukowana dwa razy dziennie w odrębnych wydaniach lokalnych.

    Chiński znak 柔 czytany tu po sinojapońsku "jū", a po chińsku "róu" pochodzi z fragmentu starożytnego, chińskiego traktatu wojskowego 黄石公三略, Huáng Shígōng Sān Lüè (ang. "Three Strategies of Huang Shigong", lit. "Three Strategies of the Duke of Yellow Rock"), który stwierdza: "Miękkość dobrze kontroluje twardość".

    Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Jigorō Kanō urodził się w zamożnej rodzinie w wiosce Mikage (ob. dzielnica Kobe). Jego dziadek prowadził własną wytwórnię sake. Jednak jego ojciec – Jirōsaku Kanō (ur. jako Jirōsaku Mareshiba) – ze względu na to, że nie był najstarszym synem, nie przejął rodzinnego interesu. Zamiast tego został kapłanem shintō i jednocześnie urzędnikiem, przez co miał wystarczające możliwości, aby umieścić swojego syna na Uniwersytecie Tokijskim w 1877 roku.

    Paradoks Kano – polega na tym, że w walce wręcz techniki mniej niebezpieczne dla zdrowia (na przykład chwyty) są w praktyce skuteczniejsze od technik bardziej destrukcyjnych czy brutalnych (na przykład wbijanie palców w oczy), ponieważ można je wielokrotnie przećwiczyć na żywym, stawiającym opór przeciwniku (sparingpartnerze), bez wyrządzenia mu krzywdy. Bardziej niebezpieczne techniki stwarzają natomiast zagrożenie dla ćwiczących, przez co wymuszają takie sposoby ich trenowania, które są mniej zbliżone do rzeczywistych warunków walki wręcz (np. markowanie ciosów czy wykonywanie technik z ograniczoną siłą lub szybkością). Ich doskonalenie jest więc bardziej czasochłonne i daje gorsze rezultaty niż analogiczny trening technik mniej niebezpiecznych.XI Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XI Olimpiady) odbyły się w dniach 1–16 sierpnia 1936 roku w Berlinie (III Rzesza).

    Kanō, jako młodzieniec, nie był silny ani duży (w wieku 20 lat ważył nie więcej niż 45 kg), przez co często mu dokuczano. Za namową przyjaciela rodziny, Banseia Nakai (b. członka gwardii sioguna), zaczął trenować jū-jutsu. Jednak napotkał trudności ze znalezieniem odpowiedniego nauczyciela. Po znalezieniu odpowiedniej dla siebie szkoły – Tenjin Shin'yō-ryū – Jigorō rozpoczął systematyczny trening i w wieku 21 lat zdobył tytuł shihana (mistrza). Stał się asystentem instruktora, który jednak niedługo potem zachorował i zmarł. Kanō znalazł inną szkołę – Kito-ryū, w której większy nacisk kładziono na rzuty i randori, niż na układy formalne kata.

    Kata (układ formalny) (jap. 型, kata, dosł. forma ścisła) – wysoce sformalizowany rodzaj ćwiczeń stosowanych w wielu tradycyjnych sztukach i sportach walki, szczególnie z grupy budō, jak również taekwondo (gdzie noszą one nazwę tul w wersji ITF, poomse w WTF a hyeong w niektórych innych organizacjach), taijiquan i innych. Są to sekwencje technik ataku i obrony, połączone z określonym poruszaniem, przyjęciem ściśle określonej pozycji i sposobu oddychania. Niektóre techniki w kata mają charakter wyłącznie symboliczny. Kata są bardzo ważną częścią programów nauczania dla wielu sztuk i sportów walki, a dla niektórych, zwłaszcza tych, gdzie kontakt broni z ciałem przeciwnika stanowiłby realne zagrożenie, stanowią ćwiczenia podstawowe.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.
    Jigorō Kanō w dzieciństwie (z prawej)

    W międzyczasie Kanō zaczął opracowywać własne techniki i udoskonalać te już mu znane, co prowadziło do stopniowego przekształcania jū-jutsu w jūdō. Opracował m.in. takie techniki, jak: kata-guruma czy uki-goshi. W wieku 22 lat zaczął prowadzić własną szkołę walki w świątyni buddyjskiej Eishō-ji, która mieściła się w Higashi-Ueno, w tokijskiej dzielnicy Taitō-ku. Dwa lata później szkoła została przeniesiona w inne miejsce i nazwana Kōdōkan. Stała się pierwszą i zarazem największą szkołą judo na świecie.

    XVIII Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1964 roku w Tokio (Japonia). Igrzyska w "Kraju kwitnącej wiśni" stały się imprezą łączącą tradycje ze współczesnością (zastosowano m.in. najnowsze techniki pomiarów wyników). Po wykluczeniu przez organizatorów niektórych sportowców z Indonezji oraz Korei Północnej kraje te wycofały swoje reprezentacje. MKOL nie wyraził zgody na występ ekip RPA, co było reakcją na rasistowską (w stosunku do czarnoskórej większości) politykę rządu w Pretorii.Theodore Roosevelt (ur. 27 października 1858 w Nowym Jorku, zm. 6 stycznia 1919 w Oyster Bay) – dwudziesty szósty prezydent USA (1901-1909), laureat Pokojowej Nagrody Nobla za rok 1906.

    Spośród pierwszych uczniów mistrza najbardziej znani są:

  • Yoshitsugu (Yoshiaki) Yamashita – przyszły trener prezydenta Theodore'a Roosevelta,
  • Tsunejirō Tomita – ojciec Tsuneo Tomity, autora powieści o judo pt. "Sugata Sanshirō" (Akira Kurosawa nakręcił w 1943 roku na jej podstawie swój pierwszy film fabularny Saga o dżudo, a w 1945 r. Saga o dżudo II, kolejne wersje stworzono w latach 1965 i 1977);
  • Sakujirō Yokoyama – znany w swoich czasach jako "Diabeł Jokohamy".
  • Drugim dojo w Japonii stał się dom Yajirō Shinagawy, oddany do dyspozycji Kanō w trakcie jego nieobecności w Japonii. Dojo to posiadało 40 mat do treningu. Jednak do 1889 r. liczba adeptów judo nie przekraczała nadal 100. W trakcie treningów Jigorō zasłynął jako bardzo wymagający trener. Preferował on techniki tachi-waza (stojąc) od ne-waza (parter) aczkolwiek jego uczniowie i asystenci trenowali również bardzo intensywnie ne-waza aby być w stanie pokonać rywali z ju-jitsu.

    Heian (jap. 平安時代, Heian jidai) – okres w historii Japonii trwający od 794 do 1185 roku. Jego początek wyznacza przeniesienie dworu cesarskiego z Nary do oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów, specjalnie w tym celu wybudowanej, nowej stolicy o nazwie Heian-kyō (jap. 平安京, Heian-kyō) (obecnie Kioto), zbudowanej na wzór chińskiego miasta Chang’an (chiń. upr.: 長安; chiń. trad.: 长安; pinyin: Cháng’ān). W przeszłości było ono końcowym etapem Szlaku Jedwabnego, dziś nazywa się Xi’an (chiń.: 西安; pinyin: Xī’ān) i jest znane z "terakotowej armii".Waza-ari (jap. 技あり, Waza-ari) - niepełny punkt w judo. Otrzymuje go zawodnik za wykonanie techniki rzutu w 80-90% lub za przetrzymanie przeciwnika na plecach przez 15-20 sekundy. Dwukrotne przyznanie waza-ari daje waza-ari-awasete-ippon, czyli punkt oznaczający zwycięstwo w walce.

    Jigorō od 1885 roku (mając 25 lat) sprawował funkcję dyrektora elitarnej szkoły Gakushūin, kładąc podstawy nowoczesnej edukacji w Japonii. W 1892 roku wyjechał do Chin ustalając z tamtejszym rządem umowę umożliwiającą naukę chińskim studentom w Japonii. Równolegle, aż do roku 1894 osobiście zarządzał sprawami szkoły judo, kiedy to założył Radę Kodokanu.

    Sparing (ang. sparring) – jest to walka treningowa lub kontrolna w celu sprawdzenia formy zawodnika. Można również użyć tego określenia do nazwania spotkania towarzyskiego dwóch drużyn, mającego charakter szkoleniowy.Kair (arab. القاهرة; - trl. Al-Qāhirah, trb. Al-Kahira) – stolica i największe miasto Egiptu (214 km², liczba ludności 6 787 000 stałych mieszkańców, zespół miejski 17,285 mln mieszkańców (tzw. Wielki Kair) – największe miasto Afryki i Bliskiego Wschodu). Nie ma dokładnych statystyk na temat liczby ludności Kairu. Powodują to ciągłe wędrówki mieszkańców. Szacuje się, że codziennie przybywa tu tysiąc nowych mieszkańców. Ponad 2 mln osób mieszka w tzw. „Mieście umarłych”. Kair nazywane jest „Miastem tysiąca minaretów” lub „Matką Świata”. To największy ośrodek świata islamskiego. Położone jest nad Nilem.

    W 1891 roku Jigorō ożenił się z Sumako, najstarszą córką Seisei (Shin'ichirō) Takezoe – ambasadora Japonii w Korei. Mieli dziewięcioro dzieci – sześć córek i trzech synów, w tym Risei, który stał się głową Kōodōokanu i Japońskiej Federacji Judo.

    We wrześniu 1889 roku Jigorō Kanō wyjechał na wielkie tournée po Europie w celu propagowania judo. W 1909 roku Kano stał się aktywnym członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, a w 1912 roku pojechał jako gość na olimpiadę w Sztokholmie – pierwszą, w której uczestniczyła Japonia. Brał też udział w każdej następnej, aż do olimpiady w Berlinie w 1936 roku.

    Epoka Edo (jap. 江戸時代, Edo-jidai, 1603-1868) – okres w historii Japonii, w którym rzeczywistą władzę sprawowali sioguni z rodu Tokugawa.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Przed wybuchem I wojny światowej szkoły judo zostały założone w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Francji, Kanadzie, Indiach, a także w Rosji, Chinach i Korei. W 1911 roku Rosjanin Oshichenikow odwiedził Kōdōkan i spędził tam 6 miesięcy, trenując i uzyskując stopień ni-dan. Do Rosji wrócił w 1917 roku i zaczął uczyć judo rosyjskie wojsko oraz tajną policję. Stał się również współzałożycielem rosyjskiego sportu – sambo – którego techniki opierają się w dużej mierze na judo. Ze względu na to, iż do Kōdōkanu uczęszczało wielu cudzoziemców – głównie żeglarzy i zamorskich kupców – dużo książek i artykułów napisano w różnych językach.

    Kobe (jap. 神戸市, Kōbe-shi) – miasto w Japonii, położone na wyspie Honsiu. Jest stolicą prefektury Hyōgo i jednym z większych portowych miast Japonii. Leży w regionie Kansai (Kinki), na zachód od Osaki. Należy do obszaru metropolitalnego Keihanshin liczącego ok. 18 mln mieszkańców.Gakushūin (jap. 学習院, Gakushūin) to zespół prywatnych, prestiżowych szkół w Tokio. Uczęszczali do nich m.in.: cesarz Hirohito, cesarz Akihito i wielu innych członków japońskiej rodziny cesarskiej oraz takie japońskie sławy jak np. Yukio Mishima czy Yoko Ono.

    W 1935 roku Kanō dostał nagrodę dziennika Asahi Shimbun za wybitny wkład w rozwój sztuki, nauki i sportu. W 1938 roku wyjechał na spotkanie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Kairze i udało mu się wypromować Tokio jako miejsce na olimpiadę w 1940 roku. W jej trakcie pierwszy raz miało zostać zaprezentowane judo, ale jeszcze nie jako sport olimpijski. W drodze powrotnej z tego spotkania, 4 maja 1938 r., Kanō umarł na zapalenie płuc na pokładzie statku Hikawa Maru. Miał 78 lat.

    Karate (jap. 空手, karate) – sztuka walki i sport walki powstałe na Okinawie, Japonia. Karate swym zasięgiem obejmuje cały świat. Do chwili obecnej powstało ponad 100 stylów karate. Jeśli chodzi o działalność sportową, najważniejszą organizacją jest World Karate Federation (WKF), która w chwili obecnej jest jedyną rozpoznaną i uznawaną organizacją przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Charakterystyczny dla karate jest system stopni w karate, uczniowskich i mistrzowskich stworzony na bazie judo, odrębny w wielu organizacjach i stylach karate.Uniwersytet Tokijski (jap. 東京大学, Tōkyō-daigaku, w skrócie Tōdai) - jedna z czołowych uczelni w Japonii. Ma 10 wydziałów, na których kształci się 30 tys. studentów, w tym ok. 2 tys. z zagranicy. W 2009 r. w światowym rankingu szkół wyższych, był jednym z najbardziej prestiżowych uniwersytetów w Japonii, najlepszym w Azji i trzecim na świecie .

    Do 1952 roku judo trenowało ponad 6 mln ludzi w ponad 30 krajach na całym świecie.

    W 1964 roku judo stało się dyscypliną olimpijską dla mężczyzn, a pod naciskiem amerykańskich kobiet, od 1988 także dla nich. Sport ten stał się jednym z najpopularniejszych sportów walki na świecie.

    Stopnie[ | edytuj kod]

    Dwaj chłopcy trenujący judo

    W judo są stopnie uczniowskie – kyū i mistrzowskie – dan. Wcześniej nie istniały stopnie kyū w żadnej sztuce walki. System ten szybko rozpowszechnił się i został przejęty np. w karate.

    Antonius (Anton) Johannes Geesink (ur. 6 kwietnia 1934 w Utrechcie - zm. 27 sierpnia 2010 tamże) - były holenderski judoka. Złoty medalista olimpijski z Tokio.XXIV Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XXIV Olimpiady) odbyły się w 1988 roku w Seulu (Korea Południowa).

    Tradycyjnie judoką (jūdōka) nazywano osobę posiadającą stopień 4 kyū lub wyższy. Pozostałe osoby nazywano kenkyū-sei. Obecnie jednak tytułem judoki nazywa się każdego, kto trenuje ten sport. Analogicznie nazwa sensei była przypisana osobom o stopniu mistrzowskim 4 dan lub wyżej.

    pasy judo

    Stopniom kyū odpowiadają poszczególne kolory pasa:

    Shihan (jap. 師範, Shihan) - japoński tytuł używany w budō. Dosłownie oznacza instruktor, nauczyciel - godny naśladowania, bywa także tłumaczony jako profesor.Keikogi (jap. 稽古着, Keikogi) – ubranie treningowe, składające się z bluzy i spodni, stosowane w większości japońskich sportów walki. Wykonane jest tradycyjnie z gęsto plecionej bawełny, chociaż zdarzają się wykonane z mocnego dżinsu. Dostępne jest w różnych kolorach, ale na ważniejsze okazje z reguły zakłada się białe. Keikogi sięga mniej więcej do połowy uda, nosi się je na spodnie i po założeniu lewą połą na prawą przewiązuje się obi i niekiedy zakłada hakamę.
  • 6 kyū, rokkyū – biały pas
  • 5 kyū, gokyū– żółty pas
  • 4 kyū, yonkyū – pomarańczowy pas
  • 3 kyū, sankyū – zielony pas
  • 2 kyū, nikyū – niebieski pas
  • 1 kyū, ikkyū – brązowy pas
  • 1 dan, shodan – pas czarny
  • 2 dan, nidan – pas czarny
  • 3 dan, sandan – pas czarny
  • 4 dan, yondan – pas czarny
  • 5 dan, godan – pas czarny
  • 6 dan, rokudan – biało-czerwony
  • 7 dan, shichidan – biało-czerwony
  • 8 dan, hachidan – biało-czerwony
  • 9 dan, kyūdan – czerwony
  • 10 dan, jūdan – czerwony
  • Stopniom dan odpowiada czarny pas. Jednak od 6 dan można nosić pas biało-czerwony, a od 9 czerwony.

    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.Akira Kurosawa (jap. 黒澤明, Kurosawa Akira, ur. 23 marca 1910 w Tokio, zm. 6 września 1998 w Tokio) – japoński reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

    Awans na wyższy stopień odbywa się po zdanym egzaminie. Najpierw zdaje się na biały pas, a następnie na kolejne. Egzamin sprawdza, czy judoka opanował techniki wymagane na stopień. Przy egzaminach na stopnie powyżej 3 kyū pod uwagę mogą być brane również wyniki sportowe. Stopnie od 7 dana mają charakter honorowy. Stopnie 7 i 8 dan są przyznawane przez kontynentalne federacje (np. Europejska Federacja Judo – EJF) na wniosek krajowych związków, natomiast stopnie 9 i 10 przyznaje Międzynarodowa Federacja Judo (IJF) na wniosek federacji kontynentalnych. Na przykład do tej pory zaszczytu przyznania 10 dan dostąpiło tylko trzech Europejczyków: Charles Palmer, Anton Geesink i George Kerr.

    George Kerr (ur. 24 sierpnia 1937) – szkocki judoka, jeden z 3 Europejczyków posiadający stopień 10 dan (od roku 2010), który otrzymał od Międzynarodowej Federacji Judo (IFJ).Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tatami (jap. 畳, Tatami) – tradycyjna mata japońska, używana do pokrywania podłogi. Część zasadnicza, wewnętrzna jest wykonana ze słomy ryżowej, a warstwa wierzchnia z plecionej słomy trawy igusa. Brzegi wykończone są materiałem. Tatami mają standardowe wymiary 90 x 180 x 5 cm i jednocześnie służą jako jednostka miary powierzchni wnętrz. Spotyka się również pół-tatami o wymiarach 90 x 90 cm. Tatami pochodzące z Tokio i wschodnich części kraju są nieco węższe i mają wymiary 85 x 180 cm.
    Jokohama (jap. 横浜市, Yokohama-shi) – drugie co do wielkości miasto Japonii, największy port morski i jeden z większych ośrodków przemysłowych w kraju. Leży w południowo-wschodniej części wyspy Honsiu, w prefekturze Kanagawa, której jest stolicą. Miasto zajmuje półwysep znajdujący się w zachodniej części Zatoki Tokijskiej, w pobliżu ujścia rzeki Tsurumi do morza.
    Okres Nara (jap. 奈良時代, Nara jidai) - okres w historii Japonii trwający od 710 do 784 lub 794 roku naszej ery. Jego początek wyznacza przeniesienie dworu cesarskiego do specjalnie w tym celu zbudowanego od podstaw miasta Heijō-kyō (wzniesione w latach 708-712; obecnie Nara), przy którego planowaniu wzorowano się na ówczesnej stolicy Chin - Chang’an.
    Mistrzostwa Europy w judo po raz pierwszy odbyły się w Paryżu w roku 1951. Impreza rozgrywana jest corocznie (w roku 1956 mistrzostw nie rozegrano). Organizatorem mistrzostw jest Europejska Federacja Judo (EJU). Kobiety zostały włączone do programu mistrzostw w 1975 roku w Lyonie i od tej chwili corocznie rywalizują o medale podczas tych samych mistrzostw co mężczyźni.
    T-shirt – bawełniany dzianinowy podkoszulek mający krótkie rękawy. Nazwa pochodzi z angielskiego i oznacza "koszula w kształcie litery T"
    Jujutsu lub jujitsu (jap. 柔術, jūjutsu, dosł. "sztuka ustępliwości", "sztuka łagodności, miękkości"; jū – miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność, jutsu - sztuka, technika, umiejętność) - tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
    Korea – dawne, obecnie nieistniejące zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od północy z Chinami i od północnego-wschodu z Rosją. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.047 sek.