• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Joseph Nicolas Pancrace Royer

    Przeczytaj także...
    Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 64 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego.Jean-Baptiste Rousseau (ur. 6 kwietnia 1670 w Paryżu, zm. 17 marca 1741 w Brukseli) – francuski poeta i dramaturg. Był synem ubogiego szewca. W 1712 został skazany za zniewagę, mimo że zaprzeczał, że był autorem obraźliwego wiersza. Wygnany z Francji, znalazł schronienie w Szwajcarii. Później tułał się po Europie i zmarł w nędzy w Brukseli. Pisał ody, kantaty i epigramaty, jak też sztuki teatralne.
    Concert Spirituel - nazwa kapeli wykonującej publiczne koncerty w Paryżu od 1726 (czasem podaje się datę 1725) roku do roku 1791. Najważniejszymi muzykami dostarczającymi swych dzieł dla Concerts Spirituels byli Marc-Antoine, markiz de Dampierre (1676-1756), Michel Blavet (1700-1768) i Jean-Baptiste-Antoine Forqueray (1699-1782).

    Joseph-Nicolas-Pancrace Royer (ur. ok. 1705 w Turynie, zm. 11 stycznia 1755 w Paryżu) – francuski kompozytor i klawesynista okresu późnego baroku.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodził się w Turynie. Przyjechał do Paryża w 1725 roku, a w 1734 roku stał się maître de musique des enfants de France – muzykiem odpowiedzialnym za edukację muzyczną synów króla Ludwika XV. Wraz ze skrzypkiem Jean-Josephem de Mondonville od 1748 roku kierował występami publicznymi Concert Spirituel. W latach 1730–1750 skomponował dla Opery Paryskiej sześć oper, w tym najbardziej znany balet Zaïde, reine de Grenade.

    Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville (ur. 25 grudnia 1711 w Narbonne, zm. 8 października 1772 w Belleville, obecnie w obrębie Paryża) – francuski skrzypek i kompozytor epoki baroku.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    W 1753 roku objął prestiżowe stanowisko dyrektora muzycznego chambre du roi – pokojów królewskich. W tym samym roku został mianowany dyrektorem orkiestry Opery Królewskiej. Zmarł w Paryżu.

    Twórczość[ | edytuj kod]

    Royer znany jest przede wszystkim z cechującej się wirtuozerią i ekstrawagancją muzyki klawesynowej, a zwłaszcza z utworu La marche des Scythes, zamykającego pierwszy zbiór utworów przeznaczonych na ten instrument.

    Opery i balety[ | edytuj kod]

    według daty wystawienia:

    Ludwik XV, zw. Ukochanym (ur. 15 lutego 1710 w Wersalu, zm. 10 maja 1774 w Wersalu) – król Francji i Nawarry od 1715, gdy zmarł jego pradziadek Ludwik XIV, z dynastii Burbonów.Turyn (wł. Torino) – miasto w północno-zachodnich Włoszech, przy ujściu rzeki Dora Riparia do rzeki Pad, na przedgórzu Alp Zachodnich. Jest stolicą prowincji Piemont. Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel (święto obchodzone 24 czerwca).
  • 1725: Le fâcheux veuvage – opera komiczna
  • 1726: Crédit est mort – opera komiczna
  • 1730: Pyrrhus – tragedia liryczna
  • 1739: Zaïde, reine de Grenade – balet heroiczny
  • 1743: Le pouvoir de l'Amour – balet heroiczny
  • 1748: Almasis – balet w 1 akcie
  • 1750: Myrtil et Zélie – pastorałka heroiczna
  • 1752: Prométhée et Pandore – tragedia do libretta Voltaire'a
  • Inne kompozycje[ | edytuj kod]

  • 1739: La chasse de Zäide
  • 1746: Premiere livre de pièces de clavecin:
  • La majestuese: courante
  • La Zäide: rondeau (tendrement)
  • Les matelots (modérément)
  • Premier et deuxième tambourins, suite des matelots
  • L'incertaine (marque)
  • L'aimable (gracieux)
  • La bagatelle
  • Suite de la bagatelle
  • La remouleuse: rondeau (modérément)
  • Les tendre Sentiments: rondeau
  • Le vertigo: rondeau (modérément)
  • Allemande
  • La sensible: rondeau
  • La marche des Scythes (fièrement)
  • 1746: Ode à la fortune (tekst: Jean-Baptiste Rousseau)
  • 1751: Venite exultemus (motet)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Lionel Sawkins: Royer, Joseph-Nicolas-Pancrace. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. R. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Termin balet (z franc. ballet, a to z wł. balletto zdrobnienie od ballo "taniec") ma kilka powiązanych z sobą znaczeń:
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Voltaire (Wolter), właśc. François-Marie Arouet (Voltaire jest pseudonimem artystycznym; ur. 21 listopada 1694 w Paryżu, zm. 30 maja 1778 w Paryżu) – francuski pisarz epoki oświecenia, filozof, dramaturg i historyk. Tworzył satyry, powieści, dramaty oraz „Listy”.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się z aktów, które podzielone są na sceny.
    Muzyka barokowa – muzyka epoki, której początek w historii muzyki wyznacza data skomponowania w roku 1597 przez Jacopo Periego pierwszej opery zatytułowanej Dafne, a koniec – połowa XVIII w., kiedy to powstawały kompozycje ostatnich twórców baroku, takich jak Antonio Vivaldi, Johann Sebastian Bach (jego śmierć w 1750 r. uważa się za symboliczną datę zakończenia tego okresu), Georg Friedrich Händel, Jean-Philippe Rameau czy Domenico Scarlatti.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.044 sek.