• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jorge Ubico



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Lazaro Chacon (1873-1931) - gwatemalski generał i polityk, prezydent Gwatemali od 1926 (w pierwszych miesiącach tymczasowy) do 1930, kiedy to zrezygnował z przyczyn zdrowotnych. Kontynuował politykę umacniania więzi gospodarczych ze Stanami Zjednoczonymi.

    Jorge Ubico y Castañeda (wym. [ubịko kastańẹda] ur. 10 listopada 1878 w Gwatemali, zm. 14 czerwca 1946 w Nowym Orleanie) – gwatemalski generał i polityk, dyktator w latach 1931–1944.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Jorge Ubico w 1896
    Jorge Ubico i prezydent Jose Maria Orellana – zdjęcie z 1922
    Wizerunek Ubico z 1926

    W 1920 został obalony długoletni dyktator Manuel Estrada Cabrera. Jego następcą został Carlos Herrera y Luna, w którego administracji Ubico pełnił funkcję szefa sztabu generalnego. W 1921 dokonał zamachu stanu razem z wysokimi rangą oficerami, odsuwając od władzy Herrerę i zapewniając dojście do prezydentury generałowi Jose Marii Orellanie, ten z kolei w swoim rządzie powierzył Ubico urząd ministra wojny (1922-1926) i wiceprezydenta (1922-1923). Po śmierci Orellany w 1926 Ubico wystartował w wyborach prezydenckich, które przegrał na rzecz generała Lazaro Chacona. W 1931 Chacon umarł, a o stanowisko prezydenta ubiegał się dawny generał Jose Reyes – były minister wojny. Z powodu braku umiejętności czytania i pisania Reyes został jednak usunięty z wyścigu o władzę, a urząd prezydenta Gwatemali mógł objąć Jorge Ubico. Uczynił to dzięki poparciu Sheldona Whitehouse’a – ówczesnego ambasadora Stanów Zjednoczonych w Gwatemali. Poza poparciem Stanów Zjednoczonych cieszył się również wielkim zaufaniem oligarchii.

    Gwatemala (República de Guatemala) – państwo w Ameryce Środkowej, położone nad Oceanem Atlantyckim i Oceanem Spokojnym. Graniczy z Salwadorem (203 km), Hondurasem (256 km), Meksykiem (962 km), Belize (266 km) – łączna długość granic wynosi 1687 km, ponadto 400 km wybrzeża morskiego.Manuel José Estrada Cabrera (ur. 21 listopada 1857, zm. 24 września 1923) - adwokat, minister zarządzania i sprawiedliwości w rządzie Reiny Barriosa, prezydent Gwatemali w okresie od 8 lutego 1898 do 15 kwietnia 1920.

    Prezydentura[ | edytuj kod]

    Nadużycia finansowe[ | edytuj kod]

    Od początku prezydentury systematycznie podnosił swe prezydenckie uposażenie, wprowadzając przy tym wiele premii, dodatków oraz specjalnych funduszy na wydatki związanych z wykonywaniem funkcji szefa państwa. Na początku lat 40. XX w. zarobki prezydenckie sięgały 215 tysięcy dolarów, podczas gdy roczny dochód w kraju wynosił ok. 180 dolarów, a na wsi zaledwie 20-30 dolarów, dodatkowo pensja nauczyciela w Gwatemali była niższa niż 100 dolarów. Większość pieniędzy została przez Ubico ulokowana w bankach zagranicznych, za resztę zaś nabywał wiele nieruchomości i posiadłości ziemskich po cenach, które sam ustalał. Ówcześni publicyści ocenili postępowanie Ubico następującymi słowami: To prawda, że pod rządami Ubico było znacznie mniej kradzieży. Jedyną osobą, która kradła był sam Ubico.

    Belize – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km).Ryszard Kapuściński (ur. 4 marca 1932 w Pińsku, zm. 23 stycznia 2007 w Warszawie) – polski reportażysta, publicysta, poeta i fotograf, zwany "cesarzem reportażu".

    Poglądy[ | edytuj kod]

    Jorge Ubico był zwolennikiem faszystowskich i despotycznych metod sprawowania władzy, czego wyrazem było wprowadzenie przezeń zakazu jakiejkolwiek działalności politycznej w kraju. Osobiście identyfikował się z Napoleonem Bonapartem i pozostawał pod wpływem hiszpańskiego przywódcy – Francisco Franco. W listopadzie 1936 Gwatemala stała się pierwszym państwem na świecie, które uznało falangistowski rząd Francisco Franco (drugim państwem, które to uczyniło, był Salwador, gdzie trwała dyktatura generała Maximiliano Hernandeza Martineza). Ubico zezwolił na legalną działalność Falangi w Gwatemali. Jego rządy charakteryzowały się również reakcjonizmem: był niechętny wszelkim poglądom nawołującym do zmiany lub nawet usprawnienia ustroju społeczno-gospodarczego, uznając je za dzieło „komunistycznych podżegaczy”. Według Artura Grzeszczaka Komunizm stanowił dla niego synonim opozycji i nieposłuszeństwa wobec jego rządów. Był także niechętny demokracji, uważał, że jest luksusem, na które biednych państw, jak Gwatemala, nie stać. W kwestiach społeczno-politycznych przedstawiał zachowawcze i skrajnie antykomunistyczne poglądy.

    Carlos Herrera y Luna (ur. 1856 w stolicy Gwatemali, zm. 1930), gwatemalski polityk, biznesmen i posiadacz ziemski, członek Partii Unionistycznej, minister rolnictwa.Politea, politeja – ustrój polityczny, charakteryzujący się posiadaniem szerokiej klasy średniej, stanowiący połączenie oligarchii i demokracji.

    Represje[ | edytuj kod]

    Jego politykę cechowały m.in. uchwalanie rasistowskich, antyindiańskich praw: wydał irracjonalne rozporządzenie o porywaniu Indian z lasów departamentu Peten i umieszczaniu ich w ogrodzie zoologicznym w stolicy Gwatemali, zaś 1935 wprowadził przymus pracy dla ludności indiańskiej. Zmuszał ludność indiańską do tzw. służby ochotniczej, która polegała m.in. na bezpłatnym roznoszeniu urzędowej korespondencji oraz pełnieniu funkcji gońców. Narzucił jej też obowiązek powszechnej służby wojskowej. W 1935 decyzją władz zostały zlikwidowane resztki autonomii wspólnot indiańskich.

    Generał Juan Federico Ponce Vaides (ur. 1889 - zm.1956), prezydent Gwatemali od 4 lipca do 20 października 1944, bliski współpracownik i następca dyktatora Jorge Ubico.Francisco Franco Bahamonde, właśc. Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde Salgado Pardo (wym. [fɾanˈθisko ˈfɾaŋko]; ur. 4 grudnia 1892 w Ferrol, zm. 20 listopada 1975 w Madrycie) – hiszpański dyktator wojskowy. Przywódca nacjonalistów w czasie hiszpańskiej wojny domowej (1936–1939), szef Państwa Hiszpańskiego (hiszp. Jefe del Estado Español, 1936–1975), premier rządu, naczelny dowódca sił zbrojnych i przewodniczący Falangi (FET y JONS, od 1958 Ruch Narodowy), tytułowany Przywódcą Ostatecznej Krucjaty i Hiszpańskiej Schedy, Liderem Wojny Wyzwoleńczej przeciw Komunizmowi i jego Współsprawcom (El Caudillo de la Última Cruzada y de la Hispanidad, El Caudillo de la Guerra de Liberación contra el Comunismo y sus Cómplices).

    Drugą dyskryminowaną przez Ubico grupą społeczną była klasa robotnicza – zakazał używania słowa obrero (hiszp. robotnik), nakazując używanie zamiast niego słowa empleado (hiszp. zatrudniony) i wydał rozkaz rozstrzelania robotniczego przywódcy Pablo Wainwrighta. Ubico zmilitaryzował życie publiczne kraju, zaprowadzając rządy wojskowej politei (oligarchii), umożliwiając sobie stosowanie prześladowań przeciwników politycznych na szeroką skalę. Fałszował listy ludności, uznając za opozycję miejscowości, które nie przyjęły go entuzjastycznie, i odejmując ich mieszkańców od spisu demograficznego. W programie edukacji w szkolnictwie gwatemalskim obowiązywała m.in. nauka życiorysów Manuela Estrady Cabrery i Jorge Ubico. Przejęcie władzy przez Jorge Ubico okazało się jednak zaczątkiem okresu względnego spokoju w sytuacji politycznej kraju

    Dlaczego zginął Karl von Spreti?, książka Ryszarda Kapuścińskiego poświęcona wydarzeniom lat 60. i 70. XX wieku w Gwatemali (w Ameryce Łacińskiej był to okres nasilenia walk partyzanckich). Książka wyjaśnia, w jakim kontekście dokonane zostało morderstwo niemieckiego ambasadora (tytułowego Karla von Spreti), który w tym czasie był w bardzo dobrych stosunkach z tamtejszym, prawicowym reżimem.Pułkownik Jacobo Árbenz Guzmán (14 września 1913 – 27 stycznia 1971), prezydent Gwatemali od 1951, obalony w 1954 w wyniku zamachu stanu wspieranego przez CIA (Operation PBSUCCESS) i zastąpiony przez wojskową juntę pod przywództwem pułkownika Carlosa Castillo Armasa.

    Jorge Ubico nie darzył armii dużym poważaniem, wypowiadając się często z pogardą o oficerach, oskarżając ich o głupotę, chciwość i lenistwo. Zorganizował Gwardię Honorową, która pełniła funkcję jego straży przybocznej. Służyli w niej najlepiej wyszkoleni i uzbrojeni żołnierze. To głównie do tej formacji trafiła pomoc wojskowa przekazana przez Stany Zjednoczone po wybuchu II wojny światowej. W późniejszym okresie swych rządów rozwinął aparat tajnej policji, angażujący wszystkie warstwy i grupy społeczne. W 1931 w Salwadorze miał miejsce wybuch chłopskiego powstania przeciwko dyktaturze Maximiliano Hernandeza Martineza. Ubico wykorzystał to wydarzenie jako pretekst do rozprawy z Komunistyczną Partią Gwatemali (Partido Comunista de Guatemala, PCG) oraz lewicowymi związkami zawodowymi. W styczniu 1932 oznajmił o wybuchu „bolszewickiej rewolty” i wydał nakaz aresztowania przywódców lewicy, z których wielu zostało poddanych torturom i zgładzonych. Gwatemalski kodeks karny przewidywał karę śmierci za organizowanie związków zawodowych.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

    Polityka wewnętrzna i zagraniczna[ | edytuj kod]

    W polityce wewnętrznej zmodernizował opiekę zdrowotną i społeczną, mimo że przeciwstawiał się wcielaniu w życie ubezpieczeń społecznych, poprawy warunków robotników i reformy agrarnej oraz promował budowy dróg, lecz w trakcie jego rządów zbudowano tylko 27 kilometrów drogi na cały kraj. Zaniedbane było również życie kulturowe kraju (m.in. w takich dziedzinach, jak teatr), chociaż na polecił wybudować na głównym placu w stolicy Gwatemali Pałac Prezydencki. W polityce zagranicznej uregulował kwestię graniczną z Hondurasem i Salwadorem, zawierając z nimi w 1934 antykomunistyczny układ, lecz bezskutecznie dążył do opanowania terytorium Belize (wówczas Hondurasu Brytyjskiego) w dyplomatycznym sporze z Wielką Brytanią (prawie 100 lat wcześniej gwatemalski dyktator Rafael Carrera y Turcios oddał temu państwu tę prowincję). Realizował radykalną antykomunistyczną politykę: nie utrzymywał stosunków dyplomatycznych z Meksykiem, oskarżając to państwo o sympatyzowanie z tą ideologią.

    Meksyk (Meksykańskie Stany Zjednoczone, hiszp. México, Estados Unidos Mexicanos, Méjico, nah. Mēxihco) – kraj w Ameryce Północnej. Sąsiaduje ze Stanami Zjednoczonymi (na północy), z Oceanem Spokojnym (na zachodzie i południu), Zatoką Meksykańską i Morzem Karaibskim (na wschodzie) oraz z Gwatemalą i Belize (na południu i południowym wschodzie).Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Gospodarka[ | edytuj kod]

    W gospodarce Ubico sprzyjał instalowaniu się w Gwatemali obcego kapitału, szczególnie amerykańskiego. Wpływy zagranicznych inwestorów stały się dzięki niemu tak wielkie, że jedno z najstarszych i najpotężniejszych z nich – United Fruit Company – zyskało nawet wpływ na politykę kraju. W 1936 podpisał z nim umowę (sformułowaną przez ówczesnego prawnika tej firmy – Johna Fostera Dullesa), według której obiecało zapewnić mu przedłużenie kadencji w zamian za unieważnienie wszystkich długów, jakie zaciągnęło United Fruit Company podczas swojej wieloletniej działalności. Te zabiegi połączone z systematycznymi naciskami na parlament Gwatemali pozwoliły Ubico sprawować urząd dłużej niż przewidywała to konstytucja. Ponadto Ubico za darmo przyznał UFC na okres 99 lat rozległe obszary nad Pacyfikiem, w zamian żądając nieprzekraczania kwoty 50 centów w pensjach dla robotników pracujących na plantacjach. Obawiał się bowiem, że zachęceni wyższymi stawkami zatrudnieni będą domagać się podwyższenia płac. Jednak mimo współpracy z cudzoziemskim kapitałem Ubico nie zdołał zapobiec kryzysowi ekonomicznemu. W trakcie II wojny światowej wbrew faszystowskim poglądom wypowiedział wojnę niemieckiej III Rzeszy, włączając Gwatemalę do sojuszu aliantów i odsuwając od wpływów gospodarczych niemieckich potentatów: wydał dekret o skonfiskowaniu majątków niemieckich plantatorów kawy i wygnaniu ich.

    Guatemala Feliz (Szczęśliwa Gwatemala) to hymn państwowy Gwatemali. Autorem oryginalnego tekstu jest kubański poeta José Joaquín Palma, a muzykę skomponował Rafael Álvarez Ovalle. Hymn został przyjęty oficjalnie w roku 1896, lecz słowa zmodyfikowano w roku 1934 za dyktatury Jorge Ubico. Autorem zmian był José María Bonilla. Prapremiera hymnu odbyła się w teatrze Colón, w niedzielny wieczór 14 marca 1897 roku, jako jeden z głównych punktów programu uroczystości z okazji Wystawy Środkowoamerykańskiej, podczas których kompozytor Rafael Alvarez został udekorowany złotym medalem i dyplomem zasługi.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Upadek[ | edytuj kod]

    Znacząca niepopularność rządów Ubico w kraju doprowadziła do rozwoju opozycji przeciwrządowej, złożonej głównie z komunistów i socjalistów. W 1944 liczne demonstracje Gwatemalczyków przerodziły się w strajk generalny, w którym uczestniczyli m.in. studenci, nauczyciele, intelektualiści i drobna burżuazja. 1 lipca 1944 Ubico za namową oficerów ze swego otoczenia ustąpił z urzędu i przekazał władzę tymczasowemu wojskowemu triumwiratowi, który przekazał wkrótce władzę nowemu prezydentowi. Był nim najbliższy współpracownik – generał Juan Federico Ponce Vaides. Od tej pory Ubico dalej sprawował władzę – tym razem sposobami zakulisowymi – licząc, że zmiany okażą się chwilowe, lecz już w 20 października 1944 w Gwatemali wybuchła lewicowa rewolta młodych oficerów pod wodzą pułkownika Jacobo Arbenza Guzmana. Rząd Ponce Vaidesa upadł, a Ubico został zmuszony do ucieczki. Rząd USA nie udzielił mu wsparcia, gdyż był zajęty prowadzeniem kampanii militarnej przeciwko III Rzeszy. Ubico wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie niedługo po tym dokonał żywota.

    José Rafael Carrera Turcios (ur. 24 października 1814, zm. 14 kwietnia 1865), prezydent Gwatemali od 4 grudnia 1844 do 16 sierpnia 1848, oraz od 6 listopada 1851 do śmierci.Petén – jeden z 22 departamentów Gwatemali, położony na północy kraju. Jest największym departamentem w Gwatemali, zajmując około 1/3 powierzchni kraju. Stolicą departamentu jest miasto Flores. W skład departamentu wchodzi 12 gmin (municipios). Departament graniczy na północy i na zachodzie granicą państwową z Meksykiem, na wschodzie granicą państwową z Belize, na południu z departamentami Izabal i Alta Verapaz.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Stanisław Arnold (ur. 20 grudnia 1895 w Dąbrowie Górniczej, zm. 3 listopada 1973 w Warszawie) – polski historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek PAN, szef Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków.
    Nowe Drogi - polski miesięcznik ideologiczny, "organ teoretyczny i polityczny" KC PZPR (wcześniej KC PPR) wydawany w Warszawie w latach 1947-1989 przez "RSW Prasa-Książka-Ruch". Zamieszczał obszerne artykuły wyjaśniające założenia poczynań partii w dziedzinie polityki wewnętrznej i zagranicznej oraz omawiał zagadnienia ideologiczne i organizacyjne Partii. Był lekturą obowiązkową dla działaczy PZPR.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Maximiliano Hernández Martínez (ur. 21 października 1882, zm. 15 maja 1966) – salwadorski polityk, generał i dyktator.
    Wiesław Żurawski ("Dziadek", ur. 1914, zm. 16 kwietnia 1979) – wieloletni nauczyciel historii i języka polskiego w Gimnazjum i Liceum T. Reytana i Zamojskiego w Warszawie.
    United Fruit Company (1899-1970) – amerykańska korporacja działająca na rynku handlu owocami tropikalnymi (głównie bananami i ananasami). Wywodzi się z niej działająca do dziś firma Chiquita Brands International.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.047 sek.