• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jordanes



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Ernst Christian Wilhelm Wattenbach (ur. 22 września 1819 w Ranzau, zm. 1897) – niemiecki historyk i paleograf. Wnuk Augusta Henningsa. Ludy irańskie – grupa ludów indoeuropejskich mówiąca językami irańskimi, zamieszkująca terytoria rozciągające się od wschodniej Anatolii poprzez Wyżynę Irańską aż po Hindukusz, oraz od Azji Środkowej po Zatokę Perską. Region ten nazywany jest czasem Wielkim Iranem.

    Jordanes, łac. Iordanes, rzadziej Iordanis, forma błędna Iornandes (żył w VI wieku) — historyk i kronikarz rzymski, notariusz. Autor wydanych w 551 r. łacińskich kronik: Gotów (Getica) i Rzymian (Romana).

    Formy imienia[ | edytuj kod]

    W źródłach jego imię występuje zazwyczaj w formie Iordanes. Rzadziej jest nazywany Iordanisem. Forma Iornandes jest błędnym zapisem jego imienia, którego używali pierwsi nowożytni (XVI w.) wydawcy dzieł Jordanesa Konrad Peutinger (w 1515 r.) oraz Beatus Rhenatus (w 1531 r.), ponieważ zapewne w posiadanym przez nich rękopisie widniała taka pisownia, chociaż średniowieczni autorzy używali zasadniczo formy Jordanes.

    Magister militum (liczba mnoga magistri militum) pełna nazwa comes et magister utriusque militiae (utriusque, czyli "obu" - gdyż łączył w sobie dwa dawniejsze tytuły: magister equitum i magister peditum, stąd oboczna nazwa magister equitum et peditum - "mistrz konnicy i piechoty") – głównodowodzący rzymskiej armii polowej. Magistri militum praesentales dowodzili armią wewnętrzna, natomiast magistri militum per Gallias, per Thraciam, per Orientem oraz per Illyricum wojskami w tych prowincjach. W Cesarstwie Wschodniorzymskim funkcję tę oddawano terminem strategos.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Ewa Maria Wipszycka-Bravo (ur. 27 listopada 1933 w Warszawie) – historyk starożytności, profesor emeritus Uniwersytetu Warszawskiego.
    Getica — napisana ok. 551 r. kronika "O pochodzeniu i czynach Gotów" (org. Getica), która jest skróconą wersją (wyciągiem) większej pracy Kasjodora "Historia Gotów" w 12 księgach, która nie zachowała się do naszych czasów. Autorem był Jordanes - historyk i kronikarz gocki.
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Ortografia (z gr. ορθο-, ortho- = poprawny, γραφος, grafos = piszący) inaczej pisownia – zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu lub innych symboli. W skład zasad ortograficznych wchodzą również zasady dotyczące interpunkcji, natomiast typografia jest osobnym zagadnieniem.
    Przezwisko – rodzaj pseudonimu stosowanego do określenia lub identyfikacji danej osoby. Przezwisko z reguły ma charakter obraźliwy. Przezwisko bez obraźliwego wydźwięku to pseudonim lub ksywa, w internecie używa się także określeń login lub nick.
    Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).
    Leopold von Ranke vel Rung (ur. 21 grudnia 1795 w Wiehe w Turyngii, zm. 23 maja 1886) – niemiecki historyk, który wprowadził do historiografii metody badawcze polegające na krytycznej analizie źródeł i ich obiektywnym badaniu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.065 sek.