• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jon wodorowy

    Przeczytaj także...
    Stężenie molowe (M, Cm) roztworu – liczba moli danej substancji chemicznej jaką zawiera 1 dm roztworu. Dawniej nazywane było również molarnością roztworu.Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie.
    Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.

    Jon wodorowykation (jon dodatni) utworzony z atomu wodoru, poprzez oderwanie jego jednego elektronu. Praktycznie biorąc jon wodorowy jest po prostu wolnym protonem. W zapisach przebiegu reakcji chemicznych zapisuje się go jako: H.

    Jon ten występuje wyłącznie w zjonizowanych gazach oraz w promieniowaniu kosmicznym. Jego promień jonowy (10 pm), ze względu na brak elektronów rdzeniowych, jest równy promieniowi protonu. Jest więc o cztery rzędy wielkości mniejszy od najmniejszych promieni jonowych trwałych drobin jednordzeniowych (promień Li = 60 pm, promień Al = 50 pm). Oznacza to, że w pobliżu innych drobin natychmiast głęboko wnika w ich strukturę elektronową, co w przypadku wody prowadzi do powstania jonu hydroniowego (H3O), będącego najprostszym jonem oksoniowym. Znane są również inne formy tego jonu powstałe przez dołączenie kolejnych cząsteczek wody: kation Zundela H5O2 i kation Eigena H9O4.

    Jon wodorkowy – anion wodorowy H, jon zbudowany z protonu i dwóch elektronów o konfiguracji elektronowej atomu helu. Występuje w wodorkach typu soli, np. w wodorku sodu NaH. W trakcie elektrolizy stopionych wodorków jony wodorkowe dążą do anody, gdzie tworzą cząsteczki wodoru:Aktywność molowa związków chemicznych to efektywne stężenie tych substancji, uwzględniające odchylenia tych związków od zachowania idealnego, wynikające ze zjawisk dyfuzyjnych, lepkościowych lub elektromagnetycznych mających miejsce w stężonych roztworach lub gazach pod wysokim ciśnieniem.

    Ujemny logarytm dziesiętny stężenia molowego jonów wodorowych w wodzie był niegdyś podstawą skali pH, która jest miarą kwasowości. Ze względu na to, że jony wodorowe w roztworach wodnych w rzeczywistości nie występują, obecna definicja skali pH opiera się na aktywności jonów hydroniowych.

    Reakcja chemiczna – każdy proces, w wyniku którego pierwotna substancja zwana substratem przemienia się w inną substancję zwaną produktem. Aby cząsteczka substratu zamieniła się w cząsteczkę produktu konieczne jest rozerwanie przynajmniej jednego z obecnych w niej wiązań chemicznych pomiędzy atomami, bądź też utworzenie się przynajmniej jednego nowego wiązania. Reakcje chemiczne przebiegają z reguły z wydzieleniem lub pochłonięciem energii cieplnej, promienistej (alfa lub beta) lub elektrycznej.Wodór (H, łac. hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Jego izotop, prot, jest najprostszym możliwym atomem, zbudowanym z jednego protonu i jednego elektronu.

    Zobacz też[]

  • jon wodorkowy (H)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.
    Proton, p (z gr. πρῶτον – "pierwsze") − trwała cząstka subatomowa z grupy barionów o ładunku +1 i masie spoczynkowej równej ok. 1 u.
    Promieniowanie kosmiczne – promieniowanie złożone, zarówno korpuskularne jak i elektromagnetyczne, docierające do Ziemi z otaczającej ją przestrzeni kosmicznej. Korpuskularna część promieniowania składa się głównie z protonów (90% cząstek), cząstek alfa (9%), elektronów (ok 1%) i nielicznych cięższych jąder. Promieniowanie docierające bezpośrednio z przestrzeni kosmicznej nazywamy promieniowaniem kosmicznym pierwotnym. Cząstki docierające do Ziemi w wyniku reakcji promieniowania kosmicznego pierwotnego z jądrami atomów gazów atmosferycznych, to promieniowanie wtórne.
    Kation Zundela, H5O+2 − rodzaj jonu oksoniowego, jedna z form hydratowanego protonu. Powstaje poprzez przyłączenie kationu wodorowego H do dwóch cząsteczek wody H2O, w myśl równania:
    Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu) w przypadku medium elektrycznie obojętnego (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.
    Roztwór wodny – roztwór, w którym rozpuszczalnikiem jest woda. Substancje chemiczne rozpuszczone w wodzie oznacza się przyrostkiem aq (z łac. aqueus – wodny), często w indeksie dolnym, np. X(aq).
    Kation Eigena (H9O+4) − rodzaj jonu oksoniowego, jedna z form hydratowanego protonu. Jest trwalszy zarówno od jonu hydroniowego, jak i kationu Zundela, przez co jest częściej od nich spotykany w roztworach kwaśnych. Powstaje poprzez przyłączenie trzech cząsteczek wody do jonu hydroniowego H3O:

    Reklama