• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Johnny Dorelli

    Przeczytaj także...
    Lucille Ball, właściwie Lucille Desire Ball (ur. 6 sierpnia 1911 w Jamestown w stanie Nowy Jork, zm. 26 kwietnia 1989 w Los Angeles) - amerykańska aktorka.Pasquale Festa Campanile (ur. 28 lipca 1927 w Melfi, zm. 12 lutego 1986 w Rzymie) − włoski reżyser, scenarzysta i literat.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Johnny Dorelli, właśc. Giorgio Guidi (ur. 20 lutego 1937 w Mediolanie) – włoski piosenkarz i prezenter telewizyjny, dwukrotny zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1958 za piosenkę „Nel blu dipinto di blu” i w 1959 za „Piove”. Obydwa utwory śpiewał w duecie z Domenico Modugno. Jako prezenter prowadził telewizyjny konkurs piosenkarski Canzonissima. Aktor filmowy, telewizyjny i teatralny.

    Love Story – melodramat produkcji USA z 1970 roku w reżyserii Arthura Hillera. Scenariusz napisał Erich Segal – autor bestsellerowego opowiadania Love Story. W rolach głównych wystąpili Ali MacGraw i Ryan O’Neal. W filmie zadebiutował Tommy Lee Jones. Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.

    Biografia i kariera artystyczna[ | edytuj kod]

    Okres amerykański[ | edytuj kod]

    Giorgio Guidi urodził się jako syn piosenkarza Aurelio Guidiego (1908–1958), który w 1946 roku wyjechał ze swoją rodziną z Włoch do Stanów Zjednoczonych, gdzie pod pseudonimem Nino D'Aurelio śpiewał piosenki włoskie i neapolitańskie odnosząc znaczące sukcesy. Giorgio Guidi w wieku lat dwunastu został uczniem High School of Art di New York, w której uczył się śpiewu i gry na fortepianie oraz na kontrabasie. Pod koniec lat 40. został zauważony i wylansowany przez Percy Faitha w programie telewizyjnym Ken Murray Show, po czym rozpoczął występy w teatrach Nowego Jorku i New Jersey towarzysząc Lucille Ball. Później występował w programach telewizyjnych, dzięki którym zyskał dużą popularność. Podczas jednego z występów spotkał Mike'a Bongiorno, prowadzącego programy dla Włochów w Ameryce. Bongiorno zaprzyjaźnił się z jego ojcem i zaproponował Giorgio Guidiemu występy w telewizji. Wówczas to młody artysta przybrał pseudonim Johnny Dorelli, którego ostatni człon był zniekształceniem amerykańskiej wymowy D'Aurelio: „Dou-re-llii”.

    Nino Manfredi (ur. 23 marca 1921 w Castro dei Volsci, zm. 4 czerwca 2004 w Rzymie) — włoski aktor, scenarzysta i reżyser filmowy.Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.

    Okres włoski[ | edytuj kod]

    Lata 50. i 60.[ | edytuj kod]

    Zdobywszy popularność w Ameryce Dorelli w 1956 roku powrócił do Włoch. Podpisał kontrakt z wytwórnią CGD. W 1957 roku wziął udział w festiwalu w Como. W 1958 roku wystąpił na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo zajmując pierwsze miejsce z piosenką „Nel blu dipinto di blu” (śpiewaną w parze z Domenico Modugno). W 1959 roku powtórzył ten sukces z piosenką „Piove” (również w parze z Domenico Modugno). Z cienia Modugno usiłował wyjść w kolejnych edycjach Festiwalu w latach 1960–1963, występując w parze z Betty Curtis i Joe Sentierim. Wylansował nowe piosenki, między innymi „Love in Portofino” (przyczyniając się do jej międzynarodowego sukcesu), „Boccuccia di rosa”, „Montecarlo”, „Speedy Gonazales”, „My funny Valentine”, „Calypso melody”, „My funny Valentine (Fantastica) ”, „Era settembre”, „Se tornassi tu” i „Una marcia in fa”. Poszerzył zakres swych zainteresowań artystycznych dając się poznać jako prezenter telewizyjny. Uczestniczył w realizacji takich programów jak: Johnny 7, Johnny sera, Alta fedeltà, Il giardino d'inverno, Il signore delle 21. Prowadził też wszystkie edycje programu Canzonissima. W 1967 roku za program Johnny 7 otrzymał nagrodę Pagella d'oro, przyznawaną za realizację najlepszej audycji telewizyjnej roku. Przez najbliższe trzy lata prowadził niedzielny program radiowy Gran Varietà. W 1967 roku powrócił na Festiwal w San Remo śpiewając piosenkę „L'immensità”, która stała się jego dużym sukcesem. Życie artystyczne dzielił między muzykę, film i telewizję. W 1969 roku wystartował po raz ostatni na Festiwalu w San Remo, tym razem w parze z Cateriną Caselli; na Festiwal powrócił w roku 1990, jako prezenter.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Lata 70. i późniejsze[ | edytuj kod]

    W latach 70., nie zaniedbując działalności wokalnej („L’appuntamento, „Il gioco dell’amore”, „Per chi”, „Non so più come amarlo”, „Una serata insieme a te” – dwie ostatnie śpiewane w parze z Catherine Spaak; „Le rose sono rosse”, „Che bestia”) Dorelli poświęcił się pracy w kinie i w teatrze. Na dużym ekranie zadebiutował jeszcze w latach 50. grając niewielkie role w takich filmach jak: Cantando sotto le stelle, Totò, Peppino e le fanatiche, La ragazza di piazza San Pietro, Tipi da spiaggia, Destinazione Sanremo. Pierwszym jego filmem, w którym zagrał główną rolę był Arriva Dorellik w reżyserii Steno (1968). Dorelli był wykonawcą włoskiej wersji ścieżki dźwiękowej z filmów Love Story i Ojciec chrzestny. Później współpracował z takimi reżyserami jak: Giuliano Montaldo, Nanni Loy, Luigi Magni, Marco Vicario, Pasquale Festa Campanile, Luigi Zampa, Luciano Salce.

    Ojciec chrzestny (ang. The Godfather) – dramat gangsterski nakręcony w 1972 roku. Fabuła filmu oparta jest na książce amerykańskiego pisarza włoskiego pochodzenia Maria Puzo o tym samym tytule. Reżyserem filmu był Francis Ford Coppola, a scenariusz napisali wspólnie Puzo i Coppola. Aktorzy występujący w filmie to m.in. Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, Diane Keaton oraz James Caan. Film opowiada o historii rodziny mafijnej Corleone w latach 1945-1955. Dalsze losy rodziny Corleone zostały ukazane w Ojcu chrzestnym II oraz Ojcu chrzestnym III.Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.

    W 1974 wystąpił u boku Nino Manfrediego w komedii Franco Brusatiego Chleb i czekolada. W 1975 wziął udział w komedii muzycznej Aggiungi un posto a tavola spółki autorskiej Garinei i Giovannini.

    W teatrze Dorelli wystąpił w takich sztukach jak: Accendiamo la lampada, Ma per fortuna c'è la musica, Una bottiglia piena di ricordi, Se devi di re una bugia dilla grossa, Promesse promesse, Niente sesso siamo inglesi. W 1983 roku Dorelli powrócił do telewizji jako prezenter programu Premiatissima, emitowanego przez Canale 5, a następnie wystąpił w programach Pinocchio i La coscienza di Zeno (1988), Finalmente venerdì.

    Nanni Loy (ur. 23 października 1925 w Cagliari, zm. 21 sierpnia 1995 w Fiumicino) – włoski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy i telewizyjny. Betty Curtis (ur. jako Roberta Corti 21 marca 1936 w Mediolanie, Włochy, zm. 15 czerwca 2006 w Lecco, Włochy) – włoska wokalistka, zwyciężczyni Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1961 roku z piosenką „Al di là”, reprezentantka Włoch podczas 6. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1961 roku z tą samą piosenką (5. miejsce). W tym samym roku wygrała również Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką „Tu sia malincunia”, wykonaną w parze z Aurelio Fierro.

    W 2007 roku wystąpił (po raz ósmy) na Festiwalu w San Remo z piosenką „Meglio così”.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Il Discobolo: Nino D'Aurelio (ang.). www.ildiscobolo.net. [dostęp 2014-05-31].
    2. Biografieonline.it: Johnny Dorelli (wł.). biografieonline.it. [dostęp 2014-05-31].
    3. Rai 1: Johnny Dorelli (wł.). www.archivio.raiuno.rai.it. [dostęp 2014-05-31].
    4. Storiaradiotv.it: Johnny Dorelli (wł.). www.storiaradiotv.it. [dostęp 2014-05-31].
    5. Giorgio Dell’Arti: Johnny Dorelli (wł.). cinquantamila.it. [dostęp 2014-05-31].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Johnny Dorelli w bazie IMDb (ang.)
  • International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Fortepian – strunowy (chordofon), młoteczkowy, klawiszowy instrument muzyczny, zaliczany do rodziny cytr. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (czasami najlepsze koncertowe od F2; instrumenty z pocz. XIX wieku od C1 ) do c (88 dźwięków/klawiszy).




    Warto wiedzieć że... beta

    Nel blu dipinto di blu” (pol. „W niebieskim pomalowanym na niebiesko”), popularnie zwana „Volare” („latać”) – najpopularniejsza piosenka włoskiego piosenkarza Domenico Modugno. Stała się jedną z trzech najpopularniejszych na świecie włoskich piosenek.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Caterina Caselli (ur. 10 kwietnia 1946 w Modenie, Włochy) – włoska piosenkarka, popularna w latach 60. oraz producentka muzyczna (od lat 70.). Odkrywczyni talentu Andrei Bocellego (1992).
    Percy Faith (ur. 7 kwietnia 1908 w Toronto, zm. 9 lutego 1976 w Encino w stanie Kalifornia) – kanadyjsko-amerykański kompozytor, aranżer i dyrygent.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Canale 5 – włoska stacja telewizyjna, sieci Mediaset. Jest to pierwsza komercyjną stacja powstała we Włoszech (rozpoczęła nadawanie w 1978 r. pod nazwą TeleMilano 58). Od 1980 roku funkcjonuje pod obecną nazwą.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.683 sek.