• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Johannes Kepler



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]
    Przeczytaj także...
    Arthur Koestler (ur. 5 września 1905 w Budapeszcie, zm. 3 marca 1983 w Londynie) – angielski pisarz i dziennikarz, pochodzenia węgierskiego.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Zobacz też[]
  • Historia fizyki
  • Postulat Keplera
  • Rewolucja naukowa
  • Trójkąt Keplera
  • Luneta Keplera
  • Nazwane na cześć Keplera[]

  • Prawa Keplera – dotyczące ruchu planet
  • Kosmiczny Teleskop Keplerafotometr poszukujący ziemiopodobnych planet pozasłonecznych
  • Johannes Kepler ATV-2 (Automated Transfer Vehicle-2) – drugi europejski Automatyczny Statek Transportowy, wprowadzony do użytku w 2011 roku.
  • Bryły Keplera
  • Gwiazda Keplera – supernowa, którą Kepler obserwował i opisał w 1604 roku.
  • Krater Kepler na Księżycu
  • (1134) Keplerplanetoida
  • Kepler Dorsum – grzbiet na powierzchni Fobosa
  • Krater Kepler na Marsie
  • Przypisy

    1. Stanisław Brzostkiewicz: Przez ciernie do gwiazd. Warszawa: Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia, 1982. ISBN 83-10-08082-4.
    2. Barker, Goldstein: Theological Foundations of Kepler's Astronomy. s. 112–113.
    3. Johannes Kepler: New Astronomy. s. tytułowa.
    4. Johannes Kepler: New Astronomy. s. 26-27.
    5. Epitome of Copernican Astronomy. W: Johannes Kepler: Great Books of the Western World. T. 16. s. 845.
    6. Stephenson: Kepler's Physical Astronomy. s. 1-2.
    7. Dear: Revolutionizing the Sciences. s. 74-78.
    8. Jerzy Kierul: Kepler. Warszawa: 2007, s. 21. ISBN 978-83-06-03050-1.
    9. Caspar: Kepler. s. 29-36.
    10. Connor: Kepler's Witch. s. 23-46.
    11. Sen. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2004. ISBN 83-7383-114-2.
    12. Koestler: The Sleepwalkers.
    13. Caspar: Kepler. s. 36-38.
    14. Connor: Kepler's Witch. s. 25-27.
    15. James A. Connor: Kepler's Witch. 2004, s. 58.
    16. Robert S. Westman: Kepler's Early Physico-Astrological Problematic.
    17. „Journal for the History of Astronomy”. 32 (2001). s. 227-236. 
    18. Caspar, Kepler, s. 38–52; Connor, Kepler's Witch, s. 49–69
    19. Barker and Goldstein, "Theological Foundations of Kepler's Astronomy," s. 99–103, 112–113
    20. Caspar, Kepler, s. 65–71
    21. Field, Kepler's Geometrical Cosmology, rozdział IV, s. 73
    22. Caspar, Kepler, s. 71–75
    23. Connor, Kepler's Witch, s. 89–100, 114–116; Caspar, Kepler, s. 75–77
    24. Caspar, Kepler, s. 85–86
    25. Caspar, Kepler, s. 86–89
    26. Caspar, Kepler, s. 89–100
    27. Caspar, Kepler, s. 100–108
    28. Caspar, Kepler, s. 110
    29. Caspar, Kepler, s. 108–111
    30. Caspar, Kepler, s. 149–153
    31. Caspar, Kepler, s. 146–148, 159–177
    32. Kepler's Nova (supernova) - Britannica Online Encyclopedia
    33. Caspar, Kepler, s. 153–157
    34. Caspar, Kepler, s. 123–128
    35. Koyré, The Astronomical Revolution, s. 199–202
    36. Caspar, Kepler, s. 129–132
    37. Caspar, Kepler, s. 131–140; Koyré, The Astronomical Revolution, s. 277–279
    38. Caspar, Kepler, s. 192–197
    39. Koestler, The Sleepwalkers s. 384
    40. Caspar, Kepler, s. 198–202
    41. Lear, Kepler's Dream, s. 1–78
    42. Schneer, "Kepler's New Year's Gift of a Snowflake," s. 531–545
    43. Caspar, Kepler, s. 202–204
    44. Connor, Kepler's Witch, s. 222–226; Caspar, Kepler, s. 204–207
    45. Caspar, Kepler, s. 208–211
    46. Caspar, Kepler, s. 209–220, 227–240
    47. Caspar, Kepler, s. 220–223; Connor, Kepler's Witch, s. 251–254.
    48. Caspar, Kepler, s. 239–240, 293–300
    49. Gingerich, "Kepler, Johannes" w Dictionary of Scientific Biography, s. 302–304
    50. Eugeniusz Rybka, Przemysław Rybka "Kopernik – człowiek i myśl" (PW Wiedza Powszechna, Warszawa 1972), s. 252
    51. Kamila Kwaśnicka: Johannes Kepler - biografia (pol.). [dostęp 13 lipca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-18)].
    52. Caspar, Kepler, s. 239, 300–301, 307–308
    53. Caspar, Kepler, s. 240–264; Connor, Kepler's Witch, Lear, Kepler's Dream, s. 21–39
    54. Caspar, Kepler, s. 264–266, 290–293
    55. Caspar, Kepler, s. 265–266, przetłumaczone z Harmonices Mundi
    56. Westfall, Never at Rest, s. 143, 152, 402–403; Toulmin and Goodfield, The Fabric of the Heavens, s. 248; De Gandt, 'Force and Geometry in Newton's Principia'; Wolf, History of Science, Technology and Philosophy, s. 150; Westfall, The Construction of Modern Science
    57. Caspar, Kepler, s. 308–328
    58. Robert Zarzycki. Żagańskie portrety - Wielki Astronom. „Goniec Żagański”. Żagań. 
    59. Caspar, Kepler, s. 332–351, 355–361
    60. Jerzy Kierul: Kepler. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2007, s. 502. ISBN 978-83-06-03050-1.
    61. Wilbur Applebaum, "Keplerian Astronomy after Kepler: Researches and Problems," History of Science, 34(1996): s. 451-504.
    62. Koyré, The Astronomical Revolution, s. 362–364
    63. North, History of Astronomy and Cosmology, s. 355–360
    64. Albert van Helden, "The Importance of the Transit of Mercury of 1631," Journal for the History of Astronomy, 7 (1976): s. 1–10
    65. HM Nautical Almanac Office: 1631 Transit of Venus. 2004-06-10. [dostęp 2014-07-30].
    66. Allan Chapman, "Jeremiah Horrocks, the transit of Venus, and the 'New Astronomy' in early 17th-century England," Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society, 31 (1990): s. 333–357
    67. North, History of Astronomy and Cosmology, s. 348–349
    68. Wilbur Applebaum and Robert Hatch, "Boulliau, Mercator, and Horrock's Venus in sole visa: Three Unpublished Letters," Journal for the History of Astronomy, 14(1983): s. 166–179
    69. Gingerich, "Kepler, Johannes" w Dictionary of Scientific Biography, pp 302–304
    70. Kuhn, The Copernican Revolution, s. 238, 246–252
    71. Jardine, "Koyré’s Kepler/Kepler's Koyré," s. 363–367
    72. Gingerich, introduction to Caspar's Kepler, s. 3–4
    73. Jardine, "Koyré’s Kepler/Kepler's Koyré," s. 367–372; Shapin, The Scientific Revolution, s. 1–2
    74. Stephen Toulmin, Review of The Sleepwalkers in The Journal of Philosophy, tom 59, 18 (1962), s. 500–503
    75. Carl Sagan, Cosmos: A Personal Voyage
    76. Stanisław Brzostkiewicz: Przez ciernie do gwiazd. Warszawa: Instytut Wydawniczy Nasza Księgaenia, 1982. ISBN 83-10-08082-4.
    77. Petr Nikolaevich Fedoseev: Karl Marx. A biography. Moscow: Progress Publishers, 1989, s. 433. ISBN 9785010003180.
    78. Stanisław Brzostkiewicz: Przez ciernie do gwiazd. Warszawa: Instytut Wydawniczy Nasza Księgarnia, 1982. ISBN 83-10-08082-4.
    79. Edward Kofler: Z dziejów matematyki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1956, s. 41.

    Linki zewnętrzne[]

  • Harmonies of the World, tłumaczenie Harmonice Mundi (ang.)
  • Harmonices mundi, kompletny skan Harmonice Mundi, Carnegie-Mellon University
  • De Stella Nova in Pede Serpentarii, kompletny skan De Stella Nova in Pede Serpentarii, Linda Hall Library
  • Numerologia - prognozowanie z liczb, opierające się na przekonaniu, że numer przyporządkowany danemu obiektowi (numer domu, samochodu, telefonu, zakodowane pod postacią liczby imię, itp.) ma związek z jego losem. Numerologia uważana jest przez naukowców za pseudonaukę, nie mającą żadnych racjonalnych ani eksperymentalnych podstaw.Kometa – małe ciało niebieskie poruszające się w układzie planetarnym, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej. Ciepło tej gwiazdy powoduje, że wokół komety powstaje koma, czyli gazowa otoczka. W przestrzeń kosmiczną jądro komety wyrzuca materię, tworzącą dwa warkocze kometarne – gazowy i pyłowy, skierowane pod różnymi kątami do kierunku ruchu komety. Gazowy warkocz komety jest zawsze zwrócony w kierunku przeciwnym do gwiazdy, co spowodowane jest oddziaływaniem wiatru słonecznego, który zawsze jest skierowany od gwiazdy. Pyłowy warkocz składa się z drobin zbyt masywnych, by wiatr słoneczny mógł znacząco zmienić kierunek ich ruchu.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ułamek dziesiętny – zapis liczby rzeczywistej w postaci ułamka, którego mianownik jest potęgą o wykładniku naturalnym liczby 10.
    Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.
    Retrogracja – ruch ciała niebieskiego, które pozornie obraca się lub porusza po orbicie w kierunku przeciwnym, niż większość ciał w danym układzie orbitalnym. W Układzie Słonecznym ruch wsteczny ma kierunek przeciwny względem ruchu Ziemi wokół Słońca, który widziany z północnego bieguna Słońca odbywa się odwrotnie do ruchu wskazówek zegara.
    Czarownica – osoba, w niektórych wierzeniach ludowych kobieta, zajmująca się czarną magią, kojarzona z siłami nieczystymi – często z szatanem. W folklorze pojawiają się także dobre czarownice, które zajmują się białą magią.
    William Gilbert (ur. 24 maja 1544 w Colchester - zm. 10 grudnia 1603 w Londynie) — angielski fizyk i lekarz, odkrywca zjawiska magnetyzmu ziemskiego, indukcji magnetycznej i elektryzowania się ciał na skutek tarcia. Jako pierwszy przeprowadził ok. 1600 roku szczegółowe badania magnetyzmu i wykazał, że oprócz bursztynu można naelektryzować jeszcze wiele materiałów. Gilbert wprowadził do języka angielskiego nowe terminy, takie jak biegun magnetyczny, siła magnetyczna czy przyciąganie magnetyczne. Jako pierwszy spopularyzował termin "elektryczność".
    Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.
    Kometa Halleya (nazwa oficjalna 1P/Halley, łac. Cometa Halleiensis) – najbardziej znana kometa krótkookresowa. Nazwa pochodzi od nazwiska astronoma Edmunda Halleya, który na początku XVIII wieku badał zapiski o pojawianiu się komet z lat 1456 - 1682 i w 1705 roku przewidział ponowne pojawienie się tej komety w 1758 roku. Halley odnalazł łącznie 24 komety okresowe. W pobliżu Słońca kometa Halleya traci podczas każdego przelotu około 250 mln ton swojej materii, na podstawie czego szacuje się, że będzie istnieć przez kolejne 170 000 lat.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.091 sek.