• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Johann Ferber

    Przeczytaj także...
    31 sierpnia jest 243. (w latach przestępnych 244.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 122 dni. II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Hanza, Liga Hanzeatycka, Związek Hanzeatycki (z st.-wys.-niem. hansa - grupa) – związek miast handlowych Europy Północnej z czasów Średniowiecza i początku ery nowożytnej. Miasta należące do związku popierały się na polu ekonomicznym, utrudniając pracę kupcom z miast nienależących do związku, jednocześnie zaś stwarzały realną siłę polityczną i niekiedy wojskową.

    Johann Ferber (ur. 20 stycznia 1430, zm. 31 sierpnia 1501) – patrycjusz gdański, rajca od 1475 roku, burmistrz w latach 1479-1501, burgrabia królewski w Gdańsku 1495, reprezentant Gdańska na zjazdach Hanzy.

    Twórca potęgi rodu Ferberów, armator i bankier, spekulował gruntami, czerpał zyski z wynajmu domów i spekulacji rentą miejską. Prowadził też handel morski, zajmował się eksportem drewna, płodów rolnych i miedzi oraz importem wina, śledzi, soli, sukna i artykułów kolonialnych. Swój kapitał ulokował przede wszystkim w nieruchomościach w Gdańsku i w kosztownościach.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Gdańsku, w skrócie Kościół Mariacki (pot. Korona miasta Gdańska) – historyczna fara Głównego Miasta w Gdańsku, pełniąca funkcję kościoła katolickiego i ewangelickiego (w latach 1572-1945), od 1986 konkatedra diecezji gdańskiej, która w 1992 stała się archidiecezją. Kościół jest dedykowany Najświętszej Marii Panny, nosi wezwanie Wniebowzięcia NMP. Położony jest na placu między ulicami Piwną i Chlebnicką, a Św. Ducha. Od strony Motławy bezpośrednio do jednej z bram świątyni prowadzi ul. Mariacka. Kościół Mariacki jest największą świątynią na świecie zbudowaną z cegły. Jej charakterystyczna sylwetka, której akcentami są masywna zachodnia wieża dzwonna i smukłe narożne wieżyczki tworzy dominantę w panoramie miasta. Zbudowany w latach 1346-1506 kościół jest przykładem gotyku ceglanego, odmiany stylu w architekturze gotyckiej upowszechnionego w krajach basenu Morza Bałtyckiego. Pomimo burzliwych dziejów, świątynia zachowała historyczną formę architektoniczną co poświadcza ikonografia sięgająca XVI wieku oraz bogaty wystrój wnętrza, który tworzą liczne dzieła średniowieczne (m.in. Piękna Madonna Gdańska, Pietà, Ołtarz Koronacji Marii, ołtarz Św. Barbary, Tablica Dziesięciorga Przykazań, zegar astronomiczny) i nowożytne (zespół obrazów i epitafiów z XVI-XVIII stuleci).

    Miał licznych synów, z których największe znaczenie uzyskali Eberhard - burmistrz i burgrabia królewski w Gdańsku, oraz Maurycy (Mauritius) - biskup warmiński.

    Po śmierci został pochowany w Kościele Mariackim, gdzie przetrwały też jego malarskie wizerunki na skrzydłach dwóch ufundowanych przez niego ołtarzy: Dużego Ołtarza Ferberów z l. 1481/4, którego rzeźbione retabulum zaginęło w czasie II wojny światowej, i zachowanego w całości Małego Ołtarza Ferberów (ok. 1485).

    Nastawa ołtarzowa (także łac. retabulum) – dekoracja ołtarza w kościele. Może być malowana, a także w formie płaskorzeźby lub rzeźby. W okresie średniowiecza i renesansu ustawiana na mensie ołtarzowej, często oddzielona od niej predellą. Od okresu baroku często jako samodzielnie stojąca, rozbudowana struktura umieszczana za ołtarzem.Radny (staropol. radźca, póź. rajca) – członek rady. Radnym może zostać każdy obywatel (jeżeli ukończył 18 lat i ma zaświadczenie o niekaralności). W Polsce najczęściej mianem radnych określa się członków wybieralnych organów samorządowych, np. rady gminy czy rady powiatu.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Henryk Zins: Ród Ferberów i jego rola w dziejach Gdańska w XV i XVI w.. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1951.
  • Joachim Zdrenka: Urzędnicy miejscy Gdańska w latach 1342-1792 i 1807-1814 : biogramy. Gdańsk: Muzeum Archeologiczne, 2008, s. 86f. ISBN 83-85824-37-5.
  • Maurycy Ferber (łac. Mauritius Ferber) (ur. 1471 w Gdańsku, zm. 1 lipca 1537 w Lidzbarku Warmińskim) – biskup warmiński. Armator – osoba (osoba prawna lub fizyczna), eksploatująca własny, lub wynajęty statek. Zatrudnia kapitana i załogę oraz odpowiada cywilnie za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Henryk Zins (ur. 6 maja 1922 w Lublinie, zm. 1 lutego 2002 w Lublinie) – profesor historii, mediewista, autor m.in. Historii Anglii, Historii Kanady.
    Biskupi warmińscy – biskupi diecezjalni, biskupi koadiutorzy i biskupi pomocniczy diecezji (do 1992) i archidiecezji warmińskiej.
    1342-1347 – Dettloff von der Osten 1342-1354 – Henrich Burmeister der Aeltere 1346-1355 – Steffen von der Osten 1354-1374 – Hillebrand Müntzer 1356-1360 – Johann von Stein 1359-1372 – Johann Wallrabe der Aeltere 1361-1362 – Casper Bock 1362-1390 – Gottschalck Naase 1368-1387 – Paul Jann 1372-1385 – Johann Wallrabe der Jüngere 1379-1386 – Johann Wackaw 1381-1384 – Nicklaus Gottsknecht 1384-1392 – Herman Rolberg 1392-1405 – Reinhold Hittfeld 1395-1399 – Lubbert Haacke 1399-1404 – Peter Fürstenau 1402-1418 – Tideman Huxer 1405-1411 – Konrad Leczkow (Conrad Letzkau) 1407-1410 – Peter Vorrath 1408-1411 – Arend Hecht 1411-1417 – Herman Hittfeld 1412-1413 – Albrecht Dödorff 1413-1430 – Gert von der Becke 1415-1416 – Steffen Plötzker (przed 1436) – Nicklaus Rogge 1419-1433 – Johann Beisener 1430-1441 – Peter Holste 1433-1446 – Lucas Meckelfeld 1433-1443 – Heinrich Vorraht 1436-1449 – Meinert Cölmer 1442-1456 – Martin Cremon 1445-1456 – Albrecht Hexer 1447-1480 – Reinhold Niederhoff 1452-1462 – Herman Stargardt
    Gdańsk (łac. Dantiscum, Dantis, Gedanum, niem. Danzig) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce, położone nad Morzem Bałtyckim, u ujścia Motławy do Wisły, nad Zatoką Gdańską, na Pobrzeżu Gdańskim. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego. Ośrodek gospodarki morskiej z dużym portem handlowym.
    Bank – osoba prawna wykonująca działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów, wydawaniu instrumentów pieniądza elektronicznego oraz innych czynności, określonych przepisami ustawy Prawo bankowe i wymienionych w statucie banku. Banki należą do tak zwanych instytucji zaufania publicznego.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Patrycjat – najbogatsza warstwa mieszczan sprawująca w miastach władzę ekonomiczną i polityczną, członkowie rady miejskiej, najbogatsi kupcy, bogaci rzemieślnicy. Członkowie patrycjatu chcieli dorównać szlachcie i dołączyć do jej grona. Prowadzili wystawny tryb życia i często starali się uzyskać nobilitację. Jeśli było to niemożliwe drogą oficjalną, bogaci mieszczanie chwytali się różnych nielegalnych sposobów. Na przykład, przekupstwem pozyskiwali fałszywych świadków, chcąc dowieść przynależności swoich przodków do rodów szlacheckich. Patrycjat jako kategorię społeczną wyodrębnia się poczynając od XII, aż do XVIII wieku. Sama nazwa została wprowadzona w historiografii w XVIII wieku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.