• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Joe Sentieri



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Rock and roll lub rock ‘n’ roll (ang. „kołysz się i tocz”) – podstawowa forma leżąca u fundamentów wszystkich stylów rockowych. Samo określenie „rock and roll” zostało zaczerpnięte bezpośrednio z tradycji bluesa. Po raz pierwszy wyrażenie to w znaczeniu stylu muzycznego zostało użyte przez Alana Freeda w 1951 roku. Wywodzi się z uproszczonego i zredukowanego, do trzech lub czterech akordów, schematu bluesowego granego w szybkim tempie przy pomocy zelektryfikowanych instrumentów. Dodatkowo obejmuje wpływy rhythm and bluesa, country i tradycyjnego jazzu. Pierwszy raz został użyty w piosence Trixie Smith „My Man Rocks Me (With One Steady Roll)” 1922 r. Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.

    Joe Sentieri, właśc. Rino Luigi Sentieri (ur. 3 marca 1925 w Genui, zm. 27 marca 2007 w Pescarze) – włoski piosenkarz, jeden z prekursorów nowoczesnego, opartego rock and rollu stylu śpiewania we włoskiej piosence (obok Adriano Celentano, Tony'ego Dallary czy Miny).

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Rino Luigi Sentieri wychowywał się w portowej dzielnicy Genui. Wykonywał różne prace, w tym robotnika portowego. Marząc o karierze śpiewaka operowego nauczył się gry na akordeonie i gitarze, a po zakończeniu wojny założył orkiestrę, z którą śpiewał w nocnych lokalach. Został zauważony przez greckiego armatora i zatrudniony do występów na statkach obsługujących połączenia transatlantyckie. Podczas występów na wzburzonym morzu zwykł wykonywać na zakończenie piosenki podskok aby utrzymać równowagę na podeście, co publiczność odbierała jako oryginalny pomysł artysty. Później artysta już umyślnie powtarzał ów element występu. Zmienił też w międzyczasie imię Rino na Joe. Śpiewał po włosku, francusku, angielsku, hiszpańsku, niemiecku, a także po genueńsku, sycylijsku, rzymsku i neapolitańsku. Zdobył rozgłos w Nowym Jorku, dzięki czemu został zatrudniony przez sieć telewizyjną CBS. W 1952 roku powrócił do Włoch, otwierając hotel na Riwierze Włoskiej. Przedsięwzięcie to okazało się jednak niedochodowe, więc wyjechał do Kanady i Stanów Zjednoczonych. Po pewnym okresie znów powrócił do Włoch występując w nocnych klubach. W 1957 roku wyjechał na pewien czas do Argentyny, gdzie zdobył popularność, po czym powrócił do ojczyzny. W 1959 roku poznał Carla Alberta Rossiego, wygrał kilka lokalnych festiwali, w tym Festival della Città dei due mondi z piosenką „Lentischi e fichi d'india”.

    Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.Roberta Flack (ur. 10 lutego 1937 w Asheville) – amerykańska wokalistka śpiewająca jazz, soul i folk. Ukończyła Howard University w Waszyngtonie.

    Kariera piosenkarska[ | edytuj kod]

    Joe Sentieri zadebiutował w 1959 w telewizyjnym programie rozrywkowym Il Musichiere piosenką „Milioni di scintille” Domenica Modugno. W tym samym roku wygrał Festiwal Canzonissima, również piosenką Modugno „Piove” (która wcześniej wygrała Festiwal w San Remo). W tym samym roku artysta miał jeszcze jeden wielki przebój – „Ritroviamoci” (G. Calabrese–C.A. Rossi);5 miejsce na włoskiej liście przebojów.

    Akordeon (fr. Accordéon) – instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów bądź idiofonów dętych (patrz niżej). Jest rodzajem harmonii, opartym na stroikach przelotowych. Prąd powietrza wytworzony przez ręcznie poruszany miech, wprawiając w drganie stroik wywołuje dźwięk. Początkowo działał przy użyciu miechów nożnych, które z czasem zostały zastąpione przez miech ręczny. Instrument ten z prawej strony ma klawiaturę klawiszową (lub guziki w przypadku akordeonu guzikowego), a z lewej guziki (dźwięki basowe, akordy oraz – choć nie zawsze – manuał melodyczny zwany barytonem.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    W 1960 Joe Sentieri zadebiutował na Festiwalu w San Remo – miał prezentować piosenkę „Libero” w parze z Domenico Modugno ale ten wybrał ostatecznie Teddy'ego Reno jako partnera; wspomniana piosenka zajęła 2 miejsce. Ale i Joe Sentieri nie miał powodu do narzekań – piosenka „Quando vien la sera” (A.Testa-C.A. Rossi), śpiewana przez niego w parze z Wilmą De Angelis zajęła na Festiwalu 3 miejsce (a 2 na włoskiej liście przebojów) a druga piosenka – „È mezzanotte” (Testa-Cozzoli-Compari), śpiewana w parze z Sergio Brunim – 5 miejsce.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Z mniejszym powodzeniem występował Joe Sentieri na Festiwalu w San Remo w latach następnych:

  • 1961 z piosenkami „Lei” (R. Pazzaglia–J. Sentieri) (12 miejsce) i „Libellule” (A.Testa-Viezzoli) (nie weszła do finału),
  • 1962 z piosenkami „Cipria di sole” (Marotta-Mazzocco) (8 miejsce) i „Tobia” (A. Testa-Mogol-C.Donida) (poza finałem)
  • 1963 z piosenkami „Fermate il mondo” (Canfora-Verde) i „Quando ci si vuol bene… (come noi)” (G. Calabrese-Isola-B. Zambrini) (obie nie przeszły do finału).
  • Uno dei tanti – I (Who have nothing)[ | edytuj kod]

    W 1961 Joe Sentieri wylansował swój największy, jak się później okazało, przebój: „Uno dei tanti” (Mogol–C. Donida). Piosenka cieszyła się – i nadal się cieszy – ogromną popularnością, zwłaszcza w USA, gdzie została przetłumaczona na angielski przez znaną spółkę autorsko-kompozytorską Jerry Leiber – Mike Stoller pod tytułem „I (Who have nothing)”. Najsłynniejsi jej wykonawcy to: Ben E. King (1963), Tom Jones (1970), Roberta Flack i Donny Hathaway (1972), Manfred Mann's Earthband (1979), Shirley Bassey (1980), Neil Diamond (1993) i Joe Cocker (2004).

    Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Manfred Mann – brytyjski zespół rhythmandbluesowy działający w latach 60. XX wieku, którego twórcą był Manfred Lubowitz.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Shirley Bassey, właściwie Dama Shirley Veronica Bassey DBE (ur. 8 stycznia 1937 w Cardiff) – walijska piosenkarka, znana głównie z wykonania piosenek tytułowych do filmów o Jamesie Bondzie: Goldfinger (1964), Diamenty są wieczne (1971) oraz Moonraker (1979).
    Ben E. King, właśc. Benjamin Earl Nelson (ur. 28 września 1938 w Henderson (Północna Karolina) – amerykański piosenkarz i kompozytor. W wieku dziewięciu lat przeniósł się do Harlemu w Nowym Jorku.
    Język sycylijski (scn.: lu Sicilianu, wł.: lingua siciliana) – zespół dialektów używanych na Sycylii oraz na Półwyspie Apenińskim (Kalabria i Apulia). Znacznie różni się od standardowego języka włoskiego, do tego stopnia, że przez językoznawców uważany jest za odrębny od włoskiego język, jednakże nie ma statusu języka oficjalnego i nie jest uczony w szkołach. Wydawana jest m.in. poezja w dialektach sycylijskich. Używany głównie jako język mówiony.
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Udar mózgu, incydent mózgowo-naczyniowy (ang. cerebro-vascular accident, CVA), dawniej także apopleksja (gr. stgr. ἀποπληξία - paraliż; łac. apoplexia cerebri, insultus cerebri) – zespół objawów klinicznych związanych z nagłym wystąpieniem ogniskowego lub uogólnionego zaburzenia czynności mózgu, powstały w wyniku zaburzenia krążenia mózgowego i utrzymujący się ponad 24 godziny.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.