• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Joachim Gnilka

    Przeczytaj także...
    Dysertacja – pisemna praca naukowa (praca dyplomowa) pisana w celu uzyskania stopnia naukowego, zazwyczaj w formie rozprawy. W Polsce napisanie i przedstawienie do recenzji dysertacji jest warunkiem koniecznym otrzymania stopnia doktora.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.
    Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.

    Joachim Gnilka (ur. 8 grudnia 1928 w Głubczycach, zm. 18 stycznia 2018 w Monachium) – niemiecki teolog katolicki, egzegeta oraz biblista.

    W latach 1947–1953 studiował teologię, filozofię oraz filologie wschodnie na Uniwersytecie Katolickim w Eichstätt i Ingolstadt, na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu oraz na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. W latach 1953–1956 służył jako kapelan w Würzburgu. W 1955 uzyskał stopień doktora filozofii w Würzburgu na podstawie dysertacji pt. Ist 1 Kor 3,10-15 ein Schriftzeugnis für das Fegefeuer? Eine exegetisch-historische Untersuchung. będącą rozważaniem na temat czyśćca w kontekście 1 Listu do Koryntian.

    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.

    Również w Würzburgu w 1958 pracował jako asystent naukowy i uzyskał tam w 1959 habilitację na podstawie dysertacji: Die Verstockung Israels. Isaias 6,9–10 in der Theologie der Synoptiker. Na tej samej uczelni był zatrudniony w latach 1959–1962 jako nauczyciel akademicki. Następnie od 1962 przez 13 lat był profesorem zwyczajnym na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze, a od 1975 do 1997 wykładał egzegezę nowotestamentalną i hermeneutykę biblijną na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium.

    Westfalski Uniwersytet Wilhelma w Münsterze (niem. Westfälische Wilhelms-Universität Münster, WWU) – publiczny uniwersytet zlokalizowany w Münsterze, w Niemczech.Uniwersytet Rzymski „La Sapienza”, także Uniwersytet Rzymski (wł. Università degli Studi di Roma „La Sapienza”) – uniwersytet w Rzymie, największy w Europie i jeden z największych na świecie pod względem liczby studentów. Został utworzony 20 kwietnia 1303 przez papieża Bonifacego VIII.

    W latach 1973–1988 był członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej, a od 1986 do 1997 członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej. W 1992 Jan Paweł II udzielił mu honorowego tytułu papieskiego. Odszedł na emeryturę w roku 1997.

    Wybrane publikacje[ | edytuj kod]

  • Jezus z Nazaretu. Orędzie i dzieje. J. Zychowicz (przekład). Kraków: Znak, 1997. ISBN 83-7006-431-0.
  • Paweł z Tarsu. W. Szymona OP (przekład). Kraków: Znak, 2001. ISBN 83-7221-283-X.
  • Teologia Nowego Testamentu. W. Szymona OP (przekład). Kraków: Wydawnictwo „M”, 2002. ISBN 83-7221-278-3.
  • Piotr i Rzym. Obraz Piotra w pierwszych dwu wiekach. W. Szymona OP (przekład). Kraków: Wydawnictwo „M”, 2002. ISBN 83-7221-465-4.
  • Pierwsi Chrześcijanie. Źródła i początki Kościoła. W. Szymona OP (przekład). Kraków: Wydawnictwo „M”, 2004. ISBN 83-7221-941-9.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Bibelforscher Joachim Gnilka ist tot, katholisch.de [dostęp 2018-01-21].
    2. Joachim Gnilka: Das Evangelium nach Markus Benziger Verlag, Zürich 1978, ​ISBN 3-545-23106-2​.
    3. Joachim Gnilka: Das Matthäus Evangelium Herder Verlag, Freiburg, Basel, Wien 1988, ​ISBN 3-451-20316-2​.
    4. Kudasiewicz J.: Słowo Wstępne. W: Joachim Gnilka: Jezus z Nazaretu. s. 6.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kudasiewicz J.: Słowo Wstępne. W: Joachim Gnilka: Jezus z Nazaretu. Kraków: 1997, s. 5-10. ISBN 83-7006-431-0.
  • Józef Kudasiewicz (ur. 23 lipca 1926 w Kijach, zm. 16 listopada 2012 w Starachowicach) − polski duchowny katolicki, protonotariusz apostolski, profesor dr hab. nauk teologicznych, biblista, tłumacz.Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblistyka – grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.
    Kapelan – duchowny w Kościele rzymskokatolickim, prawosławnym, greckokatolickim, anglikańskim i ewangelickim, spełniający funkcje liturgiczne przy kaplicy zakonnej, szpitalnej lub przydzielony przez władzę kościelną do obsługi duszpasterskiej pewnej grupy osób lub środowisk (np. kapelan wojskowy, więzienny, szpitalny, uczelniany). Kapelanem nazywany bywa także duchowny diecezjalny bądź zakonny pomagający biskupowi przy czynnościach biskupich i będący jego sekretarzem.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Głubczyce (śl. Gubczýcé, niem. Leobschütz, czes. Hlubčice) – miasto w woj. opolskim, w powiecie głubczyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głubczyce. Położone nad rzeką Psiną, na Płaskowyżu Głubczyckim (wchodzącym w skład Niziny Śląskiej). Historycznie na Górnym Śląsku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.