• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jiu

    Przeczytaj także...
    Karpaty (51-54) (węg. Kárpátok; rum. Carpaţi; ukr. i serb. Карпати; czes. i słow. Karpaty) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria Austrii, Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Serbii i Rumunii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m.Sohodol – wieś w zachodniej Rumunii, w północno-zachodniej części okręgu Alba, w gminie Albac, na obszarze Masywu Biharu. Według stanu na 2002 rok wieś liczyła 27 mieszkańców.
    Surduc (rum. Defileul Jiului, Pasul Surduc) - przełomowy odcinek doliny rzeki Jiu w Karpatach Południowych, na granicy okręgów Gorj na Wołoszczyźnie i Hunedoara w Siedmiogrodzie, na terenie Rumunii.

    Jiu (łac. Rabona, węg. Zsil) – rzeka w południowej Rumunii (Oltenia), lewy dopływ Dunaju. Długość – 339 km, powierzchnia zlewni – 10 080 km², średni przepływ u ujścia – 86 m³/s.

    Petroszany (dawniej Piotroszany; rum. Petroşani, węg. Petrozsény, niem. Petroschen) - miasto w okręgu Hunedoara w Rumunii. W 2002 roku liczyło 45 194 mieszkańców na powierzchni 195,56 km. Merem jest Carol Schreter z Partii Demokratycznej.Nizina Wołoska (t. Nizina Rumuńska; rum. Câmpia Română) – nizina w południowej Rumunii, pomiędzy Karpatami Południowymi a Dunajem.

    Jiu powstaje w Kotlinie Jiu w sercu Południowych Karpat z połączenia dwóch potoków – Zachodniego Jiu (Jiu de Vest) i Wschodniego Jiu (Jiu de Est) tuż na południe od miasta Petroszany. Źródła dłuższego Zachodniego Jiu znajdują się w górach Vâlcan, a Wschodniego – w górach Şureanu. Po połączeniu obu cieków źródłowych rzeka płynie na południe, przełamując się przez główny łańcuch Karpat przełomem Surduc (1550 m n.p.m.). Przepływa przez miasto Târgu Jiu i w Kotlinie Târgu Jiu zasila sztuczny zbiornik Ceauru, do którego wpadają również jej dopływy Bystrzyca, Sohodol i Suseni z Şuşitą. Wypływając ze zbiornika Ceauru Jiu zmienia kierunek na południowo-wschodni i przecina Wyżynę Getycką, oddzielając wzgórza Motrului na zachodzie od wzgórz Bran na wschodzie. Na tym odcinku przyjmuje wiele sporych dopływów – Tismanę, Gilort, Motru, Argetoaię, Amaradię i Raznic. W okolicy Krajowy, którą mija o kilka kilometrów od wschodu, Jiu zmienia kierunek na południowy i wypływa na Nizinę Wołoską. Uchodzi do Dunaju koło wsi Ostroveni.

    Karpaty Południowe (53) są częścią Karpat położoną na terenie Rumunii, rozciągają się od przełęczy Predeal na wschodzie po przełom Żelaznej Bramy na zachodzie. Najwyższym szczytem jest Moldoveanu w Górach Fogaraskich (2543 m n.p.m.); Karpaty Południowe nie są więc najwyższą częścią Karpat, ale za to najbardziej wyniosłą. Zbudowane są głównie ze skał krystalicznych i metamorficznych, na zachodzie częściowo przykrytych seriami wapiennymi.Krajowa (rum. Craiova, serb. Крајова Krajova) - miasto w Rumunii (Wołoszczyzna), historyczna stolica regionu Oltenia, ośrodek administracyjny i największe miasto okręgu Dolj. Leży na lewym brzegu rzeki Jiu.
    Bran (węg. Törcsvár, niem. Törzburg) – miejscowość w centralnej Rumunii w okręgu Braszów. Położona jest w południowo-wschodnim kącie Siedmiogrodu, pomiędzy masywami Karpat Południowych: Bucegi i Piatra Craiului, ok. 30 km od Braszowa, przy jednej z dróg łączącej Siedmiogród z Wołoszczyzną.Oltenia (t. Mała Wołoszczyzna; rum. Oltenia) – kraina historyczna w Rumunii stanowiąca zachodnią część Wołoszczyzny.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tismana – miasto w południowo-zachodniej Rumunii, w północno-zachodniej części okręgu Gorj, w Oltenii. Liczy 7578 mieszkańców (dane na rok 2002).
    Dunaj (łac. Danubius, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i bułg. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος (Istros) – druga co do długości (po Wołdze) rzeka w Europie.
    Zlewnia – całość obszaru, z którego wody spływają do jednego punktu danej rzeki (jeziora, bagna itp.) lub jej fragmentu. W szczególnym przypadku, kiedy punkt zamykający znajduje się w miejscu ujścia danej rzeki do recypienta, obszar zlewni ograniczony działem wodnym wyznaczonym w ten sposób nazywa się dorzeczem.
    Język węgierski (węg. magyar nyelv) – należy do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.