• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jiashan Shanhui

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Medytacja (łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) – praktyki mające na celu samodoskonalenie, stosowane zwłaszcza w jodze oraz w religiach i duchowości Wschodu (buddyzm, taoizm, konfucjanizm, hinduizm, dżinizm), a ostatnio także przez niektóre szkoły psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w chrześcijaństwie (hezychazm) i islamie (sufizm).
    Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.

    Jiashan Shanhui (ur. 805, zm. 881; chiń. 夾山善會, pinyin Jiāshān Shànhuì; kor. 협산선회 Hyŏpsan Sŏnhoe, jap. Kyōzan Zen’e, wiet. Giáp Sơn Thiện Hội) – chiński mistrz chan, uczeń Chuanziego Dechenga.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Pochodził z Guangzhou z rodziny Liao.

    Już w młodym wieku opuścił dom rodzinny i został mnichem. Początkowo studiował sutry i komentarze do nich i posiadł gruntowną wiedzę na temat "trzech wielkich nauk", czyli wskazań, medytacji i wiedzy (sutry). Potem opuścił klasztor i przez jakiś czas wędrował i zatrzymując się w różnych miejscach nauczał; w końcu zatrzymał się w Helin. Chociaż posiadał olbrzymią wiedzę buddyjską, nie osiągnął jeszcze pełnego przebudzenia. Zetknął się wtedy z mistrzem chan Daowu Yuanzhim, który polecił mu odnaleźć mistrza chan Chuanziego Dechenga (船字德誠), znanego jako "mnich z łodzi" i Huating Dejian.

    Shishuang Qingzhu (石霜慶諸; ur. 807, zm. 888; kor. Sŏksang Kyŏngjŏ, jap. Sekisō Keisho, wiet. Thạch Sương Khánh Chư) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza chan Daowu Yuanzhi.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Jiashan odnalazł mistrza Dechenga na rzece w Huating. Gdy Decheng zobaczył nadchodzącego Jiashana powiedział Wasza wielebność! W jakim klasztorze się zatrzymałeś? Jiashan powiedział Nie mieszkam w klasztorze. Gdzie mieszkam nie jest jak... Decheng powiedział Nie jest jak? Nie jest jak co? Jiashan powiedział To nie jest jak Dharma, która pojawia się przed oczami. Decheng powiedział Gdzie się nauczyłeś takich rzeczy? Jiashan powiedział Nie w miejscu, które uszy czy oczy mogą postrzec. Decheng powiedział Jedno zdanie i wpadasz na drogę zasady. Jesteś zatem jak osioł przywiązany do palika przez niezliczone eony. Wypuściłeś tysiącstopową linkę. Łowisz ryby bardzo głęboko, ale wciąż brakuje ci trzech cali. Dlaczego nic nie mówisz? Gdy Jiashan chciał coś powiedzieć, Decheng uderzeniem wiosła wepchnął go do wody. Gdy Jiashan niezgrabnie usiłował dostać się do łodzi, Dechen krzyknął do niego Mów! Mów! Jiachan chciał coś powiedzieć ale Dechen znów uderzył go wiosłem. Nagle Jiashan osiągnął wielkie oświecenie. Skinął głową trzy razy. Wtedy Dechen powiedział Teraz jesteś jednością z palikiem i linką. Działaj teraz z własnej natury i nie zanieczyszczaj czystych fal (...).

    Pozostając wiernym życzeniu mistrza, Jiashan odsunął się od świata i żył na odludziu w górach. Zaczęło się tam wokół niego gromadzić coraz więcej uczniów. Gdy jego pustelnia stała się zbyt mała, przeniósł się wraz ze wszystkimi uczniami na górę (chiń. shan) Jia, gdzie w 870 r. wybudowali klasztor.

    Yunyan Tansheng (雲巖曇晟; ur. 780, zm. 841; kor. Unam Tamsŭng, jap. Ungan Donjō, wiet. Vân Nham Đàm Thạnh) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Yaoshana Weiyana. Prekursor szkoły caodong.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.

    7 dnia 11 miesiąca 881 r. Jiashan wezwał swoich najważniejszych uczniów i powiedział Mówiłem dużo przez wiele lat. Jeśli chodzi o Dharmę Buddy, każdy w was powinien ją znać dla siebie. Teraz jestem tylko pustą formą. Mój czas jest skończony i muszę odejść. Troszczcie się o nauki tak jakbym wciąż do był. Nie bądźcie jak światowi ludzie przygnieceni przez żałobę po moim odejściu.

    Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.

    Po wypowiedzeniu tych słów mistrz zmarł.

    Pozostałości po kremacji zostały umieszczone w stupie wybudowanej na górze. Otrzymał pośmiertny tytuł "wielki nauczyciel Przekazujący Czystość".

    Linia przekazu Dharmy[ | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

    Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.Chuanzi Decheng (chiń.: 船字德誠; pinyin: Chuánzì Déchéng; bd) (kor.; jap. Sensu Tokujō; wiet.) – chiński mistrz chan z południowej szkoły chan.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

  • 33/6. Dajian Huineng (638713)
  • 34/7. Qingyuan Xingsi (660740)
  • 35/8. Shitou Xiqian (700790)
  • 36/9. Yaoshan Weiyan (751834)
  • 37/10. Chuanzi Decheng (Huating Dejian) (bd)
  • 38/11. Jiashan Shanhui (805881)
  • 39/12. Taiyuan Haihu (bd)
  • 39/12. Luopu Yuan’an (834898)
  • 37/10. Yunyan Tansheng (782841)
  • 38/11. Dongshan Liangjie (806869) szkoła caodong
  • 37/10. Daowu Yuanzhi (769835)
  • '38/11. Jianyuan Zhongxing (bd)
  • 38/11. Shishuang Qingzhu (805889)
  • 39/12. Yungai Yuanquan (bd)
  • 40/13. Yungai Jingquan (bd)
  • 39/12. Jiufeng Daoqian (zm. 921)
  • 40/13. Heshan Wuyin (891960)
  • 40/13. Baofeng Yanmao (bd)
  • 40/13. Guangmu Xingxiu (bd)
  • 40/13. Tong’an Changcha (bd)
  • 40/13. Letan Kuangwu (bd)
  • 39/12. Daguang Juhui (836903)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson: Zen's Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 187-189. ISBN 0-86171-163-7.
  • Yaoshan Weiyan (藥山惟儼; ur. 745, zm. 828); kor. Yaksan Yuǒm; jap. Yakusan Igen; wiet. Dược Sơn Duy Nghiễm) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, uczeń mistrza chan Shitou Xiqiana.Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Daowu Yuanzhi (道吾圓智; ur. 769, zm. 835) (kor. Too Wǒnji ( ); jap. Dōgo Enchi ( ); wiet. Đạo Ngô Viên Trí) – chiński mistrz chan.
    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Caodongzong (chiń. 曹洞宗 cáodòng zōng ; kor. chodong chong 조동종; jap. sōtō-shū 曹洞宗; wiet. tào dộng tông) – jedna z pięciu głównych szkół chan.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Shitou Xiqian (石頭希遷; ur. 700, zm. 790; kor. Sǒkju Hŭijon, jap. Sekitō Kisen, wiet. Thạch Đầu Hi Thiên) – chiński mistrz chan szkoły północnej, jeden z kluczowych mistrzów w historii chanu.
    Jiufeng Daoqian (chiń. 九峰道虔; zm. 923) (kor. Kubong Togŏn ( ); (jap. Kyūhō Dōken ( ); (wiet. Cửu Phong Đạo Kiền) – chiński mistrz chan.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.676 sek.