• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jesügej Baatur

    Przeczytaj także...
    Leszek Podhorodecki (ur. w 1934 w Pruszkowie, zm. w 2000 roku) – polski historyk, autor kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących I Rzeczypospolitej.Stanisław Kałużyński (ur. 6 sierpnia 1925 roku w Świerczowie, zm. 6 stycznia 2007) – profesor zwyczajny, doktor habilitowany, światowej sławy ałtaista, językoznawca i badacz kultury Azji Środkowej i Syberii, mongolista i jakutolog, popularyzator wiedzy o Mongolii, w latach 1970-2004 członek komitetu redakcyjnego „Rocznika Orientalistycznego”, oraz w latach 1974-2005 serii „Prace Orientalistyczne”. Autor blisko 150 prac naukowych, wykładowca uniwersytecki.
    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.

    Jesügej Baatur – wódz mongolski z XII wieku, ojciec Czyngis-chana.

    Życie[]

    Po śmierci chana Kutuły przewodził niewielkiemu związkowi plemiennemu, którego większość stanowili Tajczuci. Jego władzę uznawała dawna rodzina panująca, jednak nie ogłoszono go chanem. Prawdopodobnie w latach 60. i na początku 70 XII wieku w sojuszu z Kereitami walczył z Tatarami, wziął wówczas do niewoli jednego z ich wodzów Temudżyna Ugu, na cześć którego nadał swemu synowi imię Temudżyn. Przywrócił do władzy, obalonego przez krewnych, chana Kereitów To'oriła, który w przyszłości wziął w opiekę jego syna Temudżyna. Zaręczył Temudżyna z córką wodza Ongiaratów Deja Mądrego – Borte. W drodze powrotnej napotkał ucztujących Tatarów, do których się przyłączył. Prawdopodobnie został otruty, zmarł wkrótce po powrocie do swego obozu, gdzie zdążył jeszcze nakazać jednemu ze swych dostojników Mönglikowi, by z powrotem sprowadził Temudżyna. Prawdopodobnie miało to miejsce w pierwszej połowie lat 70. XII wieku. Po jego śmierci orda, której przewodził, rozpadła się wskutek odejścia Tajczutów.

    Kabuł-chan żyjący na przełomie XI i XII wieku pierwszy chan Mongołów. Miał siedmiu synów z których wywodziły się później najpotężniejsze rody mongolskie, Najstarszym i formalnym dziedzicem jego władzy nad rodem był Ökin Barak, drugim Bartan Dzielny ojciec Jesügeja Baatura a dziad Czyngis-chana. Na następcę wyznaczył swego kuzyna Ambakaja.Tatarzy czarni – lud koczowniczy pochodzenia mongolskiego, zamieszkujący między XI a XIII wiekiem pogranicze Chin, Mongolii i Mandżurii.

    Rodzina[]

    Był wnukiem Kabuła, pierwszego chana Mongołów i bratankiem chana Kutuły. Jako mąż Höelün miał czworo dzieci - trzech synów: Temudżyna, Kasara i Temügego oraz córkę Temülin. Miał też co najmniej dwóch synów z innego związku z nieznaną kobietą: Bektera, który był jego pierworodnym i Belgüteja. Swoją żonę porwał jednemu z merkickich wodzów Jeke Czelidü, za co później Merkici mścili się na jego rodzinie, porywając żonę Temudżyna.

    Państwowy Instytut Wydawniczy (PIW) – polskie wydawnictwo założone w 1946 w Warszawie; od 2005 dyrektorem wydawnictwa jest Rafał Skąpski.Bellona – dom wydawniczy, specjalizujący się w literaturze historycznej oraz militarnej. W jego ofercie znajdują się także kryminały, powieści historyczne i fantastyczne, oraz albumy, kalendarze, bajki i inna literatura dziecięca i wszelkiego rodzaju poradniki pomocne w życiu codziennym.

    Bibliografia[]

  • Tajna historia Mongołów. Anonimowa kronika mongolska z XIII wieku. (przełożył z mongolskiego wstępem i komentarzami opatrzył Stanisław Kałużyński), wyd. PIW, Warszawa 2005, ss. 49-51 ISBN 83-06-02965-8
  • Lew Gumilow – Śladami cywilizacji Wielkiego Stepu, wyd. PIW, Warszawa 2004 ISBN 83-89700-14-X
  • Leszek Podhorodecki – Tatarzy, wyd. Bellona, Warszawa 2010, ss. 23-24 ISBN 978-83-11-11801-0
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Börte (ur. 1151-1166, zm. 1221-1224) – pierwsza żona Czyngis-chana, matka jego czterech synów Dżocziego, Ugedeja, Czagataja i Tołuja.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kasar (ur. lata 60. XII wieku, zm. ?) – syn Jesügeja Baatura i Höelün, brat Czyngis-chana i jeden z dowódców jego wojsk.
    Orda – stosowane w Polsce określenie ogólne dla wojsk koczowników, zazwyczaj Tatarów z Chanatu Krymskiego i nogajskich ord przednich, najeżdżających ziemie litewskie, ruskie, polskie i rosyjskie w XV-XVIII wieku.
    Mönglik – możny mongolski z rodu Kongoktan żył na przełomie XII i XIII wieku. Według niektórych źródeł trzeci mąż Höelün, matki Czyngis-chana. Ojciec Kököczü Teb-Tengriego wielkiego szamana Mongołów.
    Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista. W latach 1933 - 1938 trzykrotnie aresztowany, po czym osadzony w gułagu, gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.
    Bagatur (albo Batur, Baatur, Bahador) – turecko-mongolski tytuł honorowy, oznaczający "bohatera", "walecznego wojownika".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.