• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jerzy Tyszkiewicz - pisarz wielki litewski

    Przeczytaj także...
    Jerzy Stanisław Sapieha herbu Lis (ur. 12 listopada 1668, zm. 12 października 1732 w Warszawie) – wojewoda mścisławski, wojewoda trocki.Tyszkiewiczowie (lit. Tiškevičiai) herbu Leliwa – polska rodzina arystokratyczna pochodząca z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Posiadają tytuł hrabiowski.
    Sowieck (ros. Советск, pol. Tylża, niem. Tilsit) - miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji (43,3 tys. mieszkańców w 2004).
    Herb Leliwa

    Jerzy Tadeusz Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. przed 1701, zm. 1 lutego 1735 w Tylży), pisarz wielki litewski, kasztelan witebski.

    Pochodził z zasłużonej litewskiego rodziny Tyszkiewiczów herbu Leliwa. Ojciec Jerzego, Kazimierz (zm. 1701), był dworzaninem pokojów królewskich i starostą starodubowskim. Matka Anna Ogińska (1646-1752), córka hetmana polnego litewskiego Jana Ogińskiego, dożyła 106 lat życia. Starszy brat Józef (1694-1754) był pisarzem wielkim litewskim i kasztelanem żmudzkim.

    Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.Józef Benedykt Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. ok. 1694 – zm. we wrześniu 1754) – starosta generalny żmudzki od 1742, kasztelan żmudzki 1737-1742, pisarz wielki litewski 1730-1737, marszałek Trybunału Litewskiego w 1737.

    Podobnie jak dziadek Jerzego, Jerzy Tyszkiewicz (ciwun wileński) pełnił obowiązki ciwuna wileńskiego. Był posłem z powiatu wołkowyskiego na sejm 1722 roku. Od roku 1728 był pisarzem wielkim litewskim. W latach (1730-1735) kasztelan witebski.

    Dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną Jerzego została Benedykta Sapieha (zm. 1724), córka Jerzego Stanisława (1668-1732), wojewody trockiego i mścisławskiego. Z małżeństwa urodził się syn Józef Skumin Tyszkiewicz (1716-1790), ciwun wileński, kasztelan mścisławski i wojewoda smoleński. Druga żona Hanna Lettaw (zm. 1733), córka Krzysztofa, pułkownika i strażnika polnego.

    Książę Jan Samuelowicz (Samuelewicz) Ogiński herbu Ogiński (ur. 1619 – zm. 1684) – hetman polny litewski w latach 1682-1684, wojewoda mścisławski od 1672, pisarz polny litewski 1668, podwojewodzi wileński 1664-1665.Józef Skumin Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. 1716 – zm. 1790) – wojewoda smoleński 1775-1790, kasztelan mścisławski 1761-1775, ciwun wileński.

    Pochowany został w Kościele Księży Misjonarzy na Górze Zbawiciela w Wilnie.

    Bibliografia[]

  • Teodor Żychiński "Złota Księga Szlachty Polskiej" - Tyszkiewiczowie herbu Leliwa ( wyd. Poznań 1883. rocznik V, str. 333-357)
  • Teka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. II, Poznań 1855,, s. 206.
  • Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, spisy, t. I: Województwo wileńskie XIV-XVIII wiek, opr. H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004, s. 743.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.