Jeroboam II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jeroboam II (zm. 753 r. p.n.e.) – władca królestwa Izraela panujący w latach 793-753 p.n.e., syn i następca Joasza.

Druga Księga Królewska [2 Krl], Druga Księga Królów, w Septuagincie Czwarta Księga Królewska jest kontynuacją sprawozdania z Księgi 1 Królów, opisuje dalszy ciąg burzliwych dziejów królestwa Izraela i Judy, opisuje panowanie 29 monarchów - 12 władców północnego królestwa Izraela oraz 17 panujących w południowym królestwie Judy. Ukazuje też działalność proroków Eliasza, Elizeusza, i Izajasza. Przedstawia choć nie zawsze w porządku chronologicznym, wydarzenia poprzedzające zniszczenie Samarii i Jerozolimy.Joachaz – jedenasty król królestwa Izraela (państwa północnego), syn Jehu, opisywany w 2 Księdze Królewskiej 13,1-9. Panował w latach 814–798 p.n.e.

Odzyskał ziemie, które Izrael stracił za czasów panowania jego dziada Joachaza.

Za jego panowania postępował upadek moralno-religijny mieszkańców kraju, przeciw czemu bezskutecznie występowali prorocy Amos z Tekoa i Ozeasz, syn Beeriego. Za czasów Jeroboama żył również prorok Jonasz, syn Amittaja, który, jak wynika z relacji w 2 Księdze Królewskiej 14,23-29, był prawdopodobnie doradcą królewskim.

Ozeasz – (hebr. הושע, „Oszua” skrót od Jehoszua, Hoszea, które znaczy: Jahwe jest zbawieniem) – prorok Starego Testamentu, znany z księgi Ozeasza; syn Beeriego. Jest jednym z dwunastu proroków Biblii, znanych jako tzw. „prorocy mniejsi". Według Talmudu był największym prorokiem swojego pokolenia.Joasz (również Jehoasz) – dwunasty król królestwa Izraela (państwa północnego), syn Joachaza, opisywany w 2 Księdze Królewskiej. Panował w latach 798–782 p.n.e..

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Słownik postaci biblijnych na Biblia.info.pl




  • Warto wiedzieć że... beta

    Królestwo Izraela – starożytne państwo na Bliskim Wschodzie, obejmujące znaczne tereny Palestyny. Powstało w wyniku rozpadu zjednoczonego państwa żydowskiego w 931/930 p.n.e., istnieć przestało w wyniku inwazji asyryjskiej w 722 p.n.e. Jego kolejnymi stolicami były Sychem, Penuel, Tirsa i Samaria. Przez historyków nazywane państwem północnym, dla odróżnienia od istniejącego na południu królestwa Judy.

    Reklama