• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jean Harlow



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Arthur Freed (ur. 9 września 1894 w Charleston, zm. 12 kwietnia 1973 w Los Angeles) – amerykański twórca piosenek i producent filmowy. Lee Tracy (ur. 14 kwietnia 1898 zm. 18 października 1968) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny. Zmarł na raka w Santa Monica.

    Jean Harlow (wym. [ʤin ˈhɑrloʊ], właśc. Harlean Harlow Carpenter; ur. 3 marca 1911 w Kansas City, zm. 7 czerwca 1937 w Los Angeles) – amerykańska aktorka filmowa, symbol seksu kinematografii amerykańskiej lat 30. XX wieku. Jedna z czołowych gwiazd filmowych pierwszych lat filmu dźwiękowego oraz okresu „Złotej Ery Hollywood”. W 1999 American Film Institute umieścił jej nazwisko na 22. miejscu w opublikowanym przez siebie rankingu „największych aktorek wszech czasów” (The 50 Greatest American Screen Legends).

    Art déco – styl w sztuce: architekturze, malarstwie, grafice oraz w architekturze wnętrz, rozpowszechniony w latach 1919–1939. Nazwa wywodzi się od francuskiego art – sztuka i décoratif – dekoracyjny, w rozumieniu jakie język polski łączy z urządzaniem wnętrz (czyli "dekorowaniem"); termin décoratif nie oznacza w tym wypadku "zdobienia".Monster movie to nazwa odnosząca się do produkcji, które przedstawiają walkę człowieka z jednym, lub większą ilością potworów. Monster movie najczęściej jest zaliczany do horroru, fantasy, lub science fiction. W większości przypadków potwory przedstawione w tego typu filmach to olbrzymich rozmiarów zwierzęta, lub ich wymyślone gatunki, kosmici, itp. Czasem jest jednak inaczej. W Ataku kobiety o 50 stopach wzrostu potworem była olbrzymia kobieta.

    Harlow zadebiutowała na dużym ekranie w 1928, występując w epizodzie w dramacie więziennym Honor Bound. Początkowo grywała role dalszego planu. W grudniu 1928 podpisała kontrakt z Hal Roach Studios, dzięki czemu występowała w krótkometrażowych komediach z udziałem duetu Flip i Flap. Po przedwczesnym rozwiązaniu umowy przez krótki czas ponownie pojawiała się w epizodach. W 1929 dostała pierwszoplanową rolę w zrealizowanej w okresie ery Pre-Code wojennej produkcji Aniołowie piekieł (1930) w reżyserii Howarda Hughesa, z którym związała się pięcioletnią umową. Pomimo coraz częstszych występów, jej role zazwyczaj były wyśmiewane przez krytyków. Hughes, chcąc wypromować wizerunek aktorki, organizował w Stanach Zjednoczonych tzw. kluby „platynowych blondynek”, gdzie młode kobiety starały się naśladować charakterystyczny odcień włosów Harlow. W pierwszej połowie lat 30. aktorka związała się z Paulem Bernem, dzięki któremu w 1932 podpisała siedmioletni kontrakt ze studiem Metro-Goldwyn-Mayer. Harlow stała się jedną z największych gwiazd wytwórni po występach w takich produkcjach, jak: Żona z drugiej ręki (1932), Kaprys platynowej blondynki (1932), Kolacja o ósmej (1933) i Dla ciebie tańczę (1936).

    William Horatio Powell (ur. 29 lipca 1892 w Pittsburghu, zm. 5 marca 1984 w Palm Springs) − amerykański aktor, trzykrotnie nominowany do Oscara za role pierwszoplanowe.Gang – wieloczłonowa, hierarchiczna struktura, której celem jest prowadzenie ciągłej działalności przestępczej i czerpanie z niej zysków.

    Jej rozpoznawalność wkrótce znacząco przewyższała inne ówczesne gwiazdy MGM – Joan Crawford i Normę Shearer. Nazywano ją „platynową blondynką” lub „wybuchową blondynką”. Określenia te na trwałe wpisały się w historię popkultury.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Rodzina i młodość[ | edytuj kod]

    Jean Harlow w okresie dzieciństwa (1914)
    Jean Harlow w 1915
    Jean Harlow (po prawej) ze swoją matką Jean Poe Carpenter (1934)

    Harlean Harlow Carpenter urodziła się 3 marca 1911 o godzinie dwudziestej w domu przy 3344 Olive Street w Kansas City w stanie Missouri. Jej ojciec, Mont Clair (lub Montclair) Carpenter (1877–1974), syn Abrahama L. Carpentera (1842–1933) i Dianny (z domu Beal; 1848–1933), był dentystą wywodzącym się z klasy robotniczej. Kształcił się w miejscowej szkole dentystycznej. Matka, Jean Poe Carpenter (z domu Harlow; 1891–1958), była córką zamożnego pośrednika w obrocie nieruchomościami Samuela „Skipa” Harlowa (1859–1947) i Elli Harlow (z domu Williams; 1867–1940). W 1908 ojciec zaaranżował małżeństwo córki z Mont Clairem Carpenterem. Uroczystości weselne odbyły się 1 października. Para mieszkała w domu Samuela Harlowa przy 930 Orville Avenue w Kansas City. Jean Poe Carpenter była rozżalona postępowaniem ojca. Czuła się także nieszczęśliwa w związku małżeńskim.

    Komik – artysta uprawiający komedię, zarazem ktoś wesoły, o dużym poczuciu humoru. Komikiem może być artysta kabaretowy, ale także i standupper.National Film Registry – lista filmów budujących dziedzictwo kulturalne USA, wybranych przez National Film Preservation Board do przechowywania w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych. National Film Preservation Board powstał w 1988 roku, na mocy ustawy National Film Preservation Act, którą zatwierdzano następnymi ustawami z 1992, 1996, 2005 i 2008 roku. W myśl ustawy z 1996 roku utworzono także organizację typu non-profit National Film Preservation Foundation, która jest stowarzyszona z National Film Preservation Board, ale uzyskuje fundusze z prywatnego sektora.

    Przyszłą aktorkę od wczesnego dzieciństwa członkowie rodziny pieszczotliwie nazywali „The Baby” („dziecinka”). Przydomek ten pozostał z nią do końca życia. Nie była świadoma swojego prawdziwego imienia Harlean aż do ukończenia 5 roku życia, kiedy to zaczęła uczęszczać do elitarnej The Barstow School, placówki dla dzieci z uprzywilejowanych środowisk. Z powodu braku posiadania rodzeństwa więź pomiędzy córką a matką była bardzo silna. Jean Poe Carpenter wykazywała się dużą nadopiekuńczością i rozpieszczała swoją jedyną córkę. Według niektórych źródeł matka zaszczepiła w niej przekonanie, że wszystko co Harlean osiągnęła w późniejszych latach jako gwiazda filmowa, miała zawdzięczać tylko jej. „Zawsze była cała moja” – przyznawała Jean Poe Carpenter. Kiedy córka uczęszczała do szkoły, jej matka w 1921 wniosła pozew rozwodowy, który został sfinalizowany bez żadnego sprzeciwu 29 września 1922. Zdaniem biografów Jean Poe Carpenter odczuwała frustrację z bycia w związku małżeńskim, a Mont Clair Carpenter czuł się zagubiony z uwagi na bliskość rodziców. Decyzją sądu wyłączną opiekę nad dzieckiem przyznano matce. Po rozstaniu ojciec utrzymywał zdawkowe kontakty z córką i w późniejszych latach rzadko się widywali.

    Gardenia (Gardenia J. Ellis ) – rodzaj roślin z rodziny marzanowatych. Należy do niego około 200 gatunków pochodzących głównie z tropikalnych obszarów Azji i południowej Afryki . Nazwa pochodzi od nazwiska przyrodnika Alexandra Gardena (1730-1791) i została nadana przez Karola Linneusza.Victor Lonzo Fleming (ur. 23 lutego 1889 w Pasadenie, stan Kalifornia, zm. 6 stycznia 1949 w Cottonwood, stan Arizona) – amerykański reżyser filmowy. Laureat, w 1940, Oscara dla najlepszego reżysera za film Przeminęło z wiatrem (1939; nad reżyserią filmu pracowali także George Cukor i Sam Wood, jednak to Fleming figuruje jako oficjalny reżyser, ponieważ to on zrealizował większość filmu).

    W 1923 Jean Poe Carpenter przeprowadziła się z córką do Hollywood w stanie Kalifornia. Początkowo miała nadzieję, że uda się jej zostać profesjonalną aktorką, jednak mając 34 lata, uświadomiła sobie, że jest zbyt późno na rozpoczynanie kariery w branży filmowej. Harlean uczęszczała do miejscowej szkoły żeńskiej, która w drodze wyjątku zgodziła się na przyjęcie kilku chłopców. Tam poznała Douglasa Fairbanksa Jr., Joela McCrea i Irene Mayer Selznick. Wiosną 1925, mając 14 lat, porzuciła naukę. Po wyczerpaniu środków finansowych obydwie powróciły do rodzinnego Kansas City po tym, jak Samuel Harlow zagroził, że wydziedziczy wnuczkę, jeśli ta nie wróci do domu. Kilka tygodni później dziadek wysłał ją na letni obóz Camp Cha-Ton-Ka w Michigamme w stanie Michigan, gdzie zachorowała na szkarlatynę. Matka udała się na miejsce, by zaopiekować się córką.

    Melodramat (gr.) – gatunek literacki lub filmowy o sensacyjnej fabule, zwykle miłosnej, nasyconej patetyczno-sentymentalnymi efektami i kończącej się z reguły pomyślnie dla bohaterów szlachetnych, a źle dla tzw. "czarnych charakterów". Początki melodramatu sięgają XVIII wieku, kiedy był to utwór dramatyczny opatrzony muzyką. Schemat miłości w melodramacie: miłość + przeszkoda nie do pokonania = cierpienie. Melodramat zatem to film o miłości trudnej lub niemożliwej do zrealizowania.Lucky Strike – jedna z najstarszych marek wyrobów tytoniowych na świecie. Należą do koncernu British American Tobacco i są sprzedawane w ponad 80 krajach świata.

    Kolejną placówką edukacyjną, do której uczęszczała, była żeńska Ferry Hall School w Lake Forest w stanie Illinois. Jej matka miała ukrytą motywację by posłać tam córkę, ponieważ nieopodal szkoły mieszkał pochodzący z Chicago Marino Bello, nowy partner życiowy Jean Poe Carpenter. Tradycją placówki było dobieranie się w pary przez uczniów klas pierwszych i seniorskich. Jesienią 1926 jedna z koleżanek, z którą Harlean była w parze, zapoznała ją z 19-letnim przedsiębiorcą Charlesem „Chuckiem” Fremontem McGrew, spadkobiercą dużej fortuny. Wkrótce para zaczęła umawiać się ze sobą. 18 stycznia 1927 Jean Poe Carpenter wyszła za mąż za Marino Bello; Harlean nie była obecna na uroczystości.

    Samuel "Sam" Wood (ur. 10 lipca 1883 w Filadelfii, zm. 22 września 1949 w Los Angeles) – amerykański reżyser i producent filmowy. W swej karierze był 3 razy nominowany do Oscara w kategorii Najlepszy reżyser; nagrody jednak nigdy nie otrzymał. Nominacje zdobył za filmy: Żegnaj Chips (1939), Kitty Foyle (1940) oraz Kings Row (1942).Paramount Pictures Corporation - amerykańska wytwórnia filmowa założona 8 maja 1912 roku przez Adolpha Zukora, zajmująca się produkcją i dystrybucją filmów, mająca swą siedzibę w Hollywood. Jest ona drugą najstarszą działającą wytwórnią w USA (zaraz po Universal Pictures). Większość jej udziałów posiada dziś korporacja Viacom.

    Lata 20.[ | edytuj kod]

    Początki kariery[ | edytuj kod]

    Siedziba Central Casting w Los Angeles, gdzie Harlow rozpoczynała karierę filmową, lata 20. XX wieku

    Zawarłszy w 1927 związek małżeński z McGrew, para przeprowadziła się do Los Angeles. Tam Harlean zaprzyjaźniła się z Rosalie Roy, młodą dziewczyną aspirującą do bycia aktorką. Nie mając własnego samochodu, Roy poprosiła Harlean o podwiezienie do studia 20th Century Fox, gdzie miała umówione spotkanie. Na miejscu, czekając na przyjaciółkę, została dostrzeżona przez kierownictwo wytwórni. Jak wspominała, z początku w ogóle nie była zainteresowana i odmówiła. Mimo to, otrzymała zaproszenie od Central Casting. Kilka dni później, Roy założyła się z Harlean, że dziewczyna nie pójdzie na casting, ponieważ nie starczy jej odwagi. Nie chcąc stracić zakładu i entuzjazmu swojej matki, która wywierała na niej presję, udała się do siedziby firmy, gdzie podpisała się na dokumencie panieńskim nazwiskiem matki – Jean Harlow. Dostała zatrudnienie w Central Casting, firmie zajmującej się castingiem dla początkujących statystów. Według biografa Davida Stenna dodatkowa praca była nudna i nieopłacalna.

    New York Daily News - piąta pod względem rozpowszechnienia gazeta codzienna w Stanach Zjednoczonych, z dziennym nakładem 632.595 egzemplarzy. Powstała w 1919 roku i była pierwszą amerykańską gazetą drukowaną w formie tabloidu. Jej właścicielem jest Mortimer Zuckerman. Daily News zdobyła dziesięć nagród Pulitzera.Spółgłoska szczelinowa krtaniowa bezdźwięczna - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [h]
    Od lewej: Jean Arthur, Clara Bow, Jean Harlow i Edna May Oliver w scenie z filmu Szalone serca (1929)
     Osobny artykuł: Filmografia Jean Harlow.

    Początkowo przyszła aktorka odrzucała wszelkie propozycje pracy od Central Casting. W końcu zmuszona przez swoją matkę, której w przeszłości nie udało się zrealizować marzeń o byciu gwiazdą, przyjęła ofertę udziału w niemym dramacie więziennym Honor Bound (1928, reż. Alfred E. Green) z główną rolą George’a O’Briena, zarabiając 7 dolarów za dzień zdjęciowy. Wkrótce pojawiła się w niewielkich epizodach w komedii Moran of the Marines (1928, reż. Frank R. Strayer), komedii romantycznej This Thing Called Love (1929, reż. Paul L. Stein), musicalu z okresu ery Pre-Code Close Harmony (1929, reż. John Cromwell, A. Edward Sutherland) i komedii Parada miłości (1929, reż. Ernst Lubitsch). W grudniu 1928 podpisała pięcioletni kontrakt z mającą swoją siedzibę w Culver City wytwórnią Hal Roach Studios, zarabiając 100 dolarów tygodniowo.

    Hollywood – dzielnica miasta Los Angeles w Stanach Zjednoczonych i najważniejszy ośrodek amerykańskiej kinematografii. Słowo Hollywood jest używane jako skrótowa, popularna nazwa dla amerykańskiego przemysłu filmowo-telewizyjnego.Zbliżenie lub wielki plan (ang. close up) – jeden z bliskich planów filmowych. Twarz człowieka lub inny obiekt zajmuje większą część kadru. Ukazuje stan psychiki i emocje postaci.

    W 1929 zagrała u boku Stana Laurela i Olivera Hardy’ego (znanych jako duet Flip i Flap) w krótkometrażowej komedii Liberty (reż. Leo McCarey) oraz dwóch innych produkcjach: Double Whoopee (reż. Lewis R. Foster) i Bacon Grabbers (reż. Lewis R. Foster). Kariera Harlow zaczęła powoli nabierać tempa oraz wywoływać coraz większe napięcia w jej życiu prywatnym. W marcu Hal Roach zdecydował się na rozwiązanie umowy z aktorką po tym, jak powiedziała mu: „Rozbiła [kariera] moje małżeństwo, co mogę zrobić?”. 11 czerwca rozwiodła się z McGrew, po czym zamieszkała z matką i ojczymem Marino Bello. Po rozstaniu z mężem zagrała epizody w kilku produkcjach. Pierwszą nieco większą rolę dostała w komedii romantycznej Szalone serca (reż. A. Edward Sutherland) u boku ówczesnej ikony kina niemego Clary Bow. Latem poznała fotografa Edwina Bowera Hessera, który zorganizował jej półnagą sesję zdjęciową w Fern Dell na terenie Griffith Park w Los Angeles.

    Madonna, właśc. Madonna Louise Veronica Ciccone (ur. 16 sierpnia 1958 w Bay City) – amerykańska artystka, przede wszystkim piosenkarka (głównie popowa i taneczna), ale także autorka i producentka muzyki, tancerka, osobowość filmowa (aktorka, reżyserka, scenarzystka, producentka), pisarka, projektantka ubrań, przedsiębiorca i filantrop. Pod koniec lat 70. przeniosła się z rodzinnego miasta do Nowego Jorku w celu rozpoczęcia kariery tancerki nowoczesnej, jednak tam ukierunkowała się na muzykę. Początkowo grała w zespołach, a potem rozpoczęła karierę solową, w 1983 roku wydając debiutancki album Madonna. Kolejne jej płyty spotykały się z olbrzymim sukcesem komercyjnym i wysokimi wynikami sprzedaży, a single stawały się przebojami. Artystka wpłynęła nie tylko na rozwój muzyki popowej, ale i mody oraz pojęć koncertu i teledysku, stając się ikoną popkultury; zasłynęła ze skandali na tle seksualnym i religijnym. Upowszechniła model piosenkarki łączącej muzykę z wizerunkiem scenicznym oraz gwiazdy-businesswoman. Jej kariera i sukcesy trwają nieprzerwanie do dziś, a sama Madonna nazywana jest „królową popu”.Plan pełny (ang. full shot) – rodzaj planu filmowego polegający na pokazaniu całej postaci wypełniającej kadr. Pozwala rozpoznać postać, zidentyfikować czynności przez nią wykonywane. Zapewnia też czytelność tła, umożliwia widzowi zapoznanie się z nim; daje to możliwość zdobycia wiedzy na temat postaci dzięki jej zachowaniu w środowisku w którym się znajduje. Stosowany jest w sztuce filmowej rzadko, zazwyczaj jako plan przejściowy pomiędzy planem ogólnym a planami bliższymi. Niekiedy używany jest w zastępstwie planu ogólnego, jeśli miejsce akcji uniemożliwia zastosowanie tego pierwszego.

    Lata 30.[ | edytuj kod]

    Przełom filmowy (1930–1932)[ | edytuj kod]

    Aniołowie piekieł[ | edytuj kod]

    Jean Harlow i Ben Lyon na fotosie promocyjnym z filmu Aniołowie piekieł (1930), który był przełomem w karierze aktorki
    Jean Harlow i Clark Gable w filmie Tajemnicza szóstka (1931). Jako duet wystąpili wspólnie w sześciu filmach

    Pod koniec 1929 Harlow została dostrzeżona przez Jamesa Halla, aktora zaangażowanego do wojennej produkcji Aniołowie piekieł w reżyserii Howarda Hughesa. Filmowiec przygotowywał się do dźwiękowej wersji projektu. Przez blisko sześć miesięcy poszukiwał aktorki, będącej w stanie zastąpić Gretę Nissen, której norweski akcent uniemożliwiał występ w filmie. Harlow po odbyciu próbnych zdjęć dostała rolę Helen. Kreacja złośnicy, która wpierw uwodzi, a potem zdradza dwóch braci (Ben Lyon, James Hall), zaważyła na jej ekranowym wizerunku. 23 października podpisała pięcioletni kontrakt z Hughesem, opiewający o zarobki rzędu 100 dolarów tygodniowo. Premiera filmu odbyła się 27 maja 1930 w Grauman’s Chinese Theatre. Okazał się on sukcesem komercyjnym, stając się najbardziej dochodową produkcją roku (wyprzedził m.in. Annę Christie Clarence’a Browna z Gretą Garbo w roli głównej). Pozytywny odbiór filmu nie przełożył się na przychylne recenzje prasowe, zdobywając w większości mieszane opinie wśród krytyków. „The New Yorker” określał występ Harlow mianem „naturalnie okropnego”, podczas gdy jeden z recenzentów piszących dla „Variety” przyznawał, że „nie ma znaczenia, jaki stopień talentu posiada… nikt nigdy nie umarł z głodu, mając to, co ma”.

    Katharine Houghton Hepburn (ur. 12 maja 1907 w Hartford, zm. 29 czerwca 2003 w Old Saybrook) – aktorka amerykańska, laureatka czterech Oscarów i dwunastu nominacji w kategorii najlepszej aktorki pierwszoplanowej.Partia Republikańska (ang. Republican Party) – amerykańska konserwatywna partia polityczna założona w 1854. Jedna z dwóch głównych sił politycznych w USA, obok Partii Demokratycznej. Potocznie nazywana „Grand Old Party” (GOP).

    W 1931 zagrała w komedii romantycznej Światła wielkiego miasta (reż. Charlie Chaplin), lecz scenę z jej udziałem wycięto z filmu. W ramach promocji Aniołów piekieł, Hughes wysłał Harlow do Nowego Jorku, Kansas City i Seattle. Następnie została wypożyczona przez studio producenta The Caddo Company do innych wytwórni. Mimo że Hughes zarabiał na jej pracy tysiące dolarów, to wypłacał Harlow jedynie zakontraktowane 100 dolarów. Uwagę krytyków zwróciła, gdy wystąpiła w wyprodukowanym dla studia Metro-Goldwyn-Mayer kryminalnym melodramacie Tajemnicza szóstka (1931, reż. George Hill) u boku między innymi Clarka Gable’a i Wallace’a Berry’ego, dramacie sportowym Universal Pictures Iron Man (1931, reż. Tod Browning) z Lew Ayresem i Robertem Armstrongiem oraz gangsterskim Wrogu publicznym nr 1 (1931, reż. William A. Wellman), wraz z Jamesem Cagneyem, zrealizowanym dla wytwórni Warner Bros.

    Komediodramat, film tragikomiczny – utwór filmowy, który łączy w swej konstrukcji elementy komizmu, liryzmu i tragizmu, tworząc z nich zarazem komediową i dramatyczną wizję świata wywołującą zarówno śmiech, jak i współczucie widza.Gladys Georgianna Greene (ur. 17 października 1900 w Plattsburghu, zm. 19 czerwca 1991 w Carmel-by-the-Sea) − amerykańska aktorka, nominowana do Oscara za rolę w filmie Wesoły sublokator.
    James Cagney, Jean Harlow, Edward Woods i Joan Blondell w filmie Wróg publiczny nr 1 (1931)

    Choć sukcesy filmów z jej udziałem wahały się od umiarkowanych do hitowych, aktorstwo Harlow w dalszym ciągu było wyśmiewane przez krytyków; jeden z recenzentów „The New York Timesa”, opisując jej kreację we Wrogu publicznym nr 1, przyznał: „To niefortunne, że Jean Harlow, której zalety jako aktorki są ograniczone do jej blond piękności, musi nieść dobry udział w filmie”. Zaniepokojony negatywnymi recenzjami swojej podopiecznej, Hughes wysłał ją w 1931 na wschodnie wybrzeże, by tam występowała publicznie. Zdaniem Stenna krótka trasa nie była sukcesem, ponieważ Harlow odczuwała lęk przed takimi bezpośrednimi konfrontacjami z widzami.

    Irving Grant Thalberg (ur. 30 maja 1899 w Nowym Jorku, zm. 14 września 1936 w Santa Monica w Kalifornii) - amerykański producent filmowy, dyrektor wytwórni filmowych.Cable News Network (CNN) – amerykańska telewizja informacyjna, założona w 1980 przez Teda Turnera i Reese Schonfelda.

    Platynowa blondynka[ | edytuj kod]

    Robert Williams, Halliwell Hobbes i Jean Harlow w scenie z filmu Platynowa blondynka (1931)

    Jej następnym projektem była komedia romantyczna Platynowa blondynka (1931, reż. Frank Capra) studia Columbia Pictures, z Lorettą Young i Robertem Williamsem. Jeden z krytyków „The New York Timesa” stwierdził, że Harlow w roli Ann Schuyler była „raczej efektowna niż kompetentna”. Pierwotnie film nosił tytuł Gallagher, jednak Hughes zdecydował się na zmianę, by jak najaktywniej promować wizerunek aktorki, wykorzystując do tego jej platynowy odcień włosów. Choć ona sama zaprzeczała, że jej włosy były farbowane, to niektórzy uważali, że platynowy odcień udało się uzyskać poprzez bielenie za pomocą cotygodniowego stosowania amoniaku, wybielacza Clorox i płatków mydła marki Lux. Według Victorii Sherrow proces ten znacząco osłabił i zniszczył naturalny blond kolor aktorki. Wiele kobiet zaczęło naśladować jej stylizację, farbując swoje włosy na wzór Harlow. Korzystając z rosnącej rozpoznawalności aktorki, Hughes zaczął organizować w całych Stanach Zjednoczonych tzw. kluby „platynowych blondynek”, z nagrodą równą 10 tys. dolarów dla każdej kobiety, której uda się zbliżyć do blasku włosów Harlow.

    Maximillian Adalbert „Max” Baer (ur. 11 lutego 1909 w Omaha w stanie Nebraska, zm. 21 listopada 1959 w Hollywood w Kalifornii) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata wagi ciężkiej.Joan Crawford, właśc. Lucille Fay LeSueur (ur. 23 marca 1904 w San Antonio, zm. 10 maja 1977) – amerykańska aktorka, laureatka Oscara za rolę w filmie Mildred Pierce.

    W 1932 aktorka zagrała u boku Mae Clarke i Waltera Byrona w romantycznym Three Wise Girls (reż. William Beaudine) studia Columbia Pictures, który przeszedł niezauważony. W owym czasie Harlow coraz częściej stawała się tematem licznych plotek. Najczęściej była to wariacja na temat uwodzenia cudzych mężów i otaczania się dużą ilością mężczyzn. Z uwagi na swoje ciemne brwi i szczupłą figurę, stała się obiektem krytyki ze strony innych kobiet, u których wzbudzała podziw i zazdrość. Powielanie nieprawdziwych informacji na jej temat przez plotkarskie magazyny spowodowało, że aktorka stanowczo wyrażała swoje rozżalenie. „Nie znoszę Hollywood. Wiem, że to tak, jakbym gryzła rękę, która mnie karmi… Ale ja po prostu nie mogę tu być sobą. Oni mi na to nie pozwolą”.

    John Barrymore, właściwie John Sidney Blyth (ur. 15 lutego 1882 w Filadelfii, zm. 29 maja 1942 w Los Angeles) – amerykański aktor, występujący w repertuarze szekspirowskim, który wsławił się rolą Hamleta.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Wallace Ford i Jean Harlow w filmie The Beast of the City (1932)

    Mimo że jej kariera była mocno zachwiana, to Paul Bern z Metro-Goldwyn-Mayer zdecydował się na obsadzenie jej w gangsterskim The Beast of the City (reż. Charles Brabin) u boku Waltera Hustona. Za kreację Daisy Stevens / Mildred Beaumont otrzymała pierwsze pozytywne oceny; jeden z krytyków napisał za pośrednictwem „New York Daily-News”: „Platynowa dziecinka naprawdę działa w tym”, natomiast „Time” przyznał, że „Harlow jest błyszczącym udoskonaleniem Clary Bow”. Po ukończeniu zdjęć do filmu Bern zorganizował na wschodnim wybrzeżu dziesięciotygodniową trasę. Ku zdziwieniu wszystkich, a zwłaszcza samej Harlow, jej wystąpienia cieszyły się dużym powodzeniem, przyciągając do miejscowych kinoteatrów komplety publiczności. Pomimo nieprzychylnych recenzji i słabszych doborów ról filmowych, jej rozpoznawalność wzrosła do tego stopnia, że w lutym 1932 trasę przedłużono o kolejne sześć tygodni.

    Film krótkometrażowy – film, którego czas projekcji nie przekracza 30-60 minut. Granica ta nie jest ściśle określona. Niegdyś za filmy krótkometrażowe uznawano filmy o długości do 20-30 minut, co było związane z tym, że prezentowano je głównie jako dodatki do filmów długometrażowych w kinach. Obecnie filmy te są zazwyczaj prezentowane przez stacje telewizyjne, które preferują metraż zbliżony do pełnej godziny.James Maitland "Jimmy" Stewart (ur. 20 maja 1908 w Indianie, zm. 2 lipca 1997 w Beverly Hills) – amerykański aktor filmowy i teatralny. Weteran II wojny światowej i wojny w Wietnamie, który czynną służbę wojskową w US Air Force zakończył w randze generała brygady (ang. Brigadier General).

    Gwiazda MGM (1932–1936)[ | edytuj kod]

    Bern, korzystając z popularności Harlow, namawiał ówczesnego szefa MGM Louisa B. Mayera, by ten wykupił od Hughesa kontrakt aktorki. Początkowo przedsiębiorca nie był przekonany do pomysłu, mając zupełnie odmienne wyobrażenie tego, jaka powinna być gwiazda związana z jego wytwórnią. Kontrowersyjny wizerunek Harlow, mającej opinię „tandetnej, krzykliwej i superseksownej ladacznicy”, zniechęcał Mayera. Wobec oporu założyciela studia, Bern zwrócił się do szefa produkcji MGM Irvinga Thalberga, który stwierdził: „Ta dziewczyna jest tak zła, że może być po prostu dobra”. Po długich negocjacjach i wahaniach, 3 marca 1932, w dniu 21. urodzin Harlow, wytwórnia zdecydowała się na wykupienie kontraktu aktorki od Hughesa za kwotę 30 tys. dolarów. 20 kwietnia doszło do podpisania nowej, siedmioletniej umowy, na mocy której zarabiała 1250 dolarów tygodniowo.

    Charytatywność – zbiór organizacji i działań mających na celu niesienie pomocy tym, którzy jej potrzebują, w sposób bezinteresowny, dobroczynny, filantropijny.Czołówka – początkowa sekwencja filmu, prezentująca logotypy producenckie i napisy wstępne (tytuł obrazu, nazwiska najważniejszych twórców: reżysera, scenarzysty, operatora, głównych aktorów, producenta), lub piosenkę otwierającą film (najczęściej animowany). Natomiast końcowa sekwencja z napisami zwana jest „tyłówką”.
    Clark Gable i Jean Harlow w filmie Kaprys platynowej blondynki (1932)

    Żona z drugiej ręki[ | edytuj kod]

    Charles Boyer i Jean Harlow w filmie Żona z drugiej ręki (1932)

    Pierwszym zadaniem, do którego przystąpiono po podpisaniu kontraktu, była zmiana wizerunku aktorki, a przynajmniej jego znaczne złagodzenie oraz ocieplenie. Na potrzeby komedii romantycznej Żona z drugiej ręki (1932, reż. Jack Conway) Harlow dokonała zmiany koloru włosów, choć według niektórych źródeł wystąpiła jedynie w peruce. Początkowo rolę Lillian „Lil” / „Red” Andrews Legendre miała zagrać inna ówczesna gwiazda MGM, Joan Crawford. Wytwórni zależało na lansowaniu idei „sporu gwiazd”, zachęcając fanów do opowiedzenia się po którejś ze stron, i podgrzewając tym samym atmosferę wśród wielbicieli. Zdaniem Stenna Harlow była niezadowolona i nie lubiła tego filmu, choć zapewnił on jej status gwiazdy.

    Rola epizodyczna – drugoplanowa rola aktorska z co najmniej jednym zdaniem dialogu. W telewizji mianem tym określa się rolę, w której aktor wypowiada mniej niż 6 zdań. Aktorzy epizodyczni wymieniani są w napisach końcowych danej produkcji, w przeciwieństwie do statystów, którzy nie wypowiadają żadnych kwestii i ich nazwiska nie widnieją w napisach końcowych. Wyjątkiem jest pojawienie się w filmie znanego aktora lub innej znanej osobistości. Jej nazwisko odnotowywane jest w obsadzie, aby przydać filmowi splendoru.Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.

    W kwietniu, wraz ze swoim ówczesnym partnerem Paulem Bernem, aktorka wzięła udział w uroczystej premierze melodramatu Ludzie w hotelu (reż. Edmund Goulding), która odbyła się w Grauman’s Chinese Theatre przy 6925 Hollywood Boulevard. Harlow pojawiła się w nowej fryzurze. Jej włosy miały ciemny odcień koloru rudego. Joan Crawford, odtwórczyni jednej z głównych ról we wspomnianej produkcji, nie kryła swojego niezadowolenia, gdy cała uwaga reporterów skierowana była na Harlow.

    Box office – zestawianie najpopularniejszych lub najbardziej dochodowych filmów w podanym okresie. Dotyczy zarówno premier kinowych, jak i DVD czy video.New York Post – amerykański tabloid wydawany codziennie w Nowym Jorku, od 1976 r. w posiadaniu milionera Ruperta Murdocha (część korporację News Corporation). Jedna z dziesięciu największych gazet codziennych w Stanach Zjednoczonych.

    Kaprys platynowej blondynki[ | edytuj kod]

    Kolejną produkcją z jej udziałem była komedia romantyczna Kaprys platynowej blondynki (1932, reż. Victor Fleming), gdzie na planie po raz drugi spotkała się z Clarkiem Gable’em. Aktorka zaczęła zyskiwać coraz większe uznanie wśród krytyków. „Time” napisał w swojej ocenie: „Najlepsze kwestie idą do Harlow. Ona kąpie się wesoło w beczce wypełnionej deszczem i czyta Gable’owi bajkę na dobranoc o pręgowcu i króliku (…) Jej bezwysiłkowa wulgarność, humor i niechlujność, stanowią godną uwagi charakteryzację, tak dobrą w tym gatunku, jak nieżyjąca już Jeanne Eagels”. Jeden z reporterów „The New York Timesa” zwrócił uwagę na fakt, że podczas seansu Kaprysu platynowej blondynki w kinie o pojemności pięciu tysięcy miejsc, większą część publiczności stanowiły „«platynowe blondynki», podziwiające swoją idolkę na ekranie”. Film okazał się sukcesem w box offisie.

    Wallace Fitzgerald Beery (ur. 1 kwietnia 1885 w Kansas City, zm. 15 kwietnia 1949 w Beverly Hills) − amerykański aktor i reżyser, laureat Oscara za rolę pierwszoplanową w filmie Mistrz.Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny pęcherzyka żółciowego spowodowany przede wszystkim kamicą żółciową.

    W tym czasie przedstawiciele MGM podjęli próby poprawy wizerunku Harlow jako osoby publicznej, chcąc zmienić postrzeganie jej jedynie przez pryzmat kreowanych ról na ekranie. W tym celu dokonali zmiany pisowni nazwiska aktorki z okresu dzieciństwa (Carpenter na Carpentier) oraz twierdzili, że Edgar Allan Poe był jednym z jej przodków. Zamieszczali również zdjęcia z udziałem aktorki, które wykorzystywano w celach charytatywnych. Jednak ta transformacja okazała się trudna; Harlow przyznawała: „Mój Boże, czy zawsze muszę nosić sukienkę z niskim dekoltem, żeby być ważną?”. W okresie świąt Bożego Narodzenia aktorka wzięła udział w akcji hollywoodzkiej organizacji non-profit Assistance League, czytając dzieciom bajki na dobranoc w jednym ze sklepów z zabawkami w Los Angeles.

    Edmund Goulding (ur. 20 marca 1891 w Feltham w hrabstwie Middlesex – zm. 24 grudnia 1959 w Los Angeles) – amerykański reżyser i scenarzysta filmowy pochodzenia brytyjskiego.Film wojenny (dramat wojenny) − gatunek filmowy dotyczący wojny − zwykle skoncentrowany na bitwach lądowych, morskich lub powietrznych, czasem skupiający się także na losach jeńców wojennych, tajnych operacjach wojskowych, treningu adeptów oraz innych tematach powiązanych. Filmy wojenne ogniskują się również na życiu codziennym żołnierzy lub cywili w czasie wojny, bez ukazania obrazu bitwy. Wątki przedstawione w kinie wojennym mogą być fikcyjne, oparte na kanwie wydarzeń historycznych lub biograficzne.

    „Wybuchowa blondynka”[ | edytuj kod]

    Clark Gable i Harlow na fotosie z filmu W twoich ramionach (1933)
    Clark Gable i Jean Harlow na fotosie z filmu Chińskie morza (1935)
    Harlow na fotosie promocyjnym z filmu Kolacja o ósmej (1933)

    W 1933 jej kandydaturę rozważano do roli Ann Darrow w monster movie King Kong (reż. Merian C. Cooper, Ernest Schoedsack) studia RKO Pictures, lecz, według różnych źródeł, aktorka nie była nią zainteresowana, a nowy kontrakt z MGM, podpisany na wyłączność, nie zezwalał na jej udział w produkcjach innych wytwórni. W filmie ostatecznie wystąpiła Fay Wray, która będąc brunetką, korzystała z peruki. Przedstawiciele MGM, zdając sobie sprawę z siły ekranowego duetu Gable–Harlow, ponownie obsadzili dwójkę aktorów w rolach głównych w komedii romantycznej W twoich ramionach (reż. Sam Wood), gdzie Harlow wykonała tytułową piosenkę autorstwa Arthura Freeda i Nacio Herb Browna. „The New York Times” zauważył, że podczas premiery w nowojorskim Capitol Thetre, w sali kinowej nie było wolnych miejsc. Film Wooda cieszył się dużym zainteresowaniem, pomimo negatywnych recenzji.

    Alphonse Gabriel Capone (znany jako Al Capone, Scarface) (ur. 17 stycznia 1899 w Nowym Jorku, zm. 25 stycznia 1947 w Palm Island, Miami) – amerykański gangster pochodzenia włoskiego.Leila Marie Koerber (ur. 9 listopada 1868 w Cobourg, zm. 28 lipca 1934 w Santa Barbara) − kanadyjsko-amerykańska aktorka, zdobywczyni Oscara za rolę w filmie Min i Bill. Rok później nominowana za rolę w filmie Emma. Dressler była najbardziej dochodową aktorką okresu Wielkiego kryzysu.

    Kolejne dwa filmy: screwball comedy Wybuchowa blondynka (reż. Victor Fleming) z Lee Tracy’m i komediodramat Kolacja o ósmej (reż. George Cukor) z gwiazdorską obsadą (między innymi John Barrymore, Marie Dressler), okazały się sukcesami komercyjnymi, a role Harlow zbierały przychylne opinie prasowe. Pozytywny odbiór Wybuchowej blondynki sprawił, że aktorkę zaczęto określać takim mianem. Richard Watts Jr. z „New York Herald”, który nigdy za nią nie przepadał, recenzując Kolację o ósmej przyznawał, że „panna Harlow jako aktorka rozwija się z każdym obrazem”, natomiast „Variety” oznajmił, że była to najlepsza rzecz, jaką zrobiła do tej pory.

    Kim Carnes (ur. 20 lipca 1945 w Pasadenie, Kalifornia, USA) – amerykańska wokalistka i autorka tekstów. Przedstawicielka muzyki pop, country, soul i rock.Charles Albert Browning, Jr. (ur. 12 lipca 1880 w Louisville - zm. 6 października 1962 w Malibu), znany jako Tod Browning, był amerykańskim reżyserem filmowym oraz aktorem, którego kariera przypadła na czasy kina niemego i udźwiękowionego.

    Odczuwając zmęczenie z bycia „platynową blondynką”, Harlow zaczęła naciskać na studio, by oferowało jej lepsze role filmowe. Przedstawiciele MGM odmówili i odsunęli aktorkę od grania w listopadzie 1933. W tym czasie zajęła się pisaniem książki Today is Tonight. W styczniu 1934 zawarła porozumienie z MGM, a jej wynagrodzenie wzrosło do 3 tys. dolarów. Jedynym filmem, w którym wystąpiła w 1934 była komedia romantyczna Dziewczyna z Missouri (reż. Jack Conway) z Lionelem Barrymore’em i Franchotem Tonem. Pierwotnie film zatytułowany był Born to Be Kissed, lecz pod wpływem cenzury został on zmieniony.

    Greta Garbo, właśc. Greta Lovisa Gustafsson (ur. 18 września 1905 w Sztokholmie, zm. 15 kwietnia 1990 w Nowym Jorku) – szwedzka aktorka, gwiazda filmowa, czterokrotnie nominowana do Oscara.Seksbomba - pojęcie (kalka angielskiego Sex Bomb) określające kobietę o wyjątkowej atrakcyjności seksualnej (tzw. seksapil), przypisywane najczęściej gwiazdom kultury masowej (aktorkom, piosenkarkom, tancerkom, modelkom), rzadziej kobietom nieznanym publicznie.

    W 1935 Harlow zagrała w musicalu Dla ciebie tańczę (reż. Victor Fleming), gdzie na planie partnerował jej William Powell, z którym prywatnie była związana. Film Fleminga uzyskał mieszane recenzje, jednak rolę Harlow doceniano. Kolejną produkcją z jej udziałem był przygodowy romans Chińskie morza (reż. Tay Garnett) z Clarkiem Gable’em, który okazał się największym sukcesem w dorobku aktorki od czasów Wybuchowej blondynki. Andre Sennwald w recenzji dla „The New York Timesa” nazwał film Garnetta „muskularnie zabawnym”.

    Clarence Leon Brown (ur. 10 maja 1890 w Clinton w stanie Massachusetts - zm. 17 sierpnia 1987 w Santa Monica w stanie Kalifornia) - amerykański reżyser i producent filmowy. Mimo 5 nominacji do Oscara nigdy nie zdobył nagrody. Nominacje otrzymał za reżyserię filmów: Romans i Anna Christie (oba z 1930), Wolne dusze (1931), Komedia ludzka (1943), Wielka nagroda (1944), Roczniak (1946). Gwiazdami jego filmów były wielokrotnie takie legendy kina jak: Greta Garbo, Joan Crawford, Barbara Stanwyck czy Clark Gable.Dubbing (dawniej dublaż) – tworzenie ścieżki dialogowej filmu, serialu lub gry, polegające na podłożeniu ścieżki z lokalną wersją językową. Głosy podkładają często wyspecjalizowani aktorzy głosowi. Mianem dubbingu potocznie określa się również dogrywanie w studiu dialogów do już udźwiękowionego materiału w celu polepszenia jego jakości.

    Ostatnie lata[ | edytuj kod]

    Cary Grant i Jean Harlow w scenie z filmu Suzy (1936)
    Jean Harlow i Myrna Loy w filmie Żona czy sekretarka (1936)
    Harlow i Robert Taylor na fotosie z filmu Panowie do towarzystwa (1937)

    W 1936 wystąpiła w tytułowej roli w dramacie Suzy (reż. George Fitzmaurice) u boku Cary’ego Granta. Pomimo dużego zainteresowania, film osiągnął najgorszy wynik finansowy w trakcie całej współpracy aktorki z MGM. Zebrał również mieszane recenzje, a krytycy podkreślali, że pomimo dominującej roli, występ Harlow był niedoskonały; „New York Post” przyznał, że aktorka „nie była zbyt biegła w dramacie – zwłaszcza w tragedii”. Jeszcze inni twierdzili, że „to szczególny wstyd, że ona i Cary Grant, świetny komik, zostali zmarnowani w tym dramatycznym bałaganie”.

    Jeanette MacDonald - (ur. 18 czerwca 1903 Filadelfia w Pensylwanii zm. 14 stycznia 1965 w Houston Teksas) amerykańska aktorka i piosenkarka. Zadebiutowała w 1919 roku.Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem lub D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.
    Spencer Tracy i Jean Harlow w scenie z filmu Motłoch (1936)

    Przystępując do realizacji dramatu kryminalnego Motłoch (reż. J. Walter Ruben), Harlow zrezygnowała ze swojego platynowego odcienia włosów, gdyż producenci uznali, że nie będzie on pasował do nowej roli. Na planie partnerował jej Spencer Tracy. Fabuła filmu koncentrowała się na Harriet Tuttle (Harlow), która by pomóc swojemu mężowi (Tracy) w problemach finansowych, decyduje się na kradzież gotówki, przez co zostaje osadzona w więzieniu. Krytycy byli zaskoczeni nowym wcieleniem aktorki, które w większości uznano za nieodpowiednie i ryzykowne. W tym samym czasie zdecydowała się na przywrócenie swojego naturalnego, miodowego koloru włosów. Zdaniem biografów Harlow, z uwagi na duży stopień zniszczenia włosów spowodowany wieloletnim farbowaniem, w trakcie realizacji Chińskiego morza i Dla ciebie tańczę korzystała z peruki.

    Ernest Schoedsack (ur. 8 czerwca 1893 w Council Bluffs, zm. 23 grudnia 1979 w Hrabstwie Los Angeles) – amerykański reżyser, producent filmowy i operator filmowy.Marilyn Monroe, właśc. Norma Jeane Mortenson, Norma Jeane Baker (ur. 1 czerwca 1926 w Los Angeles, zm. 5 sierpnia 1962 tamże) – amerykańska modelka i aktorka filmowa, gwiazda filmowa, legenda światowego kina lat 50. i 60. XX w.

    Do charakterystycznej dla siebie „cnotliwej” roli powróciła w komedii romantycznej z elementami komediodramatu Żona czy sekretarka (reż. Clarence Brown), występując u boku Clarka Gable’a, Jamesa Stewarta i Myrny Loy. Film zebrał umiarkowane recenzje, a krytycy wyrażali przychylne opinie na temat występu Harlow, który uważany jest za jeden z najlepszych w jej dorobku. „The New York Times” pochwalił film, pisząc, że jest „wspaniale wyprodukowany, kompetentnie wyreżyserowany… i dobrze zagrany”.

    Hal Roach (ur. 14 stycznia 1892 w Elmirze, zm. 2 listopada 1992 w Los Angeles) - amerykański producent filmowy i reżyser. Twórca filmów ze znanym komikiem Haroldem Lloydem i duetem Flip i Flap. Został nagrodzony dwukrotnie Oscarem za najlepszy krótkometrażowy film aktorski i specjalnym Oscarem w 1984. Stworzył wytwórnię filmową Hal Roach Studios w Culver City.Carole Lombard, właśc. Jane Alice Peters (ur. 6 października 1908 w Fort Wayne, zm. 16 stycznia 1942 w Potosi Mountain w Nevadzie) – amerykańska aktorka filmowa, ikona kina lat 30. XX w.

    W 1937 aktorka zagrała w komedii romantycznej Panowie do towarzystwa (reż. W.S. Van Dyke) wraz z Robertem Taylorem. Odtwórcy głównych ról, w trakcie realizacji filmu wzięli udział w dorocznym przyjęciu urodzinowym prezydenta Franklina Delano Roosevelta w Waszyngtonie. Dodatkowo uczestniczyli w zbiórce pieniędzy dla organizacji March of Dimes. Wizyta Harlow i Taylora była szeroko komentowana w prasie, co spodobało się przedstawicielom MGM, którzy uważali ją za dobrą reklamę dla filmu. Studio nalegało, aby zdjęcia zostały ukończone w planowanym terminie. Po premierze, film Panowie do towarzystwa otrzymał entuzjastyczne recenzje.

    Jean Harlow (1911–1937) w trwającej niespełna 10 lat karierze, przerwanej przedwczesną śmiercią, występowała w filmach i radiu. Pojawiła się w 35 produkcjach fabularnych na ekranie. Uznawana jest za symbol seksu lat 30. XX wieku i jedną z najwybitniejszych aktorek w historii kinematografii amerykańskiej. László Löwenstein (ur. 26 czerwca 1904 w Rużomberku w Austro-Węgrzech [dzisiejsza Słowacja], zm. 23 marca 1964 w Los Angeles) − amerykański aktor filmowy pochodzący z Austro-Węgier.

    Śmierć i pogrzeb[ | edytuj kod]

    Jack Conway, Harlow i Clark Gable na planie filmu Saratoga (1937). Zdjęcie wykonano na kilka minut przed omdleniem aktorki. Opublikowane zostało w chwili ogłoszenia jej śmierci

    W marcu 1937 planowano rozpoczęcie zdjęć do komedii romantycznej Saratoga (reż. Jack Conway) z Jean Harlow i Clarkiem Gable’em w rolach głównych. Jednak z uwagi na sepsę i konieczność wykonania zabiegu usunięcia zębów mądrości, aktorkę poddano hospitalizacji. Po powrocie do zdrowia, realizację filmu rozpoczęto 22 kwietnia.

    Universal Pictures – amerykańska wytwórnia filmowa założona 30 kwietnia 1912 roku przez Carla Laemmle. Obecnie należy do NBCUniversal, części koncernu Comcast. Razem z Paramount oraz Warner Brothers należy do najstarszych i największych wytwórni filmowych w USA. Od początku istnienia studia do 1 stycznia 2010 roku marką Universal opatrzono łącznie około 3400 filmów.Buena Park - miasto w USA, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Orange. Według spisu ludności przeprowadzonego przez United States Census Bureau, w roku 2010 miasto Buena Park miało 80 530 mieszkańców.
    Krypta Harlow w Great Mausoleum na terenie Forest Lawn Memorial Park (październik 2014)

    20 maja Harlow zaczęła uskarżać się na różnego rodzaju dolegliwości. Jej objawy – w tym zmęczenie, nudności, bóle żołądka oraz wzdęcia – nie wydały się poważne doktorowi Ernestowi Fishbaughowi, który uważał, że ich przyczyną może być zapalenie pęcherzyka żółciowego i grypa. Prawdopodobnie nie miał on świadomości, że Harlow w ubiegłym roku przeszła ciężkie poparzenie słoneczne i grypę. Jej przyjaciółka Myrna Loy zaobserwowała u Harlow bladość, zmęczenie i przyrost wagi. 29 maja aktorka wzięła udział w scenie, gdzie kreowana przez nią postać zmagała się z gorączką. Według biograf Eve Golden Harlow była wyraźnie bardziej chora niż miała tylko udawać. Aktorka po tym jak poczuła się źle, z pomocą Gable’a udała się do swojej garderoby. Poprosiła asystenta reżysera by ten zadzwonił do Williama Powella, który opuścił własny plan zdjęciowy, żeby móc odwieźć ją do domu.

    Cape Girardeau (fr. Cap-Girardeau) – miasto na pograniczu hrabstw Cape Girardeau i Scott, w stanie Missouri, w Stanach Zjednoczonych. W 2009 roku miasto liczyło 37 657 mieszkańców. Miasto położone jest na zachodnim brzegu rzeki Missisipi.Edgar Allan Poe (ur. 19 stycznia 1809 w Bostonie, w stanie Massachusetts, zm. 7 października 1849 w Baltimore, w stanie Maryland) – amerykański poeta, nowelista, krytyk literacki i redaktor. Przedstawiciel romantyzmu w literaturze amerykańskiej. W jego twórczości dominowały wątki fantastyki i horroru. Zapoczątkował gatunek noweli kryminalnej (Zabójstwo przy Rue Morgue, Złoty żuk). Stworzył także pierwszą w literaturze postać detektywa – C. Auguste’a Dupina.

    Gdy po dwóch dniach stan Harlow nie uległ poprawie, Powell zatelefonował po swojego lekarza. Jej problemy zdrowotne wcześniej trzykrotnie wpływały na opóźnienia w produkcji (Żona czy sekretarka, Suzy i Romantyczna pułapka), wobec czego początkowo nie było wielkiego zaniepokojenia. 2 czerwca poinformowano, że aktorka cierpi na grypę. Dzień później Harlow poczuła się lepiej, a współpracownicy oczekiwali jej powrotu na plan w poniedziałek 7 czerwca. Raporty prasowe, które na bieżąco informowały o problemach zdrowotnych aktorki, były sprzeczne; wśród tytułów podawano między innymi: „Jean Harlow ciężko chora” i „kryzys chorobowy Harlow minął”. Gable, który odwiedzał aktorkę w domu, przyznawał później, że miała ona wzdęty brzuch i czuć było zapach moczu w jej oddechu, kiedy ją pocałował – objawy te wskazywały na niewydolność nerek. Leland Chapman, kolega Fishbaugha, został wezwany do przedłożenia drugiej opinii lekarskiej, w której przyznał, że Harlow nie cierpi na zapalenie pęcherzyka żółciowego, lecz znajduje się w końcowym stadium niewydolności nerek.

    Charles Boyer (ur. 28 sierpnia 1899 w Figeac, zm. 26 sierpnia 1978 w Phoenix) − francuski aktor, czterokrotnie nominowany do Oscara.Amerykanie – pluralistyczna wspólnota narodowo-państwowa pochodzenia imigracyjnego, kształtująca się w Stanach Zjednoczonych, licząca około 300 mln osób. W związku ze specyficzną, migracyjną historią swojego powstania, posiada pochodzenie mieszane, przede wszystkim europejskie i afrykańskie. Mniejszość stanowią osoby pochodzenia azjatyckiego oraz rdzenni Amerykanie – Indianie Ameryki Północnej. Skutkiem tradycyjnej wielonarodowości Stanów Zjednoczonych jest fakt, że wielu Amerykanów identyfikuje się zarówno ze Stanami Zjednoczonymi, jak i – raczej sentymentalnie – z krajem pochodzenia swoich przodków (np. Amerykanie włoskiego czy irlandzkiego pochodzenia – Italian Americans, Irish Americans).

    6 czerwca wzrok aktorki uległ pogorszeniu do tego stopnia, że nie była w stanie dokładnie zobaczyć Powella i powiedzieć ile palców u ręki pokazywał. Wieczorem tego samego dnia przetransportowano ją do Good Samaritan Hospital w Los Angeles, gdzie zapadła w śpiączkę. Zmarła 7 czerwca o dwudziestej trzeciej trzydzieści siedem w wieku 26 lat. W dokumentach medycznych odnotowano, że przyczyną śmierci był obrzęk mózgu powstały w wyniku powikłań spowodowanych niewydolnością nerek oraz mocznica. Jej akt zgonu, opublikowany w 1990, jako przyczynę śmierci podaje ostre zakażenie układu oddechowego, ostre zapalenie nerek i mocznicę.

    Płonica (szkarlatyna, ang. scarlet fever, scarlatina) jest ostrą chorobą zakaźną głównie wieku dziecięcego wywołaną przez bakterię – paciorkowca grupy A.Merian Caldwell Cooper (ur. 24 października 1893 w Jacksonville, zm. 21 kwietnia 1973 w San Diego) – amerykański filmowiec, reżyser i scenarzysta, a także generał brygadier Armii Stanów Zjednoczonych oraz podpułkownik pilot Wojska Polskiego, służący w lotnictwie polskim w latach 1919–1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej, organizator Eskadry Kościuszkowskiej, ojciec Macieja Słomczyńskiego. Jego najsławniejszym filmem był King Kong z 1933.

    9 czerwca Jean Harlow została pochowana w Great Mausoleum na terenie Forest Lawn Memorial Park w prywatnej krypcie, wykonanej z wielobarwnego marmuru, którą William Powell zakupił za kwotę 25 tys. dolarów. Wyryto na niej inskrypcję „Our Baby” („nasze dziecko”). Aktorkę ubrano w suknię, w której wystąpiła w Romantycznej pułapce. W dłoniach trzymała białą gardenię, a przy niej krótką notatkę zawierającą zdanie autorstwa Powella: „Dobranoc, Moja Najdroższa”. Podczas uroczystości pogrzebowych Jeanette MacDonald i Nelson Eddy zaśpiewali piosenkę „Oh, Sweet Mystery of Life”.

    George Cukor (ur. 7 lipca 1899 w Nowym Jorku, zm. 24 stycznia 1983 w Los Angeles) – amerykański reżyser, mistrz komedii.Screwball comedy – odmiana komedii romantycznej, powstała w kinie amerykańskim w latach 30. XX wieku. Jej nazwa pochodzi od amerykańskiego słowa screwball oznaczającego dziwaczny, zbzikowany, postrzelony czy irracjonalny.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Yuma – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Arizona, przy ujściu rzeki Gila do Kolorado. Około 87,5 tys. mieszkańców (2006 rok).
    Hospitalizacja – pobyt pacjenta w szpitalu przez co najmniej jedną noc, trwający od chwili wpisu do księgi głównej do chwili wypisu, przeprowadzany w celu wykonania badań diagnostycznych lub leczenia.
    Seattle – miasto w stanie Waszyngton. Leży pomiędzy Zatoką Puget a jeziorem Waszyngtona z ujściem na Pacyfik, prawie 108 mil (174 km) na południe od granicy z Kanadą.
    Franklin Delano Roosevelt ([ˈfræŋklɪn ˈdɛlənoʊ ˈroʊzəˌvɛlt], ur. 30 stycznia 1882 w Hyde Parku, zm. 12 kwietnia 1945 w Warm Springs) – amerykański polityk, 32. prezydent Stanów Zjednoczonych, wybierany na ten urząd w latach 1933–1945 czterokrotnie z ramienia Partii Demokratycznej. Jedyny w historii prezydent USA pełniący urząd dłużej niż dwie kadencje, co doprowadziło do wejścia w życie w 1951 XXII Poprawki do Konstytucji, ograniczającej liczbę kadencji do dwóch (wcześniej był to tylko konwenans konstytucyjny oparty na decyzji pierwszego prezydenta USA George’a Washingtona, który zrezygnował z ubiegania się o trzecią kadencję, twierdząc, że byłaby ona niedemokratyczna).
    Carol Lynley; właściwie Carole Ann Jones (ur. 13 lutego 1942 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka i modelka dziecięca.
    Stan Laurel właśc. Arthur Stanley Jefferson (ur. 16 czerwca 1890 w Ulverston, Wielka Brytania, zm. 23 lutego 1965 w Santa Monica, Kalifornia, USA) – angielski komik, scenarzysta i reżyser. W roku 1960 uhonorowany został Oscarem za wybitne osiągnięcia w twórczości filmowej.
    Obrzęk mózgu powstaje na skutek zwiększenia objętości całego lub części mózgowia, spowodowanego nadmiernym gromadzeniem się płynu wewnątrzkomórkowego, najczęściej wskutek zamkniętego urazu czaszkowo-mózgowego. Narastający obrzęk mózgu prowadzi do nadciśnienia śródczaszkowego. W leczeniu objawowym podaje się środki przeciwobrzękowe np. 20%-mannitol, gdy jest to nieskuteczne, neurochirurg wykonuje kraniektomię odbarczającą.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.236 sek.