• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jean-Philippe Rameau



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Alexandre-Jean-Joseph Le Riche de La Popeliniere (ur. 26 czerwca 1692 w Chinon, zm. 5 listopada 1762 w Passy), był finansistą, dzierżawcą generalnym i jednym z najbogatszych Francuzów swych czasów. Był także opiekunem i mecenasem artystów i filozofów. Sam interesował sie literaturą i pisał dramaty, które wystawiał w swej paryskiej rezydencji. Do jego sztuk należą: Daïra i Les Tableaux des moeurs de ce temps.Lazare Rameau (1757-1794) – kompozytor francuski, jego ojcem był Claude Rameau (1690-1761) (młodszy brat wielkiego Jean-Phillippe’a Rameau). Przyrodnim starszym bratem Lazare’a był Jean-François Rameau (1716-1777) (bohater powiastki Diderota Kuzynek mistrza Rameau).
    Jean-Philippe Rameau
    herb Jeana-Philippe Rameau
    Jean-Philippe Rameau
    Rameau: Traité de l’harmonie
    Hippolyte et Aricie

    Jean-Philippe Rameau (ur. 25 września 1683 w Dijon, zm. 12 września 1764 w Paryżu) – francuski kompozytor i teoretyk muzyki okresu baroku, autor oper, baletów i utworów klawesynowych.

    Mała suita (fr. Petite suite) to tytuł utworu fortepianowego na cztery ręce Claude’a Debussy’ego z 1889 roku. Na całość dzieła składają się cztery miniatury utrzymane w tanecznym charakterze.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Spis treści

  • 1 Życiorys
  • 2 Kompozycje
  • 3 Posłuchaj
  • 4 Nagrania
  • 4.1 Utwory sceniczne
  • 5 Zobacz też
  • 6 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Z rodu Boreasza (fr.: Les Boréades) – Ostatnie dzieło Jeana-Philippe’a Rameau, francuskiego kompozytora epoki późnego Baroku, pięcioaktowa tragedia liryczna (tragédie lyrique) z 1763 roku (kompozytor zmarł w 1764 r.). Dzieło nie zostało wystawione za życia jego twórcy (prapremiera miała miejsce w 21 lipca 1982 roku w Taetrze Arcybiskupim w Aix-en-Provence).
    Aix-en-Provence (prowan. Ais de Provença) to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Delta Rodanu. Miasto jest ulokowane w dolinie rzeki Arc, o milę od prawego brzegu rzeki.
    Giovanni Battista Pergolesi (ur. 4 stycznia 1710 r. w Jesi koło Ankony, zm. 16 marca 1736 w Pozzuoli koło Neapolu) – włoski kompozytor, skrzypek i organista epoki baroku.
    Hippolyte et Aricie – typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera skomponowana dla opery w Paryżu na sezon 1733 roku. Był to tak zwana tragedia liryczna - tragédie lyrique) - 5 aktów z prologiem . Druga wersja powstała w 1742 roku.
    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.
    Kastor i Polluks (Castor et Pollux) – tragedia liryczna (tragédies lyriques) składająca się z 5 aktów z prologiem. Pierwsza wersja pochodzi z 1737 roku, druga wersja z 1754 r. Skomponowana przez Jean-Philippe Rameau. Akcja nawiązuje do dwóch nierozłącznych braci znanych z mitów greckich Kastora i Polluksa.
    Sir John Eliot Gardiner (ur. 20 kwietnia 1943 w Fontmell Magna) – angielski dyrygent, założyciel chóru Monteverdi Choir (1966) i zespołu Monteverdi Orchestra (1968), który następnie przekształcił się w English Baroque Soloists (1978), oraz zespołu Orchestre Révolutionnaire et Romantique (1990).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.