• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jasieńczyk - herb szlachecki

    Przeczytaj także...
    Kowalski (forma żeńska: Kowalska; liczba mnoga: Kowalscy) – drugie pod względem popularności (po Nowak) nazwisko w Polsce. Nosi je około 140 000 osób.Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry.
    Herb szlachecki – charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać – w heraldyce polskiej – wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.
    POL COA Jasieńczyk.svg

    Jasieńczyk (Jasienice, Jasieniec, Jasiona, Klucz) – polski herb szlachecki.

    Opis herbu[]

    Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

    …ma być w polu błękitnym Klucz złoty zębami w prawą stroną stronę tarczy obrócony, temiż prosto do góry stojący. W klejnocie pięć piór strusich.

    Najwcześniejsze wzmianki[]

    Guzik herbowy

    Zapis 1406.

    Herbowni[]

    Rodziny należące do herbu: Barcikowski, Barzykowski, Bielski, Bogorski, Bogurski, Bokum De Alten, Boniszewski, Boski, Bosko, Branecki, Bucki, Burn, Burno, Burski, Buski, Busz, Cebrzyński, Chmielewski, Chustka, Czachowski, Czeczerski, Czyczerski, Czerepowicz, Czereptowicz, Ćwikła, Dobrohost, Ducki, Egintowicz, Falicki, Febrowski, Gaba, Gamba, Gąba, Gol, Grzegórski, Grzegorzewski, Grzembski, Grzębski, Hanow, Hanowski, Hayno, Horoszko, Ibiański, Jabłonowski, Jabłoński, Jakucewicz, Janowski, Jasieńczyk, Jasieński, Jasiński, Jasinkowicz, Jasiński, Jasiukowicz, Jaskowski, Jasnogorski, Jasnogórski, Jaśkowski, Jenczyk, Kamionka, Karczewski, Klimowicz, Kluczeński, Kluczewicz, Kluczyński, Klukowski, Kluszewski, Kociszewski, Kokoszka, Kołbielski, Kołubielski, Kołubulski, Kołybielski, Konczewski, Konecki, Konopka, Kończewski, Kowalski, Kraiński, Krajeszewicz, Krajewski, Królikiewicz, Krulikiewicz, Kruszowski, Kudrewicz, Kunecki, Kwecewicz, Lichański, Lichnowski, Lichowski, Lukiański, Lulewicz, Lychowski, Łabuzek, Łasicki, Łojewski, Łojowski, Łukański, Łychowski, Małcużyński, Michałowski, Miedzechowski, Miedzichowski, Miedzichowski, Międzychowski, Mijakowski, Mikita, Montusz, Nagórny, Obuchowski, Ochotnicki, Olsanowski, Olszamowski, Olszanowski, Ostaniecki, Ostoniecki, Ostowiecki, Pawłowicz, Pieczyfortski, Piotrkowski, Płoski, Przeracki, Przeradzki, Przeradzki, Przybysławski, Przyradzki, Pstrąg, Pstrągowski, Radoński, Radowski, Radziński, Radzyński, Rudzikowski, Rybicki, Siwocho, Skop, Skorupa, Słuchocki, Słuchowski, Stocki, Strupiechowski, Suski, Szyryn, Szyryński, Śliwowski, Śliwski, Tworek, Warpachowski, Warpęchowski, Warpęsz, Wawrowski, Werpachowski, Witowski, Worain, Worana, Woraiński, Worański, Zborski, Zbroiski, Zbroski, Zbrowski, Zbrożek, Zebrowski, Zywolt, Żebrowski, Żegocki.

    Przypisy

    1. Genealogia dynastyczna – dostęp 09.08.2014
    2. Juliusz Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897–1906, s. 119.. Ostrowski pisze o Rodzinie Czeczerskich w Mozyrskiem, którym przysługiwał herb Jasieńczyk III, czyli: Klucz rozdarty, być może inne rodziny Czeczerskich pieczętowały się herbem Jasieńczyk (Jasieńczyk I).
    3. Rycerstwo Polskie Podkarpacia – dostęp 09.08.2014. Jest to jedyne źródło mówiące o Czyczerskich herbu Jasieńczyk. Wydaje się, że Czyczerski i Czeczerski to to samo nazwisko.

    Bibliografia[]

  • Herb Jasieńczyk w serwisie Genealogia dynastyczna
  • Rycerstwo Polskie Podkarpacia



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.